Σχόλιο του διαχειριστή του blog "Ελεύθερη Ελλάδα": Δημιουργεί ερωτήματα το γεγονός ότι το ΚΚΕ είναι τόσο διορατικό όταν τα ζητήματα αφορούν άλλες χώρες, όπως τη Συρία, και τόσο μυωπικό και αναποτελεσματικό στην πολιτική του όταν τα ζητήματα αφορούν την επέμβαση των ιμπεριαλιστών στην Ελλάδα.
Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013
Βαξεβάνης κατά Σ. Θεοδωράκη λόγω της Μπελούτσι
Πηγή: http://tvxs.gr
Την αντίδραση του Κώστα Βαξεβάνη προκάλεσε ένα κείμενο
που δημοσιεύτηκε στο Protagon του Σταύρου Θεοδωράκη με τίτλο «Ο Κώστας
Βαξεβάνης αιτία που χώρισε η Μόνικα Μπελούτσι;». Ο Κώστας Βαξεβάνης απάντησε
μέσω της ιστοσελίδας του «Το Κουτί της Πανδώρας» με άρθρο με τίτλο «Ο πρωτ-Αγών
μου».
Ακολουθούν τα δύο άρθρα όπως δημοσιεύτηκαν στις δύο ιστοσελίδες:
Ο Κώστας Βαξεβάνης αιτία που χώρισε η Μόνικα Μπελούτσι;
Δύο φωτογραφίες, με σημασία, φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις φήμες που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες μέρες, ότι πίσω από το διαζύγιο της όμορφης Ιταλίδας ηθοποιού κρύβεται ο γνωστός δημοσιογράφος
Αριστερά: Η θολή εικόνα του paparazzο, που δείχνει κάποιον
που θα μπορούσε να είναι ο Κώστας Βαξεβάνης, δίπλα στη Μόνικα Μπελούτσι. Δεξιά:
Η Μόνικα Μπελούτσι ποζάρει με ένα τεύχος του Hot Doc στα χέρια, προφανώς για να
βοηθήσει τον αγαπημένο της...
Ένα ξαφνικό ανεξέλεγκτο πάθος, από αυτά που είναι ικανά να σε κάνουν να τα τινάξεις όλα στον αέρα, φαίνεται ότι ζουν τον τελευταίο καιρό ο Κώστας Βαξεβάνης και η Μόνικα Μπελούτσι οι οποίοι, προς το παρόν, φαίνεται να θέλουν να κρατήσουν κρυφή τη σχέση τους.
Όμως οι ενδείξεις πληθαίνουν: Κατ’ αρχήν, σε φωτογραφίες από παπαράτσι που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, διακρίνεται δίπλα στην Ιταλίδα καλλονή κάποιος που μοιάζει αρκετά με τον Έλληνα δημοσιογράφο. Και σα να μην έφτανε η ομοιότητα, η ίδια η Μόνικα ανέβασε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter, φωτογραφία όπου κρατάει στα χέρια της ένα τεύχος του περιοδικού Hot Doc, λες και ήθελε να διαλύσει κάθε αμφιβολία!
Έτσι, φαίνεται ότι, για μια ακόμα φορά, η γνωστή αδυναμία του Κώστα Βαξεβάνη σε μεσογειακές καλλονές ιταλικής καταγωγής «έδεσε» με την αδυναμία των μεσογειακών καλλονών ιταλικής καταγωγής σε μαχητικούς δημοσιογράφους με αρρενωπά γένια τριών ημερών και μεγάλη δραστηριότητα στο twitter.
Πέρα από αυτό όμως, φαίνεται ότι στη σχέση αυτή έπαιξε ρόλο και η οικονομική κρίση που μαστίζει τη Νότια Ευρώπη, αφού είναι προφανές ότι η Μόνικα Μπελούτσι, ως Ιταλίδα, έχει περισσότερα κοινά με έναν Έλληνα (δεδομένου ότι οι χώρες και των δύο βρίσκονται σε κοινή οικονομική μοίρα) παρά με τον Γάλλο πρώην σύζυγό της.
(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για την δημιουργία τους ο συντάκτης χρησιμοποίησε αποκλειστικά τη νοημοσύνη του, χωρίς καμμία εξωτερική βοήθεια ή κατεύθυνση, αντίθετα με τις πρακτικές που θεωρούνται από πολλούς ως δεδομένες αφού στο δικό τους σύστημα αξιών, φαίνεται αδιανόητο ένας δημοσιογράφος να γράφει αυτό που θέλει ο ίδιος χωρίς παρεμβολές και συνωμοσίες. Επίσης, ο υπογράφων, δηλώνει απερίφραστα ότι είναι υπαρκτό πρόσωπο και ότι διαθέτει την απαραίτητη πνευματική επάρκεια, ώστε αν θέλει να απαξιώσει κάποιον, στα μάτια του κοινού να μην τον παρουσιάζει ως «εραστή της Μόνικας Μπελούτσι»! Διότι αυτό μόνο απαξίωση δεν είναι. Οπότε αν επιχειρούσε κάτι τέτοιο, θα ήταν τελείως ηλίθιος. Τέλος διαβεβαιώνει κάθε ενδιαφερόμενο, ότι ο «αγκών» του (και ο πρώτος και ο δεύτερος) χαίρουν άκρας υγείας όπως και τα υπόλοιπα μέλη του χεριού του. Καταναλώστε τα υπεύθυνα)
Ένα ξαφνικό ανεξέλεγκτο πάθος, από αυτά που είναι ικανά να σε κάνουν να τα τινάξεις όλα στον αέρα, φαίνεται ότι ζουν τον τελευταίο καιρό ο Κώστας Βαξεβάνης και η Μόνικα Μπελούτσι οι οποίοι, προς το παρόν, φαίνεται να θέλουν να κρατήσουν κρυφή τη σχέση τους.
Όμως οι ενδείξεις πληθαίνουν: Κατ’ αρχήν, σε φωτογραφίες από παπαράτσι που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, διακρίνεται δίπλα στην Ιταλίδα καλλονή κάποιος που μοιάζει αρκετά με τον Έλληνα δημοσιογράφο. Και σα να μην έφτανε η ομοιότητα, η ίδια η Μόνικα ανέβασε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter, φωτογραφία όπου κρατάει στα χέρια της ένα τεύχος του περιοδικού Hot Doc, λες και ήθελε να διαλύσει κάθε αμφιβολία!
Έτσι, φαίνεται ότι, για μια ακόμα φορά, η γνωστή αδυναμία του Κώστα Βαξεβάνη σε μεσογειακές καλλονές ιταλικής καταγωγής «έδεσε» με την αδυναμία των μεσογειακών καλλονών ιταλικής καταγωγής σε μαχητικούς δημοσιογράφους με αρρενωπά γένια τριών ημερών και μεγάλη δραστηριότητα στο twitter.
Πέρα από αυτό όμως, φαίνεται ότι στη σχέση αυτή έπαιξε ρόλο και η οικονομική κρίση που μαστίζει τη Νότια Ευρώπη, αφού είναι προφανές ότι η Μόνικα Μπελούτσι, ως Ιταλίδα, έχει περισσότερα κοινά με έναν Έλληνα (δεδομένου ότι οι χώρες και των δύο βρίσκονται σε κοινή οικονομική μοίρα) παρά με τον Γάλλο πρώην σύζυγό της.
(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για την δημιουργία τους ο συντάκτης χρησιμοποίησε αποκλειστικά τη νοημοσύνη του, χωρίς καμμία εξωτερική βοήθεια ή κατεύθυνση, αντίθετα με τις πρακτικές που θεωρούνται από πολλούς ως δεδομένες αφού στο δικό τους σύστημα αξιών, φαίνεται αδιανόητο ένας δημοσιογράφος να γράφει αυτό που θέλει ο ίδιος χωρίς παρεμβολές και συνωμοσίες. Επίσης, ο υπογράφων, δηλώνει απερίφραστα ότι είναι υπαρκτό πρόσωπο και ότι διαθέτει την απαραίτητη πνευματική επάρκεια, ώστε αν θέλει να απαξιώσει κάποιον, στα μάτια του κοινού να μην τον παρουσιάζει ως «εραστή της Μόνικας Μπελούτσι»! Διότι αυτό μόνο απαξίωση δεν είναι. Οπότε αν επιχειρούσε κάτι τέτοιο, θα ήταν τελείως ηλίθιος. Τέλος διαβεβαιώνει κάθε ενδιαφερόμενο, ότι ο «αγκών» του (και ο πρώτος και ο δεύτερος) χαίρουν άκρας υγείας όπως και τα υπόλοιπα μέλη του χεριού του. Καταναλώστε τα υπεύθυνα)
Ο Πρωτ-Αγών μου
Με ξύπνησαν φίλοι για να μου πουν γελώντας, πως στο site του Σταύρου Θεοδωράκη protagon.gr, έχω την τιμητική μου. Υπήρχε ένα σατυρικό δημοσίευμα με τίτλο «Ο Κώστας Βαξεβάνης αιτία που χώρισε η Μόνικα Μπελούτσι». Ποιός στη χάρη μου. Έστω και σατυρικά να σε τοποθετούν δίπλα στη Μόνικα. Διάβασα το δημοσίευμα και μου έκανε εντύπωση. Το protagon, που κανένας από τους πρωταγωνιστές του δεν έχει γράψει μιαν αράδα, έστω συναδελφικά, για τις νομικές περιπέτειες που ήταν το αποτέλεσμα της αποκάλυψης της λίστας Λαγκάρντ, να σπαταλά τον πολύτιμο χώρο του για να γράψει μια φανταστική ιστορία γέλιου; Για μένα ειδικά που η προσωπική μου ζωή δεν ήταν ποτέ στα μανταλάκια; Περίεργο.
Δεν έγραψε για τα δημοσιογραφικά βραβεία σε όλο τον
κόσμο,για τα άρθρα μου που δημοσίευσαν οι ξένες εφημερίδες και έγραψε για το
ανύπαρκτο;
Μήπως έπρεπε να γελάσω και τα έπαιρνα σοβαρά τα πράγματα; Μήπως έπρεπε να τους πάρω τηλέφωνο για να τους ευχαριστήσω για όσα έγραψαν, πως έχω αδυναμία στις ιταλίδες καλλονές και μου έχουν κι αυτές, κι εγώ ο μουντρούχος δεν μπορούσα να βγω απ’ τον βαρύ και ασήκωτο μικρόκοσμό μου; Μήπως έχω πολύ λιγότερο χιούμορ από τον Σταύρο Θεοδωράκη;
Μετά θυμήθηκα πως στις 8 Ιουνίου, ο Σταύρος μου είχε στείλει ένα οργισμένο μήνυμα για να διαμαρτυρηθεί που σε μια σατυρική στήλη του περιοδικού, στο Τεύχος 29, υπήρχε ένα σχόλιο για κάτι που είχε πει. Είχε πει ο Θεοδωράκης «δημοσιογραφικά, νομίζω ότι έχουμε προσφέρει ένα συμπροβληματισμό στην κοινωνία μας τα τελευταία χρόνια». Και ο συντάκτης του HOT DOC έγραφε «ο βασικός προβληματισμός νομίζω αφορά ποιό είναι το καλό σας προφίλ στην κάμερα». Είχε εξοργιστεί ο Σταύρος και μου είχε γράψει ειρωνικά πως «ο συντάκτης μου ήταν μεταγραφή από το Τρωκτικό». Άρα λοιπόν ο Θεοδωράκης δεν είχε απαραίτητα περισσότερο χιούμορ από μένα. Αντιθέτως.
Στη συνέχεια θυμήθηκα κάτι άλλο. Πως στις 8 Οκτωβρίου είναι η εκδίκαση της υπόθεσής μου για τη λίστα Λαγκάρντ. Φαντάζομαι δεν θα γράψει κάτι γι’ αυτό το protagon για το οποίο γράφουν ο Guardian, οι New York Times και άλλοι πολλοί, αλλά προλαβαίνει ως τότε να σπάσει λίγο πλάκα. Να εμφανίσει τον Βαξεβάνη απαξιωτικά, «σατυρικά»,πλακατζίδικα. Όχι ως αυτόν που τα βάζει με το σύστημα, αλλά ως αυτόν που είναι άξιος λόγου ως γκομενάκιας και άλλα ελαφρά.
Δεν θα έγραφα όσα γράφω, αν δεν είχα την άποψη πως το protagon δίνει τον «Αγών» του, για μια άλλη Ελλάδα. Των θηρίων που επιχειρεί να εμφανίσει ως σωτήρες. Δικαίωμά του, αν και μπορώ να πω, πως αυτός του ο «Αγών», επιβραβεύεται. Είναι γεμάτο από διαφημίσεις Τραπεζών, κρατικών επιχειρήσεων και φίλων φιλελεύθερων επιχειρηματιών. Πώς λοιπόν να μην γράφει «ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά»;
Εδώ και αρκετούς μήνες, είναι ο εκφραστής των πιο αντιδραστικών απόψεων που εμφανίζονται ως επιφώτιση αυτογνωσίας και αυτοτιμωρίας. Ο συρφετός του life style έχει μετεξελιχθεί σε ροζοχίτωνες της πολιτικής του εκφοβισμού.
Αυτό δεν είναι θέμα μόνο του συγκεκριμένου site, αλλά πολιτικό. Γενικότερα, οι παλιοί προβληματισμένοι μιας βολικής και βολεμένης Αριστεράς, που αναδείχτηκαν πουλώντας προβληματισμό (και ανησυχούσα Αριστερά βεβαίως) έγιναν οι φορείς του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Έγιναν οι νεοχίπις της πολιτικής υπευθυνότητας. Εναλλακτικοί, κριτικοί, ανοιχτοί σε όλες τις απόψεις, αλλά εκφραστές πάντα μιας πολιτικής.
Το 2011,είχα γράψει ένα άρθρο για τις εξωτικές πάπιες της δημοσιογραφίας. Δεν είχα στο μυαλό μου το protagon, αλλά θεωρώ πια πως του ταιριάζει. Σας το παραθέτω:
«Υπάρχει μια δημοσιογραφία που δεν είναι ούτε μάχιμη, ούτε κατευθυνόμενη. Δεν μπορείς να την κατηγορήσεις πως τα παίρνει, αλλά ούτε πως ματώνει για όσα πρέπει να ματώνει η δημοσιογραφία. Είναι κάτι σαν τις ομιλίες του κυρίου Βενιζέλου. Σαγηνευτικές, με ροή, σε στρέφουν στον θαυμασμό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν καταλαβαίνεις γιατί έγιναν και τι ήθελαν να πουν. Είναι ένα είδος εξωτικής δημοσιογραφίας.
Σε αυτή την δημοσιογραφία, η Ελλάδα δεν πονάει, δεν έχει παραδοθεί στη διαφθορά, δεν είναι θύμα χρόνιων πολιτικών και ανέντιμων πολιτικών, αλλά παραπαίει ανάμεσα σε αόριστες ευθύνες λόγω έλλειψης κυρίως ενός πολιτικού σαβουάρ βιβρ που αν υπήρχε θα ήταν θαυματουργό. Σε αυτή τη δημοσιογραφία η κοινωνία και οι ανάγκες της, αντικαθίστανται από μια κοινωνική ευαισθησία που δεν έχει και κυρίως δεν ζητά ευθύνες.
Στο επίκεντρο αυτής της δημοσιογραφίας είναι όλα τα άσχημα φαινόμενα και οι συμπεριφορές αρκεί να μην χρειαστεί κάποιος, με όνομα και διεύθυνση, να φταίει. Αυτή η δημοσιογραφία στρέφει το βλέμμα στη διαφορετικότητα, στις καταπιεσμένες ομάδες, στο περιθώριο, έχοντας συμφωνήσει με τον εαυτό της, πως είναι ο ιεραπόστολος της καταπιεσμένης Ελλάδας. Μέχρι εκεί όμως. Δεν θα σταυρωθεί ποτέ. Και βέβαια δεν θα σταυρώσει κανένα.
Είναι μια δημοσιογραφία που αποτελεί την άλλη όψη του λαϊκισμού. Ίσως δεν παίζει τόσο με τα ένστικτα, αλλά παίζει εξίσου με το συναίσθημα. Αγιοποιώντας πάντα τον εαυτό της.
Υπάρχει μια δημοσιογραφία που είναι αποδεκτή και από αυτούς που φταίνε και από αυτούς που δεν φταίνε. Και τα έχει με όλους καλά γιατί δεν ενόχλησε ποτέ κανένα. Συμπορεύεται με την εξουσία, δημιουργώντας πάντα την εντύπωση πως το κάνει από την μεγάλη της ανάγκη να την ελέγχει.
Υπάρχει μια ναρκισσιστική δημοσιογραφία, που αυτοθαυμάζεται, που αυτοϊκανοποιείται, αλλά δεν αυτοχρηματοδοτείται. Έχει πάντα σπόνσορα.
Είναι η δημοσιογραφία που φταίει εξίσου με την πουλημένη δημοσιογραφία για την κατάντια μας. Δεν είναι life style, αλλά εκπροσωπεί το life style της ιδεολογίας, της αναζήτησης και του προβληματισμού.
Δεν είναι άξεστη, δεν είναι τραχιά, δεν είναι ενοχλητική. Είναι παντός καιρού και έχει μόνο φίλους. Ένας φίλος μου την αποκαλεί bi-δημοσιογραφία. Νομίζω πως της πάει ο χαρακτηρισμός εξωτική. Γεμάτη με δημοσιογράφους που κάνουν τις πάπιες».
Υ.Γ. Για τον συγγραφέα του «σατιρικού» άρθρου, μόνο να τον ευχαριστήσω που με έβαλε μαζί με την Μπελούτσι. Και τον Θεοδωράκη ευχαριστώ κατά τα άλλα. Με την Μπελούτσι με έβαλε. Φαντάζεσαι να με έβαζε να βγαίνω απ’ το σπίτι του Ψυχάρη χαράματα;
Μήπως έπρεπε να γελάσω και τα έπαιρνα σοβαρά τα πράγματα; Μήπως έπρεπε να τους πάρω τηλέφωνο για να τους ευχαριστήσω για όσα έγραψαν, πως έχω αδυναμία στις ιταλίδες καλλονές και μου έχουν κι αυτές, κι εγώ ο μουντρούχος δεν μπορούσα να βγω απ’ τον βαρύ και ασήκωτο μικρόκοσμό μου; Μήπως έχω πολύ λιγότερο χιούμορ από τον Σταύρο Θεοδωράκη;
Μετά θυμήθηκα πως στις 8 Ιουνίου, ο Σταύρος μου είχε στείλει ένα οργισμένο μήνυμα για να διαμαρτυρηθεί που σε μια σατυρική στήλη του περιοδικού, στο Τεύχος 29, υπήρχε ένα σχόλιο για κάτι που είχε πει. Είχε πει ο Θεοδωράκης «δημοσιογραφικά, νομίζω ότι έχουμε προσφέρει ένα συμπροβληματισμό στην κοινωνία μας τα τελευταία χρόνια». Και ο συντάκτης του HOT DOC έγραφε «ο βασικός προβληματισμός νομίζω αφορά ποιό είναι το καλό σας προφίλ στην κάμερα». Είχε εξοργιστεί ο Σταύρος και μου είχε γράψει ειρωνικά πως «ο συντάκτης μου ήταν μεταγραφή από το Τρωκτικό». Άρα λοιπόν ο Θεοδωράκης δεν είχε απαραίτητα περισσότερο χιούμορ από μένα. Αντιθέτως.
Στη συνέχεια θυμήθηκα κάτι άλλο. Πως στις 8 Οκτωβρίου είναι η εκδίκαση της υπόθεσής μου για τη λίστα Λαγκάρντ. Φαντάζομαι δεν θα γράψει κάτι γι’ αυτό το protagon για το οποίο γράφουν ο Guardian, οι New York Times και άλλοι πολλοί, αλλά προλαβαίνει ως τότε να σπάσει λίγο πλάκα. Να εμφανίσει τον Βαξεβάνη απαξιωτικά, «σατυρικά»,πλακατζίδικα. Όχι ως αυτόν που τα βάζει με το σύστημα, αλλά ως αυτόν που είναι άξιος λόγου ως γκομενάκιας και άλλα ελαφρά.
Δεν θα έγραφα όσα γράφω, αν δεν είχα την άποψη πως το protagon δίνει τον «Αγών» του, για μια άλλη Ελλάδα. Των θηρίων που επιχειρεί να εμφανίσει ως σωτήρες. Δικαίωμά του, αν και μπορώ να πω, πως αυτός του ο «Αγών», επιβραβεύεται. Είναι γεμάτο από διαφημίσεις Τραπεζών, κρατικών επιχειρήσεων και φίλων φιλελεύθερων επιχειρηματιών. Πώς λοιπόν να μην γράφει «ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά»;
Εδώ και αρκετούς μήνες, είναι ο εκφραστής των πιο αντιδραστικών απόψεων που εμφανίζονται ως επιφώτιση αυτογνωσίας και αυτοτιμωρίας. Ο συρφετός του life style έχει μετεξελιχθεί σε ροζοχίτωνες της πολιτικής του εκφοβισμού.
Αυτό δεν είναι θέμα μόνο του συγκεκριμένου site, αλλά πολιτικό. Γενικότερα, οι παλιοί προβληματισμένοι μιας βολικής και βολεμένης Αριστεράς, που αναδείχτηκαν πουλώντας προβληματισμό (και ανησυχούσα Αριστερά βεβαίως) έγιναν οι φορείς του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Έγιναν οι νεοχίπις της πολιτικής υπευθυνότητας. Εναλλακτικοί, κριτικοί, ανοιχτοί σε όλες τις απόψεις, αλλά εκφραστές πάντα μιας πολιτικής.
Το 2011,είχα γράψει ένα άρθρο για τις εξωτικές πάπιες της δημοσιογραφίας. Δεν είχα στο μυαλό μου το protagon, αλλά θεωρώ πια πως του ταιριάζει. Σας το παραθέτω:
«Υπάρχει μια δημοσιογραφία που δεν είναι ούτε μάχιμη, ούτε κατευθυνόμενη. Δεν μπορείς να την κατηγορήσεις πως τα παίρνει, αλλά ούτε πως ματώνει για όσα πρέπει να ματώνει η δημοσιογραφία. Είναι κάτι σαν τις ομιλίες του κυρίου Βενιζέλου. Σαγηνευτικές, με ροή, σε στρέφουν στον θαυμασμό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν καταλαβαίνεις γιατί έγιναν και τι ήθελαν να πουν. Είναι ένα είδος εξωτικής δημοσιογραφίας.
Σε αυτή την δημοσιογραφία, η Ελλάδα δεν πονάει, δεν έχει παραδοθεί στη διαφθορά, δεν είναι θύμα χρόνιων πολιτικών και ανέντιμων πολιτικών, αλλά παραπαίει ανάμεσα σε αόριστες ευθύνες λόγω έλλειψης κυρίως ενός πολιτικού σαβουάρ βιβρ που αν υπήρχε θα ήταν θαυματουργό. Σε αυτή τη δημοσιογραφία η κοινωνία και οι ανάγκες της, αντικαθίστανται από μια κοινωνική ευαισθησία που δεν έχει και κυρίως δεν ζητά ευθύνες.
Στο επίκεντρο αυτής της δημοσιογραφίας είναι όλα τα άσχημα φαινόμενα και οι συμπεριφορές αρκεί να μην χρειαστεί κάποιος, με όνομα και διεύθυνση, να φταίει. Αυτή η δημοσιογραφία στρέφει το βλέμμα στη διαφορετικότητα, στις καταπιεσμένες ομάδες, στο περιθώριο, έχοντας συμφωνήσει με τον εαυτό της, πως είναι ο ιεραπόστολος της καταπιεσμένης Ελλάδας. Μέχρι εκεί όμως. Δεν θα σταυρωθεί ποτέ. Και βέβαια δεν θα σταυρώσει κανένα.
Είναι μια δημοσιογραφία που αποτελεί την άλλη όψη του λαϊκισμού. Ίσως δεν παίζει τόσο με τα ένστικτα, αλλά παίζει εξίσου με το συναίσθημα. Αγιοποιώντας πάντα τον εαυτό της.
Υπάρχει μια δημοσιογραφία που είναι αποδεκτή και από αυτούς που φταίνε και από αυτούς που δεν φταίνε. Και τα έχει με όλους καλά γιατί δεν ενόχλησε ποτέ κανένα. Συμπορεύεται με την εξουσία, δημιουργώντας πάντα την εντύπωση πως το κάνει από την μεγάλη της ανάγκη να την ελέγχει.
Υπάρχει μια ναρκισσιστική δημοσιογραφία, που αυτοθαυμάζεται, που αυτοϊκανοποιείται, αλλά δεν αυτοχρηματοδοτείται. Έχει πάντα σπόνσορα.
Είναι η δημοσιογραφία που φταίει εξίσου με την πουλημένη δημοσιογραφία για την κατάντια μας. Δεν είναι life style, αλλά εκπροσωπεί το life style της ιδεολογίας, της αναζήτησης και του προβληματισμού.
Δεν είναι άξεστη, δεν είναι τραχιά, δεν είναι ενοχλητική. Είναι παντός καιρού και έχει μόνο φίλους. Ένας φίλος μου την αποκαλεί bi-δημοσιογραφία. Νομίζω πως της πάει ο χαρακτηρισμός εξωτική. Γεμάτη με δημοσιογράφους που κάνουν τις πάπιες».
Υ.Γ. Για τον συγγραφέα του «σατιρικού» άρθρου, μόνο να τον ευχαριστήσω που με έβαλε μαζί με την Μπελούτσι. Και τον Θεοδωράκη ευχαριστώ κατά τα άλλα. Με την Μπελούτσι με έβαλε. Φαντάζεσαι να με έβαζε να βγαίνω απ’ το σπίτι του Ψυχάρη χαράματα;
Πέμπτη 29 Αυγούστου 2013
Ούτε για Τελάληδες δεν κάνουν! (με αφορμή το δημοσίευμα των FT)
Από τους Financial Times μάθαμε ότι επιδιώκεται η παραχώρηση
του ελέγχου του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων σε εταιρία του Λουξεμβούργου.
Ότι ποσό βγαίνει από το ξεπούλημα θα πηγαίνει απευθείας στους ξένους δανειστές.
Γιάννης κερνά, και Γιάννης πίνει.
Τρεις παρατηρήσεις αξίζει να γίνουν:
Πρώτη: οι εκπρόσωποι του πολιτικού και
οικονομικού κατεστημένου στην Ελλάδα δεν κάνουν ούτε για Τελάληδες. Δεν
υποτιμούμε την τέχνη του Τελάλη αλλά αυτά τα ανδρίκελα δεν ξέρουν να κάνουν
ούτε αυτό. Ή μάλλον όχι ακριβώς δεν ξέρουν αλλά τα αφεντικά τους δεν τους
εμπιστεύονται. Φοβούνται ότι οι "δούλοι" τους θα ολιγορήσουν ή και
πιθανόν να επιδιώξουν να ρίξουν καμιά δαγκωνιά και φάνε λίγο από την πίτα. Δεν
υπάρχει αξιοπρεπής και αυτόνομη αστική τάξη σε αυτό τον τόπο, δεν υπήρξε ως τέτοια
και δεν θα υπάρξει σε αυτό τον κόσμο. Επιβιώνει στα πλαίσια της βαθύτατα
ανισομερούς εξάρτησης της από τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Δεύτερη: ένας άλλος λόγος που τα κάνουν οι
δανειστές είναι ότι καταλαβαίνουν ότι πιθανολογείται "ατύχημα" ή για
να το πούμε όπως πρέπει σοβαρό ενδεχόμενο ελπιδοφόρας για το λαό πολιτικής
ανατροπής στην Ελλάδα. Και σε αυτά τα πλαίσια θέλουν να διαμορφώσουν πιο ισχυρό
νομικό πλαίσιο που να εγγυάται τα συμφέροντα τους. Σημαντικό στοιχείο είναι ότι
θέλουν να διέπονται όλες οι αποκρατικοποιήσεις από το δίκαιο του Λουξεμβούργου,
πράγμα που σημαίνει ότι δίνει νέα νομικά εργαλεία στους δανειστές. Για αυτό και
η σύγκρουση με το διεθνές ιμπεριαλιστικό κατεστημένο και το οικονομικό 4ο Ράιχ
οφείλει να είναι βαθιά και αταλάντευτη στις πιέσεις.
Τρίτη: κάτι τέτοιο δεν θα είναι η πρώτη φορά που
θα γίνεται στην Ελλάδα. Το κάνανε και στην περίοδο του Διεθνή Οικονομικού
Ελέγχου μετά την πτώχευση της χώρας το 1893 (ο Δ.Ο.Θ. ξεκίνησε το 1898).
Περισσότερες πληροφορίες στο βιβλίο του Ν. Μπελογιάννη "Το Ξένο Κεφάλαιο
στην Ελλάδα" (και μια αναζήτηση στο δίκτυο φυσικά δίνει όλες τις
πληροφορίες).
Ας μην ξαναζήσουμε τα ίδια ή καλύτερα ας μην τα ζήσουμε
άλλο.
Αριστερή Διέξοδος
Β.Ι. Λένιν: "Φορέας της επιστήμης δεν είναι το προλεταριάτο, αλλά η αστική διανόηση"
 |
| Από το έργο του Λένιν, "Τι να κάνουμε;" |
Σχόλιο: Ο "εργατισμός", η" αποθέωση του
αυθόρμητου" και ο "μηδενισμός" μπορεί να μας βγαίνουν εύκολα,
δεν σημαίνει όμως ότι βοηθούν στην αλλαγή της άθλιας κατάστασης που βιώνουμε...
Για μια πιο ολοκληρωμένη άποψη ας διαβάσει όποιος
ενδιαφέρεται ολόκληρο το έργο...
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να το βρείτε δωρεάν:
http://ia600507.us.archive.org/4/items/leninkimena_179/Lenin_.pdf
Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να το βρείτε δωρεάν:
http://ia600507.us.archive.org/4/items/leninkimena_179/Lenin_.pdf
Σ. Κούλογλου: Αμερικανόφιλοι και γερμανόφιλοι, τα έκαναν θάλασσα
του Στέλιου Κούλογλου
Την ρημαγμένη, στα γόνατα Ελλάδα του 19ου αιώνα, αρχίζει να
θυμίζει η σημερινή κυβέρνηση. Τότε ήταν το ρωσόφιλο, το γαλλόφιλο και το
αγγλόφιλο κόμμα. Τώρα είναι ο Σαμαράς που είδε την σωτηρία στις ΗΠΑ, την ίδια
ώρα που ο Στουρνάρας παίρνει αποστάσεις από το Μαξίμου, ακολουθώντας κατά
γράμμα τους Γερμανούς. Προηγουμένως, και τα δύο “κόμματα” τα έχουν κάνει
θάλασσα, προσθέτοντας εχθρούς και αφαιρώντας φίλους, όπως έδειξε και το χθεσινό
δημοσίευμα του Spiegel.
Μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού, το κούρεμα του χρέους πήγαινε
να γίνει η νέα μεγάλη εθνική ιδέα. Υποτίθεται ότι οι ξένοι δανειστές, με
πρώτους και καλύτερους τους Γερμανούς, θα εκτιμούσαν την συμμόρφωση της
κυβέρνησης με όλες τις υποδείξεις. Έτσι, μετά τις γερμανικές εκλογές,...
θα κούρευαν γενναία το ελληνικό χρέος, ώστε να καταστεί
βιώσιμο. Αυτό είχε αφήσει να εννοηθεί η Μέρκελ στον Σαμαρά, ή τουλάχιστον αυτό
είχε μεταφέρει ο πρωθυπουργός στους κυβερνητικούς εταίρους Βενιζέλο- Κουβέλη,
προκειμένου να τους πείσει να καταπιούν όλα τα ενδιάμεσα, επαχθή μέτρα και μνημόνια.
Όμως μέσα στο καλοκαίρι συνέβησαν δύο εξελίξεις. Πρώτον, η
Μέρκελ βεβαιώθηκε ότι ο “άνθρωπος της στην Αθήνα” δεν είχε καν τον χρόνο για να
προχωρήσει σε τίποτα τυχοδιωκτισμούς με πρόωρες εκλογές, ιδέα με την οποία
φλερτάριζε τον Ιούνιο το ακροδεξιό επιτελείο του Μαξίμου, όταν έβαζε το λουκέτο
στην ΕΡΤ. Η Γερμανίδα καγκελάριος είχε πλέον στο χέρι τον Έλληνα πρωθυπουργό,
που έχει χάσει όλα τα διαπραγματευτικά του ατού.
Ο έρωτας Μέρκελ- Σαμαρά έμελλε να τελειώσει και από μια
δεύτερη άγαρμπη κίνηση της ελληνικής πλευράς. Στο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον, ο
Έλληνας πρωθυπουργός και η ελληνική κατάρρευση χρησιμοποιήθηκαν από τον Ομπάμα
για να ανοίξει μέτωπο με την Μέρκελ, για τον τρόπο αντιμετώπισης της
οικονομικής κρίσης. Την ώρα που ο Α. Σαμαράς σχημάτιζε την βεβαιότητα ότι το
υπό αμερικανική επιρροή ΔΝΤ θα ανάγκαζε τους Ευρωπαίους εταίρους να αποδεχθούν
το κούρεμα του ελληνικού χρέους η γερμανική πλευρά εξαγριώθηκε με τον
"διπρόσωπο” πρωθυπουργό, που άλλα λέει μέσα στη χώρα και άλλα έξω, άλλα
στο Βερολίνο και άλλα στην Ουάσιγκτον. Αυτό ακριβώς που έγραφε χθες το Spiegel,
όταν κατηγορούσε τον Σαμαρά ότι «στο εσωτερικό διαφωνεί με τις μειώσεις στον προϋπολογισμό και
υποστηρίζει πως τα επιβάλλει η Ε.Ε.» και οι ευρωπαίοι εταίροι, για να
επωφεληθεί πολιτικά.
Με την επιστροφή της ελληνικής αποστολής από την Ουάσιγκτον,
κυβερνητικοί αξιωματούχοι και παπαγαλάκια άρχισαν να παρουσιάζουν το κούρεμα ως
βεβαιότητα, πράγμα που επίσης εξαγρίωσε την γερμανική πλευρά. «Γιάννη δεν θα
σου δώσω ούτε ένα σεντς», τηλεφώνησε εκνευρισμένος ο Σόιμπλε στον Στουρνάρα.
Για του λόγου το αληθές, το Βερολίνο έστειλε στην Αθήνα τον Γ. Ασμουσεν από την
ΕΚΤ, που μετέφερε στους συνομιλητές του στην Αθήνα τη γερμανική γραμμή: ξεχάστε
το κούρεμα, συνεχίστε τη λιτότητα, προετοιμαστείτε για πολυετές μνημόνιο. Για
να δείξει μάλιστα ότι ο Σόιμπλε το
εννοεί όταν απειλεί ότι δεν θα δώσει φράγκο, ο Γ. Ασμουσεν ξεκαθάρισε ότι δεν
πρόκειται να δοθούν τα χρήματα που περισσεύουν από την ανακεφαλαιοποίηση των
τραπεζών για την κάλυψη του αναμενόμενου χρηματοδοτικού κοινού, μέτρο στο οποίο
προσέβλεπε η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να αποφύγει νέα επαχθή μέτρα
λιτότητας, αβάσταχτα πολιτικά. Έτσι κάπως το ναυάγιο ολοκληρώθηκε.
Η κατάρρευση του κουρέματος- νέας μεγάλης ιδέας του έθνους
έχει αποθεώσει την κρίση στρατηγικής που χαρακτηρίζει την κυβέρνηση, αλλάζοντας
το πολιτικό σκηνικό. Πως άραγε να πειστεί το πόπολο να δεχθεί και νέα μέτρα,
όταν από την άκρη του τούνελ έχει εξαφανιστεί ακόμη και ο Γερμανός κουρέας; Το
αδιέξοδο λειτούργησε καταλυτικά για να εμφανιστεί το τοπίο του 19ου αιώνα: ο
μεν Στουρνάρας έτρεξε να υιοθετήσει πλήρως την γερμανική θέση Σόιμπλε απορρίπτοντας το κούρεμα που εμμέσως
προέβλεπε και ευχόταν δέκα μέρες πριν, κάνοντας λόγο για κάποιο νέο πακέτο
περιορισμένου ύψους, ενώ ο Σαμαράς ξαναθυμήθηκε το αντιμνημονιακό του παρελθόν
διαρρέοντας σε φιλικά μέσα ότι θέλει «να τελειώνει με την τρόικα» και ότι
στηρίζει τις ελπίδες του στο νέο ταξίδι του στις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο. Αξίζει να
σημειωθεί ότι της φιλοαμερικανικής στροφής Σαμαρά, είχε προηγηθεί δημοσκόπηση
στο Βήμα, η οποία εμφάνιζε την πλειοψηφία της κοινής γνώμης να θεωρεί πλέον
φιλική χώρα τις ΗΠΑ, με την Γερμανία να συγκεντρώνει τις περισσότερες αρνητικές
γνώμες μετά την Τουρκία.
Η μεγαλύτερη όμως γκάφα των μαθητευόμενων successστοράδων
είναι ότι με τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις και τις απρόσεκτες διπλωματικές
κινήσεις, έφεραν την Ελλάδα στο επίκεντρο της προεκλογικής διαμάχης στην
Γερμανία. Αυτό όχι μόνο ανάγκασε την Μέρκελ να επαναλάβει αρκετές φορές ότι δεν
πρόκειται να υπάρξει κούρεμα, γεγονός που κάνει δυσκολότερη την αλλαγή της
θέσης της μετά τις εκλογές, αν υπάρχει ακόμη μια τέτοια περίπτωση. Το βασικό
είναι ότι το στερεότυπο των κακών, σπάταλων Ελλήνων οι οποίοι μπήκαν στην
ευρωζώνη από την πίσω πόρτα και στους οποίους η Γερμανία δεν πρόκειται να δώσει
άλλη «βοήθεια» επανήλθε ξανά με μεγάλη ένταση, την ώρα που το ίδιο το Βερολίνο
παραδέχεται επισήμως ότι η Γερμανία έχει κάνει χρυσές δουλειές από την κρίση της
ευρωζώνης. Η κατάληξη αυτή καθώς και το γεγονός ότι ούτε οι “Αμερικανόφιλοι”
ούτε οι “Γερμανόφιλοι” τολμούν να πουν στην γερμανική κοινή γνώμη την αλήθεια
για τα γερμανικά κέρδη και την ελληνική τραγωδία, τους καθιστά υπεύθυνους για
την νέα αυτή εθνική ταπείνωση.
από το «tvxs.gr»
Κρίση, Οπισθοδρόμηση και Πόλεμος: αυτός είναι ο κόσμος τους!
Πόλεμος. Που αλλού; στη Μέση Ανατολή! Που αλλού; στις
γειτονιές της Μεσογείου. Τα χώματα και τα νερά αυτά έχουν βαφτεί πολλές φορές από
αίμα. Τα πλούτη τους, η ιστορία τους, η θέση τους είναι παράλληλα και η κατάρα
τους.
2013, 21ος αιώνας και ζούμε και πάλι στην εποχή του πολέμου,
της φτώχειας, της σίτισης του λαού με φαγητό δεύτερης ποιότητας. Όσα δεν
καταστρέφουν και δεν ελέγχουν με την "ειρήνη" τους τα θερίζουν με τον
πόλεμο τους. Όποιος κοροιδεύει τον εαυτό του και ψάχνει να βρει δίκιο στην
επερχόμενη επέμβαση ΗΠΑ και ΕΕ εθελοτυφλεί στην προφανή πραγματικότητα ότι κάθε
προηγούμενη σχετική κίνηση έφερε μόνο νέους πολέμους και βαθύτερη αστάθεια.
Όποιος κρατά ίσες αποστάσεις ξεχνά το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των λαών. Δεν
υπάρχει αμφιβολία για τις τερατώδεις ενέργειες του καθεστώτος Ασάντ (αν και
σοβαροί να είμαστε, όλα δείχνουν ότι τα χημικά δεν τα έριξε αυτός) αλλά αυτό
δεν δίνει το δικαίωμα σε κανέναν (σε κανέναν!) να εισβάλει και να τσακίσει μια
χώρα για να στήσει την κυβέρνηση που "του ταιριάζει".
Η ηγεσία των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων φυσικά ξέρει
γιατί το κάνει: θέλει να ελέγξει την περιοχή που είναι ενεργειακά και γεωστρατηγικά
κρίσιμη. Χωρίς υπερβολή τολμούμε να πούμε ότι στη Μέση Ανατολή φαίνεται ποιος
κάνει σήμερα κουμάντο στον πλανήτη. Για τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, η Μέση
Ανατολή είναι η χρυσή αγελάδα που διαγκωνίζονται για το ποιος θα της περάσει το
ζυγό και ποιος θα την αρμέγει. Από κάτω πεθαίνουν άνθρωποι; Οι βόμβες τσακίζουν
σπίτια και ζωές; Τα ουρλιαχτά του πολέμου σπέρνουν τον πανικό; Οι ήχοι των
υπερηχητικών συστημάτων σπέρνουν το τρόμο; Τα χημικά δείχνουν πόσο απάνθρωπος
μπορεί να γίνει ο άνθρωπος; Λεπτομέρειες... για αυτούς υπάρχουν άλλα θέματα που
είναι πιο σημαντικά και αυτά μετρώνται σε λίτρα πετρελαίου και κυβικά πολιτικής
πυγμής στην περιοχή. Α! και έχουν εξώφυλλο "δημοκρατία".
Το πιο τραγικό όμως εντοπίζεται στα δελτία των ειδήσεων και
στην υπόγεια σκέψη κάθε "Δυτικού" (επειδή μετράμε τον κόσμο με κέντρο
τη Μεσόγειο...): πρέπει ο "Δυτικός" (αυτός ο υπεράνθρωπος!) να
σκεφτεί αν πρέπει ή όχι να εισβάλει στην Συρία. Μα είναι φυσικό! Αφού είναι
"Δυτικός!" άρα μάλλον θα είναι και "πολιτισμένος",
"δημοκράτης" και πάνω από όλα "γνώστης του πως επιβάλλεται η
δημοκρατία". Στην ήπειρο που ζει η δημοκρατία ήρθε με τιτάνιους αγώνες, με
τις τάξεις να παλεύουν η μία την άλλη και να διεκδικούν μανιασμένα και με πολύ
αίμα την εξουσία. Το ιστορικό προτσές κύλισε με τον τρόπο του αλλά ο σημερινός
"Δυτικός" το ξεπερνά και αυτό(!): ότι "ιστορική εξέλιξη υπήρξε -
υπήρξε!" φωνάζει! "Τέλος! Εμείς βρήκαμε τη λύση και δεν μένει παρά να
την επιβάλουμε στους άλλους!". Αυτές τις σκέψεις κάνει υποσυνείδητα κάθε
βράδυ μεγάλο μέρος Αμερικάνων και Ευρωπαίων για αυτό φωναχτά ή όχι συναινούν με
τις επιλογές των ηγεσιών τους.
Η χώρα μας κινδυνεύει και άμεσα από τους ιμπεριαλιστικούς
σχεδιασμούς. Πέραν της οικονομικής διάστασης που βιώνουμε επέρχεται βαθιά
αστάθεια στην περιοχή. Κανείς δεν πρέπει να έχει την ψευδαίσθηση ότι από τη
"γκέλα" της ιστορίας θα βρεθούμε σε καλύτερη θέση. Οι ΗΠΑ έχουν
αποδείξει ότι κερδίζουν από την πολιτική διαρκούς αποσταθεροποίησης και όσοι
γίνονται γρανάζι στα σχέδια τους εν τέλει λιώνουν στις εκρήξεις και τις
ζυμώσεις της ιστορίας. Και αν για ένα φεγγάρι θεωρήσουν ότι "κάπως παίξανε
κάποιο ρόλο" την επομένη έχουν πιο μεγάλη φτώχεια για τους ίδιους,
βαθύτερη εξάρτηση και έλεγχο από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, χιλιάδες πρόσφυγες
στις γειτονιές τους (και τη Χρυσή Αυγή να οδύρεται αλλά να μην βγάζει άχνα για
τον πόλεμο που θα τους φέρει...βρωμο-ύπουλα φίδια), τη φτώχεια στη χώρα τους,
αργά ή γρήγορα δικά τους παιδιά στον πόλεμο και τον τάφο και μαινόμενους
πολέμους δίπλα τους αν όχι στις πόλεις τους. Καλή χρήση της γεωστρατηγικής
θέσης της χώρας μας πρέπει να εννοείται μονάχα στα πλαίσια της ανάπτυξης ενός
εναλλακτικού δικτύου συμμαχιών με κύρια παράμετρο την ειρήνη, την συμφιλίωση
και την αυτοδιάθεση των λαών.
Καμία βάση στα γεράκια του ιμπεριαλισμού! Κανένας φαντάρος
έξω από τα σύνορα! Αυτοδιάθεση των Λαών! Αυτά είναι τα συνθήματα μας! Όποιος
σκέφτεται ότι ίσως κάνουν και καλά οι Αμερικάνοι και οι σύμμαχοι τους στην ΕΕ
(που είναι και... εταίροι μας!) ας το σκεφτεί μία παραπάνω και ας κάνει το
πρόβλημα του Σύριου, δικό του. Ας θυμηθεί τι ρόλο παίξανε οι ξένες δυνάμεις
στον τόπο του και αν έχει πάλι αμφιβολίες ας κοιτάξει τα χάλια μας και το
υπηρετικό πολιτικό προσωπικό της χώρας μας. Οι λαοί κρατούν τη δύναμη για την
δημοκρατική ανατροπή! Καμία εισβολή δεν θα φέρει δημοκρατία ή σταθερότητα.
Κύκλοι αίματος και αποσταθεροποίησης θα ακολουθήσουν αν οι λαοί ανεχτούν και
αυτοί την επέμβαση!
Όχι στα Ιμπεριαλιστικά Σχέδια!
Όχι στον Πόλεμο!
Αυτοδιάθεση των Λαών!
Καμία Συμμετοχή/Εμπλοκή της χώρας μας!
Και πριν κλείσουμε ας δούμε μια εικόνα...
Σε αυτό το άρθρο βρήκαμε αυτό τον χάρτη για το πως
οραματίζονται οι ΗΠΑ την Μέση Ανατολή το επόμενο διάστημα. Με το που το βλέπει
κανείς έρχεται μονάχα ένα σύνθημα στο νου:
"Οι Ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν, με των Λαών το αίμα
τα σύνορα χαράζουν!"
Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο...
Αριστερή Διέξοδος
"Πιτσιρίκος": Στρατωτική επίθεση στην Ελλάδα σχεδιάζουν οι ΗΠΑ
του "Πιτσιρίκου"
Αναστάτωση έχει προκαλέσει στη χώρα μας το δημοσίευμα των
New York Times, σύμφωνα με το οποίο η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και των
συμμάχων τους εναντίον της Συρίας καθυστερεί επειδή ο πρόεδρος Ομπάμα αναζητεί
τρόπο, ώστε, μαζί με τη Συρία να βομβαρδιστεί και η Ελλάδα.
Όπως γράφουν οι New York Times, ο Μπαράκ Ομπάμα είχε
τηλεφωνική συνομιλία με την Άνγκελα Μέρκελ, και συμφώνησαν πως η οικονομική
διάσωση της Ελλάδας είναι μια χαμένη υπόθεση.
Ομπάμα και Μέρκελ πιστεύουν πως η μόνη λύση για την Ελλάδα
είναι να βομβαρδιστεί και να ισοπεδωθεί, ώστε στη συνέχεια να υπάρξει ανάπτυξη
και πρωτογενές πλεόνασμα.
Η κυρία Μέρκελ είπε στον Μπαράκ Ομπάμα πως μετά από έναν
πόλεμο υπάρχουν τρελοί ρυθμοί ανάπτυξης, ενώ, παράλληλα, εξαφανίζεται η
ανεργία, αφού υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί που δεν θα χτυπήσουν ποτέ
ξανά κάρτα.
Είναι γνωστό πως ο καπιταλισμός γουστάρει πάρα πολύ τα
ερείπια για να αναπτυχθεί παραγωγικά, αφού οι δυο μεγάλοι ηττημένοι του Β΄
Παγκοσμίου Πολέμου, Γερμανία και Ιαπωνία, έγιναν στη συνέχεια δυο από τις
πλούσιες χώρες του κόσμου.
Ομπάμα και Μέρκελ αναζητούν μια δικαιολογία για να
βομβαρδίσουν την Ελλάδα -ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις από τους πολίτες των
χωρών τους- και σκέφτονται να παρουσιάσουν τον βομβαρδισμό της Ελλάδας σαν
ατύχημα ή ανθρώπινο λάθος.
Οι New York Times επισημαίνουν πως η διεθνής κοινή γνώμη δεν
θα αντιδράσει στον βομβαρδισμό της Ελλάδας από τις συμμαχικές δυνάμεις, αλλά,
αντιθέτως, θα τον αντιμετωπίσει με ανακούφιση, γιατί όλοι οι πολίτες του
πλανήτη έχουν ακούσει τόσες ειδήσεις και αναλύσεις για την Ελλάδα τα τελευταία
τρία χρόνια που τους τα έχουμε κάνει μπαλόνια.
Ανακοίνωση της Π.Γ. του Ε.Πα.Μ. για την επικείμενη ιμπεριαλιστική εισβολή στη Συρία (28/8/2013)
Για μια ακόμη φορά οι λαοί παραμένουν θεατές στο ίδιο έργο.
Το κλίμα έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται. Οι λεπτομέρειες
απομένουν να ρυθμισθούν και αυτές επικοινωνιακού κυρίως χαρακτήρα, για
να ξεκινήσει η πολυσυζητημένη στρατιωτική επέμβαση της Δύσης στη
Συρία.
Ο τυχοδιωκτικός επεκτατισμός των
νέο(παλαιο)-αποικιοκρατικών δυνάμεων, των Η.Π.Α. και των
συνοδοιπόρων τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ,
που δεν αναμένουν έστω και τυπικά να ακουστεί η θέση του ΟΗΕ, ξεδιπλώνεται
απροκάλυπτα μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου.
Με πρόσχημα την αμφιλεγόμενη χρήση χημικών όπλων
από την πλευρά του καθεστώτος Άσαντ και με δεδομένη την αδυναμία των
«αντικαθεστωτικών» παρά την συστηματική υποστήριξη από τα αραβικά καθεστώτα του
Κόλπου και των δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, προετοιμάζουν μια νέα βρώμικη
επίθεση με στόχο τον επανασχεδιασμό του χάρτη στην ευαίσθητη «ζώνη των
πετρελαίων» και την ανακατανομή ισχύος στην ευρύτερη περιοχή με ποδηγέτηση έως
την πλήρη εξουδετέρωση του λαϊκού παράγοντα, αλλά και κάθε παράγοντα που θα
μπορούσε δυνητικά να σταθεί εμπόδιο στις ιμπεριαλιστικές τους
επιδιώξεις.Υπενθυμίζουμε τα ψεύδη που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση Μπους για
να εισβάλλει στο Ιράκ τον Μάρτιο του 2003 (ύπαρξη όπλων
μαζικής καταστροφής), ή τα ψεύδη του ΝΑΤΟ για να βομβαρδίσει τη
Σερβία (π.χ. την πολύνεκρη επίθεση στην αγορά του Σαράγιεβο που τελικά
έγινε από τους Μουσουλμάνους όπως πρόσφατα αποδείχτηκε) και έτσι δεν είναι παρά προσχηματική η
δικαιολογία που χρησιμοποιείται σήμερα από τις ΗΠΑ ότι δήθεν η κυβέρνηση της
Συρίας έκανε χρήση χημικών όπλων.
Η Ελλάδα καλείται να διαδραματίσει κρίσιμο
υποστηρικτικό ρόλο λόγω της γεωπολιτικής της θέσης. Αποδυναμωμένη η πολιτική
της «ηγεσία» και εκλιπαρούσα για περαιτέρω πολιτική και οικονομική στήριξη από
τις ίδιες αυτές επιτιθέμενες δυνάμεις, για να κερδίσει έστω λίγους ακόμα μήνες
παραμονής στην εξουσία, δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα και δεν πρόκειται να
αρνηθεί την οποιαδήποτε έμμεση, ή άμεση εμπλοκή της χώρας μας στην επικείμενη
σύγκρουση, μολονότι δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα να το κάνει.
Θα ήταν λοιπόν μάταιο, από την πλευρά μας, να
ζητήσουμε από το κατοχικό καθεστώς να μην μας εμπλέξει σε πράξεις που οδηγούν
σε περαιτέρω εξολόθρευση του Συριακού λαού και μαζί εντελώς ουτοπικό να
περιμένουμε το αίτημα αυτό να βρει στοιχειώδη ανταπόκριση. Θα μας
εμπλέξει και θα το κάνει με δουλικότητα και μεγάλη προθυμία, με το χειρότερο,
μάλιστα, δυνατό τρόπο.
Το Ε.Πα.Μ. απευθυνόμενο στον ελληνικό λαό, ενημερώνει
και προειδοποιείγια μια ακόμα φορά, ότι όλα αυτά δεν προοιωνίζουν τίποτε καλό
για την πατρίδα μας. Αντίθετα μάλιστα. Η θρησκευτική προσήλωση του καθεστώτος
στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επικυρίαρχων απομονώνει ακόμα
περισσότερο την Ελλάδα, την καθιστά περαιτέρω ευάλωτη στις αρπακτικές διαθέσεις
«φίλων» και εχθρών και φέρνει ακόμα πιο κοντά την επικείμενη εθνική καταστροφή,
που γίνεται ολοένα και πιο φανερό, ότι δεν θα είναι μόνο οικονομική.
Η μόνη λύση είναι η Ανατροπή του
κατοχικού καθεστώτος, η αποκατάσταση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και
της Λαϊκής Κυριαρχίας. Μόνο μια ισχυρή και πραγματικά
δημοκρατική Ελλάδα με το λαό της ενωμένο μπορεί να
παίξει τον ιστορικό της ρόλο στην ευρύτερη περιοχή και να καταστεί
άτρωτη απέναντι σε κάθε είδους επιβουλές.
Γι’ αυτό και καλούμε κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα να
κλείσει τα αυτιά στις εμφυλιοπολεμικές σειρήνες των «προθύμων» ένθεν κακείθεν,
που μόνο σκοπό έχουν να διχάσουν το Λαό σε ξεπερασμένα σχήματα και τραυματικές
εμπειρίες του παρελθόντος, διαιωνίζοντας καταστροφικές διαμάχες που επάνω τους,
κατά κύριο λόγο, προσπαθεί σήμερα να στηριχθεί το καθεστώς. Το «διαίρει
και βασίλευε» δεν πρέπει αυτή τη φορά να το αφήσουμε να επικρατήσει.
Ένα είναι
το μήνυμα που πρέπει να φτάσει σε κάθε σημείο της χώρας. Ενότητα και Αγώνας για
την Ανατροπή.
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ
Αθήνα 28 Αυγούστου 2013
Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ
Τετάρτη 28 Αυγούστου 2013
Νέα Σπορά: Ιμπεριαλιστικός κυνισμός
Πηγή: Νέα Σπορά
Κάποιες φορές αξίζει τον κόπο μια είδηση να
παρουσιάζεται ως έχει, γιατί από μόνη της είναι τόσο εύγλωττη, «μιλάει» από
μόνη της καθώς λέγεται, που δεν χρειάζεται κάποιο συνοδευτικό σχόλιο που να την
επεξηγεί, αν και εμείς δεν θα αποφύγουμε τον πειρασμό να σχολιάσουμε την είδηση
που θα παραθέσουμε.
Η γερμανική εφημερίδα, λοιπόν, Westdeutsche
Allgemeine Zeitung διοργάνωσε γεύμα στο οποίο προσκαλεσμένος της ήταν
ο πρόεδρος του Γερμανικού Συνδέσμου Βιομηχάνων (BDI) Ούλριχ Γκρίλο.
Κατά το περιοδικό «Focus», που δημοσιοποιεί το τι
συνέβη στο εν λόγω γεύμα της συγκεκριμένης εφημερίδας, στη διάρκεια του
γεύματος συζητήθηκε και το «ελληνικό θέμα».
Σε αυτήν τη συζήτηση ο Ούλριχ Γκρίλο φέρεται να έχει
δηλώσει τα εξής συνταρακτικά: «Στην Ελλάδα υπάρχει κρατική περιουσία
εκατοντάδων δισεκατομμυρίων Ευρώ. Σκέπτομαι για παράδειγμα επιχειρήσεις στον
χώρο της ενέργειας, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τα ακίνητα». Στη
συνέχεια πρότεινε «ένα μέρος της κρατικής περιουσίας της Ελλάδας να
μεταφερθεί στο ESM», είναι το περίφημο Ευρωπαϊκό Ταμείο
Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, για να αποτραπεί το οποιοδήποτε ενδεχόμενο να
χάσουν οι δανειστές της Ελλάδας τα κεφάλαιά τους.
Φυσικά μέσα από το ESM οι δανειστές θα αποκτήσουν αυτά
τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας, στην περίπτωση που η χώρα μας δεν θα
μπορεί να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις αποπληρωμής. Παραπέρα το ESM θα έχει τη
δυνατότητα να πουλήσει αυτήν την περιουσία, την οποία βέβαια η Ελλάδα θα
μπορούσε να αγοράσει ξανά, «πάλι με χρόνους πάλι με καιρούς»! Ο Ούλριχ Γκρίλο
ισχυρίστηκε, εκτός των άλλων, ότι η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας θα
πρέπει να είναι «εργαλείο εξυγίανσης των κρατικών προϋπολογισμών των
υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης»! Δηλαδή κανονικό ξεπούλημα.
Απορούμε! Μα που ζει αυτός ο άνθρωπος! Δεν έχει
καταλάβει ότι αυτό το ξεπούλημα ακριβώς κάνει η ελληνική κυβέρνηση και μάλιστα
κατ’ απαίτηση της τρόικα και της ίδιας της Γερμανίας; Ιδιωτικοποιεί αεροδρόμια,
λιμάνια, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, ακίνητα, κρατικές βιομηχανίες, τη Δωδώνη και άλλες
αγροτικές επιχειρήσεις, το Ελληνικό (που υπόψη τέτοιο φιλέτο ως προς την έκταση
και τη θέση δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης), τα ναυπηγεία, την
ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΔΑΘ, τους δρόμους, τα πετρέλαια, τα πάντα! Ακόμη, καθώς λέγεται,
μέχρι και τα χρυσά αποθέματα της Τράπεζας της Ελλάδας έκαναν φτερά από τη χώρα
μας!
Το μόνο που απομένει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση
είναι να καταθέσει τους κρατικούς τίτλους ιδιοκτησίας της ελληνικής περιουσίας
στο ESM, πριν
ακόμη ιδιωτικοποιηθεί αυτή από την κυβέρνηση, και να αναλάβει το
ξεπούλημά της αυτό το ίδιο.
Αναρωτιόμαστε εάν μια τέτοια δήλωση θα την έκανε ποτέ
ο Ούλριχ Γκρίλο για την ίδια τη Γερμανία ή για κάποια άλλη χώρα όπως η Γαλλία,
η Μ. Βρετανία, οι ΗΠΑ κ.α.. Ή αν θα δεχόταν τη μεταφορά κρατικών περιουσιακών
στοιχείων της Γερμανίας στο ESM, που θα πέρναγαν αμέσως στην ιδιοκτησία του ελληνικού κράτους
για να μη χάσει η Ελλάδα τα χρήματά της από το κατοχικό δάνειο;
Η δήλωση αυτή, όσο και εάν είναι κυνική και
προσβλητική για τη χώρα μας, αντανακλά, όμως, μια πραγματικότητα. Επί της
ουσίας αναδεικνύει τη στάση των αστικών τάξεων των κυρίαρχων δυνάμεων της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, των υποτιθέμενων ισότιμων εταίρων, τόσο σε πολιτικό όσο και
σε οικονομικό επίπεδο. Αντανακλά τη στάση της πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας και
το κύρος της. Αντανακλά τη θέση της χώρας μας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι
ισχυρές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα μονοπώλια, σαν αιμοδιψείς γύπες,
έχουν χιμήξει πάνω της για να τη λεηλατήσουν.
Και για να μη θεωρηθεί ότι αυτή η στάση αφορά ένα
Γερμανό λεφτά που το μόνο που νοιάζεται είναι το πώς θα λεηλατήσει ακόμη και
κρατικές περιουσίες, άρα έτσι συμπεριφέρεται ως λεφτάς κεφαλαιοκράτης, θα
αναφερθούμε και σε ένα άλλο επεισόδιο που έχει δημοσιοποιηθεί χωρίς η κυβέρνηση
να το έχει διαψεύσει μέχρι τώρα. Όταν κάποιου Έλληνα αξιωματούχου
(υπουργού) του ξέφυγαν κάποιες πολύ προσεχτικές και στρογγυλές κουβέντες για το
τι θα γίνει και τι αναμένει η ελληνική κυβέρνηση ως βοήθεια από τη Γερμανία, σε
σχέση με το δημόσιο χρέος, ο Σόιμπλε πήρε αμέσως τηλέφωνο τον αντίστοιχο έλληνα
υπουργό και του είπε: «Γιάννη δεν θα πάρεις σεντ από εμένα»!
Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα ονομάζεται
πολιτικοοικονομική εξάρτηση.
Ο νοών νοείτω! Ο έχων ώτα ακουέτω! Και όποιος
έχει μάτια ας τα ανοίξει!
Πέθανε ο Μιχάλης Ασλάνης
Πηγή: http://tvxs.gr
Λίγο πριν από τις δύο το μεσημέρι εντοπίστηκε στο σπίτι του στο Κολωνάκι νεκρός ο γνωστός σχεδιαστής μόδας Μιχάλης Ασλάνης. Στο σημείο βρίσκονται άνδρες της αστυνομίας και το ΕΚΑΒ.
Δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές τα αίτια και οι συνθήκες
θανάτου του. Κάποιες πληροφορίες αναφέρουν πως ο γνωστός σχεδιαστής είχε χάσει
για αρκετή ώρα τις αισθήσεις του, ενώ ορισμένοι δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο
της αυτοκτονίας με χάπια. Επίσημα τα παραπάνω σε σενάρια δεν επιβεβαιώνονται
και αναμένεται η ιατροδικαστική εξέταση.
Σημειώνεται πως πριν από λίγες ημέρες ο γνωστός σχεδιαστής
ανακοίνωσε στα μέσα ενημέρωσης πως έχει υποστεί οικονομική καταστροφή καθώς
έπεσε θύμα απάτης από δύο γυναίκες που διαχειρίζονταν τα οικονομικά του και οι
οποίες τώρα έχουν εξαφανιστεί.
Έχοντας μικρασιάτικη καταγωγή, ο Μιχάλης Ασλάνης γεννήθηκε
στην Αθήνα και σπούδασε διακόσμηση, γραφικές τέχνες, ιστορία τέχνης και θεάτρου,
στο πλάι σπουδαίων καθηγητών, όπως οι ζωγράφοι Τέτσης, Μοσχίδης, Γούναρης,
Πρέκα και Βακαλό. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1974 και σύντομα κατέκτησε μία
από τις πρώτες θέσεις στον χώρο των σχεδιαστών μόδας.
Η δουλειά του παρουσιάστηκε σε ατομικές επιδείξεις ή
ομαδικές μαζί με σημαντικούς ξένους σχεδιαστές στο Παρίσι, το Μονακό, τη Μόσχα,
τη Φρανκφούρτη, τη Ρώμη, το Μιλάνο, το Μπάρι, την Κωνσταντινούπολη, την Κύπρο,
τον Καναδά.
Δ. Καζάκης: "Δεν υπήρξε καμιά περίοδος της ιστορίας όπου οι φυσικοί αυτουργοί να γλύτωσαν το λυντσάρισμα του κόσμου είτε σε συνθήκες τυφλού μίσους, είτε σε συνθήκες εξέγερσης."
Από τη σελίδα facebook του Δημήτρη Καζάκη
'' .. Γειά σας κύριε Δημήτρη Καζάκη ονομάζομαι Δημήτρης
Τουλαδέλλης διαβάζο αυτά που γράφετε και θέλω να σας παραθέσω έναν
προβληματισμό. Είμαστε ξενοδοχειακή μονάδα στο Νυδρί Λευκάδος και φιλοξενούμε
πρώην κεντρικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας που έβγαλε τον Σαμαρά. Για
επαγγελματικούς λόγους δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε την ταυτότητά μου.το οποίο
με έντονο κυνισμό δήλωσε ότι η Ελλάδα είναι στο χείλος εμφυλίου πολέμου αστον
οποίον θα βγούν και ομάδες μουσουλμάνων. Ο εν λόγω κύριπος που το παίζει
δυσαρεστημένος έχει 5 δουλείες είναι αντιπρόεδρος συνδικαλιστών της Νέας
Δημοκρατίας στη ΔΕΗ όταν του είπα για την ιάλυση του πρωτογενούς και
δευτερογενούς τομέα αντέτεινε ότι μια χώρα μπορεί να επιβιώσει με τον τουρισμό.
Δεν βλέπετε την Δομινικανή Δημοκρατία πως ξεχειλίζει στα πλούτη? Ισχυρι΄ζεται
ως αν τα βάλουμ με τους πλούσιους που έβγαλαν τα μερίσμαα στο εξωτερικό και
φοροδιέφυγαν θα διαλύσουμε την Ελλάδα. Και του αντέτεινα. Ενώ τ΄ρα είμαστε
Ελβετία? Είπε ότι έχει δωθεί εντολή να αφήσουν πίσω τους καμμένη γη. Με το
υπάρχων καθεστός που δεν θίγονται οι πλούσιοι θα έχουμε καμμένη γη. άρα με το
να τα βάλουμε με τους πλούσιους κάτι θα αλλάξει. Κοινή λογική. Ως τόσο
επιλέγουν την λογική της στάχτης. Επίσης όταν του ανφέραμε να μιλήσει μαζί σας,
είπε μόνο δημόσια. Λέω γιατι? Για να έχετε δικούς σας δημοσιογράφους και ειδικά
επιλεγμένες ερωτήσεις που θα στρέψουν την συζήτηση εκεί που θέλουν? Λέει εγώ
δεν μιλάω ιδιωτικά με αυτό τον μαινταν'ο τον πράκτορα που τα παίρνει. Ετσι σας
αποκαλεί. Ποιός. Κάποιος που ενώ τα έχει βάλει με το σύστημα τρώει απο το
σύστημα. Τι πράξεις έκανε για να δείξει ότι είναι καλύτερος? Την συμβολή του
στην Νέα Δημοκρατία στο να δημοπρατηθεί η Ελλάδα μια ώρα αρχείτερα? Μας δήλωσε
κυνικά και ειρωνικά ότι έχει πάρει και δίκανο και είναι έτοιμος για τις ταραχές
που θα ακολουθήσουν. Θεωρεί λογικό να να μην πειράξουν τα καιφάλαι που φέρανε
οι Έλληνες απο έξω αφού θέλουν να τηρήσουν τη νομιμότητα. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ. Το
μνημόνιο που δεν εγκρίθηκε απο την ολομέλεια της βουλής? Η καθημερινή εξαθλίωση
του έλληνα και το πλαστό χρέος? Αυτά είναι νόμιμα αφου τα ενέκριναν τα παιδιά
της Ρηγίλης. Επίσης είπε ότι σε μεταξύ σας διάλογο θα σα σβήσει σε 5 λεπτά.
Αυτά τι έχετε να πείτε?"
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Τι να πω; Μπορώ να αντιτείνω κάτι; Πάντως για την Δομινικανή
Δημοκρατία που έχει αμύθητα πλούτη, να ξέρετε ότι το 60% ζει με μπανανόφλουδες
που βράζει και τρώει την σούπα τους για να μην πεθάνει της πείνας. Έστω κι αν
δουλεύει 16 ώρες το 24ωρο στις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες. Όσο για το ποιος
θα σβήσει τον άλλο, προσωπικά δεν συμμετέχω σε τέτοιου είδους διαγωνισμούς. Έχω
ενηλικιωθεί εδώ και πολλές δεκαετίες για να έχω τέτοιες ανασφάλειες
ξεμωραμένου. Ούτε θεωρώ αντάξιό μου έναν ρεμπεσκέ και κοπρόσκυλο του κόμματος
που δεν ξέρει τι σημαίνει δουλειά, μεροκάματο. Πάντως πείτε του ότι πολλοί και
μάλιστα επαγγελματίες του είδους προσπάθησαν να με γελειοποιήσουν, να με
σβήσουν, κοκ, αλλά εγώ εδώ είμαι, συνεχίζω να επιβεβαιώνομαι και να με
αντιγράφουν στις αναλύσεις μου σχεδόν όλοι.
Όσο για την ώρα της Αποκάλυψης είναι πολύ κοντά. Επειδή αυτά
τα κοπρόσκυλα είναι εντελώς αμόρφωτα, δεν ξέρουν από ιστορία, ούτε έχουν
κοινωνική εμπειρία για να γνωρίζουν πώς αντιδρά ένας λαός που οδηγείται στην
κατάσταση που έχει οδηγηθεί ο δικός μας, νομίζουν ότι θα γλυτώσουν. Αν ήξεραν,
τότε θα έτρεμαν από φόβο. Δεν υπήρξε καμιά περίοδος της ιστορίας όπου οι
φυσικοί αυτουργοί να γλύτωσαν το λυντσάρισμα του κόσμου είτε σε συνθήκες τυφλού
μίσους, είτε σε συνθήκες εξέγερσης. Και τότε να δούμε αν το δίκανο που έχει
προμηθευτεί θα τον σώσει, ή θα τον οδηγήσει πιο γρήγορα στον τάφο.
Ένας αστυνομικός διευθυντής μας έλεγε πρόσφατα ότι
κυκλοφορούν ελεύθερα στην χώρα κοντά στα 6 εκατομμύρια πολεμικά όπλα. Ξέρω
πολλούς που έχουν οπλιστεί με τέτοια και περιμένουν την ώρα για να ξεκαθαρίσουν
τους λογαριασμούς τους με τύπους σαν κι αυτόν που περιγράφετε. Να εύχεται
άνθρωποι σαν κι εμένα και οργανώσεις σαν το ΕΠΑΜ να κατορθώσουν να επιβληθούν
στην τυφλή οργή του λαού όταν ξεσπάσει κι έτσι να μην έχουμε ανεξέλεγκτο
μακέλεμα.
Να προσεύχεται στον μαμωνά που είναι ο μόνος θεός στον οποίο
πιστεύει να είμαστε σε θέση να επιβάλουμε λογική δικαιοσύνης στο μίσος και στην
οργή του λαού. Πάντως το σκαμνί δεν θα το γλυτώσει.
Όσο για τους ένοπλους μουσουλμάνους αυτός και οι δικοί του
θα το ήθελαν πολύ να συμβεί στη χώρα. Νομίζει ότι είναι το ίδιο εύκολο να το
κάνουν, όπως το κάνουν οι ομογάλακτοί του στην Αίγυπτο, αλλά αυταπατάται. Η
δράση ένοπλων μουσουλμάνων στην Ελλάδα ήταν και παραμένει σχέδιο των μυστικών
υπηρεσιών εξ εσπερίας που το κρατούν στο συρτάρι γιατί φοβούνται μην και προκαλέσουν
επέμβαση του στρατού. Και τον στρατό δεν τον ελέγχουν σήμερα. Το ξέρουν πολύ
καλά γι' αυτό και προσπαθούν να τον διαλύσουν.
Όσο για την καμένη γη είναι όντως το σχέδιό τους. Θέλουν την
Ελλάδα οικόπεδο. Δεν τους ενδιαφέρουν εμείς οι ιθαγενείς, ούτε οι περιουσίες
μας. Γι' αυτό και εφαρμόζουν την τακτική του οδοστρωτήρα, της κατεδάφισης των
πάντων. Να δείτε, στον τουρισμό. Σκόπιμα οδηγούν στην καταστροφή ακόμη και τις
μεγάλες τουριστικές μονάδες, μόνο και μόνο για να πουληθούν μπιρ παρά. Σε
ποιον; Ήδη έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από τους Τούρκους των παραλίων για τα
τουριστικά νησιά του Αιγαίου. Να το ξέρετε. Αν δεν κάνουμε κάτι, αν δεν πάρουμε
στα χέρια μας την υπόθεση, αν δεν αρχισουμε να τρομοκρατούμε τους τρομοκράτες
σαν τον εν λόγω κύριο όπου τους πετυχαίνουμε, θα μας ισοπεδώσουν κυριολεκτικά
και θα πουλήσουν τη γή μας για οικόπεδο ... ''
Ν. Μπογιόπουλος: ΗΠΑ - «Αλ Καιντα»: Εις Σάρκαν Μιαν!
του Νίκου Μπογιόπουλου
Τις δεκαετίες του '70 και του '80, στο όνομα της
«ελευθερίας» και της «δημοκρατίας», οι ΗΠΑ έπαιξαν το χαρτί του ισλαμικού
φονταμενταλισμού. Ηταν τότε, τον Αύγουστο του 1981, που η «Ουάσιγκτον Ποστ»
περιέγραφε τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί «κατασκεύαζαν» τους «Μπιν
Λάντεν» και τις «Αλ Κάιντα»:
«Η CΙΑ - έγραφε τότε η αμερικανική εφημερίδα - επιστρέφει
αθόρυβα στις παλιές μεθόδους εκτέλεσης των μυστικών υπονομευτικών επιχειρήσεων»
και «υποστηρίζει κρυφά τις αντικυβερνητικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν...».
Σήμερα όλοι πια το γνωρίζουν: Αυτού του τύπου τα δίκτυα τα
εξέθρεψαν, τα εξόπλισαν, τα εκπαίδευσαν και τα χρησιμοποίησαν οι ΗΠΑ κατά της
αφγανικής επανάστασης και της ΕΣΣΔ.
Ολοι ξέρουν, επίσης, ότι οι Ταλιμπάν είναι το δημιούργημα
των αμερικανοτραφεισών μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν.
Είκοσι χρόνια αργότερα, το 2001, στο όνομα της «ελευθερίας»
και της «δημοκρατίας», οι ΗΠΑ σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους
έπαιξαν το χαρτί της «αντιτρομοκρατίας». Είχε φτάσει πια η εποχή που τα
αμερικανικά συμφέροντα έπρεπε να προωθηθούν με την εξαπόλυση της παγκόσμιας
σταυροφορίας τους για τον «νέο αμερικανικό αιώνα», αρχής γενομένης από το
Αφγανιστάν. Πρόσχημα, αυτή τη φορά, ήταν η... καταδίωξη των «Αλ Κάιντα», δηλαδή
εκείνων των δικτύων που οι ίδιοι, οι Αμερικανοί, είχαν κατασκευάσει...
Εκτοτε ο πλανήτης βιώνει τη διαρκή τρομοκρατία της
«αντιτρομοκρατίας», που ισοδυναμεί με κατοχές χωρών, με εισβολές, με
βομβαρδισμούς, με εξολόθρευση λαών.
Να όμως που σήμερα, εν έτει 2013, μετά από τόση
«σταυροφορία» εξαγωγής της αμερικανικής «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας», οι
ΗΠΑ, εκτός από πολέμιοι της «Αλ Κάιντα», επιστρέφουν, ταυτόχρονα, και ως
συνοδοιπόροι (!) της... «Αλ Κάιντα» (!), εναντίον της οποίας έχουν εξαπολύσει -
υποτίθεται - τον υπερδεκαετή πόλεμο μετά τους «Δίδυμους Πύργους».
Ιδού το γιατί:
Ουδείς αρνείται ότι πίσω από το μπουκέτο των ευφημισμών που
χρησιμοποιεί ο ιμπεριαλισμός για να δράσει (από την επίκληση των «ανθρωπίνων
δικαιωμάτων» μέχρι την «προληπτική» δράση κατά των «γενοκτονιών»), πίσω δηλαδή
από το «λουλούδι» της φάρσας που μετά την εποχή των «χημικών του Σαντάμ» οι ΗΠΑ
το επαναφέρουν αυτή τη φορά ενάντια στη Συρία, κρύβονται οι προετοιμασίες μιας
επίθεσης που σχετίζεται με μια αξιοσημείωτη «λεπτομέρεια»:
Οτι μια τέτοια επέμβαση των Αμερικανών στη Συρία και ενάντια
στο μέχρι χτες συμμαχικό τους (για να μην ξεχνιόμαστε) καθεστώς του Ασαντ,
ισοδυναμεί - εκτός των άλλων - με την ενίσχυση εκείνων των δυνάμεων στο
εσωτερικό των επονομαζόμενων «ανταρτών» που αυτοπροσδιορίζονται ως τμήματα της
«Αλ Κάιντα»!
Με άλλα λόγια, ο ευρωατλαντικός ιμπεριαλισμός που «πολεμάει»
στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ την «Αλ Κάιντα», είναι ο ίδιος που, με βάση τη δική
του λογική, στηρίζει και ενισχύει την «Αλ Κάιντα» στη Συρία! Αντίφαση;
Οχι. Μόνο κάποιος που δεν εννοεί να δει ότι η μόνη λογική
από την οποία διαπνέεται ο ιμπεριαλισμός είναι η λογική της γεωπολιτικής και
γεωστρατηγικής ισχύος, είναι η ικανοποίηση του μόνου του «ιδανικού» που δεν
είναι άλλο από την κυριαρχία στους δρόμους της Ενέργειας,
θα έβλεπε στα παραπάνω κάποια αντίφαση...
ΤΟ ΘΡΑΣΥΤΕΡΟ ΕΙΔΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ
Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά το 2003. Ηταν τότε που η
κυβέρνηση Μπους, με υπουργό Εξωτερικών τον Πάουελ, προσερχόταν στην έδρα του
Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και παρουσίαζε τα «αδιάσειστα στοιχεία» των ΗΠΑ
για τα ανύπαρκτα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν. Το ψέμα και η
υποκρισία ως ασφαλέστερο μέσο κατασκευής προσχημάτων για το μακελειό που
ακολούθησε ήταν δεδομένα από την πρώτη στιγμή. Το ομολογούσαν οι ίδιοι. Από
τότε. Κι αν όχι οι κυβερνώντες των ΗΠΑ, το ομολογούσαν οι εφημερίδες τους.
Οπως έγραψαν οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης το Μάρτη του 2002,
στο Ιράκ από το 1992 μέχρι το 2000 είχαν πραγματοποιηθεί 2.400 (!) επιθεωρήσεις
του ΟΗΕ, στις οποίες δε βρέθηκε ούτε ένα (!) απαγορευμένο όπλο. Η CIA -
ομολογούσαν οι «Τάιμς» - δεν έχει καμία ένδειξη (πόσο μάλλον απόδειξη) ότι το
Ιράκ συμμετείχε σε οποιαδήποτε τρομοκρατική δραστηριότητα εναντίον των ΗΠΑ.
Ομως, παρ' όλα αυτά, οι ΗΠΑ μιλούσαν και τότε για δήθεν
«αδιάσειστα στοιχεία»...
Αλλωστε, και στον πόλεμο του Αφγανιστάν μιλούσαν για
«στοιχεία» οι Αμερικανοί. Ηταν, δε, τόσο ...ατράνταχτα τα «στοιχεία» τους, που
ακόμα και αυτός ο Κίσιγκερ παραιτήθηκε από την επιτροπή που συνέστησε ο Μπους
για να διερευνηθεί τι - πραγματικά - είχε συμβεί στις 11 Σεπτέμβρη στις ΗΠΑ...
Σήμερα, φυσικά, δεν υπάρχουν πλέον αφελείς για να πιστεύουν
ότι οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται να σώσουν τον συριακό λαό από τον Ασαντ (που το
καθεστώς του δεν υπολείπεται τίποτα σε βαρβαρότητα συγκρινόμενο με τα καθεστώτα
των συμμαχικών των ΗΠΑ μοναρχιών της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ), όπως
ακριβώς δεν είχαν καμία πρόθεση να σώσουν τους Ιρακινούς από τον - επί σειρά
ετών - συνεργάτη τους Σαντάμ.
Σήμερα δεν υπάρχουν αφελείς να πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί
και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους έχουν ανάγκη από «στοιχεία», για να ορίσουν τους
δρόμους του πετρελαίου πάνω στα χνάρια που θα αφήσουν οι εκατόμβες των
εκτελεσμένων αμάχων.
Σήμερα δεν μπορεί να υπάρχουν αφελείς που δεν
αντιλαμβάνονται αυτό που έγραφε ο Καμύ στο βιβλίο του «Ο επαναστατημένος άνθρωπος».
Οτι, δηλαδή, το θρασύτερο είδος δολοφόνων είναι αυτοί που περιφέρονται σαν
δικαστές και σαν κατήγοροι.
Πηγή: Ριζοσπάστης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)