Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Μια άθλια επέτειος που δεν πρέπει με κανένα τρόπο να ξεχάσουμε


του Δημήτρη Καζάκη

Πριν ακριβώς από τρία χρόνια ο τότε φερόμενος ως πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ανακοίνωνε επίσημα αυτό που σχεδιαζόταν ανεπίσημα εδώ και μήνες στα επιτελεία της ευρωζώνης και της Ουάσιγκτον, την ένταξη της Ελλάδας στον «μηχανισμό στήριξης», δηλαδή στον μηχανισμό ελεγχόμενης χρεοκοπίας και εκποίησης υπέρ των δανειστών. Το ανακοίνωσε από το Καστελόριζο σε απόσταση αναπνοής από τα Τουρκικά παράλια όπου οι επιτελείς του και ο ίδιος είχαν σκεφτεί ότι θα μπορούσε να είχε ζητήσει άσυλο, αν ο ελληνικός λαός δεν αποδεικνυόταν τόσο νωθρός και άβουλος.

Ο ίδιος ο Παπανδρέου σήμερα θεωρεί ως μέγιστη επιτυχία της κυβέρνησής του την δημιουργία αυτού του μηχανισμού. Αυτή ήταν άλλωστε η αποστολή του. Να θυσιάσει την χώρα και τον λαό της προκειμένου τα αφεντικά του εξ Ουάσιγκτον να εξαναγκάσουν την Γερμανία να δεχτεί την συγκρότηση μηχανισμού διαχείρισης χρεοκοπιών εντός της ευρωζώνης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επί μήνες πριν η Μέρκελ απέκλειε κάθε συζήτηση για «διάσωση» της Ελλάδας.
  
Στις 5 Μαρτίου 2010 σε επίσκεψη του τότε φερόμενου ως Έλληνα πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου στο Βερολίνο, η Καγκελάριος Α. Μέρκελ δήλωνε ότι δεν υπάρχει κανενός είδους σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας στα σκαριά. «Αυτή τη στιγμή μπορούμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα, δηλώνοντας σαφώς ότι πρέπει να εκπληρώσει τα καθήκοντά της», δήλωνε η Μέρκελ, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να «δείξει μεγάλο θάρρος», προκειμένου να απορροφήσει τα ελλείμματά της και να αποκαταστήσει τη «χαμένη αξιοπιστία» της. «Η Ελλάδα πρέπει να καταλάβει ότι δεν είναι οι φορολογούμενοι στη Γερμανία, το Βέλγιο, ή το Λουξεμβούργο διατεθειμένοι να διορθώσουν τα δημοσιονομικά λάθη της ελληνικής πολιτικής», προειδοποιούσε με προσποιητή ειλικρίνεια λίγες ημέρες νωρίτερα ο επικεφαλής της ευρωζώνης και πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Jean-Claude Juncker.

Φυσικά και σχέδιο υπήρχε στα σκαριά και το έδαφος προετοιμαζόταν για να επιβληθεί στην Ελλάδα και στον ανύποπτο ελληνικό λαό. Χρειαζόταν απλά να ακολουθηθούν ορισμένα βήματα. Σ’ εκείνη την επίσκεψη του Παπανδρέου στο Βερολίνου τον Μάρτιο του 2010, ενάμισι σχεδόν μήνα πριν την 23ηΑπριλίου όπου από το Καστελόριζο έγινε η ανακοίνωση υπαγωγής της χώρας στο «μηχανισμό στήριξης», η Γερμανία φρόντισε να υπογραφεί η περίφημη «Ελληνογερμανική εταιρική σχέση» ώστε εκ προοιμίου να της ανήκει το οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα. Αυτή η σύμβαση που ποτέ δεν παρουσιάστηκε επίσημα στην ελληνική Βουλή, αλλά υλοποιείται βήμα προς βήμα, μας έφερε τον Φούχτελ στην Ελλάδα για να συντονίσει την εκποίηση της χώρας υπέρ της Γερμανίας.

Να πώς παρουσιάζει το Γερμανικό υπουργείο εξωτερικών την σύμβαση αυτή με την Ελλάδα: 

«Στις 5 Μαρτίου 2010, η ομοσπονδιακή Καγκελάριος Μέρκελ και ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου συμφώνησαν να ανανεώσουν, να επεκτείνουν και να εντείνουν την ελληνο-γερμανική εταιρική σχέση. Επιβεβαίωσαν τη δέσμευση αυτή κατά τη συνάντησή τους στο Βερολίνο στις 22 Φεβρουαρίου 2011. Προκειμένου να εφαρμοστεί αυτή η κοινή δέσμευση, οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας και της Γερμανίας με επικεφαλής τον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα και τον Υφυπουργό Εξωτερικών Wolf-Ruthart συναντήθηκαν στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2010. Εκπόνησαν έναν οδικό χάρτη συνεργασίας σε διάφορους τομείς όπως την περιβαλλοντική πολιτική, την ενεργειακή και κλιματική πολιτική, την πολιτική προστασία, την πολιτική στον τομέα της έρευνας, τη μετανάστευση, το άσυλο και την πολιτική ενσωμάτωσης, την εκπαίδευση, τις επαφές με την Κοινωνία των Πολιτών και τις πολιτιστικές ανταλλαγές, τον τουρισμό, την πολιτική υγείας, τις μεταφορές και το διάλογο μεταξύ των οικονομικών φορέων επί κοινωνικών και εργασιακών πολιτικών. Η σημασία αυτής της εταιρικής σχέσης επιβεβαιώθηκε εκ νέου σε μια συνάντηση μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών, Δημήτρη Δρούτσα και Guido Westerwelle στις 9 Νοεμβρίου 2010. Αυτή η συνεργασία αποτελεί σημαντική συνεισφορά σε μια χρονική στιγμή όπου η Ελλάδα εφαρμόζει μεγαλεπήβολες οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να δημιουργήσει μια νέα βάση βιώσιμης ανάπτυξης. Σε αυτή την επίπονη προσπάθεια, η Γερμανία καθώς και οι άλλοι Ευρωπαίοι Εταίροι στηρίζουν πλήρως την Ελλάδα. Κατά τη περίοδο 2010 και 2011 αξιωματούχοι των δυο κυβερνήσεων συναντήθηκαν πολλές φορές, υπέγραψαν συμφωνίες διμερούς συνεργασίας και έχουν συνεχή συνεργασία επί του συντονισμού των στρατηγικών τους στους προαναφερθέντες τομείς πολιτικής.»

Ποιοι είναι οι βασικοί τομείς «συνεργασίας» Ελλάδας-Γερμανίας; Σύμφωνα πάντα με το υπουργείο Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Γερμανίας οι βασικοί τομείς είναι οι εξής:

  1. Περιβαλλοντική πολιτική.
  2. Ενεργειακή και κλιματική πολιτική.
  3. Πολιτική προστασία.
  4. Διάλογος οικονομικών φορέων στο τομέα των επενδύσεων και επιχειρηματική συνεργασία.
  5. Διάλογος επί κοινωνικών και εργασιακών πολιτικών.
  6. Πολιτική στον τομέα της έρευνας.
  7. Μετανάστευση, άσυλο και πολιτική ενσωμάτωσης.
  8. Εκπαίδευση, επαφές Κοινωνία πολιτών και πολιτιστικές ανταλλαγές.
  9. Συνεργασία στον τομέα του τουρισμού.
  10. Πολιτική υγείας.
  11. Μεταφορές.
Όπως καταλαβαίνει κανείς οι Γερμανοί πήραν προκαταβολικά και με σύμβαση που ποτέ κανένας Έλληνας βουλευτής δεν την είδε να ψηφίζεται στην Βουλή, σχεδόν τα πάντα. Από το περιβάλλον, την ενέργεια, την έρευνα, έως την υγεία, την παιδεία και τις μεταφορές παραδόθηκαν στους Γερμανούς. Έτσι είπαν το «ναι» οι Γερμανοί και η Μέρκελ με σκοπό να ενταχθεί η Ελλάδα στον μηχανισμό χρεοκοπιών της ευρωζώνης. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι ο «μηχανισμός στήριξης» με την μορφή του EFSF (Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) ιδρύθηκε επίσημα στην ευρωζώνη μετά την επιβολή του πρώτου μνημονίου και της πρώτης δανειακής σύμβασης που επέβαλε η τρόικα στην Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν υπήρξε απλά το πρώτο θύμα της ευρωζώνης που μετατράπηκε σε πειραματόζωο, αλλά και το δόλωμα που πετάχτηκε βορά στο Γερμανικό θηρίο προκειμένου να δεχτεί την δημιουργία του EFSF και αργότερα του μόνιμου ΕΜΣ.

Το τι συνέβη είναι πια γνωστό. Το διετές πρόγραμμα προσαρμογής που προβλεπόταν στο πρώτο μνημόνιο και υποσχόταν ότι μετά από μια βίαιη προσαρμογή εισοδημάτων και δαπανών στην ελληνική οικονομία, αυτή θα βρισκόταν σε πορεία ανάκαμψης από τα τέλη του 2011, αποτελεί παρελθόν προ πολλού. Βρισκόμαστε αισίως στον τρίτο χρόνο υπό καθεστώς νέας κατοχής και οι κυβερνήτες του δοσιλογισμού συνεχίζουν το ίδιο παραμύθι. «Του χρόνου θα έχουμε ανάκαμψη», λένε και ξαναλένε μηχανικά εδώ και τρία χρόνια. Εν τω μεταξύ η Ελλάδα καταρρέει, η κοινωνία συνθλίβεται και ο ελληνικός λαός στερείται ελπίδας και προοπτικής.

Οι Γερμανοί ιθύνοντες έχουν από καιρό ξεκαθαρίσει το γιατί έχουν επιβάλει αυτό το καθεστώς στην Ελλάδα. «Μας κοστίζουν πολλά οι Έλληνες, αλλά μας συμφέρει», δήλωσε στην Bild (8/12/2012) ο κ. Σόιμπλε.  Μόνο από την διαφορά των επιτοκίων η Γερμανία κέρδισε τα δύο τελευταία χρόνια τόκους 45 δις €. Άλλα 15 δις € κέρδισε μέχρι τώρα η Γερμανία από τα προγράμματα «διάσωσης» της Ελλάδας και μάλιστα στο μέλλον το ποσόν αυτό αναμένεται να αυξηθεί... Σε συνέντευξη που παραχώρησε και δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη Bild πριν μερικούς μήνες, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, παραδέχεται ότι η νέα συμφωνία για περαιτέρω απομείωση του ελληνικού χρέους θα κοστίσει δισεκατομμύρια ευρώ στη Γερμανία, σε βάθος χρόνου, παραδέχτηκε ωστόσο επίσης ότι το Βερολίνο πρέπει να υποστεί αυτές τις θυσίες, προκειμένου να διασφαλιστεί η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη. «Τα πλεονεκτήματα που απολαμβάνει η Γερμανία από το κοινό νόμισμα της ευρωζώνης, είναι υπέρτερα, ξεπερνούν το όποιο κόστος από τα πακέτα βοήθειας, όποιο κι αν είναι αυτό», ήταν η πιο χαρακτηριστική αποστροφή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στη συνέντευξή του στη Bild.  

Παραδέχτηκε επίσης ότι δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πόσο θα είναι το συνολικό κόστος της διάσωσης της Ελλάδας για τη Γερμανία. Πρόσθεσε όμως ότι το Βερολίνο και οι υπόλοιποι εταίροι της Ελλάδας θα συνεχίσουν να εποπτεύουν και να ασκούν πιέσεις στην Αθήνα, προκειμένου να μην κάνει πίσω η κυβέρνηση από τις δεσμεύσεις τις οποίες έχει πάρει, αναφορικά με την εφαρμογή ενός εκτεταμένου προγράμματος προσαρμογής.

Ο  Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έρχεται να προστεθεί σε όσους Γερμανούς μιλούν τον τελευταίο καιρό και παραδέχονται, ότι η χώρα τους όχι μόνο δεν έχει ζημιωθεί από την ελληνική κρίση χρέους, αλλά, αντίθετα έχει καταγράψει σημαντικά κέρδη. Και αποδίδουν τα κέρδη αυτά κυρίως στο γεγονός ότι η Γερμανία δανείζει τη χώρα μας – μέσω των μηχανισμών «στήριξης» ή «διάσωσης» – με επιτόκιο μεγαλύτερο από εκείνο, που δανείζεται η ίδια, άρα λειτουργεί με τοκογλυφικούς όρους.

Ο Γερμανός επικεφαλής του EFSF Κλάους Ρέγκλινγκ, αποκάλυψε σε συνέντευξη που έδωσε στο γερμανικό περιοδικό Focus ότι με τα προγράμματα διάσωσης της Ελλάδας έχουν εισρεύσει στα ταμεία της χώρας τους κέρδη ύψους 15 δις ευρώ και μάλιστα στο μέλλον το ποσόν αυτό αναμένεται να αυξηθεί.

Επί λέξει ο κ. Ρέγκλινγκ παραδέχθηκε τα εξής: «Οι επιχειρήσεις διάσωσης δεν έχουν κοστίσει μέχρι στιγμής ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα των Γερμανού φορολογούμενου. Στη Γερμανία έχει επικρατήσει η πεποίθηση ότι κάθε μεμονωμένη μεταφορά χρημάτων προς την Ελλάδα βαρύνει τον προϋπολογισμό της χώρας και χρηματοδοτείται από τα χρήματα φορολογουμένων. Η άποψη ότι τα χρήματα δόθηκαν και δεν θα επιστραφούν ποτέ είναι λάθος. Πρόκειται για δάνεια – τα οποία πρέπει να αποπληρωθούν. Απελευθερωθείτε από την εικόνα της Ελλάδας ως βαρελιού χωρίς πάτο. Δεν υπάρχουν δώρα ούτε μόνιμες μεταφορές χρημάτων. Κάθε άλλο: Η Γερμανία έχει ωφεληθεί από την κρίση, επειδή στη χώρα διοχετεύεται πολύ κεφάλαιο. Το γεγονός αυτό πιέζει τα επιτόκια δανεισμού προς τα κάτω. Σύμφωνα με ινστιτούτα ερευνών, η Γερμανία πληρώνει εξαιτίας της κρίσης 15 δισ. ευρώ λιγότερα σε τόκους. Οι ευνοϊκοί όροι δανεισμού της Γερμανίας λειτουργούν και επ’ ωφελεία των πολιτών, οι οποίοι χρηματοδοτούν την αγορά ακινήτου».

Σύμφωνα με τα όσα διεμήνυσε ο Γερμανός επικεφαλής του Ταμείου, η Γερμανία, όχι μόνο δεν έχει ζημιωθεί από την κρίση χρέους της Ελλάδας, αλλά αντιθέτως, έχει καταγράψει σημαντικά κέρδη, τα οποία μάλιστα αναμένεται να πολλαπλασιαστούν σε βάθος χρόνου, όσο οι προσπάθειες για την «επίλυσή» της εντατικοποιούνται. Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Ρέγκλινγκ, συμβαίνει γιατί η Γερμανία δανείζει στην Ελλάδα όχι απευθείας αλλά μέσω των έκτακτων μηχανισμών στήριξης, με επιτόκια, πολύ μεγαλύτερα από αυτά με τα οποία δανείζεται η ίδια. «Κατ' αυτόν τον τρόπο η Γερμανία λειτουργεί ουσιαστικά τοκογλυφικά, έχοντας βάλει στα ταμεία της μέχρι στιγμής περίπου 15 δισ. ευρώ» σημειώνει ο επικεφαλής του EFSF στο Focus. 

Η ίδια η Άνγκελα Μέρκελ μιλώντας στο συνέδριο του κόμματός της τον Νοέμβριο του 2012, την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση θριαμβολόγησε για την πολιτική διακυβέρνηση της Γερμανίας από την ίδια τονίζοντας:

«Η κυβέρνηση είναι η καλύτερη ομοσπονδιακή κυβέρνηση μετά την Επανένωση. Οδηγήσαμε τη Γερμανία να βγει από την κρίση ισχυρότερη απ' ό,τι μπήκε σ' αυτή. Ενώ άλλες χώρες της Ευρώπης βρίσκονται σε ύφεση, εμείς είμαστε ο κινητήρας της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Όλα αυτά δεν έπεσαν από τον ουρανό». 

Αποκαλυπτικό για την τεράστια απάτη σε βάρος ενός ολόκληρου λαού, του ελληνικού και την απαξίωση μιας ολόκληρης χώρας με την προσπάθεια επιβολής του συνδρόμου της ενοχής με την αγαστή συνεργασία βέβαια των εγχώριων συνεργατών τους είναι το ρεπορτάζ του γερμανικού κρατικού τηλεοπτικού καναλιού ARD το οποίο προβλήθηκε προ μηνών από την ΝΕΤ. Σύμφωνα με το γερμανικό κανάλι, μετά από έρευνα που έχουν πραγματοποιήσει δημοσιογράφοι του, αν και οι Έλληνες ακούν κάθε μέρα ότι η Γερμανία πληρώνει δισεκατομμύρια για το ελληνικό χρέος στην πραγματικότητα τα ποσά που το γερμανικό κράτος έχει καταβάλει μέχρι στιγμής είναι 15,2 δισ. ευρώ!
Ποσό πολύ μικρό συγκριτικά με αυτά που έχει κερδίσει η Γερμανία, η οποία πρακτικά προκάλεσε την ελληνική κρίση για να αποκομίσει τεράστια κέρδη! 

Μάλιστα σημειώνει ότι μεγάλο μέρος των 130 δισ. ευρώ που ότι υποτίθεται θα λάβει η Ελλάδα από τις χώρες της ΕΕ είναι απλά εγγυήσεις οι οποίες θα αποπληρωθούν μόνο στην περίπτωση που η Ελλάδα χρεοκοπήσει. Αυτό όμως που είναι εκπληκτικό είναι το γεγονός ότι Γερμανοί βουλευτές μέλη της Επιτροπής Οικονομικών θεμάτων του γερμανικού κοινοβουλίου, φαίνεται να δηλώνουν άγνοια για το θέμα αυτό μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα. Οι Γερμανοί βουλευτές δεν γνωρίζουν εκτός των άλλων τα οφέλη της χώρας τους από την διαφορά των επιτοκίων με βάση τα οποία δανείζει και δανείζεται η Γερμανία. 

Με τον τρόπο αυτό το γερμανικό κανάλι διαχωρίζει την θέση του από τα «παραμύθια» όπως αναφέρει που πλασάρονται από τα ΜΜΕ της χώρας, ότι οι Γερμανοί πληρώνουν τα χρέη της Ελλάδας. Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα το γερμανικό κανάλι αποκαλύπτει ότι η γερμανική βιομηχανία αλλά και η γερμανική οικονομία στο σύνολο της ωφελήθηκε από την ελληνική κρίση χρέους και για το λόγο αυτό είχαν κάθε συμφέρον να την αφήσουν να βαθύνει. 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το γερμανικό κανάλι μία εταιρεία με έδρα στην Γερμανία έχει δει τις παραγγελίες της τον τελευταίο καιρό να αυξάνονται. Ο λόγος για αυτή την αύξηση των παραγγελιών είναι η υποτίμηση του ευρώ έναντι άλλων ανταγωνιστικών νομισμάτων που κάνει τις γερμανικές εξαγωγές πιο φτηνές και όπως αναφέρει στέλεχος του εργοστασίου η υποτίμηση αυτή σχετίζεται με την ελληνική κρίση χρέους. Αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι στο γερμανικό εργοστάσιο έλαβαν αύξηση μισθών και όλοι είναι ευχαριστημένοι.

Η ελληνική όμως θυγατρική της γερμανικής εταιρείας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω των μέτρων λιτότητας που επέβαλε η τρόϊκα και η ελληνική κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα της κρίσης 25 από τους 40 εργαζομένους της θυγατρικής ελληνικής εταιρείας έχουν απολυθεί. 

Την άποψη του στελέχους του γερμανικού εργοστασίου συμμερίζεται και ο καθηγητής Γκουστάβ Χόρν του Ινστιτούτου Μακροοικονομίας και Αναπτυξιακών Ερευνών  ο οποίος δηλώνει ότι εξαιτίας της κρίσης χρέους της Ελλάδας μειώθηκε η αξία του ευρώ και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των γερμανικών προϊόντων και την αύξηση των γερμανικών εξαγωγών κατά 50 δισ. ευρώ ποσό που μεταφράζεται σε αύξηση του γερμανικού ΑΕΠ κατά 2%.   

Επιπλέον όπως αναφέρει ο οικονομικός αναλυτής Φολκερ Χελμαιερ η Γερμανία επωφελήθηκε σημαντικά από την ελληνική κρίση διότι μπορεί να δανείζει στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες με αντίστοιχα προβλήματα με υψηλά επιτόκια την στιγμή που η ίδια δανείζεται από τις αγορές σε ιστορικά όπως αναφέρει χαμηλά επίπεδα. 

Από αυτή την διαφορά των επιτοκίων το γερμανικό κράτος κέρδισε τα δύο τελευταία χρόνια τόκους ύψους 45 δισ. ευρώ ποσό που τελικά μπορεί να διαμορφωθεί στα 65 δισ. ευρώ.

Ο μόνος που βλέπει φως στο τούνελ είναι αυτός που δεν έχει αντιληφθεί ότι η ατμομηχανή της κ. Μέρκελ και της τρόικας κατευθύνεται εναντίον του και μάλιστα με αυξανόμενη ταχύτητα. Υπάρχει ένα αλάνθαστο κριτήριο για να κρίνει ο καθένας μας από την προσωπική του εμπειρία το που πάει η όλη κατάσταση. Αν βλέπει το εισόδημά του συνεχώς να συρρικνώνεται μέχρις εξαφανίσεως και τα χρέη του να αυξάνονται, τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ανάκαμψη ούτε με σφαίρες. Κι αυτό συμβαίνει ήδη για την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού καθώς και για την οικονομία. Ταυτόχρονα η κρίση βαθαίνει και στην ευρωζώνη. Ακόμη και η ίδια η Γερμανία αντιμετωπίζει στασιμότητα και ύφεση σε συνθήκες τεράστιας ιδιωτικής υπερχρέωσης. Οι δήμοι της καταρρέουν ιδιωτικοποιημένοι και κάτω από το βάρος τεράστιων χρεών. Το γεγονός αυτό κάνει την άρχουσα τάξη της Γερμανίας πιο επιθετική, πιο αδίστακτη στην προσπάθειά της να κανιβαλίσει τις πιο αδύναμες χώρες και οικονομίες της ευρωζώνης.

Η ίδια η ευρωζώνη έχει μετατραπεί σε πεδίο ενός αδυσώπητου ανταγωνισμού για το ποιος θα επικρατήσει έναντι όλων των άλλων, ή καλύτερα πάνω στα ερείπια όλων των άλλων. Είναι ποτέ δυνατόν μια χώρα υπό καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας σαν την Ελλάδα να ελπίζει σε οτιδήποτε άλλο εκτός από το να μεταβληθεί σε κρανίου τόπο; Η λύση είναι μόνο μία: μονομερής διαγραφή του χρέους της Ελλάδας προς την ευρωζώνη και έξοδος από αυτήν με σκοπό την ανοικοδόμηση της χώρας εκ βάθρων στη βάση των συμφερόντων της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει παρά μόνο εκείνος που οδηγεί στα κρεματόρια της ευρωζώνης.

Ήδη έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο. Τα θύματα αυτής της καθυστέρησης μετρώνται σε εκατομμύρια. Θάνατοι, άνεργοι, μετανάστες, ολοκληρωτικά κατεστραμένοι επαγγελματίες και μικρομεσαίοι. Η ίδια η οικονομία αιμορραγεί. Χάνει την αφρόκρεμα του εργατικού της δυναμικού και το επενδυτικό εξοπλισμό της τελευταίας δεκαετίας. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι για πολύ. Από κάποιο σημείο και μετά η όλη πορεία θα είναι μη αναστρέψιμη τόσο για την οικονομία, όσο και για την κοινωνία. Το σημείο αυτό δεν απέχει πια και πολύ. Γι’ αυτό και η προσπάθεια των ιθυνόντων είναι να επιταχύνουν, να το φτάσουν μια ώρα νωρίτερα έτσι ώστε να επιβάλουν ήσυχα κι ωραία το κομμάτιασμα της χώρας.

Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι μας έχουν κηρύξει πόλεμο και διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο εναντίον μας με σκοπό ο λαός και η πατρίδα μας να γίνει βορά των πιο ισχυρών της ευρωζώνης. Και σ’ αυτόν τον πόλεμο όπου ο εχθρός είναι αποφασισμένος να σε εξοντώσει, δεν αντιτάσσεις πρακτικές νόθου κοινοβουλευτισμού και νομιμοφροσύνης απέναντι σ’ ένα καθεστώς νέας κατοχής. Καταφύγιό σου είναι μόνο ένα, το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος: «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Μέσα σ’ αυτά τα τρία χρόνια η μόνη ουσιαστικά θετική εξέλιξη ήταν η ίδρυση του ΕΠΑΜ το καλοκαίρι του 2011 στον απόηχο του αυθόρμητου μαζικού λαϊκού ξεσπάσματος. Το ΕΠΑΜ είναι ένα Μέτωπο που παλεύει για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση του ελληνικού λαού. Εμείς παλεύουμε για εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία της χώρας μας. Αγωνιζόμαστε για την εθνική αυτοδιάθεση του λαού μας ενάντια στην υπερεθνική απολυταρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελεί την μετουσίωση των ναζιστικών σχεδίων ενοποίησης της Ευρώπης κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί που απέτυχαν τότε οι ναζί με τις μεραρχίες των Ες-Ες, έρχονται σήμερα να πετύχουν οι τραπεζίτες με την Πέμπτη Φάλαγγα ενός δοτού «διεθνισμού» που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των εθνών και των λαών. Παλεύουμε για να γίνει ο λαός μας αφεντικό στον τόπο του και όχι εξαθλιωμένος μετανάστης στην ευρωζώνη. Αγωνιζόμαστε να ενωθεί ο λαός μας πάνω στη βάση του πατριωτικού και δημοκρατικού του καθήκοντος, υπερβαίνοντας τεχνητούς διαχωρισμούς δεξιάς-αριστεράς που γεννούν εμφυλίους.

Για εμάς δεν υπάρχει αριστερός ή δεξιός, μόνο πατριώτης, δημοκράτης ή δωσίλογος και προδότης. Για εμάς είναι εξίσου εχθρός ο πορωμένος δεξιός που ζει με τους διαχωρισμούς του παλιού εμφυλίου, όσο και ο πορωμένος αριστερός. Δεν τους καίγεται καρφί για τον λαό μας. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι ο «χώρος» τους. Αυτό που θέλουν είναι να επιβάλουν την δικτατορία της δικής τους δεξιάς, ή της δικής τους αριστεράς, στην οποία ο λαός οφείλει να υποταχθεί. Εμείς στο ΕΠΑΜ παλεύουμε να κατακτήσει ο τόπος την δημοκρατία όπου ο ίδιος ο λαός κι όχι κάποιος δεξιός δικτάτορας ή κάποιος πατερούλης της αριστεράς, να κατέχει την εξουσία και να την ασκεί όπως αυτός θέλει. Γι’ αυτό άλλωστε παλεύουμε για Συντακτική Εθνοσυνέλευση και ένα νέο αληθινά δημοκρατικό Σύνταγμα έτσι ώστε ο λαός μας να γίνει αφεντικό στην χώρα του και όχι οποιοσδήποτε άλλος επίδοξος επιβήτορας από την δεξιά ή την αριστερά. Γι’ αυτό και δεν μας αρκεί όταν κάποιος αρχίζει να ψελλίζει, όπως κάνει τώρα τελευταία ο κ. Αλαβάνος, την διαγραφή του χρέους και το εθνικό νόμισμα. Χωρίς την δημοκρατία, χωρίς Συντακτική Εθνοσυνέλευση για να κάνει ο λαός μας μια καθαρή αρχή, τα αιτήματα αυτά δεν είναι παρά πολιτικά συνθήματα για τυχοδιώκτες καριέρας, ή προφάσεις για μελλοντικούς δικτάτορες.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 28/4/2013
Διαβάστε περισσότερα...

Λαική Πολιορκία της Κυπριακής Βουλής!


…ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΒΟΥΛΗ ΣΥΖΗΤΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ!

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΘΡΙΛΕΡ. ΑΠΟ ΜΙΑ ΨΗΦΟ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ Η ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ!

Υπό το βάρος της λαϊκής αντίδρασης, η Ολομέλεια της Βουλής συνέρχεται αύριο Τρίτη, παραμονή της επετείου της Πρωτομαγιάς, για να συζητήσει το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση με την Τρόικα. Εξω από τη Βουλή αναμένεται να δώσουν βροντερό «παρών» χιλιάδες εργαζόμενοι και φοιτητές, οι οποίοι αντιδρούν και αντιστέκονται στο μνημονικό ζυγό.

Η αυριανή συνεδρία γίνεται στη σκιά των πληροφοριών από την Κομισιόν ότι επίκειται νέο κούρεμα και ακόμη πιο σκληρά μέτρα λιτότητας, ενώ στο παρασκήνιο οργιάζουν οι φήμες για «διευθέτηση» του Κυπριακού στα μέτρα των ξένων, καθώς επίσης και για υποθήκευση του φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με όλες οι πληροφορίες, το ΑΚΕΛ θα πάρει θέση ενάντια του μνημονίου, καλώντας τα υπόλοιπα κόμματα σε διάλογο μακριά από ιδεοληψίες και δογματισμούς, προκειμένου να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις με γνώμονα το καλύτερο για τον κυπριακό λαό. Θα θέσει επίσης ενώπιον κομμάτων και κοινωνικών συνόλων πρόταση για εναλλακτική επιλογή, η οποία θα συζητηθεί σήμερα στην ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής.

Αντίθετα, υπέρ του μνημονίου θα ταχθούν τα συγκυβερνώντα κόμματα ΔΗΣΥ - ΔΗΚΟ, προτάσσοντας το δίλημμα της άτακτης χρεοκοπίας.

Aργά το βράδυ της Δευτέρας(30/4), το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ αποφάσισε με μεγάλη πλειοψηφία να ψηφίσει «όχι». Συγκεκριμένα, κατά την πολύωρη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής, 67 τάχθηκαν εναντίον του Μνημονίου, 11 υπέρ, ενώ 6 τάχθηκαν υπέρ της αποχής, όπως αναφέρουν "ΤΑ ΝΕΑ".

Έτσι οι 5 βουλευτές της ΕΔΕΚ θα προστεθούν στους 19 του ΑΚΕΛ που θα πουν «όχι».Οσον αφορά τους υπόλοιπους, οι δύο βουλευτές του ΕΥΡΩΚΟ αναμένεται να χωριστούν, με τον Δημήτρη Συλλούρη να τοποθετείται υπέρ και τον Νίκο Κουτσού εναντίον, ενώ οι  Γιώργος Περδίκης των Οικολόγων και Ζαχαρίας Κουλίας, αναμένεται να καταψηφίσουν το μνημόνιο.

Εάν, ωστόσο, υπάρξει έστω και ένας «αντάρτης» από το κυβερνητικό στρατόπεδο, τότε τα πράγματα περιπλέκονται καθώς θα υπάρχει ισοψηφία.Οι βουλευτές που φέρεται να τάσσονται υπέρ του μνημονίου είναι 29 ενώ οι βουλευτές που τάσσονται κατά φέρεται να είναι 27!H επικύρωση ή όχι του μνημονίου εξαρτάται, πλέον, από μία ψήφο!

ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΖΥΓΟ

Η ΠΕΟ σε ανακοίνωσή της καλεί τους εργαζομένους να συμμετέχουν μαζικά στη μεγάλη παγκύπρια κινητοποίηση που θα γίνει έξω από τη Βουλή την Τρίτη και η οποία διοργανώνεται από την Κίνηση Πολιτών ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και πολιτικές λιτότητας, για να εκφραστεί η αντίθεση και η αντίδραση του κυπριακού λαού ενάντια στο ζυγό του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης.

Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται για άλλη μια φορά ότι το μνημόνιο είναι καταστροφικό για την Κύπρο και δεν δίνει καμιά προοπτική στους εργαζομένους και στο λαό της. Αντίθετα οδηγεί στη βίαιη συρρίκνωση της κυπριακής οικονομίας, στη δραματική αύξηση της ανεργίας  και θα πλήξει σοβαρά το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι της Κύπρου, τονίζει η ΠΕΟ, δεν έχουν άλλη επιλογή από την αντίσταση και την πάλη ενάντια στις καταστροφικές πολιτικές της σκληρής λιτότητας του μνημονίου, με στόχο την αποδέσμευση  από την Τρόικα και την υπεράσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων και της αξιοπρέπειας του Κυπριακού λαού.

ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ

Από την πλευρά της η ΕΔΟΝ, καλεί τους νέους όπως δώσουν βροντερό «παρών» στην παγκύπρια κινητοποίηση, τονίζοντας ότι για τους μαθητές, φοιτητές, νέους εργαζομένους και ανέργους, η αντίσταση και η αντίδραση ενάντια στα όσα δρομολογούνται με το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, είναι επιτακτική και επιβεβλημένη.

«Η Μεγάλη Τρίτη, πρέπει να καταστεί ημέρα αντίδρασης σε βάρος της καταστροφικής προοπτικής που προδιαγράφει το μνημόνιο για την κυπριακή οικονομία, τους εργαζομένους και ιδιαίτερα τη νέα γενιά. Δεν αποδεχόμαστε τη λογική της Τρόικας και των συνεχών υποχωρήσεων και δεν πρόκειται να γίνουμε όμηροι της προσέγγισης που θέτει με δογματικό τρόπο το μνημόνιο, ως τη μόνη επιλογή», διαμηνύει η ΕΔΟΝ.

Υπογραμμίζει παράλληλα ότι υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις και καλεί την Κυβέρνηση, τα πολιτικά κόμματα και τα οργανωμένα σύνολα, όπως συζητήσουν μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, ώστε να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις για τον κυπριακό λαό.

«Ολες και όλοι, έξω από τη Βουλή την ερχόμενη Τρίτη, ώρα 15:00, για να βροντοφωνάξουμε πως ''Δούλοι του 21ου αιώνα δε θα γίνουμε''. Ολες και όλοι, να απαιτήσουμε την καταψήφιση του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης», καταλήγει η ΕΔΟΝ.

Δευτέρα 29 Απριλίου 2013.
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΚΕΛ




Ημερομηνία Έκδοσης: Απριλιος 29, 2013


Η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ συνήλθε σήμερα Δευτέρα 29 Απριλίου 2013 για να μελετήσει τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί στην Κυπριακή Οικονομία μετά τη συνομολόγηση Μνημονίου και Δανειακής Σύμβασης μεταξύ της κυβέρνησης Αναστασιάδη και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφού συζήτησε στη βάση εμπεριστατωμένης επιστημονικής μελέτης κατέληξε στα εξής:

1.    Είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι η Κύπρος βρίσκεται ενώπιον ιστορικών αποφάσεων που θα καθορίσουν το οικονομικό αλλά κυρίως το πολιτικό μέλλον της Κύπρου.

2.    Η Ολομέλεια της Κ.Ε. ΑΚΕΛ είχε δηλώσει την ετοιμότητα της να στηρίξει την Κυβέρνηση στο δύσκολο έργο της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης εφόσον οι ενέργειες της κινούνταν προς την ορθή κατεύθυνση. Ωστόσο είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν επρόκειτο να συναινέσει σε μέτρα που θα καταδίκαζαν το σύνολο του κυπριακού λαού και ιδιαίτερα τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νέα γενιά, τους συνταξιούχους και τις ευάλωτες ομάδες σε ανέχεια και αδιέξοδα.

3.    Οι αποφάσεις του Eurogroup της 15ης Μαρτίου και η συμφωνία της 25ης Μαρτίου έχουν δημιουργήσει νέα, πρωτοφανή, αρνητικά και καταστροφικά  δεδομένα για την Κυπριακή Οικονομία. Οι σοβαρότατες επιπτώσεις στον τραπεζικό τομέα και ευρύτερα στην οικονομία και η συνεπακόλουθη ύφεση λόγω των μέτρων που έχουν συμφωνηθεί, αφαιρούν τη δυνατότητα ανάκαμψης της Κυπριακής Οικονομίας στο επόμενο διάστημα, μειώνουν τον κοινωνικό ρόλο του κράτους και δημιουργούν συνθήκες μακροχρόνιας επιδείνωσης ως αποτέλεσμα της αναπόφευκτης συνομολόγησης «νέων μνημονίων».

4.    Η συσσωρευμένη εμπειρία από την εφαρμογή μνημονίων απόλυτης λιτότητας σε άλλες χώρες, αλλά και οι εκτιμήσεις για το μέλλον της ευρωζώνης σε σχέση και με την οικονομική πολιτική που θα ακολουθηθεί στο μέλλον, δεικνύουν ότι η παραμονή στο παρόν Μνημόνιο, το οποίο συνιστά σοβαρή αρνητική - ποιοτική διαφοροποίηση σε σχέση με το μνημόνιο του Νοέμβρη, θα συνοδεύεται με σημαντική απώλεια κυριαρχίας, ευημερίας και με ένταση της κοινωνικής εξαθλίωσης. Η παραμονή στο Μνημόνιο εκτιμούμε ότι θα έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις τόσο στο Κυπριακό όσο και στα θέματα διαχείρισης του Φυσικού Αερίου.

5.    Όπως προκύπτει από την επιστημονική μελέτη που είχαμε ενώπιον μας, τα αίτια της παρούσας κρίσης έχουν ως βασική αφετηρία από τη μια την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της οικονομικής λιτότητας και διαχείρισης του συγκεκριμένου οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης και από την άλλη τις ευθύνες του τραπεζικού τομέα στην Κύπρο. Με βάση όλα αυτά η επιστημονική ανάλυση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μόνη επιλογή της Κύπρου είναι η λύση εκτός Δανειακής Σύμβασης και Μνημονίου. Η αναζήτηση μια τέτοιας λύσης το πιθανότερο ισοδυναμεί με απόφαση εξόδου της Κύπρου από την Οικονομική και Νομισματική Ένωση του ευρώ.

6.    Αυτή η λύση είναι μια επίσης επώδυνη επιλογή. Οι αναμενόμενες συνέπειές της δημιουργούν την ανάγκη μέγιστης λαϊκής στήριξης και απαιτούν θυσίες.

7.    Ωστόσο αυτή η λύση θα μπορούσε να ήταν μια σοβαρή εναλλακτική επιλογή  υπό τις περιστάσεις, η οποία απαλλάσσει από δεσμεύσεις και δίνει προοπτική και δυνατότητα ανάπτυξης στο μέλλον, στη βάση ενός νέου μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης.

8.    Η υλοποίηση μιας τέτοιας απόφασης σε περίπτωση που υιοθετηθεί θα πρέπει να επιδιωχθεί μέσω διαπραγματεύσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, για συντεταγμένη έξοδο και στη βάση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου.

9.    Η Ολομέλεια της Κ.Ε. ΑΚΕΛ χωρίς να παραγνωρίζει τους κινδύνους και τις δυσκολίες υλοποίησης μια τέτοιας απόφασης, απευθύνεται στην Κυβέρνηση, στις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις και στο σύνολο της κυπριακής κοινωνίας και θέτει ενώπιον τους την πρόταση για έναρξη ενός γόνιμου πολιτικού και κοινωνικού διαλόγου προς αυτή την κατεύθυνση.
Είναι η άποψη μας ότι μια τέτοια σοβαρή απόφαση θα πρέπει να ληφθεί από τον ίδιο το λαό σε δημοψήφισμα.
Διαβάστε περισσότερα...

Κατοχή ή Ελευθερία, το δίλλημα στην Κύπρο

του Δημήτρη Καζάκη

Ανήμερα την Μεγάλη Τρίτη το Κοινοβούλιο της Κύπρου υποτίθεται ότι θα συζητήσει και θα ψηφίσει το νέο καθεστώς αποικίας που έχει ετοιμαστεί για το νησί από την ευρωζώνη.

Όπως και να βλέπει κανείς την κατάσταση, η επιβολή του καθεστώτος μνημονίου και υπαγωγής του νησιού στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης αλλάζει ριζικά τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά δεδομένα στην Κύπρο. 

Μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου του μνημονίου η όποια εθνική κρατική κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θα υπάρχει πλέον. Θα έχει παραδοθεί στους δανειστές της και στους υπερεθνικούς μηχανισμούς τους. Θα ρωτηθεί γι’ αυτό ο κυπριακός λαός; Όχι βέβαια. Οι αποφάσεις έχουν ήδη παρθεί πίσω από κλειστές πόρτες, στο παρασκήνιο. 

Για αρχή θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η Κύπρος είναι το πρώτο κράτος-μέλος της ευρωζώνης το οποίο τίθεται υπό την άμεση κηδεμονία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης. Ο ΕΜΣ δεν είναι κάτι απλό. Είναι ένα ίδρυμα ελεγχόμενης χρεοκοπίας με έδρα το Λουξεμβούργο για τις χώρες της ευρωζώνης που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα χρέη τους. Η συνθήκη για τον ΕΜΣ δεν είναι παρά μία συνθήκη χρέους για την προστασία του ευρώ. Στην ουσία όμως πρόκειται για έναν καλοστημένο μηχανισμό λεηλασίας και υποτέλειας των ευρωπαϊκών λαών και των κρατών μελών στο σύνολό τους μέσω του χρέους. Πρόκειται για το στήσιμο ενός ανεξέλεγκτου οργανισμού με έδρα το Λουξεμβούργο που δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο και καμία εξουσία, δικαστική, ή άλλης μορφής. Τα δε μέλη των συμβουλίων και το προσωπικό που εργάζεται γι’ αυτόν τελούν υπό πλήρη ασυλία.

Επιγραμματικά με το άρθρο 32 παρ. 2 της Συνθήκης: «Ο ΕΜΣ διαθέτει πλήρη νομική προσωπικότητα· έχει πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα:
α) να αποκτά και να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία,
β) να συμβάλλεται,
γ) να είναι διάδικος και
δ) να συνάπτει συμφωνία και/ή πρωτόκολλα για την έδρα, όποτε είναι αναγκαίο, για την εξασφάλιση της αναγνώρισης και της επιβολής του νομικού καθεστώτος και των προνομίων και ασυλιών του.»

Η παρ. 3 του ίδιου άρθρου αναφέρει: «Ο ΕΜΣ, η ακίνητη περιουσία, οι πόροι του και τα περιουσιακά του στοιχεία, ανεξαρτήτως τοποθεσίας και κατόχου, χαίρουν ασυλίας από οιασδήποτε μορφής δικαστική διαδικασία, εκτός εάν ο ΕΜΣ παραιτηθεί ρητώς από την ασυλία του για τους σκοπούς οιασδήποτε διαδικασίας ή βάσει των όρων οιασδήποτε συμβάσεως, συμπεριλαμβανομένης της τεκμηρίωσης των χρηματοδοτικών του μέσων.»

Η παρ. 4 του ίδιου άρθρου αναφέρει: «Η περιουσία, οι χρηματοδοτικοί πόροι και τα στοιχεία του ενεργητικού του ΕΜΣ, ανεξαρτήτως τοποθεσίας και κατόχου, χαίρουν ασυλίας έναντι έρευνας, επίταξης, δήμευσης, απαλλοτρίωσης ή οποιασδήποτε άλλης μορφής κατάσχεσης, αφαίρεσης ή δέσμευσης βάσει εκτελεστικών, δικαστικών, διοικητικών ή νομοθετικών μέτρων.»

Οι παρ. 5 & 6 του ίδιου άρθρου αναφέρουν: «Τα αρχεία του ΕΜΣ και όλα τα έγγραφα που ανήκουν στον ΕΜΣ ή βρίσκονται στην κατοχή του είναι απαραβίαστα. Οι χώροι των εγκαταστάσεων του ΕΜΣ είναι απαραβίαστοι.»

Ενώ οι παρ. 8 & 9 του ίδιου άρθρου αναφέρουν: «Στον βαθμό που είναι αναγκαίο για την άσκηση των δραστηριοτήτων που προβλέπονται στην παρούσα συνθήκη, όλη η περιουσία, οι χρηματοδοτικοί πόροι και τα στοιχεία του ενεργητικού του ΕΜΣ δεν υπόκεινται σε κανέναν περιορισμό, ρύθμιση, έλεγχο και μορατόρια οποιασδήποτε φύσεως. Ο ΕΜΣ απαλλάσσεται από οιαδήποτε υποχρέωση έγκρισης ή αδειοδότησης ως πιστωτικό ίδρυμα, πάροχος επενδυτικών υπηρεσιών ή άλλου είδους επίσημη αδειοδοτημένη, ή ρυθμιζόμενη οντότητα δυνάμει των νομοθεσιών εκάστου μέλους του ΕΜΣ.»

Στην πράξη ο ΕΜΣ διαθέτει πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα, προνόμια και ασυλίες που δεν αναγνωρίζονται ούτε καν στα κράτη μέλη της ευρωζώνης. Πρόκειται για ένα υπερκράτος που στην πράξη μπορεί να εκποιήσει άλλα κράτη στο όνομα της δανειοδοτικής διευκόλυνσης. Μπορεί ακόμη και να αποκτήσει περιουσία (κινητή και ακίνητη) άλλου κράτους ως δική του κάτω από το καθεστώς των όρων δανειακής διευκόλυνσης που παρέχει. Αυτή την περιουσία μπορεί να την διαχειριστεί όπως θέλει χωρίς κανέναν περιορισμό και υπό καθεστώς πλήρους ασυλίας σε όλα τα κράτη μέλη.

Τέλος, από την στιγμή που εντάσσεται ένα κράτος μέλος υπό την κηδεμονία του ΕΜΣ και δεχτεί τους όρους δανειακής διευκόλυνσης, παραιτείται από κάθε δυνατότητα κατοπινής διαπραγμάτευσης, ή επαναδιαπραγμάτευσης των όρων και των συνθηκών. Μιας και «όλη η περιουσία, οι χρηματοδοτικοί πόροι και τα στοιχεία του ενεργητικού του ΕΜΣ δεν υπόκεινται σε κανέναν περιορισμό, ρύθμιση, έλεγχο και μορατόρια οποιασδήποτε φύσεως», όπως αναφέρει ρητά η παρ. 8 του άρθρου 32. Κι όλα αυτά υπό καθεστώς πλήρους ασυδοσίας μιας και δεν υφίσταται κανενός είδους έλεγχος, εκτός απ’ αυτόν που νομιμοποιεί το ΔΣ του ίδιου του ΕΜΣ. Μπροστά στον ΕΜΣ καταλύονται ακόμη και οι δικαστικές αρχές των κρατών μελών, μιας και από την Συνθήκη δεν έχουν κανενός είδους δικαιοδοσία πάνω του, στην περιουσία του, στους χρηματοδοτικούς πόρους του, στα στοιχεία του ενεργητικού του, στα αρχεία του και στο προσωπικό του.

Ποιο αξιοπρεπές κράτος θα δεχόταν έναν τέτοιο μηχανισμό; Ποιο σοβαρό κράτος θα δεχόταν να τεθεί υπό την δικαιοδοσία και την δικαιοπρακτική ικανότητα ενός τέτοιου μηχανισμού, όπως είναι το ΕΜΣ; Μόνο εκείνο το κράτος που θέλει να τεθεί υπό καθεστώς κατοχής και εκποίησης.

Η Κυπριακή Βουλή θα κληθεί να επικυρώσει ότι έχει συμφωνηθεί στο παρασκήνιο χωρίς ούτε η ίδια, αλλά ούτε και ο κυπριακός λαός να ξέρει όλα τα δεδομένα του προβλήματος. Το έγκλημα που ετοιμάζεται να γίνει στο νησί είναι χειρότερο από το πραξικόπημα τον Ιούλιο του 1974, το οποίο προετοίμασε την εισβολή των Τούρκων στο νησί. Και είναι χειρότερο γιατί αυτή την φορά δεν πρόκειται να επιβιώσει η Κυπριακή Δημοκρατία ούτε καν με την τωρινή της μορφή. Το νησί θα μετατραπεί σε ένα άθλιο προτεκτοράτο, χωρίς ουσιαστική κρατική υπόσταση, όπου η ίδια η ύπαρξή του θα εξαρτάται από τα βίτσια και τους συσχετισμούς δύναμης των μεγάλων στην ευρύτερη περιοχή. Αν το καθεστώς της Ζυρίχης οδήγησε στην διχοτόμηση του νησιού με στρατιωτική εισβολή και κατοχή, το μνημόνιο και ο δανεισμός από τον ΕΜΣ θα οδηγήσει στην πλήρη κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Υποθέταμε ότι το πρώτο κράτος που θα έμπαινε επίσημα υπό το καθεστώς του ΕΜΣ, όπως άλλωστε προγραμματίζεται για μέσα στο 2013, θα ήταν η Ελλάδα. Αλλά απ’ ότι φαίνεται θα την προλάβει η Κύπρος. Ας ελπίσουμε ότι ο Κυπριακός λαός θα προλάβει την εξέλιξη αυτή. Και για την προλάβει υπάρχει μόνο ένας τρόπος. Να μαζευτεί κατά χιλιάδες έξω από την Κυπριακή Βουλή και να απαιτήσει την καταψήφιση όλων των συμφωνιών, μνημονίων και πολυνομοσχεδίων που συνδέονται με την πράξη αυτή υποτέλειας και κατοχής. Δεν πρέπει να ανεχθεί κανένα «ναι μεν, αλλά». Δεν πρέπει να υποχωρήσει ούτε χιλιοστό. Αν χρειαστεί ας επιβάλει καθεστώς τρομοκρατίας των βουλευτών του. Αντί να δεχτεί να προσβάλουν την νοημοσύνη του και να τον τρομοκρατούν με ηλιθιότητες για το τι θα γίνει έτσι και βρεθεί εκτός ευρώ, ας τρομοκρατήσει αυτός τους τρομοκράτες και τους δοσίλογους. Εδώ πρόκειται για την δική του ζωή και ασφάλεια.
Διαβάστε περισσότερα...

Φώτη Κουβέλη, να σου θυμίσω τι μας έλεγες σε μια ταβέρνα πριν ένα χρόνο στην Αγία Παρασκευή;

Πηγή: http://freepen.gr/


Ήταν Μεγάλη Τρίτη του 2012 όταν κλήθηκα να δώσω το παρόν σε μια ταβέρνα της γειτονιάς καθώς τοπικά στελέχη της ΔΗΜΑΡ και συγκεκριμένης δημοτικής παράταξης είχαν καλεσμένο το Φώτη Κουβέλη.

του Στρατή Μαζίδη

Πήγα, κάθισα, κατέγραψα και φωτογράφισα. Δεν του είχα καμία εμπιστοσύνη. Σφουγγάρι του ΠΑΣΟΚ θεωρούσα τη ΔΗΜΑΡ, ασχετώς αν ήδη από τότε διαφαινόταν πως ως μέγεθος περισσότερο θα έμοιαζε με σφουγγαράκι για τα πιάτα.

Για να δούμε τι σημειώναμε εκείνη τη νύχτα στο τοπικό ενημερωτικό portal της πόλης Agiaparaskevi-guide.gr :

Το όλο κλίμα ήταν αρκετά φιλικό και εύθυμο ανάμεσα στα περίπου 35-40 άτομα που έδωσαν το παρόν ενώ ενδιαφέρον είχε η σύντομη τοποθέτηση του κου Κουβέλη επί της τρέχουσας επικαιρότητας από την οποία σας μεταφέρουμε συνοπτικά τα εξής:

ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. έκανε λόγο για εκλογική αναμέτρηση (στις 6 Μαΐου κατά 99%) που θα κρίνει το αντικείμενο της πολιτικής υποστηρίζοντας πως αυτή οφείλει να αλλάξει και επισημαίνοντας πως Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ. δηλώνουν από τώρα ότι θα συνεχίσουν την ίδια ατελέσφορη πορεία του Μνημονίου.

> για τα σενάρια μετεκλογικών συνεργασιών τόνισε πως η ΔΗΜ.ΑΡ. είναι ανοικτή σε συνεργασίες αλλά υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις καθώς όπως τόνισε χαρακτηριστικά η οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία είναι καταδικασμένη να αποτύχει την επόμενη ημέρα αν δεν υπάρχουν σαφείς όροι.

> για τον κατακερματισμό της Αριστέρας παραδέχθηκε πως αποτελεί μια πραγματικότητα ξεκαθαρίζοντας παράλληλα την ύπαρξη διαφορών καθώς όπως είπε το ΚΚΕ είναι υπέρ της εξόδου από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει μεν το ευρώ αλλά με τριετή παύση πληρώμων ή μονομερή κατάργηση μέρους του χρέους που όπως είπε θα αποτελέσουν χρεοπιστωτικά γεγονότα που θα μας οδηγήσουν στην έξοδο από το κοινό νόμισμα, ενώ η ΔΗΜ.ΑΡ. τάσσεται υπέρ μιας άλλης αναπτυξιακής πολιτικής εντός του ευρώ.

> τόνισε χαρακτηριστικά πως με βάση συγκεκριμένους υπολογισμούς αν περιοριστεί κατά 5% η διαφθορά και 1 % η φοροδιαφυγή, αυτό θα σημάνει έσοδα της τάξης των 11,5 δις ευρώ. Στο ίδιο μήκος κύματος αναφέρθηκε στις διακρατικές συμφωνίες της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ελβετία όπου η φορολόγηση των εκεί καταθέσεων των υπηκόων των πρώτων είχε ως μια πρώτη άμεση δόση, 2,2 δις ελβετικά φράγκα και 600 εκ. ευρώ αντίστοιχα για τις χώρες αυτές.

> επίσης στάθηκε αρκετή ώρα στο θέμα της ανεργίας που πλήττει τους νέους και ιδίως της ανεργίας αυτών που πρωτομπαίνουν στην αγορά εργασίας καθώς αυτή δεν καταγράφεται πουθενά.

Αυτά και άλλα παρόμοια πολλά έλεγε ο κος Κουβέλης, η …ήρεμη δύναμη της Αριστεράς (εδώ γελάνε) στην παραδοσιακή ταβέρνα. Τα οποία δε θα πίστευα αν δεν τον είχα δει με τα μάτια μου και δεν τον είχα ακούσει με τα αυτιά μου. Κι από κάτω οι ήρεμοι, οι άλλοι αριστεροί, ως καλοί κλακαδόροι να χτυπούν παλαμάκια. Κλαπ κλαπ κλαπ που διαβάζαμε και στο Λούκι Λουκ.
“την ίδια ατελέσφορη πολιτική του μνημονίου”…. “το αντικείμενο της πολιτικής” … “μιας άλλης αναπτυξιακής στρατηγικής” έλεγες τότε.

Μονιμοποίηση του χαρατσιού, κούρεμα καταθέσεων που έρχεται, ισοπέδωση του ιδιωτικού τομέα, εξαθλίωση της κοινωνίας, ανεργία στο 27%, πραγματοποιείς σήμερα.

Πίσσα και πούπουλα Φώτη Κουβέλη, για να θυμηθούμε ξανά το Λούκι Λουκ.
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Ανακοίνωση της Π.Γ. του Ε.Πα.Μ. για τη ψήφιση στη Βουλή των νέων επιταγών της τρόικα


Ανακοίνωση – Κάλεσμα

Ως γνωστόν, αύριο Κυριακή 28 Απριλίου 2013 συζητείται και ψηφίζεται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ένα ακόμα πολυνομοσχέδιο - σκούπα, εφαρμοστικό του 3ου μνημονίου, που κατοχυρώνει σειρά νέων μέτρων σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Ενώ στους δρόμους και σε κάθε σπίτι παίζεται κάθε ώρα και ένα ανθρώπινο δράμα, στο εσωτερικό του «κοινοβουλίου» παίζεται το γνωστό σε όλους θέατρο με την κυβέρνηση να νομοθετεί αυθαίρετα σε βάρος κάθε Έλληνα εργαζόμενου, ή άνεργου, δημόσιου υπάλληλου, ή ιδιωτικού, αγρότη, ή βιοτέχνη, συνταξιούχου ή φοιτητή, «δεξιού», ή «αριστερού».

Η κυβέρνηση, έχοντας αποδεχθεί πλήρως τον ρόλο της, ως άξιου τοποτηρητή της τρόικας, νομοθετεί σύμφωνα με τις επιταγές των ξένων δανειστών και επικυρίαρχων και δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα καλύτερο από αυτήν. 

Η αντιπολίτευση όμως, στο σύνολό της, ενώ κραυγάζει, αποδοκιμαστικά, για τα νέα εξοντωτικά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και γνωρίζοντας ότι καμία τύχη δεν έχουν οι αντιδράσεις της στο κοινοβούλιο, αρνείται να το εγκαταλείψει, παραμένοντας και νομιμοποιώντας έτσι με τη στάση της, τόσο τις κυβερνητικές αυθαιρεσίες, όσο και τις επιταγές της τρόικας.

Το Ε.Πα.Μ., για ακόμα μια φορά, καλεί τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, να κατανοήσουν τις δραματικές στιγμές που περνάει η χώρα και ο ελληνικός λαός και να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες απέναντί του.

Τα καλεί να αποχωρήσουν από αυτό το «κοινοβούλιο», που έχει μετατραπεί σε εργαστήρι παραγωγής ολοένα και πιο σκληρών μέτρων καταπάτησης κάθε συλλογικού και ατομικού δικαιώματος των ελλήνων πολιτών και οδηγούν τη χώρα στη καταστροφή.

Τα καλεί να πάψουν με τη στάση τους να νομιμοποιούν το καθεστώς της δουλοπαροικίας χρέους και τις αποφάσεις των εγχώριων τοποτηρητών του ευρωσυστήματος, που μετέτρεψαν τη χώρα σε ξέφραγο αμπέλι των ιδιοτελών τους συμφερόντων και το κοινοβούλιο από ανώτατο θεσμό του δημοκρατικού πολιτεύματος, άξιο σεβασμού από όλους,  σε  πλυντήριο ανομιών και ύψιστο μηχανισμό κατάλυσης της Δημοκρατίας.

Καλεί όλους τους βουλευτές των δημοκρατικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και όσους από τη συμπολίτευση διατηρούν ψήγματα αξιοπρέπειας και εθνικής συνείδησης, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και πιστοί στον όρκο τους για τη προστασία του πολιτεύματος και της Πατρίδας, να παραιτηθούν της ιδιότητάς τους, αφού αυτή, τώρα πλέον, χρησιμοποιείται εναντίον του ίδιου του πολιτεύματος, των συμφερόντων της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, της ίδιας της Πατρίδας και μόνο για να νομιμοποιούνται οι αποφάσεις των ξένων επικυρίαρχων.

Τους καλεί να ενωθούν μαζί με το λαό στον αγώνα για την ανατροπή του κατοχικού καθεστώτος, την αποκατάσταση της Λαϊκής Κυριαρχίας και της Δημοκρατίας στον τόπο.

Το ΕΠΑΜ καλεί τον ελληνικό λαό να πάρει την τύχη στα δικά του χέρια, μακριά από μεσάζοντες και «σωτήρες». Να οργανωθεί στη γειτονιά του, τη συνοικία του, την πόλη του, το χώρο δουλειάς του και να προχωρήσει στην οργάνωση και κήρυξη ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ μέχρι την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της κατοχικής κυβέρνησης και τη συγκρότηση ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ με σκοπό τη δημιουργία και εφαρμογή νέου Δημοκρατικού Συντάγματος και την εκλογή κυβέρνησης λαϊκής θέλησης και επιλογής. Για:

1. Την άρνηση αναγνώρισης του απεχθούς και παράνομου σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο χρέους και την άμεση παύση της πληρωμής του.

2. Έξοδο από τη φωλιά του λύκου, την Ευρωζώνη και την ΕΕ.

3. Την επάνοδο της χώρας στο εθνικό της νόμισμα, κρατικού χαρακτήρα, πρώτα και κύρια ως εργαλείο αποκατάστασης του Εθνικού Ελέγχου και άρα της Κυριαρχίας της.

4. Την εθνικοποίηση όλων των τραπεζών, την ακύρωση των συμβάσεων ξεπουλήματος όσων δημόσιων περιουσιακών στοιχείων έχουν εκποιηθεί και την επανάκτηση του ελέγχου και της ιδιοκτησίας τους, καθώς και

5. Την έναρξη της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας μας, με την εφαρμογή ενός πολύ καλά μελετημένου σχεδίου, όπως το Ε.Πα.Μ. το επεξεργάζεται και το προτείνει, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

Οποιοσδήποτε άλλος δρόμος και πρακτική, αυτή τη στιγμή, θα οδηγήσουν σε αποτυχία και διάλυση της χώρας μας, ακόμα και σαν εθνικής οντότητας.

Οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα προωθεί σχέδια, προκατασκευασμένα, για εκτόνωση της λαϊκής οργής, την κατάπνιξη κάθε λαϊκής αντίδρασης και την τελική και ολοκληρωτική υποταγή ενός ολόκληρου λαού.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ  ΟΛΟΥΣ  ΟΣΟΥΣ  ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ  ΠΑΡΩΔΙΑ ΤΟΥ  ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

                                                                                         
27 Απριλίου 2013

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.
Διαβάστε περισσότερα...

Φοβερή ραδιοφωνική εκπομπή για την μαύρη επέτειο της εισόδου των Ναζί στην Αθήνα


Μονιτορ - η εκπομπή- "Resistance: 27 Απριλίου 1941"


Με αφορμή τη δίωξη ανθρώπων που μιλούν για σύγχρονη κατοχή της πατρίδας μας, η εκπομπή θυμάται την είσοδο των Ναζί στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941, την έναρξη της κατοχής αλλά και της Εθνικής Αντίστασης, συνοδεία γραμμοφώνου με μουσικές της εποχής. Έπειτα, μεταφέρεται σε άλλο ένα σύγχρονο πολεμικό μέτωπο, και μιλάει με την Eva Golinger, σύμβουλο εξωτερικής πολιτικής του Ούγκο Τσάβεζ, για τον διάδοχο του στην προεδρία της Βενεζουέλας, Nicolas Maduro

Παρουσίαση, Έρευνα: Νίκος Κατζηλάκης

Moντάζ: Μάνος Σταματάκης

Μεταγλώτιση: Νίκη Ξημέρη

----------------------------------------------------------------
Eβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή στο Mousiko kanali 105.1 (Ηράκλειο Κρήτης) με τον Νίκο Κατζηλάκη. Moντάζ, μεταγλώτιση: Μάνος Σταματάκης
Κάθε Σάββατο στις 11 το πρωί και κάθε Τετάρτη στις 12 το βράδυ (σε επανάληψη) θεματικές εκπομπές πολιτιστικού, πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.
Για σχόλια και τεκμηρίωση: 2013monitor@gmail.com
facebook.com/monitor.gr
mousikokanali.gr
MONITOR
Διαβάστε περισσότερα...

ΑΝΑΚΑΜΨΗ; ΟΥΤΕ ΜΕ ΣΦΑΙΡΕΣ!

Συνέντευξη του Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρη Καζάκη στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Λάρισας, 
26-4-2013


ΕΡΩΤΗΣΗ 1:  Αν και στις διαδοχικές εκλογές του 2012 το ποσοστό του κόμματος σας ήταν μικρό (γύρω στο 1%), παρά το «τρέξιμο» που κάνατε, νομίζετε ότι οι συνθήκες άλλαξαν για κάτι καλύτερο, για τις απόψεις που πρεσβεύετε;

Απάντηση: Σήμερα η ελληνική κοινωνία στη μεγάλη της πλειοψηφία έχει καταλάβει τι σημαίνει ζωή υπό καθεστώς ευρώ. Ξέρει πολύ καλά ότι βιώνει ένα πλήρες αδιέξοδο λόγω του ευρώ και της νέας κατοχής υπέρ της ΕΕ. Αυτός είναι κι ο λόγος που ξαφνικά εμφανίζονται διάφοροι διάττοντες αστέρες να ανακαλύπτουν το εθνικό νόμισμα. Από την αρχή αυτής της κρίσης η «δουλειά» μου ήταν να αφυπνιστεί ο κόσμος και να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Ο μεγάλος σύμμαχος σ’ αυτή την «δουλειά» ήταν η ίδια η εμπειρία του κόσμου. Γι’ αυτό και παρά την λοιδορία, την συκοφαντία, την φίμωση και τις ατελείωτες πρακτικές αποπροσανατολισμού, οι ιδέες που αντιπροσωπεύω, οι προτάσεις και τα προτάγματα που υπερασπίζομαι βρίσκουν γόνιμο έδαφος σ’ ένα όλο και πλατύτερα στρώματα της εργαζόμενης κοινωνίας. Η ίδια η εμπειρία της την πείθει. Το μόνο που λείπει είναι να συνειδητοποιήσει ότι δεν αρκεί η ψήφος, αλλά απαιτείται δράση και μάλιστα μαζική δράση ανατροπής ολόκληρου του καθεστώτος. Διαφορετικά δεν υπάρχει καμιά άλλη δυνατότητα διεξόδου.
Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι μας έχουν κηρύξει πόλεμο και διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο εναντίον μας με σκοπό ο λαός και η πατρίδα μας να γίνει βορά των πιο ισχυρών της ευρωζώνης. Και σ’ αυτόν τον πόλεμο όπου ο εχθρός είναι αποφασισμένος να σε εξοντώσει, δεν αντιτάσσεις πρακτικές νόθου κοινοβουλευτισμού και νομιμοφροσύνης απέναντι σ’ ένα καθεστώς νέας κατοχής. Καταφύγιό σου είναι μόνο ένα, το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος: «H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»


ΕΡΩΤΗΣΗ 2:  Κύριε Καζάκη είστε γενικός γραμματέας του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, που ιδρύθηκε το 2011. Πέρασαν περίπου  2 χρόνια από τότε και 2 εκλογικές αναμετρήσεις, που συμμετείχατε. Μετανιώσατε που δεν πήγατε με τον Π. Καμμένο, όσον αφορά τη βουλευτική έδρα;

Απάντηση: Όπως ήδη είπα το ΕΠΑΜ δεν δημιουργήθηκε για να βρει την δικαίωσή του στα έδρανα ενός νόθου κοινοβουλίου που αποτελεί το άλλοθι της χειρότερης μεταπολεμικής χούντας που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα. Ούτε δική μου προσωπική φιλοδοξία είναι να βρεθώ στο κοινοβούλιο για να παριστάνω την αντιπολίτευση. Οι γνωστές παλαιοκομματικές πρακτικές του δούναι-λαβείν για έδρες και θώκους δεν μ’ αφορούν. Φανταστείτε να είχαμε δεχτεί τότε την πρόταση Καμμένου και τώρα να τσακωνόμαστε για τα λεφτά όπως γίνεται με το Άρμα Πολιτών του κ. Δημαρά. Τόσα μου έταξες και δεν μου τα έδωσες και τα ρέστα. Υπάρχει μεγαλύτερη αθλιότητα; Το είπα και τότε, το λέω ξεκάθαρα και τώρα. Δεν είμαι προς πώληση. Ούτε εγώ, ούτε το ΕΠΑΜ. Δεν πρόκειται να πουληθώ για κανένα λόγο. Δεν θα γίνω αντικείμενο πολιτικού μάρκετινγκ για να εξαπατηθούν οι ψηφοφόροι. Η αξιοπρέπεια και τα πιστεύω μου δεν αντισταθμίζονται με κανένα ποσό χρημάτων και με καμιά θέση, ή έδρα στο κοινοβούλιο. Δεν θα γίνω μέρος του βαθιά διεφθαρμένου συστήματος πολιτικής συναλλαγής που αγωνίζομαι να ανατρέψω. Ή το ΕΠΑΜ θα μπει με τους δικούς του όρους στο κοινοβούλιο, ή καλύτερα να χαθεί μια για πάντα παρά να γίνει μια από τα ίδια. Βλέπετε για εμάς στο ΕΠΑΜ ισχύει πάντα το παλιό ρητό του Ρήγα: Κάλλιο για την πατρίδα κανένας να χαθεί, παρά να κρεμάσει φούντα για ξένον στο σπαθί.

ΕΡΩΤΗΣΗ 3:  Πού πάνε τα πράγματα στη χώρα: Βλέπετε φως, μετά και τις τελευταίες επαφές της τρόικας στην Αθήνα; Έχετε ακόμα την άποψη ότι πρέπει να επιστρέψουμε στη δραχμή και πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Απάντηση: Ο μόνος που βλέπει φως στο τούνελ είναι αυτός που δεν έχει αντιληφθεί ότι η ατμομηχανή της κ. Μέρκελ και της τρόικας κατευθύνεται εναντίον του και μάλιστα με αυξανόμενη ταχύτητα. Υπάρχει ένα αλάνθαστο κριτήριο για να κρίνει ο καθένας μας από την προσωπική του εμπειρία το που πάει η όλη κατάσταση. Αν βλέπει το εισόδημά του συνεχώς να συρρικνώνεται μέχρις εξαφανίσεως και τα χρέη του να αυξάνονται, τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ανάκαμψη ούτε με σφαίρες. Κι αυτό συμβαίνει ήδη για την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού καθώς και για την οικονομία. Ταυτόχρονα η κρίση βαθαίνει και στην ευρωζώνη. Ακόμη και η ίδια η Γερμανία αντιμετωπίζει στασιμότητα και ύφεση σε συνθήκες ιδιωτικής υπερχρέωσης. Οι δήμοι της καταρρέουν ιδιωτικοποιημένοι και κάτω από τεράστια χρέη. Το γεγονός αυτό κάνει την άρχουσα τάξη της Γερμανίας πιο επιθετική, πιο αδίστακτη στην προσπάθειά της να κανιβαλίσει τις πιο αδύναμες χώρες και οικονομίες της ευρωζώνης. Η ίδια η ευρωζώνη έχει μετατραπεί σε πεδίο ενός αδυσώπητου ανταγωνισμού για το ποιος θα επικρατήσει έναντι όλων των άλλων, ή καλύτερα πάνω στα ερείπια όλων των άλλων. Είναι ποτέ δυνατόν μια χώρα υπό καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας σαν την Ελλάδα να ελπίζει σε οτιδήποτε άλλο εκτός από το να μεταβληθεί σε κρανίου τόπο; Η λύση είναι μόνο μία: μονομερής διαγραφή του χρέους της Ελλάδας προς την ευρωζώνη και έξοδος από αυτήν με σκοπό την ανοικοδόμηση της χώρας εκ βάθρων στη βάση των συμφερόντων της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει παρά μόνο εκείνος που οδηγεί στα κρεματόρια της ευρωζώνης.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4:  Τσίπρας και Αλαβάνος: Υπάρχουν επαφές; Πόσο κοντά ή μακριά βρίσκεστε, ως κόμμα;

Απάντηση: Το ΕΠΑΜ είναι ένα Μέτωπο που παλεύει για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση του ελληνικού λαού. Εμείς παλεύουμε για εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία της χώρας μας. Αγωνιζόμαστε για την εθνική αυτοδιάθεση του λαού μας ενάντια στην υπερεθνική απολυταρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελεί την μετουσίωση των ναζιστικών σχεδίων ενοποίησης της Ευρώπης κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί που απέτυχαν τότε οι ναζί με τις μεραρχίες των Ες-Ες, έρχονται σήμερα να πετύχουν οι τραπεζίτες με την Πέμπτη Φάλαγγα ενός δοτού «διεθνισμού» που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των εθνών και των λαών. Παλεύουμε για να γίνει ο λαός μας αφεντικό στον τόπο του και όχι εξαθλιωμένος μετανάστης στην ευρωζώνη. Αγωνιζόμαστε να ενωθεί ο λαός μας πάνω στη βάση του πατριωτικού και δημοκρατικού του καθήκοντος, υπερβαίνοντας τεχνητούς διαχωρισμούς δεξιάς-αριστεράς που γεννούν εμφυλίους. Για εμάς δεν υπάρχει αριστερός ή δεξιός, μόνο πατριώτης, δημοκράτης ή δωσίλογος και προδότης. Σε τι απ’ όλα αυτά μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον Τσίπρα, ή τον Αλαβάνο; Δεν τους καίγεται καρφί για τον λαό μας. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η αριστερά. Αυτό που θέλουν είναι να επιβάλουν την δικτατορία της δικής τους αριστεράς, στην οποία ο λαός οφείλει να υποταχθεί διότι ελέω Κισμέτ η αριστερά έχει πάντα δίκιο. Εμείς στο ΕΠΑΜ παλεύουμε να κατακτήσει ο τόπος την δημοκρατία όπου ο ίδιος ο λαός κι όχι κάποιος πατερούλης της αριστεράς που αυτοδίκαια έχει πάντα δίκιο, να κατέχει την εξουσία και να την ασκεί όπως αυτός θέλει. Γι’ αυτό άλλωστε παλεύουμε για Συντακτική Εθνοσυνέλευση και νέο αληθινά δημοκρατικό Σύνταγμα έτσι ώστε ο λαός μας να γίνει αφεντικό στην χώρα του και όχι οποιοσδήποτε άλλος επίδοξος επιβήτορας. Γι’ αυτό και δεν μας αρκεί να ψελλίζει, όπως κάνει ο κ. Αλαβάνος, απλά την διαγραφή του χρέους και το εθνικό νόμισμα. Χωρίς την δημοκρατία, χωρίς Συντακτική Εθνοσυνέλευση για να κάνει ο λαός μας μια καθαρή αρχή, τα αιτήματα αυτά δεν είναι παρά προφάσεις για μελλοντικούς δικτάτορες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 5:   Σε πρόσφατη ομιλία σας, αναφέρατε ότι  ο ελληνικός λαός  πρέπει να κατακτήσει την δημοκρατία, αλλά πρέπει πρώτα να ξεφορτωθεί  το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν άμεσα εκλογές; Έχει σχέση και με το συνέδριο σας, τον Μάιο;

Απάντηση: Δεν μπορείς να έχεις δημοκρατία υπό το υπάρχων κοινοβουλευτικό σύστημα. Το μόνο που έχει απομείνει από το ισχύων Σύνταγμα της χώρας είναι η πλήρης αυθαιρεσία της εξουσίας που έχει μετατρέψει τον τρόπο διακυβέρνησης σε ανοιχτή δικτατορία ξένων δυνάμεων και των ντόπιων δοσιλόγων τους. Για να κατακτηθεί η δημοκρατία απαιτείται, αφενός, η ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος, η διακοπή της συνέχειας του υπάρχοντος κράτους με σκοπό να καταγγελθούν όλες οι δεσμεύσεις υπέρ των ξένων δυνάμεων που συνομολόγησαν σε βάρος του λαού και της χώρας οι πολιτικοί της εσχάτης προδοσίας που κυβερνούν αυτή την στιγμή. Αφετέρου, απαιτείται μια προσωρινή κυβέρνηση από τις μάχιμες συλλογικότητες του ίδιου του λαού με σκοπό να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα Συντακτική Εθνοσυνέλευση που θα έχει σαν στόχο την σύνταξη και ψήφιση νέου Συντάγματος. Αυτό το νέο Σύνταγμα θα αποκαθιστά όλες τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού που έχουν βάναυσα καταπατηθεί, θα προσθέτει δικλείδες ασφαλείας για να μην επαναληφθεί το φαινόμενο της αρπαγής της ψήφου και της μεταχείρισής της ως λευκής επιταγής και θα οργανώνει ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης απευθείας από τον λαό με όρους ανακλητότητας, υποχρεωτικής λογοδοσίας όλων των οργάνων του κράτους, περιορισμένης θητείας, κοκ. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο ελληνικός λαός θα κατακτήσει το ιστορικό του δικαίωμα να υπάρχει και να ευημερεί στην χώρα του. Το 2ο Τακτικό Συνέδριο του ΕΠΑΜ που θα συγκληθεί στις 31 Μαΐου, 1 & 2 Ιουνίου έχει σαν βασικό αντικείμενο την επεξεργασία της αναγκαίας τακτικής που θα οδηγήσει τόσο το Μέτωπο, όσο κυρίως τον λαό μας στην υλοποίηση των παραπάνω στόχων το ταχύτερο δυνατό. 



ΛΑΡΙΣΑ, 26-4-2013
Διαβάστε περισσότερα...

Προς το 2ο Συνέδριο του Ε.ΠΑ.Μ.

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Σ. 30 & 31/3/2013 εν όψει του 2ου Συνεδρίου του Ε.Πα.Μ.

Η 4η Τακτική Σύνοδος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ. που πραγματοποιήθηκε στις 30 και 31 Μαρτίου 2013, συζητώντας το ζήτημα του πολιτικού σχεδιασμού, έτσι ώστε να προσαρμόσουμε την τακτική μας και τους στόχους μας με βάση τα δεδομένα που έχουμε στην πορεία μπροστά μας, κατέληξε στις εξής θέσεις:

1.       Η χώρα μας και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια ανώμαλη περίοδο μέσα σε μια παγκόσμια ανακατάταξη η οποία έχει δραματικές πλευρές και διαστάσεις. Τα διεθνή επιτελεία της παγκοσμιοποίησης βαδίζουν ταχύτατα σε μια κατάσταση πλανητικής οικονομίας. Στόχος τους και επιδίωξή τους είναι να καταργηθεί η έννοια της κοινωνίας, όχι μόνο σε επίπεδο κράτους ή μιας περιφέρειας, όπως μέχρι σήμερα, αλλά σε πλανητικό επίπεδο.
Η ίδια η έννοια του εμπράγματου δικαίου όπως έχει γεννηθεί παραδοσιακά, που έχει να κάνει με πραγματικές σχέσεις ιδιοκτησίας, νομής και κυριότητας ξεπερνιέται πλήρως. Το σύνολο του πλούτου που παράγει η κοινωνία ρευστοποιείται και η ιδιοκτησία αποκτά άυλοχαρακτήρα και γίνεται κινητή αξία που εκφράζεται μέσω τίτλων.

2.       Αυτοί που κατευθύνουν αυτή την εξέλιξη, είναι υπερεθνικά κέντρα και διεθνείς οργανισμοί,....

3.       Αυτό το προωθούν και προσπαθούν να το επιβάλουν με τους εξής τρόπους:
Πρώτον με την επιβολή του προγράμματος δημοσιονομικής σταθερότητας, με βάση το οποίο ο κρατικός προϋπολογισμός, του κάθε κράτους-μέλους, περνά στην αρμοδιότητα έγκρισης των ευρωπαϊκών οργάνων.
Δεύτερον, με την λεγόμενη τραπεζική ένωση, που σημαίνει ότι οι τράπεζες δεν υπάγονται πια σε κανένα θεσμικό όργανο, σε εθνικό επίπεδο, αλλά ελέγχονται αποκλειστικά από την ΕΚΤ.
Τρίτον, με τη δημιουργία του ευρωπαϊκού δημόσιου χώρου που θα υποκαταστήσει τον εθνικό πολιτικό χώρο του κάθε κράτους. Τα πολιτικά κόμματα της κάθε χώρας θα υποχρεωθούν να ενταχθούν σε ομάδες κομμάτων, με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, από τις οποίες θα εξαιρούνται – στην ουσία θα αποκλείονται ή καλύτερα θα τίθενται εκτός νόμου – τα κόμματα που θα αρνούνται την ισοπέδωση και εξαφάνιση του έθνους-κράτους.

4.       Εκτιμούμε ότι γύρω από αυτές τις εξελίξεις γεννιούνται δύο γενικά αντίρροπες τάσεις.
Η πρώτη τάση αναδεικνύει τον ανεξέλεγκτο και αδυσώπητο ανταγωνισμό στις κορυφές του συστήματος για την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής και την παγκόσμια κυριαρχία. Με βάση αυτό, θα αυξάνεται και η πιθανότητα μιας γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης σε διεθνές ή ακόμα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παράλληλα, θα συνεχίζονται και θα εντείνονται οι συγκρούσεις με τη μορφή εμφυλίων σπαραγμών, θρησκευτικών αναμετρήσεων και διαλυμένων κοινωνιών.
Η παραγωγή οπλικών συστημάτων βασισμένων στην ρομποτική τεχνολογία, με υπερδιπλάσια ταχύτητα, εξοπλισμών απ’ ότι στις παραμονές του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου πολέμου υποδεικνύει ότι η πολεμική αναμέτρηση, σε διεθνές επίπεδο, έχει ήδη ξεκινήσει, αν και δεν πραγματοποιείται άμεσα μεταξύ των πόλων ισχύος αλλά με «πιόνια» στην παγκόσμια σκακιέρα.

5.       Η δεύτερη τάση, που μας αφορά άμεσα, είναι ότι κάτω από αυτές τις εξελίξεις, όλο και περισσότερο θα αναγεννιέται το εθνικό ζήτημα για όλους τους λαούς που θα βλέπουν να μετατρέπονται σε δουλοπάροικους των διεθνών αγορών.
Εδώ αναδεικνύεται ο σημαντικός ρόλος των λαϊκών κινημάτων τα οποία πρέπει να αντιδράσουν προβάλλοντας το εθνικό ζήτημα στη βάση της δημοκρατίας με όρους κοινωνικής επανάστασης. Διαφορετικά το εθνικό ζήτημα, που θα τεθεί, μακριά από αυτές τις βάσεις θα οδηγήσει σε εθνικούς και θρησκευτικούς πολέμους.

6.       Οι εξελίξεις των τριών τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα έχουν οδηγήσει στη ριζική αλλαγή της συνταγματικής τάξης της χώρας μας. Οι λεγόμενες μνημονιακές δυνάμεις – στην ουσία οι κατοχικές δυνάμεις, (εγχώριοι δωσίλογοι και ξένοι επικυρίαρχοι) επέβαλαν καθεστώς πλήρους ανομίας με κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα και κατασταλτική βία. Δεν μπορούμε πλέον να στηριζόμαστε σε κανένα θεσμικό πλαίσιο και καμιά διάταξη του υπάρχοντος συντάγματος, το οποίο μάλιστα θα αναθεωρήσουν ώστε να ενσωματώσουν σ’ αυτό τις εκτροπές.

7.       Η κατάσταση αυτή απαιτεί την οργανωμένη παλλαϊκή αντίσταση και δράση μακριά από αυταπάτες ανατροπών μέσα από εκλογικές διαδικασίες, των οποίων το αποτέλεσμα μπορούν – μέσω του προέδρου της Δημοκρατίας – να αρνηθούν με κατασκευασμένες προφάσεις, επικαλούμενοι έκτακτες συνθήκες «βαθύτατης εθνικής κρίσης» ή «διότι οι στρατηγικές επιλογές της χώρας τίθενται εν κινδύνω». Ταυτόχρονα θα καλέσουν «συμμάχους» να βοηθήσουν στρατιωτικά στην αποκατάσταση της τάξης.

8.       Το κατοχικό καθεστώς προετοιμάζεται για τη σύγκρουση την οποία επιδιώκει, με τους δικούς του όρους, με τη μορφή μιας ανοργάνωτης και άτακτης κοινωνικής έκρηξης που θα καταπνιγεί από πρωτοφανή καταστολή με την συνεπικουρία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Για να το πετύχουν αυτό:
Πρώτος τους στόχος είναι η πλήρης διάλυση του ιστού της ελληνικής κοινωνίας.
Δεύτερος είναι η διάλυση μέχρι και της τελευταίας μονάδας των ενόπλων δυνάμεων.
Τρίτος είναι να διαμορφώσουν το ΜΠΛΟΚ των πολιτικών δυνάμεων, του λεγόμενου συνταγματικού τόξου, που ορκίζονται πίστη στο υπάρχον «κοινοβουλευτικό» ευρωπαϊκό πλαίσιο.

9.       Έτσι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση, που περιγράφεται παραπάνω, τίθεται το θέμα της τακτικής που πρέπει να ακολουθήσει το Μέτωπο, ο λαός και το λαϊκό κίνημα γενικότερα.
Το πιο σημαντικό είναι, κατά πρώτον, να δράσουμε για την αποδυνάμωση και τελικά τη συντριβή του παραπάνω «συνταγματικού τόξου».
Δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους πολιτική συνεργασία με κανένα κόμμα ή πολιτική δύναμη που δεν αποδέχεται το στόχο της πλήρους ανατροπής του κατοχικού πολιτικού συστήματος  και την συγκρότηση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης. Στόχος που μπορεί να κατακτηθεί μόνο μέσα από μια  Πολιτική Απεργία Διαρκείας του ίδιου του λαού. Αυτή είναι, στις σημερινές συνθήκες, η κόκκινη γραμμή για μας.

10.  Η πολιτική μας τακτική είναι να προετοιμαστούν οι συνθήκες για Γενική Πολιτική Απεργία και τις τυχόν εκλογές οφείλουμε να τις εντάξουμε σε αυτή την λογική. Επιμένουμε στη μόνη ενότητα, που μπορεί να κατακτηθεί σήμερα, την ενότητα από τα κάτω, χωρίς κανένα αποκλεισμό, χωρίς καμιά διάκριση, αρκεί να δομείται πάνω σε κοινά λαϊκά αιτήματα και δράσεις.
Σήμερα δεν υπάρχουν κομματικά στεγανά στη ελληνική κοινωνία, ούτε διαχωρίζεται ο λαός από κομματικά τείχη. Στόχος μας, να διαλύσουμε τους υπάρχοντες κομματικούς μηχανισμούς και να μην υποχωρήσουμε στην λογική κανενός μηχανισμού, προστατεύοντας τις λαϊκές πρωτοβουλίες από τα καπελώματα.

11. Τη στιγμή που, με κάθε μήνα που περνάει, ένα επιπλέον 10% του ελληνικού πληθυσμού  καταλήγει κάτω από το όριο της φτώχιας, στην εξάρτηση από το συσσίτιο και τη φιλανθρωπία, αποκτώντας συνείδηση επαίτη, τα πολιτικά κόμματα, έχοντας χάσει τον ορίζοντα του εθνικού και λαϊκού συμφέροντος, έχουν χάσει και τον ορίζοντα των διεθνών εξελίξεων. Αναπαράγουν τους κεντρικούς τίτλους των ειδησεογραφικών πρακτορείων και παπαγαλίζουν την κυρίαρχη προβληματική, που έρχεται, κυρίως, από το εξωτερικό.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πολιτεύονται στα τυφλά, ακολουθώντας απλά τις συνέπειες των πολιτικών που εφαρμόζονται. Κάνουν πολιτική διαχείρισης των συνεπειών της χρεοκρατίας, χωρίς καν να επεμβαίνουν για να ανοίξουν μέτωπα εναντίον των όρων που αναπαράγουν τη σημερινή κατάσταση.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όσο αναπτύσσεται το λαϊκό κίνημα από τα κάτω, με την αυτοοργάνωση του κόσμου, τόσο η διάλυση και η αποσάθρωση των κομμάτων αυτών θα γιγαντώνεται και θα διευρύνεται. Μπορούμε να εικάσουμε ότι το κομματικό σύστημα θα καταρρεύσει πλήρως πριν καν προλάβουν να εκτονώσουν την κοινωνική οργή με εκλογές.

12.  Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε κωλοτούμπα πριν ακόμα πάρει την εξουσία. Ήδη άρχισε το ξήλωμα και ο  κόσμος που τους ψήφισε δε νιώθει καμιά υποχρέωση να τους ξαναψηφίσει.
Δεν είναι μόνο ότι ασκεί πολιτική τύπου Ζάππειο 1 και Ζάππειο 2 (του Σαμαρά όταν ήταν αντιπολίτευση), αλλά προσχώρησε, ανοιχτά πλέον, στο αμερικανικό στρατόπεδο. Μετατράπηκε σε κόμμα των Αμερικανών, υιοθετώντας βασικές στρατηγικές επιλογές της Ουάσινγκτον για την Ευρώπη, όπως: α) την πρόταση για νέο σχέδιο Μάρσαλ – κάτι που πρότεινε πρώτος ο Μπρεζίνσκι, το 2009 για την Ευρώπη, και το χρυσοπλήρωσε ο αρχιτοκογλύφος Σόρος – και β) τη θέση για Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη, για το χρέος, με ρυθμιστικό παράγοντα τους Αμερικανούς -  στρατηγική επιλογή που διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον Μπερνάγκι, ήδη από το 2010 για την Ευρώπη.

13.  Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ βρίσκονται κι αυτοί σε κατάσταση κατάρρευσης. Από τη μια υπάρχει ένας ριζοσπαστικοποιημένος κόσμος, απ` τα κάτω, που εγκλωβίστηκε στη λογική της κοινοβουλευτικής λύσης, αλλά, την ίδια στιγμή, η κορυφή του κόμματος έχει μάθει να αναπαράγεται με τους ίδιους όρους και κανόνες που αναπαράγεται το επίσημο πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει αποδεχθεί την λογική της κατοχής. Είναι ένα κόμμα στο οποίο παρατηρείται το πρωτοφανές να έχει βουλευτές που συντάσσονται με τη λογική της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και ψηφίζουν υπέρ της δημιουργίας ΕΟΖ και του ξεπουλήματος ελληνικών νησίδων, την ίδια στιγμή που ψηφοφόροι και οπαδοί τους  - πρώην ή νυν – συμπαρατάσσονται και παλεύουν μαζί μας στον αγώνα εναντίον τέτοιων λογικών και αποφάσεων.
Το κόμμα των ΑΝ.ΕΛ. είναι ένα κόμμα προσωποπαγές, που ο αρχηγός του έχει μάθει να επιβιώνει δια του παλαιοκομματισμού, την τακτική της φαυλοκρατίας, της εναλλαγής στην εξουσία και, ταυτόχρονα, κάτω από τα φτερά ξένης δύναμης και ξένων πρεσβειών. Εξ ου και το γεγονός της στροφής του αρχηγού του προς το δολάριο.

14.  Το ΚΚΕ πνέει τα λοίσθια. Είναι ένα κόμμα ερείπιο που δεν κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια του και τώρα βρίσκεται μπροστά στην πιο ταπεινωτική κατάσταση που έχει βρεθεί ποτέ, πολιτικό κόμμα αντίστοιχης ιδεολογίας και πρακτικής. Διαλύεται στα εξ ων συνετέθη. Έχει υιοθετήσει ανοιχτά την ταξική λογική του περιθωρίου. Στόχος του ο καπιταλισμός γενικά, μακριά από το εθνικό καθήκον, το πατριωτικό καθήκον απ` τη σκοπιά του λαού ή των ασθενέστερων στρωμάτων.
        Η πρόσφατη εκλογή του νέου γραμματέα δείχνει ότι η κομματική ηγεσία αγνόησε την πίεση της βάσης για διεύρυνση της επιρροής του κόμματος και ενωτικές πρωτοβουλίες και προτίμησε την επιλογή του δοκιμασμένου κομματικού στελέχους. Η προτίμηση αυτή δείχνει ότι το ΚΚΕ αντλεί κυρίως δυνάμεις από μεσαία στρώματα που έχουν χάσει τον δυναμισμό τους κι ενώ χρησιμοποιεί μια βερμπαλιστική επαναστατική γλώσσα, στην πράξη δεν έχει καν ανατρεπτική πολιτική τακτική.

15. Το ΕΠΑΜ, όπως έχουμε πει από την Ιδρυτική μας Διακήρυξη, είναι Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο και άρα αυτό δείχνει τη φιλοσοφία μας: να παίξουμε καταλυτικό ρόλο στην οργάνωση του λαού, γιατί μόνο αυτός μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Όχι εμείς αντ’ αυτού. Βασική μας δουλειά είναι να τον βοηθήσουμε να κατανοήσει, να αφυπνιστεί, να οργανωθεί και να έχει τη δυνατότητα να ξεκαθαρίσει τους ανοιχτούς ιστορικούς του λογαριασμούς με αυτό το καθεστώς, που βιώνει από την εποχή της Βαυαροκρατίας σε διάφορες παραλλαγές.
Αυτή είναι η θεμελιώδης ειδοποιός διαφορά του ΕΠΑΜ από τα άλλα πολιτικά και κοινωνικά σχήματα που δρούν αυτή την εποχή. Αυτό προκαθορίζει και την τακτική μας. Ο στρατηγικός μας στόχος της ανατροπής των προδοτών και της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης είναι ένας βαθειά πατριωτικός στόχος.

16. Το πολιτικό σχέδιο του ΕΠΑΜ έχει ως κεντρικό πολιτικό στόχο τηδημιουργία προϋποθέσεων Γενικής Πολιτικής Απεργίας ΔιαρκείαςΆλλη λύση δεν μπορεί να υπάρξει.
Κάθε ενέργεια, κάθε πρωτοβουλία, κάθε δράση, κάθε απόφαση του Μετώπου, των πυρήνων του και των μελών του πρέπει να υπηρετεί αυτόν τον κεντρικό πολιτικό στόχο.
Δε βάζουμε νερό στο κρασί μας και δεν μπαίνουμε σε καμιά διαδικασία συνδιαλλαγής,  με οποιονδήποτε, με σκοπό να κερδίσουμε κάποιο χώρο στο κοινοβουλευτικό πεδίο, δημιουργώντας προϋποθέσεις ήττας για το λαό.
Η Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας δεν είναι σύνθεση και αποκορύφωση συνδικαλιστικών απεργιών. Είναι παλλαϊκή αντίσταση μικρομεσαίων, αγροτών, εργατών, φοιτητών, που ξεκινάει από το πιο απλό : την παλλαϊκή παύση πληρωμών προς το κράτος. Ο στόχος είναι ένας, συγκεκριμένος και μονοσήμαντος : «Να φύγουν όλοι, και ο λαός να αναλάβει την εξουσία». Ακόμα και η συμμετοχή του Μετώπου σε εκλογές, έχει αυτό και μόνο το στόχο. Κανέναν άλλο.
Η δράση των μελών του ΕΠΑΜ πρέπει να είναι δράση από τα κάτω, και οι πυρήνες να βρίσκονται σε αμφίδρομη σχέση με την γειτονιά. Δεν μπαίνουμε σε διαβούλια κορυφής. Συνεργασία θα υπάρξει μόνο με κείνους, με τους οποίους συγχρωτιζόμαστε στο πεζοδρόμιο. Δε θα βάλουμε πλάτη στον οποιονδήποτε για να πάρει εύσημα αντιμνημονιακού, ή, αξιοποιώντας τη δική μας επίπονη δουλειά μέσα στον κόσμο, να μπορεί να παίξει το δικό του παιγνίδι.

17. Το ΕΠΑΜ δεν είναι ελιτίστικη οργάνωση. Δεν αναφέρεται μόνο σε επαγγελματίες ή όσους θεωρούν ότι είναι επαγγελματίες επαναστάτες. Είναι οργάνωση του απλού κόσμου, του μεροκαματιάρη που καταλαβαίνει ότι αν δεν πάρει την υπόθεση στα χέρια του, δεν υπάρχει ζωή γι` αυτόν. Είναι οργάνωση που θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει τις αναστολές και τους φόβους του και να επιτελέσει το κοινωνικό του έργο, το ιστορικό του καθήκον.
Το ΕΠΑΜ δεν είναι ακτιβίστικη οργάνωση, έστω κι αν δρα ορισμένες φορές ακτιβίστικα. Είναι μαζική παλλαϊκή οργάνωση. Ανοίγει τις πόρτες του σε όλους τους αγωνιστές, ανεξάρτητα του από πού προέρχονται ή πώς σκέφτονται, ή ποια είναι η ιδεολογική τους ταυτότητα, ή σε ποιο θεό πιστεύουν.
Όποιος θεωρεί τον εαυτό του αρκούντως πατριώτη και δημοκράτη, ικανό να κατεβάσει το «εγώ» του στο επίπεδο του «εμείς» και να δράσει συλλογικά ενάντια στον κατακτητή και στη βάση των προταγμάτων του Μετώπου, τότε, αυτός, έχει θέση στο Μέτωπο και ρόλο σημαντικό να παίξει. Γι’ αυτό, είναι σημαντικό να προβάλλουμε συνέχεια τον πατριωτικό μας λόγο, κάτι που μας διαφοροποιεί από τις υπόλοιπες συλλογικότητες.
Το κάθε μέλος του ΕΠΑΜ πρέπει να αποτελεί το στήριγμα του λαού, το φωτεινό παράδειγμα για το πώς πρέπει να αντιδρά το πώς πρέπει να στέκεται ο καθένας από τον κόσμο που έχει λιγοστές ψυχικές αντοχές και σε συνθήκες που τον χτυπούν μαζικά, έτσι ώστε να τον οδηγήσουν στη μαζική μανιοκατάθλιψη. Ο λαϊκός αγωνιστής μετράει τη ζωή του λαού, τη ζωή αυτών που καλεί σε κινητοποίηση, τη ζωή αυτών που πραγματικά συμμετέχουν στον αγώνα, πολύ περισσότερο από τη δική του ζωή.
Είναι πολύ σημαντικό θέμα η προσωπική στάση, ο τρόπος και η συμπεριφορά του ΕΠΑΜίτη, είτε μέσα στο Μέτωπο, είτε ευρύτερα μέσα στην κοινωνία. Η ταυτότητα του αγωνιστή δεν κρίνεται στο διαδίκτυο και στο πληκτρολόγιο, αλλά στο δρόμο και όπου αλλού τον καλεί ο λαός.
Μ` αυτή την έννοια, πιστεύουμε ότι γίνεται κατανοητή η θέση μας ότι οποιοδήποτε μέλος διαχωρίσει τη θέση του από το ΕΠΑΜ και προσεταιριστεί θέσεις  και απόψεις άλλων πολιτικών δυνάμεων, τότε αυτοδίκαια αποκόπτεται από το σώμα του Μετώπου, με αποτέλεσμα, η οποιαδήποτε ‘’μεταμέλειά’’ του - και αίτηση επανένταξής του - να κρίνεται με τη μέγιστη αυστηρότητα και επιφυλακτικότητα από τα μέλη του πυρήνα, στον οποίο ήταν ενταγμένο. Σε τέτοια περίπτωση εντάσσεται ως φίλος και όχι ως τακτικό μέλος, για τουλάχιστον ένα εύλογο διάστημα 6 έως 8 μηνών κατά τη κρίση της ολομέλειας του πυρήνα. Εφ’ όσον κατά το διάστημα αυτό συμμετέχει ενεργά στις εκδηλώσεις του πυρήνα και αποδεικνύει με τη στάση του, ότι όντως θέλει να αγωνιστεί ως μέλος του Μετώπου, χωρίς να δημιουργεί προβλήματα, τότε επανεντάσσεται ως τακτικό μέλος.

Η 4η Τακτική Σύνοδος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ. εκτιμά ότι σήμερα, μετά και τις εξελίξεις στην Κύπρο, σωρεύεται μια κατάσταση εκρηκτική στην ελληνική κοινωνία, στην οποία συμπεριλαμβάνονται και τα εθνικά ζητήματα. Σ’ αυτό το πλαίσιο, δημιουργείται μια δεύτερη ιστορική ευκαιρία μπροστά μας, μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις στις πλατείες, που πρέπει να την  αξιοποιήσουμε.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, προχωρούμε άμεσα στην συγκρότηση Επιτροπής Εθνικής Σωτηρίας, αποτελούμενη από διακεκριμένους εκπροσώπους που αντιπροσωπεύουν όλα τα σύμβολα του Ελληνικού Έθνους, η οποία θα γίνει βασικός μοχλός στον παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Για το Ε.Σ.Σ. του Ε.Πα.Μ. η Πολιτική Γραμματεία
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Η πρώτη προκήρυξη της Ο.Π.Λ.Α., Νεόμβριος 1943: "Ο Γλύξμπουργκ ο υπεύθυνος υποκινητής εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα"

* Η προκήρυξη βρίσκεται στα γερμανικά στρατιωτικά αρχεία οπότε δεν επιδέχεται αμφισβήτησης ως προς την εγκυρότητά της. Την αντιγράψαμε από το αξιόλογο επιστημονικό σύγγραμμα του Ιάσονα Χανδρινού, "Το τιμωρό χέρι του λαού". Πηγή: http://eleftheri-ellada.blogspot.gr/2013/04/1943.html




ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗΣ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ (Ο.Π.Λ.Α.)


ΠΡΟΣ
ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

Οι κατακτητές και η προδοτική Κυβέρνηση του μέθυσου Ράλλη και του κύναιδου Ταβουλάρη, αφού με την πείνα, την ομηρία, το κάψιμο χωριών και περιοχών, τις δολοφονίες και τις συλλήψεις δεν μπόρεσαν να γονατίσουν τον Ελληνικό Λαό, έφεραν τον δήμιο ΣΙΜΑΝΑ με ειδικούς δημίους να οργανώσουν επιστημονικώτερα δολοφονίες, εμπρησμούς, ανατινάξεις για την εξόντωση του λαού και των αγωνιστών του. Οργάνωσαν και εξόπλισαν εκτός από τις ασφάλειες ειδικά Τάγματα Ασφαλείας με σκοπό το χτύπημα του λαού που παλεύει για να ζήσει και να ελευθερωθεί.

Σύμμαχοι, συνεργοί και βοηθοί των κατακτητών ενάντια στο λαό είναι οι οργανώσεις που καθοδηγούνται και πληρώνονται από το Βασιληά. Τον Γλύξμπουργκ τον υπεύθυνο υποκινητή εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Το βασιληά που με τους Παπαδόγγονες, Χρυσοχόου και άλλους αποβλέπει να διαλύσει με τη βοήθεια των Γερμανών τις πραγματικές εθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις, να ξανάλθει στην Ελλάδα και να καταλάβει την εξουσία.

Όλοι αυτοί, κατακτητές, προδοτική Κυβέρνηση, αντιδραστικές οργανώσεις, εξοπλίζουν σήμερα σώμα δολοφόνων που ονομάζουν Ειδική Ασφάλεια και που σ αυτό στρατολογούνται γνωστά καθάρματα του ΕΔΕΣ, της ΕΣΠΟ, της Χ, της Εθν.Δράσης. Αυτοί δολοφόνησαν τον δικηγόρο Γιαννακόπουλο, από τους Αρχηγούς του ΕΔΕΣ γιατί ήθελε να ξεκαθαρίσει τον ΕΔΕΣ από τους γκεσταπίτες. Αυτοί κάθε μέρα δολοφονούν, πυροβολούν, συλλαμβάνουν, κάνουν έρευνες και τρομοκρατούν το λαό.


Πάνε να λυγίσουν το λαό, να διαλύσουν τις οργανώσεις του.

Ο Ελληνικός Λαός δεν ανέχεται να δολοφονείται και να τρομοκρατείται από τα καθάρματα αυτά. Ο λαός μαζί με την ΟΠΛΑ του θα δώσει απάντηση και θα τη δώσει γρήγορα.

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗΣ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ (Ο.Π.Λ.Α.) οργάνωση του λαού ενάντια στους καταχτητές και τους προδότες ΔΗΛΩΝΕΙ ότι:

1) Θα υπερασπίσει και θα περιφρουρήσει τις πραγματικές εθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις που αγωνίζονται τον τραχύ αγώνα ενάντια στου καταχτητές για την απελευθέρωση της Ελλάδας μας και για τη λαοκρατία.

2) Θα εξοντώσει κάθε προδότη που συνεργάζεται με τους καταχτητές και θα τιμωρήσει σκληρά καθένα που δολοφονεί, προδίδει και συλλαμβάνει αγωνιστές του λαού.

3) Θα περιφρουρήσει τους λαϊκούς αγωνιστές και τους αγώνες του λαού.

ΚΑΛΕΙ

Τους αξιωματικούς όλων των όπλων, την αστυνομία, την χωροφυλακή, τους ευζώνους και καθένα που θέλει να λέγεται Έλληνας να ΜΗ υπακούσουν στις εντολές των καταχτητών και των προδοτών, να ΜΗ γίνουν δολοφόνοι και προδότες του λαού. ΚΑΛΕΙ τον Ελληνικό Λαό να περιφρουρίσει τους αγωνιστές του και να ενισχύσει την Ο.Π.Λ.Α. καταγγέλνοντας με συγκεκριμένα στοιχεία κάθε προδότη.

Η Ο.Π.Λ.Α. είναι ο άγρυπνος ΦΡΟΥΡΟΣ των αγωνιστών του λαού και των λαϊκών αγώνων, ο ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ του λαού και ο αμείλικτος ΤΙΜΩΡΟΣ κάθε προδότη.

Η Νίκη πλησιάζει και θα είναι ΝΙΚΗ του λαού.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗΣ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ (Ο.Π.Λ.Α.)




Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΞΕΚΙΝΗΣΕ! ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Πατρίδα όπως Ελλάδα

του Σταύρου Παπαγιάννη

Κινδυνεύει η πατρίδα! Για το καλό της πατρίδας! Καταστρέφεται η πατρίδα! Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτές τις λέξεις από χείλη πολιτικών και πατριδοκάπηλων, λες και είναι μια αφηρημένη έννοια ή κάτι το μη υπαρκτό, αφού τις χρησιμοποιούν κατά το δοκούν και όπως τους βολεύει. Η πατρίδα, η πατρίδα, συνέχεια αυτή η λέξη, λες και είναι κάτι το αόριστο, κάτι το αόρατο, κάτι το μη υπαρκτό. Πώς όμως χρησιμοποιείται η ίδια λέξη από άλλους ως κατηγόρια γι’ αυτούς που την αγαπούν και την νοιάζονται; Είστε εθνικιστές, είστε φασίστες, είστε οπισθοδρομικοί όσοι μιλάτε για πατρίδα. Εμείς είμαστε προοδευτικοί και ριζοσπάστες και βλέπουμε μπροστά. Πόσο εύκολα χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη χωρίς να έχουν ιδέα για την έννοια της ίδιας της λέξης.

Τι είναι στ’ αλήθεια όμως η πατρίδα; Μην είναι οι κάμποι και τα ψηλά βουνά που έγραφε ο....

Κώστας Κρυστάλλης ή μήπως ένα φασιστικό κατάλοιπο όπως ισχυρίζονται οι «αριστεριστές»; Καταρχήν η ετυμολογία της λέξης μας περιγράφει ακριβώς την έννοιά της: Πάτρια (εκ του πατρός), Δα (η γη στη Δωρική διάλεκτο). Τη γη των πατέρων μας όριζαν λοιπόν ως πατρίδα οι πρόγονοί μας άσχετα αν σ’ αυτή ζούσαν πλούσιοι ή φτωχοί, αριστεροί ή δεξιοί, προλετάριοι ή αστοί. Και βέβαια οι πραγματικοί προοδευτικοί και θεωρητικοί όλων των τάσεων μιλούσαν με απέραντο σεβασμό για την πατρίδα και το έθνος. «Η πατρίδα αντιπροσωπεύει το αδιαφιλονίκητο και ιερό δικαίωμα κάθε ανθρώπου, ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, περιοχών, να ζουν, να σκέφτονται, να θέλουν και να δρουν κατά τον τρόπο τους, που γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της μακρόχρονης ιστορικής εξέλιξης. Υποκλίνομαι λοιπόν μπρος στην παράδοση και την ιστορία των λαών, γιατί είναι το αίμα και η σάρκα, η σκέψη και η θέληση κάθε λαού. Γι αυτό, ειλικρινά, είμαι ο πατριώτης όλων των καταπιεσμένων πατρίδων» έγραφε στα 1869 ο Μιχαήλ Μπακούνιν στα «Γράμματα για τον Πατριωτισμό». «Οι προλετάριοι έχουν πατρίδα. Οι λαϊκές μάζες όλων των χωρών αγαπούν βαθιά την πατρίδα τους. Αυτή είναι μια φυσική, αληθινή αγάπη. Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα, αλλά γεγονός» συμπλήρωνε o ίδιος, ένας εκ των βασικών θεωρητικών του Αναρχισμού.

Η πατρίδα λοιπόν δεν είναι μια απλή λέξη που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν, αναλόγως των περιστάσεων και όπως μας βολεύει. Είναι μια έννοια πολύ πιο βαθειά από τις ρητορείες των πολιτικάντηδων και τις άναρθρες κραυγές των ψευτοπροοδευτικών. Είναι μια έννοια που την καταλαβαίνουν μόνο όσοι έχουν αίσθηση της ιστορίας, της παράδοσης, της σκέψης και της αληθινής θέλησης για αυτοδιάθεση και ελευθερία. Την καταλαβαίνουν με τη σωστή της έννοια χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς μικροαστικές αγκυλώσεις, αυτοί που πραγματικά επιζητούν μια δίκαιη και ελεύθερη ζωή. Είναι αυτοί που χωρίς να ζητήσουν ανταλλάγματα μπαίνουν στη μάχη για τη σωτηρία της, ορμούν ακόμη και στη φωτιά για τη λευτεριά της και δεν φείδονται κόπων για την αναγέννησή της. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους απλούς ανθρώπους, τους ανθρώπους της βιοπάλης, των λαϊκών στρωμάτων, τους ανθρώπους της καθημερινότητας, που όντας αληθινοί αγωνιστές της ζωής γίνονται μπροστάρηδες των αγώνων για τη σωτηρία του έθνους. Άνθρωποι που όπως ο Δημήτρης δε φοβούνται να βάλουν το κεφάλι τους στον «ντορβά» να βγουν μπροστά στη μάχη, αψηφώντας τους κινδύνους που ελλοχεύουν, δίνοντας θάρρος και αφυπνίζοντας το λαό παλεύοντας για μια πραγματικά ελεύθερη Ελλάδα.

Τι μπορεί να πει κανείς γι’ αυτή την πατρίδα που όπου κι αν κοιτάξεις γεμίζεις ήλιο, γεμίζεις θάλασσα, γεμίζεις μυρωδιές, γεμίζεις ομορφιά, γεμίζεις εικόνες, γεμίζεις Ελλάδα. Όπου και αν σκάψεις θα βρεις κάτι από την ιστορία της, θ’ αναβλύσει αίμα από τις θυσίες του λαού της, θα βρεις κάτι που θα σου θυμίσει ποιος είσαι, από πού έρχεσαι και πού πρέπει να πας.

Τι μπορείς όμως να πεις και γι’ αυτόν το λαό, που μπορεί να μοιάζει υπνωτισμένος, ίσως και ναρκωμένος, που σε τρελαίνει ώρες ώρες με την αναλγησία του και σου θυμίζει την απόγνωση που ένοιωθαν οι πρώτοι ΕΑΜίτες, όπως γράφει ο Δ. Γλυνός, από την απάθεια του κόσμου μπροστά στις κατοχικές δυνάμεις, αλλά ταυτόχρονα έγραψε το Έπος της Εθνικής Αντίστασης. Από το συμβιβασμό που είχε ως ένα βαθμό με τον Τούρκο κατακτητή, αλλά ταυτόχρονα επαναστάτησε όχι μόνο ενάντια των Τούρκων αλλά και όλης της Ιερής Συμμαχίας που δεν ανεχόταν με τίποτα μερικούς «ξυπόλυτους» και «αγράμματους» να αντιδρούν μπροστά στα θελήματα των μεγάλων δυνάμεων. Αυτόν το λαό που μόνος αντιστάθηκε στις Περσικές ορδές, που μόνος του ελευθέρωσε τρείς φορές την πατρίδα του, που μπορεί να γέννησε Εφιάλτες και Πήλιους Γούσηδες, αλλά έβγαλε Μιλτιάδη, Λεωνίδα, Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη και Ανδρούτσο. Που αντιστάθηκε με όλες του τις δυνάμεις στο φασισμό και το ναζισμό, που μπορεί να είχε δοσίλογους αλλά γέννησε τον Άρη και το ΕΑΜ, που μπορεί να αντιμετώπισε σφαγές και καταστροφές, πιο πολλές αναλογικά απ’ οιαδήποτε άλλη χώρα, αλλά δε λύγισε και κατάφερε μόνος του να λευτερωθεί.

Αυτός ο ίδιος λαός καλείται και τώρα να λευτερώσει την πατρίδα του. Αυτός που μπορεί να βρίσκεται ακόμη κάτω από το φόβο της κατοχής της ευρωζώνης και του ευρώ, αλλά που σιγά σιγά ωριμάζει και σκέφτεται τρόπους ν’ αντιδράσει. Εκεί λοιπόν έρχεται ο ρόλος του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, εμάς των ΕΠΑΜιτών. Να παίξουμε το ρόλο της Φιλικής Εταιρείας, το ρόλο των μπροστάρηδων, το ρόλο των διαφωτιστών, το ρόλο των αποστόλων. Να βγούμε μπροστά, να αφυπνίσουμε τον κόσμο, να του μιλήσουμε για τα προτάγματά μας, να τον βοηθήσουμε να οργανωθεί, να τον κάνουμε να μην αισθάνεται μόνος. Εύκολο; Καθόλου. Αλλά τι νόημα θα είχε να μετράμε τη δυσκολία και να οπισθοχωρούμε χωρίς να κάνουμε το καθήκον μας. Τι νόημα θα είχε απλώς να λέμε ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει και να τον αφήνουμε στην τύχη του. Δεν θα ήμασταν ΕΠΑΜίτες τότε, αλλά ένα ακόμα κίνημα χωρίς ουσία και υπόβαθρο είτε πολιτικό, είτε ιδεολογικό. Θα ήμασταν σαν τους υπόλοιπους λαλίστατους αλλά χωρίς ουσία «επαναστάτες» που περιμένουν το λαό να ωριμάσει, χωρίς αυτοί να κάνουν τίποτα.

Σκεφτείτε λοιπόν πώς θα ήταν τώρα η πατρίδα μας αν τα παρατούσε ο Κολοκοτρώνης όταν οι ορδές του Ιμπραήμ λεηλατούσαν και έσφαζαν και οι γνωστοί δοσίλογοι πολιτικοί της εποχής διαπραγματεύονταν για το τομάρι τους, αδιαφορώντας για το λαό και την πατρίδα. Τσεκούρι και φωτιά στους προσκυνημένους πρόσταξε ο Γέρος του Μοριά και ρίχτηκε στη μάχη. Πώς θα ήταν η ζωή μας αν δεν υπήρχε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ και δέχονταν το παραμύθι των Τσολάκογλου, Ράλλη και λοιπόν προδοτών του έθνους και κάθονταν στωικά να βλέπουν την καταστροφή της πατρίδας και την κυριαρχία του Ναζισμού.

Ακόμη και αυτοί που βλέπουν τον αγώνα απλά ταξικό ενάντια στο διεθνές κεφάλαιο και τον καπιταλισμό, έχουν σκεφτεί πώς θα ήταν η ζωή τους αν τα προτάγματα των αγώνων του Μαρίνου Αντύπα, του Άρη Βελουχιώτη, του Γρηγόρη Λαμπράκη, των αγωνιστών του Πολυτεχνείου, δεν ήταν πάνω απ’ όλα εθνικοαπελευθερωτικά. Καμιά ενότητα και κατά συνέπεια καμία νίκη δε θα είχε επιτευχθεί αν παρέμεναν στα στενά ταξικά όρια. Ακόμη και οι μεγάλες επαναστάσεις του 19ου και 20ου αιώνα δεν είχαν μόνο ταξικό, αλλά πάνω απ’ όλα εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα. «Από μαρξιστική άποψη, γενικοί και αφηρημένοι ορισμοί, όπως ο “μη πατριωτισμός”, δεν έχουν καμιά απολύτως αξία. Η πατρίδα, το έθνος, είναι ιστορικές κατηγορίες. Αν σε καιρό πολέμου πρόκειται για την υπεράσπιση της δημοκρατίας ή για αγώνα ενάντια στο ζυγό που καταπιέζει ένα έθνος, εγώ δεν είμαι καθόλου ενάντια σ’ ένα τέτοιο πόλεμο και δεν φοβάμαι τις λέξεις “υπεράσπιση της πατρίδας” όταν αναφέρονται σ’ ένα τέτοιου είδους πόλεμο ή εξέγερση. Οι σοσιαλιστές τάσσονται πάντοτε με το μέρος των καταπιεζόμενων και συνεπώς δεν μπορούν να είναι αντίπαλοι των πολέμων που έχουν σκοπό τη δημοκρατική πάλη ενάντια στην καταπίεση» έλεγε ο Λένιν «Γράμμα προς τον Μπορίς Σουβάριν» το 1916.

Έτσι λοιπόν το καθήκον μας είναι πιο επιτακτικό. Πρέπει να παλέψουμε ακόμη περισσότερο και πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μας, να ξεπεράσουμε το «εγώ» μας και να μπούμε με περισσότερο πάθος στον αγώνα. Δεν πρέπει το «εγώ» του καθενός μας να μπαίνει πάνω από τον αγώνα. Το ξέρω, είναι δύσκολο να αποβάλεις κάτι με το οποίο έχεις εκπαιδευτεί χρόνια τώρα. Κάτι που θεωρήθηκε ιδανικό, να κοιτάς δηλαδή την πάρτη σου και να ιδιωτεύεις. Μεγάλη ύβρις για τους προγόνους μας το να είσαι ιδιώτης. Μέγιστο όμως το καθήκον να ξεπεράσεις τον εαυτό σου και να γίνεις μέρος του συνόλου. Να μάθεις να δουλεύεις μέσα στην ομάδα κοιτώντας το «εμείς» και βάζοντας τα προσωπικά σου θέλω κάτω από το συλλογικό καλό. Να μάθεις να νοιάζεσαι πρώτα για τον συναγωνιστή σου και μετά για σένα. Να προσφέρεις ανιδιοτελώς στο συνάνθρωπό σου, πέρα από προσωπικά οφέλη και μικρότητες. 

Είναι ιστορικό το καθήκον μας, όσο και αν ακούγεται βαρύγδουπο αυτό. Έχουμε ιστορική υποχρέωση απέναντι στα παιδιά μας, στους φίλους μας, στην οικογένειά μας, στους ίδιους μας τους εαυτούς. Όσο κι αν ακούγεται εγωιστικό, είμαστε οι μόνοι που ξέρουμε ακριβώς τι συμβαίνει, τι πρόκειται να συμβεί, τι πρέπει να κάνουμε για να γλιτώσουμε από την καταστροφή και τι όμορφη θα είναι η πατρίδα που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας εάν νικήσουμε. 

Αυτό το όνειρο θα ήθελα να είναι η πραγματικότητα που θα ζήσει η γενιά μας και τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας. Θα ήθελα οι μεταγενέστερες γενιές να αλλάξουν το τραγούδι του Κηλαϊδόνη από «κολίγα γιός ο παππούς του παππού μου» σε λεύτερος γιός ο παππούς του παππού μου. Αλλά θα ήθελα να έχω και την ευτυχία να δω τα πρόσωπα των συναγωνιστών μου, που τόσα πολλά μου προσφέρουν, ακόμη και αν δεν το καταλαβαίνουν, που με τιμούν με το να μ’ έχουν συναγωνιστή τους, που μου προσφέρουν τόσα όσα ίσως μόνο μ’ αυτά που μου προσφέρουν τα παιδιά μου μπορούν συγκριθούν, που με θεωρούν φίλο τους και αδερφό τους, αυτά τα πρόσωπα θα ήθελα να δω ευτυχισμένα και πραγματικά η σκέψη και μόνο της χαράς στα πρόσωπά τους μου δίνει κουράγιο να συνεχίζω. 

* Ο Σταύρος Παπαγιάννης είναι μέλος ΕΠΑΜ Νέου Κόσμου 

ΥΓ. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ; 
(Από το λόγο του Άρη στη Λαμία)
Διαβάστε περισσότερα...