Παγκόσμιο σοκ από το ναυάγιο στη Λαμπεντούζα

Νέα τραγωδία με μετανάστες στη Μεσόγειο όταν μεγάλο αλιευτικό που μετέφερε περίπου 700 άτομο ναυάγησε νότια της Σικελίας. Έκτακτη σύνοδο των ΥΠΕΞ και ΥΠΕΣ της ΕΕ. Σχέδιο τριών σημείων από Τσίπρα για το μεταναστευτικό. Επικοινωνία του πρωθυπουργού με το Ρέντσι.

   
Πλοιάριο που μετέφερε περίπου 700 μετανάστες ανατράπηκε στα ανοικτά της Λιβύης παρασύροντας στον θάνατο εκατοντάδες άτομα, ο ακριβής αριθμός των οποίων δεν έχει προσδιοριστεί.
      
Η νέα τραγωδία έχει προκαλέσει σοκ στη διεθνή κοινότητα και οδήγησε την ΕΕ να προχωρήσει σε έκτακτη σύνοδο των υπουργών εξωτερικών και εσωτερικών, την ίδια ώρα που ο Ματέο Ρέτσι ζητά να διεξαχθεί Σύνοδος Κορυφής για το θέμα.
      
Στη διάρκεια της χθεσινής νύκτας το αλιευτικό εξέπεμψε σήμα κινδύνου το οποίο έλαβε η ιταλική Ακτοφυλακή, η οποία ζήτησε αμέσως από ένα πορτογαλικό φορτηγό πλοίο να αλλάξει πορεία, σύμφωνα με ανακοίνωσή της.
         
Όταν το πορτογαλικό πλοίο έφθασε επιτόπου, σε απόσταση περίπου 220 χλμ. από το ιταλικό νησί Λαμπεντούζα, το πλήρωμά του είδε το αλιευτικό να ανατρέπεται, σύμφωνα πάντα με την ιταλική Ακτοφυλακή.
       
Αυτό συνέβη όταν οι εκατοντάδες μετανάστες που επέβαιναν στο σκάφος έτρεξαν όλοι προς την ίδια πλευρά του μόλις είδαν να τους πλησιάζει το εμπορικό πλοίο, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
         
Oι διασωθέντες από το ναυάγιο αλιευτικού στα ανοικτά των λιβυκών ακτών είναι συνολικά 49, σύμφωνα με την ιταλική δημόσια τηλεόραση Rai.
      
Οι διασωθέντες και 20 σοροί των έως τώρα θυμάτων πρόκειται να μεταφερθούν με τέσσερα διαφορετικά πλοία στην Κατάνη της Σικελίας, πρόσθεσε η ιταλική τηλεόραση. H ιταλική ακτοφυλακή διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της πως αυτό το μήκους 20 μέτρων αλιευτικό "έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει πολλές εκατοντάδες ανθρώπους".
          
Η εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες δήλωσε πως πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στη Μεσόγειο. «Προς το παρόν φοβόμαστε ότι πρόκειται για μια τραγωδία τεράστιων διαστάσεων», σχολίασε επιπλέον η Καρλότα Σάμι.

           

Έκτακτη Σύνοδο Κορυφής ζητά ο Ρέντσι

            
Ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι ζήτησε από τους άλλους ηγέτες της ΕΕ να πραγματοποιήσουν αυτή την εβδομάδα έκτακτη σύνοδο με θέμα τη μετανάστευση, μετά το σημερινό ναυάγιο στη Μεσόγειο, ενώ ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι τόνισε πως διακυβεύεται η "αξιοπιστία" της Ευρώπης, η οποία είναι καιρός να "δράσει".
           
Σε επαφές που είχε σήμερα με ηγέτες της ΕΕ, ο Ρέντσι ζήτησε να πραγματοποιηθεί αυτή την εβδομάδα μια έκτακτη σύνοδος κορυφής για να συζητηθεί η εντεινόμενη κρίση με τους μετανάστες, δήλωσε προς το Ρόιτερς ο εκπρόσωπος του Ρέντσι.
         
Παράλληλα τόνισε ότι δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τον αριθμό των νεκρών από το σημερινό ναυάγιο, για το οποίο εκφράζονται φόβοι ότι έχασαν τη ζωή τους 700 μετανάστες.
          
Ο ίδιος είπε ότι η Ιταλία συχνά αναλαμβάνει μόνη της τη διάσωση των μεταναστών στη Μεσόγειο και ζήτησε τη βοήθεια άλλων χωρών για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις διάσωσης αλλά και στον τερματισμό της διακίνησης ανθρώπων.
        
Στο μεταξύ, ο Μαριάνο Ραχόι υπογράμμισε σήμερα στη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας του στο Αλικάντε, στη νοτιοανατολική Ισπανία, πως "καμιά χώρα στον κόσμο, όσο ισχυρή κι αν είναι και όποια κι αν είναι τα μέσα που διαθέτει, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη τέτοια γεγονότα", τα οποία χαρακτήρισε "καθημερινές τραγωδίες".
         
"Η απάντηση πρέπει να έρθει από την Ευρώπη και οι λέξεις πλέον δεν αρκούν. Πρέπει να δράσουμε. Εμείς οι Ευρωπαίοι, διακινδυνεύουμε την αξιοπιστία μας, αν δεν είμαστε ικανοί να αποτρέπουμε αυτές τις δραματικές καταστάσεις που συμβαίνουν καθημερινά", πρόσθεσε ο Ισπανός πρωθυπουργός.

      

Τσίπρας: Σχέδιο τριών σημείων για μεταναστευτικό

        
Έκκληση στις κυβερνήσεις των χωρών-μελών της ΕΕ για την «άμεση διαμόρφωση ενός συνεκτικού σχεδίου προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ανθρωπιστική κρίση», απηύθυνε ο πρωθυπουργός σε μήνυμά του, με αφορμή την τραγωδία ανοικτά της Λιβύης.
          
Οπως ανέφερε, «η νέα ανθρωπιστική τραγωδία με εκατοντάδες νεκρούς στα ανοιχτά της Λαμπεντούζα, μας γεμίζει θλίψη και ανησυχία. Κανένας μας δεν μπορεί να μένει απαθής όταν εκατοντάδες ψυχές χάνονται στη Μεσόγειο, στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια.
         
Η Ευρώπη δεν μπορεί να επικαλείται την υπέρτατη αξία της ανθρώπινης ζωής, αν δεν κινητοποιηθεί για να σταματήσει αυτή η συνεχιζόμενη τραγωδία.
         
Να σταματήσει η Μεσόγειος να είναι μια θάλασσα-νεκροταφείο και οι Ευρωπαϊκές χώρες του Μεσογειακού Νότου αποθήκες ανθρώπινων ψυχών. Η Μεσόγειος ήταν και πρέπει να ξαναγίνει μόνο κοιτίδα πολιτισμού, εμπορείου επικοινωνίας, ανθρωπιάς.
           
Απευθύνω επείγουσα έκκληση στις κυβερνήσεις των χωρών μελών της ΕΕ για την άμεση διαμόρφωση ενός συνεκτικού σχεδίου προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ανθρωπιστική κρίση με την οποία είμαστε αντιμέτωποι.
        
Ένα σχέδιο που πρέπει να κινηθεί σε τρία επίπεδα:
        
α) Αναβάθμιση των δομών διαχείρισης της μετανάστευσης και της έρευνας και διάσωσης στη Μεσόγειο,
       
β) Στήριξη των ευρωπαϊκών μεσογειακών χωρών που υποδέχονται έναν κύμα μεταναστών και προσφύγων πολύ μεγαλύτερο από τις δυνατότητες τους, με δίκαιη κατανομή των βαρών σε επίπεδο οικονομικής βοήθειας και φιλοξενίας
         
γ) Ανάληψη διπλωματικών πρωτοβουλιών για ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων στη Συρία, στο Ιράκ και στη Λιβύη, καθώς και για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του Τζιχαντισμού.
         
Είχα τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρωθυπουργό της Ιταλίας κ. Rentzi, προκειμένου να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου για τα θύματα αυτού του τραγικού περιστατικού και την υποστήριξή μου στην πρότασή του για άμεση σύγκληση Έκτακτου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το ζήτημα της διαχείρισης της μετανάστευσης στη Μεσόγειο.
       
Παράλληλα, επανήλθα στην πρόταση που είχα υποβάλει για σύγκληση Διάσκεψης των ηγετών των Μεσογειακών χωρών της ΕΕ, προκειμένου οι χώρες που επηρεάζονται πιο άμεσα από αυτό το φαινόμενο να συντονιστούμε καλύτερα για την ανάδειξή του σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν υπάρχει άλλο χρόνος για χάσιμο. Η αργοπορία κοστίζει ανθρώπινες ζωές», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.
      
Σημειώνεται ότι αύριο ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει συνάντηση στο υπουργείο προστασίας του πολιτη με τον Γ. Πανούση.
        
Από την πλευρά του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τονίζει πως «η νέα εκατόμβη προσφύγων στα ανοιχτά της Λαμπεντούζα μάς συγκλονίζει όλους. Η Μεσόγειος, από θάλασσα-δίαυλος των πολιτισμών, έχει μετατραπεί σε υγρό τάφο για χιλιάδες ψυχές που επιχειρούν να ξεφύγουν από τις φλόγες του πολέμου».
    
Σύμφωνα με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, «αυτές τις κρίσιμες ώρες, που μαζί με τις ζωές κινδυνεύει να χαθεί και η ανθρωπιά μας, απαιτούνται πράξεις και όχι ωραία λόγια».
        
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση», συνεχίζει, «οφείλει άμεσα να αναλάβει τις ευθύνες της, απέναντι -κυρίως- στα κύματα των απεγνωσμένων προσφύγων, αλλά και απέναντι στις Ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου που τους υποδέχονται».
     
Όπως αναφέρει ο ίδιος, «η νέα τραγωδία της Λαμπεντούζα εκθέτει ανεπανόρθωτα τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, που διατύπωσαν τον απαράδεκτο ισχυρισμό ότι υπεύθυνη για το προσφυγικό κύμα είναι η ελληνική κυβέρνηση».
         
«Το προσφυγικό είναι διεθνές ανθρωπιστικό ζήτημα που δεν μπορεί να επιλυθεί με κραυγές. Ας αφήσουμε λοιπόν το λαϊκισμό και τη δημαγωγία. Για ανθρώπινες ζωές μιλάμε», τονίζει.

     

Αβραμόπουλος: Χρειάζονται τολμηρές δράσεις

      
«Η τραγωδία στη Μεσόγειο είναι μια σκληρή υπενθύμιση ότι πρέπει να λάβουμε τολμηρές δράσεις για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης μεταναστευτικής κρίσης», ανέφερε σε δήλωσή του ο κ. Αβραμόπουλος και πρόσθεσε:
         
«Αύριο (20/4), θα μεταβώ στο Λουξεμβούργο για να συμμετάσχω στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, που θα συζητήσει εκτάκτως τη μετανάστευση, υπό το φως των πρόσφατων γεγονότων».

     

«Συγκλονισμένη» η Κομισιόν

      
Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι "βαθιά συγκλονισμένη" από το νέο ναυάγιο και ανακοίνωσε την πραγματοποίηση αύριο μιας έκτακτης συνόδου των υπουργών Εσωτερικών και Εξωτερικών για να ληφθούν μέτρα.
        
"Διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές και η ΕΕ στο σύνολό της έχει ηθική και ανθρωπιστική υποχρέωση να δράσει", υπογράμμισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην ανακοίνωσή της, η οποία καταστρώνει τη νέα στρατηγική για τη μετανάστευση που πρόκειται να υιοθετηθεί στα μέσα Μαΐου.
         
Ωστόσο, επιπλέον της στρατηγικής αυτής, "είναι απαραίτητο να ληφθούν άμεσα μέτρα. Όσο οι χώρες προέλευσης και οι χώρες διαμετακόμισης δεν λαμβάνουν μέτρα για να αποφευχθούν αυτοί οι απελπισμένοι διάπλοι, άνθρωποι θα συνεχίζουν να βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο. Ένα μεγάλο μέρος της προσέγγισής μας έγκειται στη δουλειά με τις τρίτες χώρες", επέμεινε η Επιτροπή.

 

Πηγή:  www.euro2day.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Μαρίν Λεπέν: Έξοδος της Γαλλίας τώρα και... τέλος η ευρωζώνη

Σημείωση του "Ελεύθερη Ελλάδα": Όταν οι Δημοκράτες φοβούνται να πουν τα πράγματα με το όνομά τους (ότι το ευρώ βολεύει μόνο τη Γερμανία), τα λένε οι Φασίστες για δικό τους όφελος φυσικά...

Όπως ο Χίτλερ κατακεραύνωνε την Πλουτοκρατία προεκλογικά για να σύρει την Ανθρωπότητα στον όλεθρο μετά τις εκλογές. Την ίδια ώρα που οι Γερμανοί Δημοκράτες προσπαθούσαν να συμβιβάσουν τ ασυμβίβαστα.

Η επόμενη κυβέρνηση της Γαλλίας θα προέρχεται δυστυχώς από τον φασιστικό πολιτικό χώρο.

«Fraxit»

«Είναι η ώρα του [Εθνικού] Μετώπου» δηλώνει η επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος της Μαρίν Λεπέν σε συνέντευξή της στους «Financial Times». Σημειώνεται πως το κόμμα της Μαρίν Λεπέν είναι αυτή τη στιγμή το ισχυρότερο κόμμα στη Γαλλά και προηγείται σε όλες τις δημοσκοπήσεις για τον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών που θα γίνουν μέσα στον Μάρτιο στη Γαλλία.

Η Μαρίν Λεπέν δήλωσε πως η καλύτερη λύση για τη Γαλλία είναι η έξοδος από το ευρώ. «Μας λένε ότι θα είναι καταστροφικό, ότι θα βρέξει βατράχια, ότι ο Σηκουάνας θα γίνει ποτάμι αίματος, είναι η Αποκάλυψη σύμφωνα με τον Μπαρόζο, τον Γιούνκερ και τους άλλους, όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πολλά προβλήματα», δήλωσε. Μάλιστα υπογράμμισε πως η έξοδος της Γαλλίας από ευρώ, της δεύτερης ισχυρότερης οικονομίας, θα οδηγούσε και στην κατάρρευση της ευρωζώνη και επιπλέον το πιο αδύναμο φράγκο θα οδηγούσε σε τόνωση στις γαλλικές εξαγωγές.

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Anonymous Γερμανίας δημοσιεύουν φωτογραφίες της Μέρκελ με νεοναζί

Η ομάδα των Anonymous έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφίες που απεικονίζουν την Άνγκελα Μέρκελ με μια παρέα νεοναζί (Pics)

Χρήστος Δεμέτης

Οι Anonymous Γερμανίας έδωσαν στη δημοσιότητα μέσω της σελίδας τους στο Facebook μία σειρά φωτογραφιών στις οποίες ισχυρίζονται ότι απεικονίζεται η καγκελάριος της χώρας, Άνγκελα Μέρκελ στα 38 της χρόνια, με μια παρέα νεοναζί.

Στη λεζάντα που συνοδεύει τη φωτογραφία, γράφουν χαρακτηριστικά:

"Πρώτα μέλος των FDJ, μετά κατάσκοπος του Ανατολικού Βερολίνου, στη συνέχεια παρέα με τους skinheads και τώρα καγκελάριος της Γερμανίας. Αυτό θα πει καριέρα κ. Μέρκελ!".

  Το δημοσίευμα έχει προκαλέσει όπως ήταν αναμενόμενο, σωρεία αντιδράσεων.

Οι φωτογραφίες είναι από το 1993, στο κέντρο νεολαίας νεοναζί Elbterrassen του Μαγδεμβούργου.

Πλέον, έχουν "ανέβει" σε διάφορα αντιφασιστικά sites και blogs, όπως το angetafe.blogspot.com.es/ και το critiqueaujourdhui.blogsport.de.

Τότε, η νυν καγκελάριος ήταν υπουργός γυναικείων υποθέσεων και νεολαίας και είχε επισκεφθεί το κέντρο των νεοφασιστών μαζί με την υφυπουργό Εσωτερικών, Σαμπίνε Λετέουζερ.

Η επίσημη εξήγηση από πλευράς κυβέρνησης είναι πως η νέα τότε Μέρκελ, βρέθηκε στο εν λόγω μέρος για να "αποθαρρύνει" τους νέους από τις νεοναζιστικές τους ιδέες και να τους εντάξει στο πρόγραμμα που προωθείτο εκείνη την εποχή από τη Γερμανία, για περαιτέρω εκδημοκρατισμό και πάταξη του φασισμού.

Ωστόσο, η επίσκεψη είχε πραγματοποιηθεί λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα νεαρού Thorsten Lamprecht, στο ίδιο σημείο. Ο νεαρός είχε δεχτεί θανάσιμα χτυπήματα με ρόπαλο του μπέιζμπολ από 60 σκίνχεντ.

Το παρακάτω βίντεο αναφέρεται στο περιστατικό και απεικονίζει τις μεγάλες διαδηλώσεις του 2013 εναντίον των νεοναζί στην πόλη του Μαγδεμβούργου.



No Pasaran Uncut from CS Productions on Vimeo.

Η Μέρκελ έγινε η πρώτη καγκελάριος της Γερμανίας που παραδέχτηκε πως η χώρα της έχει διαρκή ευθύνη για τα εγκλήματα των Ναζί, αλλά και η πρώτη Γερμανίδα ηγέτης που επισκέφθηκε το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Νταχάου.

Η ίδια όμως κατηγορείται για τις σχέσεις που έχει αναπτύξει με την νέα κυβέρνηση της Ουκρανίας και τον Ολέγκ Τιαγκνιμπόκ, τον ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος "Ελευθερία" (Svoboda), που είναι παγκοσμίως γνωστό για τις αντισημιτικές του θέσεις.

Κόμμα που έπαιξε κομβικό ρόλο στην πτώση του Γιανουκόβιτς. Μέχρι το 2004 αυτοχαρακτηριζόταν "εθνικοσοσιαλιστικό" και είχε ως λογότυπο μια παραλλαγή σβάστικας.

Πηγή: http://news247.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Άρης Χατζηστεφάνου: Ισλανδία: Ε.Ε - Συγγνώμη δεν θα πάρουμε

του Άρη Χατζηστεφάνου

Μιλώντας πριν από σχεδόν πέντε χρόνια στα Επίκαιρα, ο Αντίτια Τσακραμπόρτι, επικεφαλής οικονομικού ρεπορτάζ της εφημερίδας Guardian, είχε συμβουλεύσει την Ελλάδα να «ακολουθήσει το δρόμο των Βίκινγκς». Η απόφαση της ισλανδικής κυβέρνησης να μην διασώσει τις τράπεζες με χρήματα των φορολογούμενων και μάλιστα να προχωρήσει σε έμμεση εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος με παράλληλη υποτίμηση του νομίσματος και προσωρινούς περιορισμούς στη ροή κεφαλαίων θεωρούνταν ακόμη ως μια κίνηση ιδιαίτερα υψηλού ρίσκου – παρά το γεγονός ότι είχε ήδη αποδώσει θετικούς καρπούς. Η Ισλανδία βέβαια δικαιώθηκε, όπως και το σύνολο των χωρών που αμφισβήτησαν τις συνταγές λιτότητας του ΔΝΤ, αναγκάζοντας ακόμη και το διεθνή οικονομικό οργανισμό να αποδεχθεί δημοσίως ότι ο πιο «ατίθασος» μαθητής ήταν ο μόνος που θριάμβευσε, σε μια Ευρώπη που βυθίζεται ακόμη στην ύφεση, την ανεργία και την απόγνωση.

Οι «Βίκινγκς» όμως φαίνεται ότι δεν αρκούνται στην οικονομική ανταρσία και αποφάσισαν να λύσουν κάβους και να σαλπάρουν ακόμη πιο μακριά από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως δήλωσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός Ζίγκμουντ Γκούνλαγκσον, ετοιμάζεται νομοσχέδιο το οποίο θα ακυρώνει την αίτηση ένταξης της Ισλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσο και αν επιχείρησαν τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης να υποβαθμίσουν την πληροφορία, η είδηση αποτέλεσε ράπισμα για τις Βρυξέλλες αποδεικνύοντας περίτρανα ότι η λάμψη των ευρωπαϊκών θεσμών, που μαγνήτιζε τις μικρές χώρες της Ευρώπης όπως μια λάμπα τα έντομα, έχει αρχίσει να θαμπώνει επικίνδυνα.

Οι σχετικές διαδικασίες ένταξης είχαν παγώσει ήδη από τον Απρίλιο του 2013 όταν το συντηρητικό κόμμα της Ανεξαρτησίας και το Κεντρώο κόμμα της Προόδου σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού. Το νομοσχέδιο μάλιστα είχε κατατεθεί πριν από το καλοκαίρι για ψήφιση αλλά η διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε καθώς η αντιπολίτευση ζητούσε να παραπεμφθεί σε δημοψήφισμα.

Παρά το γεγονός ότι οι πρωτεργάτες της ακύρωσης προέρχονται από τις συντηρητικές παρατάξεις της χώρας, ο ευρωσκεπτικισμός τους δεν έχει καμία σχέση με τα ακροδεξιά, ξενόφοβα και ρατσιστικά κόμματα της Ευρώπης, όπως το βρετανικό UKIP, τα οποία ζητούν διακοπή των σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσο και αν προσπάθησε μάλιστα ο ηγέτης του UKIP, Νάιτζελ Φάρατζ, να παρουσιάσει την στάση της ισλανδικής κυβέρνησης σαν σύμπλευση με τη δικές του θέσεις, η απόφαση των Βίκινγκς διέπεται από εντελώς διαφορετική λογική.

Η σύγκρουση με την ΕΕ ξεκίνησε από την προσπάθεια των Βρυξελλών να επιβάλλουν ποσοστώσεις στον τομέα της αλιείας, στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Στη χώρα των ψαράδων όμως μια τέτοια κίνηση ισοδυναμεί με ολομέτωπη επίθεση στη «βαριά βιομηχανία» της Ισλανδίας. Σύντομα όλο και μεγαλύτερο τμήμα των Ισλανδών συνειδητοποιούσε ότι η Ε.Ε έχει φτάσει να εκπροσωπεί το αντίθετο από όσα κατάφερε τόσα χρόνια η χώρα τους, αμφισβητώντας την οικονομική ορθοδοξία των αγορών. Με ρυθμούς ανάπτυξης που από το 2013 ξεπερνούν το 5%, η ισλανδική οικονομία εντάσσεται στους πρωταθλητές κόσμου αφήνοντας πίσω της ακόμη και τη Γερμανία – τον μεγάλο ωφελημένο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Πολύ σημαντικότερες όμως είναι οι διαφορές στην κοινωνική πολιτική αλλά και τη δημοκρατική διακυβέρνηση της χώρας. Όπως εξηγούσε παλαιότερα στα Επίκαιρα ο Γιώργος Νικολαϊδης, διευθυντής Ψυχικής Υγείας και κοινωνικής Πρόνοιας στον Ινστιτούτο Υγείας του παιδιού, όταν το ΔΝΤ και η ΕΕ ζητούσαν από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να περικόψουν τις δαπάνες για την υγεία έως και κατά 30%, η Ισλανδία αποφάσισε να τις αυξήσει. Οι υπηρεσίες υγείας μάλιστα κάλεσαν ερευνητές από τη Φινλανδία και τη Σουηδία, που είχαν αντιμετωπίσει παρόμοιες οικονομικές κρίσεις, και τελικά αποφάσισαν να προχωρήσουν σε αυξήσεις δαπανών στην υγεία, κυρίως για τα παιδιά. Παράλληλα το σύνολο των δαπανών κοινωνικής πρόνοιας αυξήθηκε από τις 280 εκατομμύρια κορόνες ( 2.2 δις ευρώ) στα 379. Η λογική του Ισλανδού υπουργού Υγείας ήταν ότι σε περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ο πληθυσμός έχει αυξημένες ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Τα αποτελέσματα ήταν τόσο θεαματικά ώστε η χώρα έγινε αντικείμενο μελέτης από επιστήμονες από όλο τον κόσμο που παρατηρούσαν έκπληκτοι ότι ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία μια τραπεζική κρίση δεν ακολουθούνταν από αυξήσεις αυτοκτονιών και καρδιαγγειακών παθήσεων.

Οι ατίθασοι Ισλανδοί όμως βρέθηκαν στον αντίποδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε ότι αφορά τη λειτουργία της ίδιας της δημοκρατίας. Καθώς τα θεσμικά όργανα της ΕΕ κατηγορούνταν όλο και συχνότερα για αντιδημοκρατικές διαδικασίες και εκχώρηση εξουσιών σε τραπεζίτες και εκπροσώπους ισχυρών λόμπι, η Ισλανδία πραγματοποιούσε συνεχή δημοψηφίσματα. Θέματα, που μέχρι σήμερα αποτελούσαν αδιαπραγμάτευτη αρμοδιότητα των υπουργείων οικονομικών και των κατ’ όνομα ανεξάρτητων κεντρικών τραπεζών, πέρασαν στη δικαιοδοσία των ίδιων των πολιτών θέτοντας ένα δημοκρατικό προηγούμενο το οποίο δεκάδες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να αποκρύψουν από τους δικούς τους ψηφοφόρους.
Προφανώς, η απόφαση της ισλανδικής κυβέρνησης να διακόψει οριστικά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε δεν θα έχει άμεσες οικονομικές ή πολιτικές επιπτώσεις για τη λειτουργία της Ένωσης. Όταν ακόμη και η Ελλάδα θεωρείται ασήμαντο μέγεθος για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, είναι προφανές ότι μια χώρα 325.000 κατοίκων, δεν υπάρχει καν στον χάρτη των ευρωπαίων κομισάριων. Σε αντίθεση μάλιστα με την περίπτωση της Ουκρανίας, όπου η μερική μόνο διακοπή διαπραγματεύσεων με την ΕΕ οδήγησε στην πραξικοπηματική ανατροπή της Κυβέρνησης στο Κίεβο, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο δεν έχουν κανένα λόγο να αντιδράσουν τόσο βίαια απέναντι στους Ισλανδούς ψαράδες. Σε επίπεδο εντυπώσεων όμως, πρόκειται ίσως για το ισχυρότερο πλήγμα που έχει δεχθεί το κύρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη δημιουργία της. Μια υγιής (για την ακρίβεια σχεδόν η μοναδική υγιής) οικονομία της περιοχής αρνείται να έχει οποιαδήποτε σχέση με μια ένωση που δυσκολεύεται πλέον να κρύψει την αποτυχία της.

Από "Επίκαιρα" - Ιανουάριος 2015

Διαβάστε περισσότερα...

Χωρίς νερό στο χρεοκοπημένο Ντιτρόιτ - Water SOS

Το χρεοκοπημένο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ έκλεισε την κάνουλα του νερού σε πάνω από 27.000 νοικοκυριά αυτή τη χρονιά. Αυτή τη στιγμή πάνω από 10.000 σπίτια δεν έχουν νερό ενώ εκατοντάδες οικογένειες βρίσκονται αντιμέτωπες με διακοπή. Οι αρχές προχώρησαν στο μέτρο αυτό για χρέη προς την εταιρεία ύδρευσης που συνολικά έφταναν τα 90 εκατ. δολάρια. Μόλις τον περασμένο Σεπτέμβρη το δικαστήριο απέρριψε την πρόταση τοπικών φορέων για εξάμηνη επανασύνδεση του, με το επιχείρημα ότι θα επιβαρυνθεί το ειδικό ταμείο του χρεοκοπημένου δήμου με 4,5 δισ. δολάρια.Επιμέλεια: Μάρθα Βασίλη

Στις 20 Οκτώβρη, δυο απεσταλμένες του ΟΗΕ ειδικές σε θέματα διαχείρισης υδάτινων πόρων και στέγης έφτασαν στην πόλη για να ελέγξουν την κατάσταση. «Η άρνηση πρόσβασης σε επαρκή ποσότητα νερού παραβιάζει πολλά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη ζωή και το δικαίωμα στην ισότητα» ήταν η ετυμηγορία των Καταρίνα Αλμπουκέρκι και Λεϊλάνι Φάρχα.

Με δανεικό νερό 

Η Ρασέλ ΜακΣίλ κάτοικος του Ντιτρόιτ, εξηγεί τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει περιτριγυρισμένη από κάμερες. «Οι αριθμοί απλά δεν βγαίνουν» λέει. Από την μηνιαία επιταγή των 672 δολαρίων που παίρνει για την αναπηρία της, η Ρασέλ δίνει τα 600 δολάρια στο ενοίκιο, αδυνατώντας έτσι να πληρώσει τους λογαριασμούς του νερού, οι οποίοι  έχουν εκτοξευθεί  πάνω από το διπλάσιο του εθνικού μέσου όρου. Το νερό της Ρασέλ αποσυνδέθηκε το καλοκαίρι από τις  τοπικές Αρχές, παρά το γεγονός ότι πάσχει από MRSA, μία μεταδοτική λοίμωξη που το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH) θεωρεί πως είναι επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία και απαιτεί σωστή καθημερινή φροντίδα της προσωπικής υγιεινής.

«Νιώθεις αποτυχημένος μες το σπίτι σου» λέει η Ρασέλ και περιγράφει πως το πλύσιμο, το μπάνιο ή το βούρτσισμα των δοντιών, γίνεται με κουβάδες νερού, που παρέχονται από την ομάδα της κοινότητας «Εμείς οι άνθρωποι του Ντιτρόιτ». Πρόκειται για την ομάδα του Λαϊκού Συνασπισμού Υδατοπρομήθειας.

Καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Η Ρασέλ ήταν ένας από τους δεκάδες κατοίκους που κατέθεσαν το πρόβλημα στους  αξιωματούχους του ΟΗΕ, ο οποίος εξέφρασε την ανησυχία ότι απειλείται το ανθρώπινο δικαίωμα των κατοίκων σε νερό και, σε μια πόλη όπου ο πληθυσμός είναι πάνω από το 80% Αφροαμερικάνοι, θα μπορούσε να συνιστά δυσμενή διάκριση βάσει του διεθνούς δικαίου.

«Είναι συγκλονιστικές οι αναλογίες των αποσυνδέσεων και ο τρόπος που επηρεάζουν την ασθενέστερη, την φτωχότερη και την πλέον ευάλωτη τάξη» δήλωσε ηΚαταρίνα Αλμπουκέρκι ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ. «Έχω πάει σε πλούσιες χώρες όπως η Ιαπωνία και η Σλοβενία​​, όπου ουσιαστικά το 99% του πληθυσμού έχει πρόσβαση σε νερό, και έχω πάει σε φτωχές χώρες όπου ο μισός πληθυσμός δεν έχει πρόσβαση σε νερό. Αυτή, η μεγάλης κλίμακας οπισθοδρόμηση, είναι κάτι καινούργιο για μένα» σημείωσε και πρόσθεσε: «Οποιαδήποτε τέτοιου τύπου οπισθοδρόμηση θα πρέπει να θεωρηθεί ως παραβίαση ανθρώπινου δικαιώματος»

Κίνδυνος αφαίρεσης της επιμέλειας των παιδιών

Μια άλλη περίπτωση είναι αυτή της Νικόλ Χιλ. Είναι μητέρα τριών παιδιών. Τον Μάιο αποσυνδέθηκε το νερό στο σπίτι της και αναγκάστηκε να στείλει το γιο της να μείνει στο σπίτι ενός συμμαθητή του. Οι κόρες της μένουν επίσης με μια άλλη οικογένεια. Δυόμισι εβδομάδες από την έναρξη της διακοπής, η αστυνομία εμφανίστηκε στην πόρτα της με την 8χρονη κόρη της. Το κορίτσι είχε προσπαθήσει δυο φορές να πάει στη μητέρα του.

Πολλοί κάτοικοι εκφράζουν φόβους σχετικά με τα δικαιώματα επιμέλειας των παιδιών. Η μη ύπαρξη τρεχούμενου νερού αποτελεί κριτήριο για την απομάκρυνση των παιδιών από τις οικογένειές τους από τις υπηρεσίες πρόνοιας της πόλης.

Η Τερέζα Κλέιντον, είναι δασκάλα στο δημόσιο σχολείο στου Ντιτρόιτ και υποχρεούται να αναφέρει όσους μαθητές δεν έχουν νερό στις υπηρεσίες πρόνοιας. «Έχω πει στους μαθητές μου να μη μου λένε αν υπάρχει ή όχι νερό στο σπίτι. Αν δεν υπάρχει θα απομακρύνουν τα παιδιά από τις οικογένειές τους» λέει η Τερέζα.

Δημόσια υγεία και ιδιωτικοποίηση

Πολλοί κάτοικοι εκφράζουν επίσης της ανησυχία τους για τη δημόσια υγεία. «Μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες στη δημόσια υγεία» δήλωσε εκ μέρους του ΟΗΕ η Αλμπουκέρκι. Οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ εξέδωσαν  μια σειρά συστάσεων προς την πόλη, τους πολιτειακούς και ομοσπονδιακούς αξιωματούχους. Σύμφωνα με αυτές η πόλη πρέπει να επανασυνδέσει το νερό στους κατοίκους που δεν μπορούν να πληρώσουν. «Αυτό που ζητάμε είναι μια συνολική απαγόρευση των αποσυνδέσεων νερού για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να πληρώσουν, και γι' αυτούς  που βρίσκονται σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση» τόνισε η Αλμπουκέρκι.

Οι μαζικές διακοπές νερού ξεκίνησαν φέτος στο Ντιτρόιτ που λόγω της χρεοκοπίας έχει χάσει τον έλεγχο των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης της πόλης που πέρασε σε ομοσπονδιακό έλεγχο. Το μόνο που μπόρεσε να κάνει ο δήμαρχος Μάικ Ντούγκαν ήταν να «παγώσει» τις διακοπές υδροδότησης για ένα μήνα.

Πολλοί από τους κατοίκους βλέπουν το εγχείρημα αυτό ως  μια πορεία προς την ενδεχόμενη ιδιωτικοποίηση του τμήματος, ιδίως δεδομένου ότι άλλες βασικές υπηρεσίες της πόλης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η αστυνομία και οι υπηρεσίες υγείας έχουν ιδιωτικοποιηθεί κατά τη διάρκεια της πτώχευσης. 

Πηγή: http://tvxs.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δολοφονήθηκε ο βουλευτής του PSUV Ρόμπερτ Σέρα στο Καράκας

Πηγή: http://prensa-rebelde.blogspot.gr

Δολοφονήθηκε το βράδυ της Τετάρτης ο νεαρός βουλευτής του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Βενεζουέλας (PSUV) Ρόμπερτ Σέρα, κάτω από αδιευκρίνιστες ακόμα συνθήκες. Ο 27χρονος Σέρα δολοφονήθηκε στο σπίτι του, στη συνοικία Λα Παστόρα του Καράκας, μαζί με τη συντρόφισσά του Μαρία Ερέρα, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έδωσε ο υπουργός Εσωτερικών Μιγέλ Ροντρίγκες Τόρε.

Ο υπουργός απέφυγε να αποκαλύψει πολλές λεπτομέρειες για τις συνθήκες του εγκλήματος, καθώς η έρευνα είναι ακόμα σε εξέλιξη, αλλά δεσμεύτηκε ότι θα καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να διαλευκανθεί η διπλή δολοφονία και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι υπαίτιοι.

Ο Σέρα γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1987 στο Μαρακαϊμπο. Ήταν απόφοιτος νομικής από το Καθολικό Πανεπιστήμιο Αντρές Μπέγιο, με μεταπτυχιακό στην εγκληματολογία. Ηγέτης του φοιτητικού κινήματος με σημαντικό έργο υπέρ της Μπολιβαριανής Επανάστασης, τοποθετήθηκε επικεφαλής της νεολαίας του PSUV στο Καράκας. Συνεργάστηκε με τον πρώην υπουργό Εσωτερικών, Τάρεκ Αλ Αϊσάμι,  στο πρόγραμμα Mil Veces Juventud (Χίλιες φορές Νεολαία), για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των νέων στις φτωχογειτονιές. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2010 εξελέγη με το PSUV νεότερος βουλευτής, σε ηλικία 23 ετών.

Σύμφωνα με αξιωματούχους και εκπροσώπους της κυβέρνησης, ο Σέρα θα μείνει στη μνήμη ως παράδειγμα για τις νέες γενιές, γεμάτος ζωή, ικανότητα και αγάπη για το λαό, αρετές που έδειξε και με τις παρεμβάσεις του στην Εθνοσυνέλευση. Από τους πρώτους που έστειλαν συλληπητήρια ήταν ο πρόεδρος  Νικολάς Μαδούρο και ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Ντιοσντάνο Καμπέγιο.

Δεν έχει ακόμα αποσαφηνιστεί αν το έγκλημα είχε πολιτικά κίνητρα, ωστόσο τόσο ο υπουργός Εσωτερικών όσο και δήμαρχος του Καράκας, Χόρχε Ροντρίγκες, ζήτησαν από το λαό ψυχραιμία και να μην απαντήσει σε τυχόν προκλήσεις.

Ο Μαδούρο κατηγορεί την αντιπολίτευση για φόνο βουλευτή

Πηγή:   http://www.newsbeast.gr

Για προσπάθεια φίμωσης κάνει λόγο ο πρόεδρος της Βενεζουέλας

Η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας απέρριψε τις κατηγορίες που εξέφρασε ο πρόεδρος της χώρας Νίκολας Μαδούρο κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης συγκέντρωσης στο Καράκας ότι είναι πίσω από τη δολοφονία ενός νεαρού βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος στις αρχές του Οκτωβρίου .

Ο Τζέσους Τορεάλμπα, γενικός γραμματέας της συμμαχίας της αντιπολίτευσης ανέφερε σε δήλωσή του στο Καράκας ότι πολύ περισσότερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στα βάσανα της χώρας της Νότιας Αμερικής η οποία μαστίζεται από κύμα βίας και εγκληματικότητας και στην ανάγκη να βρει την κοινωνική ειρήνη.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νίκολας Μαδούρο κατηγόρησε τους πολιτικούς του αντιπάλους καθώς επίσης και τις παραστρατιωτικές κολομβιανές ομάδες για το έγκλημα.

«Ξέρετε γιατί σκότωσαν τον Ρόμπερτ Σέρα;» είπε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας σε μια μεγάλη συγκέντρωση με το σύνθημα "Ενάντια στην τρομοκρατία". «Για να μας φιμώσουν! Οι φασίστες της Δεξιάς είναι φοβισμένοι από τους νέους επαναστάτες» δήλωσε ο Μαδούρο που ήταν ντυμένος με μια φόρμα στα χρώματα της Βενεζουέλας.

Οι δολοφονίες ήταν «προγραμματισμένες εκ προθέσεως και εκτελέστηκαν με πολύ μεγάλη ακρίβεια» είχε δηλώσει και ο υπουργός Εσωτερικών Νιγκέλ Ροντρίγκεζ μια ημέρα μετά την ανακάλυψη του διπλού φονικού προσθέτοντας ότι τα στοιχεία έδειχναν ότι δεν ήταν ένα τυχαίο έγκλημα από μικρο-εγκληματίες.

Ο 27χρονος βουλευτής Ρόμπερτ Σέρα και η σύζυγός του βρέθηκαν νεκροί από εμφανή χτυπήματα με μαχαίρι την 1η Οκτωβρίου στο σπίτι τους στο Καράκας. Δύο ύποπτοι έχουν συλληφθεί και έχουν εκδοθεί εντάλματα για τη σύλληψη άλλων επτά. Ο Σέρα ήταν μια μαχητική ηγετική προσωπικότητα στις τάξεις της νεολαίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας και εξελέγη βουλευτής το 2010.

Διαβάστε περισσότερα...

Επιμένει ο Αυστριακός καγκελάριος για τον «φόρο εκατομμυριούχων»

Ο φόρος θα αφορά τους 80.000 πλουσιότερους Αυστριακούς

Την πάγια θέση του κόμματός του για την επιβολή του αποκαλούμενου «φόρου εκατομμυριούχων», υποστήριξε ο καγκελάριος της Αυστρίας και αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών, Βέρνερ Φάιμαν, στη χθεσινοβραδινή συνέντευξή του εφ' όλης της ύλης στο πλαίσιο των παραδοσιακών «Θερινών Συνομιλιών» των αρχηγών των αυστριακών πολιτικών κομμάτων, στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση.

Με «πλήρη αυτοπεποίθηση» ο καγκελάριος, ο οποίος, στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα για τις εθνικές εκλογές πέρσι το Σεπτέμβριο και έπειτα από τη μαζική απαίτηση των κομματικών οργανώσεων, είχε υποσχεθεί την υιοθέτηση ενός τέτοιου φόρου, τόνισε πως θα ενταθεί η σχετική «καμπάνια» και πως, αν αυτό αποτελεί αιτία αντιπαράθεσης με τον εταίρο των Σοσιαλδημοκρατών στον κυβερνητικό συνασπισμό (σ.σ. το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα), τότε αξίζει να υπάρξει αυτή η αντιπαράθεση.

Ο ίδιος άφησε να εννοηθεί πως παρατηρείται στο Λαϊκό Κόμμα κινητικότητα μετά την πρόσφατη αλλαγή, στα τέλη του περασμένου μήνα, στην αρχηγία του, με την αντικατάσταση του παραιτηθέντα Μίχαελ Σπίντελεγκερ από τον Ράινχολντ Μιτερλένερ, στο θέμα μείωσης του φόρου εισοδήματος, όχι όμως ακόμη στο θέμα της επιπλέον φορολόγησης του 1% των Αυστριακών, που κατέχει πάνω από 400 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ανακοινώνοντας πως οι αποφάσεις της κυβέρνησης για τις φορολογικές ελαφρύνσεις θα ληφθούν μέσα στο 2015, ο Βέρνερ Φάιμαν επισήμανε ότι η επιχειρηματολογία είναι με το μέρος του, ως προς τη διαφορά με τον κυβερνητικό εταίρο του στο θέμα του «φόρου εκατομμυριούχων», που έχει στόχο, όπως είπε, τη φορολόγηση για παράδειγμα κληρονομιών άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ.

Λίγο πριν από την χθεσινοβραδινή συνέντευξή του στη δημόσια Αυστριακή Τηλεόραση ο Αυστριακός καγκελάριος είχε δηλώσει ότι υιοθετεί ως γραμμή του κόμματός του το μοντέλο φορολογικής μεταρρύθμισης που προτάθηκε πρόσφατα από την Αυστριακή Συνομοσπονδία Συνδικάτων και το Εργατικό Επιμελητήριο Αυστρίας.

Το μοντέλο αυτό προβλέπει έξι φορολογικές κλίμακες για το φόρο εισοδήματος και συγκεκριμένα: φόρο 25% για εισοδήματα 11.000-20.000 ευρώ, 34% για εκείνα από 20.000-30.000, 38% για εισοδήματα μεταξύ 30.000 και 45.000, 43% στα εισοδήματα από 45.000-60.000, ενώ τα εισοδήματα μεταξύ 60.000 και 80.000 ευρώ θα φορολογούνται με 47% και εκείνα άνω των 80.000 με συντελεστή 50%.

Το μοντέλο για τον αποκαλούμενο «φόρο εκατομμυριούχων», που προωθεί το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του και υιοθετεί ο καγκελάριος Φάιμαν, ενόψει και του κομματικού συνεδρίου τον ερχόμενο Νοέμβριο, το οποίο αναμένεται να τον επανεκλέξει με μεγάλη πλειοψηφία αρχηγό του, είχε παρουσιάσει προ διμήνου ο Αυστριακός υπουργός Καγκελαρίας και στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατών, Γιόζεφ Οστερμάγιερ.

Ο φόρος θα αφορά τους 80.000 πλουσιότερους Αυστριακούς (δηλαδή το 1% του συνολικού πληθυσμού των 8,5 εκατομμυρίων κατοίκων), οι οποίοι θα «επιβαρυνθούν» με φορολόγηση κατά 0,1 - 0,9% της περιουσίας τους, με αφορολόγητο το πρώτο εκατομμύριο ευρώ, κάτι που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, θα αποφέρει στο αυστριακό κράτος, μαζί με το φόρο κληρονομιάς και δωρεάς, επιπλέον φορολογικά έσοδα ύψους δύο δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως.

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της πόλης Λιντς, το πλουσιότερο 1% του αυστριακού πληθυσμού διαθέτει σήμερα πάνω από 470 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό από το οποίο αν αφαιρεθεί το αφορολόγητο του ενός εκατομμυρίου για τους 80.000 Αυστριακούς εκατομμυριούχους, παραμένει ένα φορολογητέο ποσό 390 δισεκατομμυρίων ευρώ, ως περιουσία σε ρευστά, μετοχές ή ακίνητα.

Με ένα μέσο δείκτη φορολόγησης στο 0,5% —που ισχύει και στη γειτονική Ελβετία— τα επιπλέον ετήσια έσοδα από φορολογία θα ανέρχονται, στη βάση αυτής της πανεπιστημιακής έρευνας, σε 1,95 δισεκατομμύρια ευρώ.

Όπως είχε επισημάνει ο υπουργός Καγκελαρίας, αυτός ο φόρος δεν αναμένεται να πλήξει σε καμιά περίπτωση τα μεσαία στρώματα ούτε τους ιδιοκτήτες κατοικιών, ενώ δεν θα συνοδεύεται με «εφόδους των εφοριακών σε υπνοδωμάτια και κομοδίνα», καθώς, όπως συμβαίνει και στην Ελβετία, η πρόταση των Αυστριακών Σοσιαλδημοκρατών για τον «φόρο εκατομμυριούχων», προβλέπει την οικειοθελή δήλωση της περιουσιακής κατάστασης από τους ενδιαφερόμενους.

Το ό,τι αυτό μπορεί να λειτουργήσει, απέδειξε η ως τώρα εφαρμογή του στη γειτονική Ελβετία, όπου μάλιστα τα έσοδα από το «φόρο πλουσίων» υπερβαίνουν τα 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Πηγή:  http://www.newsbeast.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Π. Παπακωνσταντίνου: η εύθραυστη εκεχειρία διχάζει το Κίεβο

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Δύο εβδομάδες μετά τη συμφωνία του Μινσκ, που οδήγησε σε αισθητή αποκλιμάκωση των συγκρούσεων στην Ανατολική Ουκρανία, οι συνεχιζόμενες, έστω και σποραδικά, εχθροπραξίες θέτουν εν αμφιβόλω το μέλλον της εύθραυστης εκεχειρίας. Παράλληλα, ένας δεύτερος αποσταθεροποιητικός παράγοντας αρχίζει να αναδύεται στην επιφάνεια: ο έντονος διχασμός του Κιέβου έναντι του ενδεχόμενου «ιστορικού συμβιβασμού» με το Κρεμλίνο.

«Την επομένη της εκεχειρίας διαμορφώθηκαν δύο στρατόπεδα», έγραφαν την περασμένη Τρίτη οι Financial Times: «Το "κόμμα της ειρήνης" γύρω από τον πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο και το "κόμμα του πολέμου", που συνδέεται με τον πρωθυπουργό Αρσένι Γιάτσενιουκ και την πρώην πρωθυπουργό Γιούλια Τιμοσένκο».

Δεν είχε προλάβει να στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών κάτω από τη συμφωνία του Μινσκ, και ο Γιάτσενιουκ έριξε λάδι στη φωτιά ζητώντας από το Κοινοβούλιο να ξεκινήσει τη διαδικασία ένταξης της Ουκρανίας του ΝΑΤΟ – μια κίνηση που δεν φαίνεται να έχει την έγκριση του Ποροσένκο. Αλλωστε, οι δύο άνδρες θα βρεθούν σε αντίπαλα στρατόπεδα στις βουλευτικές εκλογές της 26ης Οκτωβρίου. Ο Ποροσένκο υποστηρίζει τον συνδυασμό του γερμανόφιλου πρώην πρωταθλητή της πυγμαχίας Βιτάλι Κλίτσκο, ενώ ο Γιάτσενιουκ σχημάτισε τη δική του λίστα, «Λαϊκό Μέτωπο», στην οποία συμμετέχουν και ακροδεξιοί ηγέτες πολιτοφυλακών που μάχονται τους αυτονομιστές.

Οι αντιθέσεις μεταξύ των δύο στρατοπέδων εκδηλώθηκαν και στο επίμαχο ζήτημα της συμφωνίας τελωνειακής σύνδεσης Ε.Ε. - Ουκρανίας, η οποία επικυρώθηκε την περασμένη Τρίτη. Νωρίτερα, ο Ποροσένκο, με τη στήριξη της Γερμανίας, είχε προχωρήσει σε μια σημαντική υποχώρηση έναντι της Μόσχας, αναστέλλοντας την εφαρμογή της συμφωνίας μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2016 (χρονικό διάστημα το οποίο, με τα σημερινά πολιτικά δεδομένα, μπορεί να θεωρηθεί πρακτικό ισοδύναμο της αιωνιότητας). Οπαδοί του Γιάτσενιουκ κατηγόρησαν τον Ποροσένκο για ενδοτισμό, ο υφυπουργός Εξωτερικών παραιτήθηκε και ο αντικυβερνήτης του Δνειπεροπετρόφσκ τον απείλησε ότι θα έχει την τύχη του φιλορώσου προκατόχου του, Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Σε πείσμα όλων αυτών, ο Ποροσένκο πραγματοποίησε ένα μεγάλο βήμα συμβιβασμού με τους αυτονομιστές και το Κρεμλίνο. Με εισήγησή του, το ουκρανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε κεκλεισμένων των θυρών, την περασμένη Τρίτη, νόμο που θεσπίζει «ειδικό καθεστώς» αυτονομίας στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ. Οι δύο περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των ρωσόφωνων ανταρτών θα εκλέξουν τις δικές τους, αυτόνομες από το Κίεβο, διοικήσεις στις 9 Δεκεμβρίου, θα δημιουργήσουν τη δική τους αστυνομία και θα ορίζουν οι ίδιες τους δικαστές τους. Παράλληλα, προσφέρεται αμνηστία σε όσους συμμετείχαν στην ένοπλη εξέγερση και κατοχυρώνεται η δυνατότητα του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ «να ενισχύσουν και να εμβαθύνουν» τις σχέσεις τους με τη γειτονική Ρωσία.

Προβλέψιμα, η κίνηση αυτή του Ποροσένκο τον μετέτρεψε σε αλεξικέραυνο βίαιων επιθέσεων. «Θεωρώ απολύτως εσφαλμένο να ψηφίζουμε υπέρ της συνθηκολόγησης υπό το βάρος μεγάλων απωλειών στο πεδίο της μάχης», δήλωσε ο ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος «Ελευθερία», Ολέγκ Τιαγκνιμπόκ. Δεν αποκλείεται και ο επόμενος χειμώνας να αποδειχθεί θερμός για το Κίεβο...

• Εξι ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη –ανάμεσα στα οποία και βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς– αναχαίτισε η πολεμική αεροπορία του Καναδά και των ΗΠΑ πάνω από τη δυτική ακτή της Αλάσκας. Τα ρωσικά αεροσκάφη δεν εισήλθαν στον εναέριο χώρο των ΗΠΑ ή του Καναδά, αλλά στη Ζώνη Αναγνώρισης Αεράμυνας, που εκτείνεται 321 χλμ. από την ακτογραμμή.

ΠΗΓΗ kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Α.Χατζηστεφάνου: 11η Σεπτεμβρίου: Η μέρα που ΔΕΝ άλλαξε τον κόσμο

Στον απόηχο των αφιερωμάτων για τις επιθέσεις στη Ν. Υόρκη ορισμένοι από τους μεγαλύτερους αναλυτές του πλανήτη ξαναδιαβάζουν την ιστορία μιας τρομοκρατικής επίθεσης.

Πότε άλλαξε ο κόσμος, στις 10 του Σεπτέμβρη ή στις 12; Το ερώτημα που έθετε προ ημερών ο Ρίτσαρντ Φολκ, καθηγητής διεθνούς δικαίου στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, φαντάζει εκ πρώτης όψεως άστοχο. Στην πραγματικότητα αμφισβητεί την βεβαιότητα που προσπάθησαν να επιβάλλουν τα μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για τα δέκα χρόνια από τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους και το Πεντάγωνο.
Τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες καλούσαν τους ακροατές τους, τηλεθεατές και τους αναγνώστες τους να θυμηθούν που βρίσκονταν την ώρα των επιθέσεων. Η 11η Σεπτεμβρίου έπρεπε να καταγραφεί στο συλλογικό υποσυνείδητο ολόκληρου του πλανήτη ως η μέρα που η ζωή σταμάτησε και ξανακεξίνησε – σαν μια χωροχρονική ανωμαλία μετά το πέρασμα της οποίας τίποτα δεν ήταν ίδιο με το παρελθόν.

Ευτυχώς η επέτειος αποτέλεσε την αφορμή να κυκλοφορήσουν ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες αναλύσεις των τελευταίων χρόνων οι οποίες αμφισβητούν κυρίαρχες θέσεις σχετικά με την έννοια της εθνικής κυριαρχίας και της ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο κοινός παρανομαστής όμως των περισσότερων κειμένων ήταν ότι η 11η Σεπτεμβρίου προσφέρει μια αμερικανοκεντρική προσέγγιση της ιστορίας και πως τα γεγονότα εκείνης της ημέρας… δεν άλλαξαν τον κόσμο.

Ο Ρίτσαρντ Φολκ ήταν ένας από τους δεκάδες ακαδημαϊκούς, αναλυτές και δημοσιογράφους που τις τελευταίες ημέρες ήρθαν σε ρήξη με την κυρίαρχη προσέγγιση. «Αν σταθούμε στις 10 του Σεπτέμβρη» έγραφε ο γνωστός καθηγητής «εστιάζουμε την προσοχή μας στις ευθύνες μιας αυτοκρατορίας, που οδήγησαν στις επιθέσεις. Αν προσεγγίσουμε τα γεγονότα από τη 12η Σεπτεμβρίου δίνουμε μεγαλύτερη βαρύτητα στην απάντηση των ΗΠΑ και στην έναρξη του λεγόμενου πολέμου κατά της διεθνούς τρομοκρατίας». Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο Ρίτσαρντ Φολκ και στο οποίο φάνηκε να συμφωνεί με πρόσφατο άρθρο του και ο Νόαμ Τσόμσκι είναι ότι η 12 Σεπτεμβρίου (ή έναρξη δηλαδή μια σταυροφορίας για τον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων της Μέσης Ανατολής) θα υπήρχε και χωρίς να είχαν προηγηθεί οι επιθέσεις της προηγούμενης ημέρας.

Ο γνωστός οικονομολόγος και αναλυτής Μαρκ Γουάισμπροτ θα προσθέσει ότι «αν άλλαξε κάτι η 11η Σεπτεμβρίου ήταν ότι έδωσε σε δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανούς το πρόσχημα και την νομιμοποίηση για την πραγματοποίηση επεκτατικών πολέμων, βομβαρδισμών και άλλων φρικαλεοτήτων, τις οποίες στο παρελθόν η κυβέρνηση των ΗΠΑ πραγματοποιούσε με διαφορετικές δικαιολογίες».

Το τέλος ή νέα αρχή της εθνικής κυριαρχίας;

Μια από τις πρώτες «βεβαιότητες» που επιχειρήθηκε να καταρριφθεί τις τελευταίες ημέρες ήταν ότι η 11η Σεπτεμβρίου αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα στάδια στην πορεία της παγκοσμιοποίησης και της εξαφάνισης της ίδιας της έννοιας της εθνικής κυριαρχίας. Σύμφωνα με την κυρίαρχη προσέγγιση μια διεθνής τρομοκρατική οργάνωση φέρεται να ξεκινά έναν πόλεμο σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη προκαλώντας μια εξίσου παγκόσμια απάντηση από την πλευρά των ΗΠΑ. Στη δεκαετία που ακολούθησε η Δύση, απαντώντας σε αυτή την πρόκληση, παραβίασε τα σύνορα πέντε κρατών βομβαρδίζοντας το Αφγανιστάν, το Ιράκ, το Πακιστάν, τη Σομαλία και την Υεμένη ενώ αμφισβήτησε την εθνική κυριαρχία δεκάδων άλλων διατάσσοντας παράνομες παρακολουθήσεις και απαγωγές υπόπτων.
Φυσικά για τους περισσότερους επικριτές των ΗΠΑ, η προσπάθεια κατάλυσης του έθνους κράτους δεν ξεκινά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 αλλά το Μάρτιο του 1999 με τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Σερβία. Ήταν η εποχή που οι επικεφαλής της βορειοατλαντικής συμμαχίας και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ άρχισαν να αμφισβητούν ανοιχτά το πνεύμα και το γράμμα των συμφωνιών της Βεστφαλίας που όρισαν το σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας ως ακρογωνιαίο λίθο του διεθνούς συστήματος.

Παρόλα αυτά αρκετοί αναλυτές όπως ο Ρίτσαρντ Φολκ θεωρούν ότι η δεκαετία που πέρασε από την 11η Σεπτεμβρίου όχι μόνο δεν επιβεβαίωσε τις θεωρίες για την παρακμή της εθνικής κυριαρχίας αλλά αντιθέτως τις ανέτρεψε. «Οι περισσότεροι από εμάς» έγραφε «συνεχίζουμε να ζούμε σε ένα κόσμο κυρίαρχων κρατών και δεν αποτελούμε κατοίκους κάποιας περιφερειακής ή παγκόσμιας κοινότητας». «Ακόμη και οι τρομοκράτες», θα συμπληρώσει ο Βρετανός δημοσιογράφος και ειδικός σε θέματα Τζέισον Μπρουκ «τις περισσότερες φορές έδρασαν τοπικά» παρά την κοινή αντίληψη ότι υπήρχε ένα διεθνές δίκτυο που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να στείλει τρομοκράτες σε κάθε γωνιά του πλανήτη. «Το τοπικό κυριαρχεί του παγκοσμίου» σημείωνε ο Μπρουκ εξηγώντας ότι οι τρομοκράτες που πραγματοποίησαν το 95% των μεγάλων επιθέσεων την τελευταία δεκαετία οδηγήθηκαν στις πράξεις τους αντιδρώντας στις συνθήκες ζωής στην τοπική τους κοινωνία. Στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα δεν χρειάστηκε να μετακινηθούν παρά μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τα σπίτια τους για να πετύχουν τους στόχους τους.

Οι εκτιμήσεις αυτές συνηγορούν στο ότι ο πόλεμος κατά της διεθνούς τρομοκρατίας ήταν στη βάση του ο επεκτατικός πόλεμος μιας χώρας απέναντι σε άλλα κυρίαρχα κράτη. Οι ΗΠΑ υποστήριζαν ότι δίνουν μια μάχη απέναντι σε έναν παγκόσμιο εχθρό όταν στην πραγματικότητα χρησιμοποιούσαν ως πρόσχημα την τοπική τρομοκρατία για να επιβάλλουν τα εθνικά τους συμφέροντα απέναντι σε άλλες χώρες.

Το τέλος της αμερικανικής αυτοκρατορίας

Αν υπάρχει μια παρατήρηση στην οποία θα συμφωνήσουν όλοι ανεξαιρέτως οι αναλυτές, ανεξαρτήτως εθνικότητας και πολιτικής τοποθέτησης είναι ότι ο λεγόμενο δεκαετής πόλεμος εναντίον της διεθνούς τρομοκρατίας σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της αμερικανικής παντοκρατορίας στο διεθνές στερέωμα – «ο 21ος αιώνας» λένε «δεν θα είναι αμερικανικός».
Και φυσικά κανένας δεν ένοιωσε μεγαλύτερη «ακαδημαϊκή» ικανοποίηση γι’α αυτή την παραδοχή από τον Βρετανό ιστορικό Πολ Κένεντι – τον άνθρωπο που μίλησε πρώτος για τον κίνδυνο της λεγόμενης «αυτοκρατορικής υπερεπέκτασης» των ΗΠΑ. Όταν τον γνώρισα, πριν από μερικά χρόνια, ζούσε ακόμη στη σκιά μιας παλαιότερης αποτυχίας του: Ήταν ο ακαδημαϊκός που μίλησε για την συρρίκνωση της αμερικανικής ισχύος λίγους μήνες πριν από την κατάρρευση… της ΕΣΣΔ. Για πολλούς η θεωρία του ότι η Ουάσινγκτον «υπερεπεκτύνει» τις γεωπολιτικές της βλέψεις, χωρίς να διαθέτει την παραγωγική ισχύ για να στηρίξει τις αυτοκρατορικές της κινήσεις, θεωρήθηκε ως μια από τις μεγαλύτερες «γκάφες» των τελευταίων δεκαετιών. Αμέσως μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, και κυρίως μετά το τέλος της προεδρίας του πατρός Μπους, οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούσαν ότι οι ΗΠΑ είναι η πρώτη δύναμη που ξεπέρασε, τηρουμένων των αναλογιών, την ισχύ της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο πρόεδρος Κλίντον παρέδιδε μια πλεονασματική οικονομία η οποία αντιστοιχούσε στο 30% της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας. Η φαινομενική οικονομική ευμάρεια σε συνδυασμό με την γεωπολιτική ισχύ της Ουάσινγκτον σε πλούσιες ενεργειακά περιοχές του πλανήτη αλλά και η κυριαρχία του δολαρίου επέτρεπε στις ΗΠΑ να ξοδεύουν για στρατιωτικούς εξοπλισμούς όσα έδιναν αθροιστικά οι 20 επόμενες χώρες του πλανήτη.

Ο Πολ Κένεντι συνειδητοποιούσε βέβαια ότι «βιάστηκε» να παρουσιάσει τη θεωρία του περί αυτοκρατορικής υπερεπέκτασης. ‘Οταν του μιλούσες όμως, λίγα χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου καταλάβαινες ακόμη και από τον τόνο της φωνής του ότι σύντομα περίμενε τη δικαίωσή του. Και είχε απόλυτο δίκιο. Αρκετοί από τους κρυφούς ή φανερούς θιασώτες του Κένεντι υποστηρίζουν σήμερα ότι ο λεγόμενος πόλεμος κατά της διεθνούς τρομοκρατίας έπαιξε καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στην υπερχρέωση της αμερικανικής οικονομίας αλλά και στην χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-08. Ο Νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτζ, επανήλθε αυτή την εβδομάδα με νέα στοιχεία για το πραγματικό κόστος της αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας, υποστηρίζοντας ότι οι ΗΠΑ έχασαν από 3 έως 5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Από την πλευρά του ο Τζιμ Λομπ, επικεφαλής του Inter Press Service και ένας από τους σημαντικότερους αναλυτές του κινήματος των νεοσυντηρητικών, υποστήριζε ότι «η Αλ Κάιντα κατάφερε να επιταχύνει τη διάβρωση της αμερικανικής ισχύος, εάν δεν την έφερε στα πρόθυρα της ολοκληρωτικής κατάρρευσης».

Σύμφωνα με τον Λομπ, ελάχιστα μέλη της «αμερικανικής ελίτ, που χαράζει την εξωτερική πολιτική, θα διαφωνήσουν ότι ο πρόεδρος Μπούς προκάλεσε αυτή την εξέλιξη με την υπέρμετρη αντίδρασή τους στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα». Η προσέγγιση αυτή φαίνεται να αναπαράγει τη θεωρία που είχε χρησιμοποιηθεί για να εξηγήσει και την κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ: Μια υπερδύναμη εμπλέκεται σε επιχειρήσεις και στρατιωτικούς εξοπλισμούς (επέμβαση στο Αφγανιστάν, Πόλεμος των Άστρων κτλ) οι οποίες οδηγούν σε οικονομική και στη συνέχεια και γεωπολιτική αφαίμαξη δυνάμεων. Χωρίς να διαφωνούν αναγκαστικά με αυτή την παρατήρηση, άλλοι ακαδημαϊκοί και αναλυτές, όπως ο Βαλερεστάιν, εστιάζουν σε πιο δομικές αδυναμίες της αμερικανικής οικονομίας όπως η υποχώρηση της βιομηχανικής παραγωγής αλλά και η απώλεια της πρώτης θέσης στην τεχνολογική καινοτομία. Ο διευθυντής της Monde Diplomatique, Αλέν Γκρες, αναγνωρίζει ότι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας ενδέχεται να έδρασε ως καταλύτης επιταχύνοντας ορισμένες εξελίξεις ενώ στέρησε από τις ΗΠΑ πολύτιμα κεφάλαια με τα οποία θα είχαν περισσότερες δυνατότητες να σταθούν απέναντι στην οικονομική κρίση. Εν τέλει όμως, καταλήγει ο ίδιος «δέκα χρόνια μετά τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους, η διεθνής σκηνή δεν καθορίστηκε από την 11η Σεπτεμβρίου αλλά από τη σχετική υποχώρηση της αμερικανικής ισχύος απέναντι σε χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία και η Ν. Αφρική». Στο ίδιο συμπέρασμα – αν και ξεκινά από εντελώς διαφορετική ιδεολογική αφετηρία – καταλήγει και ο Φράνσις Φουκουγιάμα. Σε 50 χρόνια, σημείωνε σε κείμενό του που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες, δεν είναι απόλυτα βέβαιο ότι θα θυμόμαστε τον Οσάμα μπιν Λάντεν – η άνοδος της Κίνας όμως θα αποτελεί ένα γεγονός το οποίο κανείς δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει.

Ίσως για πρώτη φορά εδώ και αρκετές δεκαετίες οι εκφραστές της αμερικανικής πολιτικής ελίτ και οι πολέμιοι του αμερικανικού imperium θα καταλήξουν στο ίδιο συμπέρασμα: η πτώση των δίδυμων πύργων δεν άλλαξε τον κόσμο. Οι επιθετικές επεμβάσεις της Ουάσινγκτον σε κάθε σημείο του ορίζοντα θα συνεχίζονταν αλλά τα σύμβολα της αμερικανικής οικονομικής ισχύος θα «κατέρρεαν» ούτως η άλλως γιατί στηρίζονταν σε πήλινες βάσεις. Ίσως απλώς χωρίς την Αλ Κάιντα να μην είχαν σηκώσει τόση σκόνη. Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν στην καλύτερη περίπτωση ένας ισχυρός καταλύτης αλλά σε καμία περίπτωση ένα καθοριστικό ιστορικό γεγονός.

Άρης Χατζηστεφάνου
ΕΠΙΚΑΙΡΑ Σεπτέμβριος 2011

Πηγή: http://info-war.gr

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΜΥΜΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΡΩΣΙΑ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΤΣΟΥ*

Θυμάστε την μπάντα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που έπαιζε τον «Ζορμπά» μέσα στην Κόκκινη πλατεία, και ξεσήκωσε θύελλα ενθουσιασμού στους χιλιάδες παρευρισκόμενους; Ε, ξεχάστε αυτές τις μοναδικές εικόνες. Προφανώς, κατόπιν ΝΑΤΟϊκής «εντολής», απαγορεύτηκε να ξαναπάει στη Μόσχα.

Αυτό πια και αν αποτελεί ΝΑΤΟϊκή μισαλλοδοξία και ντροπιαστική υποταγή της ελληνικής ηγεσίας -στρατιωτικής και πολιτικής- στις επιταγές των «εταίρων» που έχουν μετατρέψει την εταιρική σχέση σε αυτή του ηγεμόνα και του ... ακολούθου! Μια βδομάδα πριν από την έναρξη του Φεστιβάλ στρατιωτικών ορχηστρών στην Κόκκινη πλατεία της Μόσχας με την ονομασία «Σπάσκαγια Μπάσνια», η ελληνική στρατιωτική ηγεσία ενημέρωσε τους διοργανωτές πως δεν θα συμμετάσχει.

Το Φεστιβάλ κλείνει τον έκτο χρόνο ζωής του και πρόλαβε να γίνει παγκοσμίως γνωστό. 

Στρατιωτικές ορχήστρες από δεκάδες χώρες του κόσμου πήραν μέρος και παρουσίασαν με μοναδικό τρόπο, τμήματα της μουσικής - χορευτικής κληρονομιάς τους.

ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η μπάντα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, το Σεπτέμβριο του 2012, προκάλεσε μοναδικό ενθουσιασμό και χιλιάδες μοσχοβίτες και τουρίστες απ΄όλο τον κόσμο ξεχύθηκαν αυθόρμητα στο χώρο της απέραντης Κόκκινης πλατείας και χόρευαν ... συρτάκι! Το βίντεο με τις μοναδικές αυτές στιγμές έκανε το γύρο του κόσμου, επί μήνες ολόκληρους. Η Ελλάδα χωρίς κανένα έξοδο, η Ελλάδα της κρίσης, των μνημονίων, της ανεργίας και της ανέχειας, έδωσε τη θέση της στην εικόνα της Ελλάδας που αγαπά όλος ο κόσμος, μαζί και οι Ρώσοι. Του χορού, της μουσικής, του έρωτα, της αισιοδοξίας. Μιας εικόνας που είχε ανάγκη ο Ελληνας, και που για χάρη του τα ένστολα παληκάρια της Πολεμικής Αεροπορίας παρουσίασαν στο μοσχοβίτικο κοινό ξεπερνώντας εαυτόν. Ηταν ευτύχημα για όλους εμάς που βρεθήκαμε εκεί, στην Κόκκινη πλατεία, να γίνουμε μάρτυρες των μοναδικών εκείνων στιγμών, αλλά και να αφουγκραστούμε από κοντά τα αισθήματα των ίδιων των συντελεστών αυτής της μοναδικής προσφοράς, των μελών της ορχήστρας.

ΑΚΥΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ

Πέρυσι, οι Ρώσοι, έχοντας κατά νου την επιτυχία της προηγούμενης χρονιάς, κάλεσαν στις εκδηλώσεις τον αρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας, εκφράζοντας έτσι την απεριόριστη εκτίμησή τους και προς το καλλιτεχνικό γεγονός αλλά και προς την Ελλάδα, ως χώρα και ως λαό. Δόθηκε, μάλιστα η δυνατότητανα στηθεί περίπτερο του ΕΟΤ, σε χώρο του Φεστιβάλ, μέσα στην πλατεία!

Για φέτος, και παρά τις διευρυμένες υποχρεώσεις του Φεστιβάλ που έχει γίνει πλέον θεσμός διεθνούς ακτινοβολίας, η ελληνική στρατιωτική ορχήστρα προσκλήθηκε από νωρίς. Από το Νοέμβρη του 2013ακόμα. Υπογράφηκε σχετική συμφωνία και η συμμετοχή φαινόταν θέμα οριστικά λυμένο. Η ελληνική άρνηση για συμμετοχή, λίγες μόλις μέρες πριν από την έναρξη, αφήνει ένα πελώριο ερωτηματικό στους διοργανωτές. Επίσημα, δεν δόθηκε κάποια εξήγηση, ωστόσο, καλά πληροφορημένες πηγές στην Αθήνα, πιστοποιούν ότι, αν και σε επίπεδο στρατιωτικής ηγεσίας όλα ήταν έτοιμα για τη συμμετοχή, οιπολιτικές ηγεσίες των υπουργείων Εξωτερικών και Αμύνης, προφανώς μετά από διαβουλεύσεις (!), αποφάσισαν τη ματαίωσή της.

Θετική απάντηση, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έδωσε και η ηγεσία του ΕΟΤ, για το αν θα εκμεταλλευτεί το γεγονός για να στήσει το περίπτερο που της προτάθηκε από την οργανωτική επιτροπή. Παρά την ελληνική «ψυχρολουσία», πάντως, οι διοργανωτές κράτησαν το χώρο του περιπτέρου και το προσέφεραν σε μεγάλο τουριστικό γραφείο που κυριαρχεί στην αποστολή ρώσων τουριστών προς την Ελλάδα.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ, ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Το φεστιβάλ στρατιωτικών ορχηστρών «Σπάσκαγια Μπάσνια», γίνεται υπό της αιγίδα του Προέδρου της Ρωσίας, συμπίπτει με τις γιορταστικές εκδηλώσεις για την «Ημέρα της Μόσχας», και κυριολεκτικά αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο μαζικό καλλιτεχνικό γεγονός σε ανοικτό χώρο, στη ρωσική πρωτεύουσα πριν από την έναρξη του χειμώνα.

Στις αρχές Αυγούστου η συμπόρευση της ελληνικής κυβέρνησης με τις επιλογές των Βρυξελλών για την επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, έφερε τις αντικυρώσεις με πρώτα θύματα τους Ελληνες ροδακινοπαραγωγούς, τους παραγωγούς ψαριών, σταφυλιού και έπονται οι παραγωγοί ακτινιδίων, εσπεριδοειδών και πάει λέγοντας. Ενα μεγάλο μέρος του κενού που δημιουργείται στην τροφοδοσίατης ρωσικής αγοράς με ανάλογα φρούτα, θα καλυφθεί από την ..Τουρκία. Αυτό έχει ήδη γίνει γνωστό. Αυτό που απομένει να πληροφορηθεί το ελληνικό κοινό είναι το γεγονός ότι το κενό που αφήνει η ορχήστρα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στο Φεστιβάλ, στην Κόκκινη πλατεία, το αναπληρώνει ανάλογη μπάντα από την ... Τουρκία! Αυτά...

*Πηγή: http://gr.rbth.com/

Διαβάστε περισσότερα...