Έμμυ Χριστούλα: Μια οφειλόμενη απάντηση στη Λιάνα Κανέλλη

Δίπλα στα ονόματα του κ. Μπεγλίτη, του κ. Κουκουλόπουλου και άλλων διάσημων τηλεοπτικών πραιτοριανών, που πριν τρία χρόνια ενοχλήθηκαν σφοδρά από την πολιτική πράξη του Δημήτρη Χριστούλα, καθώς έσπαγε τη σιωπή της γενικευμένης κοινωνικής αυτοχειρίας που ήθελαν να επιβάλλουν στην ελληνική κοινωνία, προστίθεται τώρα και αυτό της Λιάνας Κανέλλη.

Με τη γνωστή παραληρηματική της λεξιθηρία, δύο μέρες ακριβώς μετά την επέτειο των 3 χρόνων από τη δημόσια αυτοκτονία του, πρόσβαλλε βάναυσα τη μνήμη του.

Έτσι γίνεται όταν δεν εντρέπεσαι. Εκτρέπεσαι. Παρεκτρέπεσαι…

Δε θα παραθέσω τις λερές λέξεις με τις οποίες έντυσε τον κανιβαλισμό της, καθώς δεν μπορούν να βρίσκονται ούτε καν στην ίδια αράδα με το όνομα ενός ανθρώπου που υπήρξε στρατευμένος στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Θα αναγκαστώ όμως να ειπώ ότι ο Χριστούλας δεν ήταν ο κακόμοιρος ανθρωπάκος που δεν άντεξε και έφυγε εν κρυπτώ στην αδιέξοδη απελπισία κάποιου ιδιωτικού χώρου, όπως η κ. Κανέλλη θέλησε να τον παρουσιάσει.

Οι χιλιάδες των συμπολιτών μας, οι χιλιάδες πολίτες από την Ευρώπη, διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης κατάλαβαν το αυτονόητο.

Το αυτονόητο που δεν μπόρεσε να καταλάβει η Λιάνα Κανέλλη, αφού η πολιτική της εμπάθεια, η μικροπολιτική της μιζέρια, η παντελής έλλειψη πολιτικής κουλτούρας, αλλά και η πλήρης άγνοιά της ιστορίας των κινημάτων, την εμποδίζουν.


Οι πολίτες κατάλαβαν και τον ύψιστο συμβολισμό μιας πράξης ανοικτής, δημόσιας, ενώπιον του Δήμου και του ελληνικού κοινοβουλίου, αλλά και το περιεχόμενο του ιδιόχειρου σημειώματος, στο οποίο χρησιμοποιεί απαγορευμένες λέξεις για τον πολιτικό καθωσπρεπισμό μιας κυρίας που έχει τόση σχέση με τον κομμουνισμό, όση είχε και με τα υπόλοιπα κόμματα, στα οποία ως πολιτικός χαμαιλέων προσέτρεχε για να την εντάξουν στις γραμμές τους.

Η Λιάνα Κανέλλη δεν κατάλαβε για αυτόν ακριβώς το λόγο.

Όταν το αξιακό πολιτικό σου σύστημα είναι ένα λάστιχο που τεντώνεται και μαζεύεται ανά δεκαετία, αναλόγως του ποιος σου προσφέρει πολιτική ασυλία, πώς να καταλάβεις τη θυσία του Κώστα Γεωργάκη;

Άλλωστε τότε η κ. Κανέλλη πρέπει να… διάβαζε και δεν κατάλαβε ότι για κάποιους η αυτοκτονία φαντάζει αυτονόητη όχι σα φυγή, αλλά σαν πράξη που θρυμματίζει τη σιωπή, σαν πράξη που ερεθίζει τη συνείδηση, που ενισχύει την ευθύνη των πολιτών ως χειριστών και συμμετεχόντων του δημόσιου χώρου, σαν πράξη που ενδεχομένως γίνει το εργαλείο για την ίδια τη ζωή.

"Το σπάραγμα της ζωής που ζητάει να ζήσει" το περιγράφει ο Γιάννης Ρίτσος, αλλά τούτος ο ποιητής πέφτει βαρύς και πολύ κομμουνιστής, όταν για δεκαετίες παρέα σου είναι η αυλή των κολάκων της κ. Λιάνη – Παπανδρέου, ο Κώστας Κυδωνιάτης και προσφάτως ο ΄΄ γεννημένος αντικομμουνιστής ΄΄ Μπαλτάκο


΄΄Απ΄όλα όσα έχουν γραφτεί αγαπώ μόνον αυτό που γράφει κανείς με το αίμα του. Γράφε με αίμα και θα νιώσεις ότι το αίμα είναι πνεύμα.΄΄


Αυτό το τόσο απλό κατάλαβαν και όλα τα μέλη της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που το Σάββατο απέτισαν φόρο τιμής σε ένα σύντροφό τους, αφού ο Δημήτρης Χριστούλας υπήρξε δραστήριο μέλος της Επιτροπής για την πρωτοβουλία ελέγχου του δημόσιου χρέους, από το 2011.


Φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που πέθανε όπως έζησε, σκεφτόμενος πολιτικά.


Ψιλά γράμματα αυτά για τη Λιάνα Κανέλλη.

Ψιλά γράμματα η πολιτική ως οντολογική έννοια, που ενυπάρχει και που συστήνει αδιάκοπα τον τρόπο που ζεις και τον τρόπο που φεύγεις.



Ψιλά γράμματα η συν-τροφικότητα .

Τρέφει ο ένας τον άλλον και τρεφόμαστε ο ένας από τον άλλον, έλεγε ο Μακρονησιώτης παππούς μου, γιατί οι κομμουνιστές είναι "ένα κράμα από ήθος Τσε, εντιμότητα Πλουμπίδη και αυτοκτονικό πείσμα Άρη Βελουχιώτη".


Σύντροφοι και φίλοι του ΚΚΕ, σεις που το μόνο που διαθέτετε είναι οι καλύβες σας και οι πεζούλες σας, σεις τιμήσατε έμπρακτα τον Δημήτρη Χριστούλα.

Γιατί σεις ξέρετε χρόνια τώρα ότι  "ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του΄΄.



Έμμυ Χριστούλα

Πηγή:  www.ertopen.com

Διαβάστε περισσότερα...

Κρυσταλία Πατούλη: Εκ των υστέρων

[...] Ένας πίνακας φρίκης με τρομακτικές μάσκες καρναβαλιού θυτών και άψυχων μαρτύρων, που εκ των υστέρων οι περισσότεροι αποστασιοποιημένοι ταράζουν τον ...ύπνο του δικαίου τους, και στη συνέχεια φορούν και πάλι τη μάσκα της αταραξίας και της απάθειας μπροστά στη βία και το άδικο [...]

"Φοβήθηκα, άκουγα ένα νεαρό να μου λέει σας παρακαλώ ανοίξτε μου, χρειάζομαι βοήθεια και έτσι δεν άνοιξα την πόρτα": Μαρτυρία σε ιδιωτικό ερευνητή και όχι στην αστυνομία, μετά το πέρας 15 ολόκληρων ημερών από το συγκεκριμένο γεγονός.

«Τον είχαν ακινητοποιήσει σε καρέκλα, τον τραμπούκιζαν, τον έφτυναν και τον χλεύαζαν με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς και σχόλια» αποκαλύπτει (πάντα εκ των υστέρων) υψηλόβαθμος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ, «Είχαν κάνει τον Βαγγέλη juke box» – Σοκάρουν οι καταθέσεις για τον φοιτητή, ανακοινώνουν.

Είναι γνωστό ότι σε περιβάλλον μικρών συστημάτων, κλειστών μικροκοινωνιών, όπως και οι φοιτητικές Εστίες που κάποιος είναι αναγκασμένος να βρίσκεται για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορούν να αναδυθούν όλες οι δυναμικές αλλά και οι παθογένειες του υπερσυστήματος μιας ολόκληρης κοινωνίας, αλλά και ενός ακόμα μικρότερου συστήματος όπως η οικογένεια.

Οι ρόλοι (και η συμπεριφορά) όπου έχει μάθει να εκφράζει ένα πρόσωπο μέχρι εκείνη τη στιγμή στη ζωή του και ους κουβαλάει πρωτίστως από την οικογένειά του, μετά στο σχολείο και στη συνέχεια στις σχέσεις του, εμφανίζονται και καθρεφτίζονται σε κάθε άλλο σύστημα και υπερσύστημα (αργότερα και στην εργασία) που στη συνέχεια θα «ανήκει» για μικρό ή μεγάλο διάστημα, είτε το αντιλαμβάνεται κάποιος συνειδητά ή όχι.

Τα παιδιά που θα εμφανίσουν βίαιη συμπεριφορά στο σχολείο και θα πάρουν το ρόλο του θύτη, αυτό που θα ζητούν από τα θύματά τους θα είναι πάντα η σιωπή και η ανοχή. Το ίδιο και από τους όποιους μάρτυρες της βίας τους.

Είναι παρατηρημένο, ότι συνήθως ένας μάρτυρας (και η κοινωνία γενικά), αν δεν πάσχει από τη διαταραχή της απάθειας που έχει πάρει μάλλον διαστάσεις επιδημίας στη χώρα μας, παίρνει ευκολότερα το μέρος του θύτη παρά το μέρος του θύματος, εκτός κι αν υπάρξει επίσημη καταγγελία και αδιάσειστα στοιχεία εις βάρος των κακοποιήσεων που έχει υποστεί, ή - το χειρότερο - οι αποδείξεις ενός φόνου (δηλαδή εκ των υστέρων και συνήθως όταν είναι πολύ αργά πια).

Το θύμα όμως ζητάει να γίνει γνωστή η βία που υπέστη. Ζητά δικαίωση, μέσα του, μέχρι να βρει τον τρόπο να διαχειριστεί και να εκφράσει την κατάσταση που αντιμετωπίζει ώστε να μιλήσει και να την απαιτήσει και από τους γύρω του.

Στην αρχή κάνει ίσως υπομονή, προσπαθεί να διαχειριστεί τον εκφοβισμό (bullying) και τη βία. Σα να δίνει ευκαιρίες στον θύτη να μεταμεληθεί, να υποχωρήσει, ακόμα και να ζητήσει συν-χώρεση. 

Ψάχνει τον τρόπο να υπάρξει μέσα σε ένα σύστημα χωρίς να είναι θύμα, αλλά ούτε και θύτης.

Δεν γίνεται πάντα να διαχειριστεί την κακία(που είναι ασθένεια) και γενικά την ψυχοπαθολογία των θυτών, που ενώ εμφανίζονται στους γύρω τους ως φυσιολογικοί και ενίοτε έως και συμβατικοί, μπορεί να πέσουν ακόμα και στο μεγαλύτερο έγκλημα.

Άλλα θύματα βίας, ειδικά ανήλικα ή στην εφηβεία και γενικά σε νεαρή ηλικία, δεν μπορούν συχνά να διαχειριστούν επίσης το γεγονός ότι αν ομολογήσουν στις αρχές ή κυρίως στην οικογένειά τους οποιαδήποτε κακοποίηση έχουν υποστεί,  θα τους χαρακτηρίσουν ως αδύναμους, που δεν μπόρεσαν να αντιδράσουν και αναγκάστηκαν να ζητήσουν βοήθεια.

(και λόγω του ότι η έκκληση για βοήθεια γενικά στον «πολιτισμένο» κόσμο μας δεν εκλαμβάνεται ως υπέρτατη έκφραση ψυχικής υγείας, όπως ακριβώς δηλαδή και είναι, αλλά ως αδυναμία)

Εν τω μεταξύ τα θύματα συνήθως δεν είναι βίαια, γι' αυτό και δύσκολα θα αντιδράσουν, δηλ. θα αμυνθούν στη βία με βία. Αυτό οι θύτες ενίοτε το καταλαβαίνουν και την μη αντίδρασή τους την εκλαμβάνουν συνήθως ως αδυναμία. Τα όριά τους τότε σα να μεγεθύνονται και μπορεί να προχωρήσουν (συνειδητά ή ασυνείδητα) πιο εύκολα στη συνέχεια ακόμα και σε μεγαλύτερη κακοποίηση.

Οι μάρτυρες σκηνών βίας από την άλλη μεριά, δύσκολα αντιδρούν σε περιστατικά βίας, γιατί, όπως ήδη ειπώθηκε, τους είναι δύσκολο να πάρουν τη μεριά του θύματος (υπάρχει και ο φόβος μήπως και οι ίδιοι θυματοποιηθούν ανάλογα σαν να πρόκειται για κολλητικό ιό!). Τους είναι πιο εύκολο να παίρνουν το μέρος του θύτη, ή να υποτιμούν τα γεγονότα, γιατί έτσι θα απολαύσουν ήσυχοι το βράδυ τον ύπνο του δικαίου, ή ακόμα και να βυθίζονται στην απάθεια ως ψυχικά διαταραγμένοι όπως και οι θύτες (αφού και η απάθεια ψυχική διαταραχή είναι όπως ειπώθηκε ήδη).

(λόγω του ότι επίσης στον «πολιτισμένο» κόσμο μας, το να κάνει καταγγελία κάποιος μάρτυρας βίας, είναι έως και κακουργηματικό αδίκημα –βλ. περίπτωση Καπετανόπουλου- και διότι στη μετεμφυλιακή Ελλάδα ο κοίτα-τη-δουλίτσα-σου-και-μη μπλέκεσαι, έγινε ο εθνικός μας ήρωας. Επιπλέον το να ζητήσει και να λάβει συμβουλευτική κάποιος υπεύθυνος όπως π.χ. ένας διευθυντής εκπαιδευτικού ιδρύματος, ο οποίος έχει πιθανά ενημερωθεί -ή και μόνο έχει υποψιαστεί- για φαινόμενα βίας, μοιάζει να είναι η εξαίρεση).

Σε ανάλογες περιπτώσεις το θύμα το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να απομακρυνθεί άμεσα από τον θύτη ή τους θύτες, και να ζητήσει άμεσα την επέμβαση και την βοήθεια των ειδικών, των υπευθύνων, όπς και της δικαιοσύνης, ώστε να αναλάβουν τους άρρωστους, διότι βρίσκεται εν μέσω μίας άκρως παθολογικής όσο και επικίνδυνης για τον ίδιο κατάστασης, όπου:

α) ένα άρρωστο άτομο ή και πολλά μαζί συνήθως, ασκούν βία, παίρνουν το ρόλο του θύτη και διαπράττουν έγκλημα (ανεξαρτήτως βαθμού),

β) οι απαθείς και γι’ αυτό συνένοχοι μάρτυρες των εγκλημάτων του επίσης φιλοξενούν ψυχολογική 

διαταραχή, όπως και οι πιθανά υπεύθυνοι/απαθείς ανεύθυνοι, που ενημερώνονται (διότι, εκτός των άλλων, η μεγαλύτερη βία είναι το να μπορούμε να κάνουμε κάτι, και να μην κάνουμε…)

και γ) το θύμα σε αυτές τις νοσηρές συνθήκες, είναι το μόνο που δεν φιλοξενεί κάποια ψυχολογική διαταραχή, αλλά γι’ αυτό ακριβώς κινδυνεύει και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις θανάσιμα (Ο φόβος -ή ακόμα και η ντροπή, όπως αναφέρθηκε, ειδικά σε νεαρές ηλικίες- της έκθεσης των γεγονότων, και η σιωπή, μπορεί να αποβούν έως και θανάσιμα).

Ο φόβος και η άγνοια διαχείρισης (αλλά και η απουσία ενδιαφέροντος για πρόληψη, ενημέρωση, αντιμετώπιση και συμβουλευτική από ειδικούς) παρόμοιων καταστάσεων, αποβαίνουν μοιραία και πολλές φορές μη αναστρέψιμα καίρια ελλείματα.

Στην περίπτωση της εξαφάνισης του νεαρού φοιτητή, οι κραυγές απελπισίας και αγωνίας για άλλη μια φορά δεν εισακούστηκαν και η κοινωνία έμεινε ...μασκαρεμένη. Ένας πίνακας φρίκης με τρομακτικές μάσκες καρναβαλιού θυτών και άψυχων μαρτύρων, που εκ των υστέρων οι περισσότεροι αποστασιοποιημένοι ταράζουν τον ...ύπνο του δικαίου τους, και στη συνέχεια φορούν και πάλι τη μάσκα της αταραξίας και της απάθειας μπροστά στη βία και το άδικο.

ΥΓ.1: Ο εκφοβισμός, η βία, η προσβολή, η κοροϊδία και γενικά τα βασανιστήρια που υπέστει αυτό το παιδί, που σήμερα δεν ξέρουμε καν αν ζει, ήταν -από όσα λέγονται εκ των υστέρων- για να φέρεται αναγκαστικά σαν γνήσιος δήθεν Κρητικός και σκληρός άντρας... Κι αυτό το άκρως ρατσιστικό θέμα εκεί στην Κρήτη πρέπει κάποτε να το δούμε όλοι σοβαρά... Πώς πίσω από τις ψυχοπαθολογίες κρύβονται κατά καιρούς οι δήθεν σκληροί και νταήδες, με αποτρόπαια πολλές φορές αποτελέσματα, προσβάλλοντας -εκτός των άλλων- και την Ιστορία αυτού του νησιού.

ΥΓ.2: "Αλλο ένα σοβαρό περιστατικό νεανικής βίας εκτυλίχθηκε αυτό το Σαββατοκύριακο στα Τρίκαλα, όπου 15χρονος Αλβανός υπέστη άγριο ξυλοδαρμό από επτά άτομα. Το περιστατικό έγινε στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, μία από τις κεντρικότερες των Τρικάλων, υπό το βλέμμα έκπληκτων περαστικών που όμως δεν επενέβησαν" : Τρίκαλα: Νέο κρούσμα bullying

ΥΓ.3:

• Η κοινωνία βυθίζεται στην απάθεια, άρα στη διαταραχή!
• Το πιο βίαιο πράγμα είναι το να μην κάνουμε…
• Αν δεν μοιράζονται τα βιώματα, χάνεται η ανθρώπινη διάσταση
• Οι επιζώντες της βίας
• Συμβούλιο Ευρώπης: Σε έξαρση φυλετική βία, ρατσισμός και ομοφοβία στην Ελλάδα
• Φιλμάκι κατά του bullying μικραίνει με κάθε μοίρασμα

Κρυσταλία Πατούλη
afigisizois.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ NΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ VIDEO-ΣΟΚ από τις αποδοκιμασίες Σαμαρά στο Ναύπλιο

Πηγή: http://www.epixirimatias.gr

Για πρώτη φορά στην διάρκεια της θητείας του ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς γιουχαίστηκε άγρια σε μια πόλη στην οποία πριν λίγες μέρες κυκλοφορούσε άνετα περπατώντας.

-Δεν σε θέλει ο λαός, παρ΄ την πεθερά κι εμπρός!

Ο κόμπος για τον κόσμο έχει φτάσει στο χτένι την ίδια στιγμή που το πελατειακό κράτος παραμένει στο απυρόβλητο και η ανομία χτυπάει κόκκινο.

Η Ελλάδα είναι παραδομένη στο έλεος πάσης φύσεως νταβατζήδων, οι οποίοι σε αγαστή συνεργασία με το πελατειακό κράτος δολοφονούν εν ψυχρώ τα όνειρα και τις ελπίδες του ελληνικού λαού.
 
Η κόλαση για τους 1,5 εκατομμύριο ανέργους του ιδιωτικού τομέα βάζει φωτιά στον κυβερνητικό αχυρώνα.

Ο Σαμαράς είναι ανεπιθύμητος στο Ναύπλιο-παρά το κλειδί που παρέλαβε ως επίτιμος δημότης.




Tόλης Κοΐνης Σημειώστε: 1) Είναι η πρώτη μαζική αποδοκιμασία του Σαμαρά και της κυβέρνησής του. 2) Έγινε στο Ναύπλιο. 3) Η ανακήρυξη ως επίτιμου δημότη έγινε από μεγάλη πλειοψηφία νεοεκλεγμένων δημοτικών συμβούλων 4) Ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης για "να μας βοηθήσει να γλυτώσουμε μερικά από το ΤΑΙΠΕΔ." 5) Το θέμα δεν είναι ότι μαζεύτηκαν 300 που γιουχάρανε, αλλά υπήρχαν περίπου 1000 άτομα στην πλατεία (η σιωπηλή πλειοψηφία) που γέλαγε με τα ρεζιλίκια του Πρωθυπουργού.


Από το πρωί το Ναύπλιο κατακλύστηκε με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις ενώ μεγάλος αριθμός πολιτών της Αργολίδας συγκεντρώθηκε στην πλατεία Συντάγματος και με πανό και συνθήματα αποδοκίμασε τον Αντώνη Σαμαρά αλλά και υπουργούς που τον συνόδευαν καθώς και το δήμαρχο Ναυπλίου Δημ. Κωστούρο. πηγη



Οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα κατά της κυβερνητικής πολιτικής και κατά του κ.Σαμαρά, του οποίου δόθηκε το χρυσό κλειδί της πόλης.

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα Σπορά: Η επίθεση των ΜΑΤ στη Νομική

 

   
Αυτή θα είναι η Νέα Ελλάδα της κυβέρνησης. Θα περικυκλώνει τα Πανεπιστήμια με ΜΑΤ και στις διαμαρτυρίες των φοιτητών για την παρουσία τους αυτά θα τους επιτίθενται και θα ανοίγουν κεφάλια. Ανοιχτός αυταρχισμός και μάλιστα με την πρόσκληση και την κάλυψη των πρυτανικών αρχών του ΕΚΠΑ. Ο πρύτανης Θόδωρος Φορτσάκης φαίνεται ότι θέλει να μείνει στην ιστορία της Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης ως το υπόδειγμα της αστυνομοκρατίας. Αφού νομιμοποίησε τις απολύσεις των φυλάκων κάλεσε ιδιωτική αστυνομία για τη φύλαξη του ΕΚΠΑ με το φαιδρό επιχείρημα ότι έτσι γίνεται σ’ όλα τα Πανεπιστήμια του κόσμου. Τώρα καλεί τα ΜΑΤ και περικυκλώνει το ΕΚΠΑ. Στο μεταξύ και άλλοι πρυτάνεις ακολούθησαν το παράδειγμα του πρύτανη του ΕΚΠΑ και έκλεισαν τα ιδρύματα απαγορεύοντας την πρόσβαση σ’ αυτά των φοιτητών και των εργαζομένων, του διδακτικού προσωπικού.
   
Θέλουμε να θυμίσουμε στον πρύτανη ότι η Νομική έχει τη δική της ιστορία στην αντιδικτατορική πάλη. Και ότι εκεί που δεν πέτυχε η χούντα δεν πρόκειται να πετύχει ο νυν πρύτανης. Θέλουμε, επίσης, να θυμίσουμε σ’ όλους τους πρυτάνεις που προτίθενται να τον μιμηθούν ότι τον καιρό της χούντας ένας άλλος πρύτανης, ο Κωνσταντίνος Κονοφάγος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μετέπειτα υπουργός στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αρνήθηκε να παραδώσει το ΕΜΠ στις αστυνομικές δυνάμεις προκειμένου αυτές να επιτεθούν στους φοιτητές. Ο Κωνσταντίνος Κονοφάγος συνελήφθη από τη χούντα.
   
Αν οι πρυτάνεις αντί να υπηρετήσουν τα πανεπιστημιακά τους καθήκοντα σκοπεύουν να μεταβληθούν σε αστυνομικούς τοποτηρητές της κυβέρνησης, να θυμίζουν τους κυβερνητικούς επιτρόπους της χούντας, που ανά πάσα στιγμή θα καλούν τα ΜΑΤ προκειμένου να μετατρέψουν ένα χώρο γνώσης, αμφισβήτησης και ελεύθερης διακίνησης των ιδεών σε αστυνομικό χώρο άσκησης των ΜΑΤ οφείλουν να γνωρίζουν ότι εκεί που απέτυχε η χούντα θα αποτύχουν κι αυτοί και η κυβέρνηση.
         

     
Η συζήτηση στη βουλή, που προκλήθηκε ακριβώς γι’ αυτό το γεγονός, ανέδειξε το αυταρχικό πρόσωπο της κυβέρνησης. Οι κυβερνητικοί υπουργοί θρασύτατα υποστήριξαν σε πολύ υψηλούς τόνους «ότι αυτά που ξέρατε τελειώσανε».
   
Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να χειραγωγήσει το πανεπιστημιακό κίνημα μπροστά στην επιδίωξή της να εφαρμόσει ένα αντιδραστικό και αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας των Πανεπιστημίων, του «νόμου και της τάξης». Να βάλει «τελεία και παύλα», όπως είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης στην αγόρευσή του στη βουλή.
   
Ο στόχος αυτός, όμως, δεν αφορά αποκλειστικά τον Πανεπιστημιακό χώρο. Αφορά το ίδιο το Εργατικό Κίνημα, γενικότερα το Λαϊκό Κίνημα, που βρίσκονται μπροστά στην πολιτική της κυβέρνησης και στα όσα έρχονται, πέρα απ’ αυτά που έχουν υποστεί μέχρι τώρα οι εργαζόμενοι και τους οδήγησαν σε πρωτοφανή εξαθλίωση.
     
Την ώρα που μια δεκαεφτάχρονη μαθήτρια στην Πάτρα, μόλις χθες, λιποθύμησε λόγω ασιτίας, την ώρα που η κυβέρνηση κάνει επίδειξη της υποτέλειάς της απέναντι στα αφεντικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ώρα που χαρίζει μερικές εκατοντάδες δισ. ευρώ στις τράπεζες και στα μονοπώλια, την ώρα που ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία αντί «πινακίου φακής» το μόνο που νομίζει ότι θα τη «σώσει» είναι ο εντεινόμενος αυταρχισμός της. Κάνει λάθος. Θα εισπράξει την απάντηση και από το φοιτητικό κίνημα και από τους εργαζόμενους. Έχουν την πείρα και τη θέληση.       

Διαβάστε περισσότερα...

Μουσικό «όχι» στη διάλυση της δημόσιας ψυχικής Υγείας - Διαμαρτυρία

Ηχηρό «όχι» στη διάλυση της δημόσιας ψυχικής Υγείας λένε από σήμερα και για ολόκληρη την εβδομάδα με σειρά δράσεων, οι εργαζόμενοι του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, διαμαρτυρόμενοι για το κλείσιμο αυτού. Σήμερα διοργανώνουν συναυλία αλληλεγγύης με τη συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών, ενάντια στο λουκέτο.

Στην ανακοίνωση τους οι εργαζόμενοι στο ΨΝΑ (ΔΑΦΝΙ) δηλώνουν την κάθετη αντίδρασή τους στην επιχειρούμενη αντιδραστική ψυχιατρική μεταρρύθμιση, που υλοποιούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με τις επιταγές της Ε.Ε. και την εναντίωσή μας στην κατάργηση των ψυχιατρείων.

«Η πληρότητα του νοσοκομείου μας είναι 130% και εισάγονται κάθε χρόνο 2.500 περιστατικά. Αυτή τη στιγμή έχει 1.200 λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, από τους οποίους οι 800 περίπου διαβιούν σε στεγαστικές δομές (οικοτροφεία, ξενώνες και προστατευόμενα διαμερίσματα) σε όλη την Αττική και οι υπόλοιποι λαμβάνουν υπηρεσίες στις ψυχιατρικές κλινικές. Επιπλέον διαθέτει 2 κέντρα ψυχικής υγείας στους Αγίους Αναργύρους και στο Περιστέρι, όπου εξυπηρετούνται 26.000 περιστατικά το χρόνο», αναφέρουν στην ανακοίνωση τους οι εργαζόμενοι, που εκφράζουν την ανησυχία τους ότι όλοι αυτοί οι αυτοί οι άνθρωποι κινδυνεύουν να βρεθούν κυριολεκτικά στο δρόμο ή να οδηγηθούν σε ιδιώτες.

Όπως τονίζουν, διεκδικούν:

• Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν ψυχική υγεία με ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ κάθε μορφής επιχειρηματικής δραστηριότητας (Μ.Κ.Ο.-ΙΔΙΩΤΗΣ) και πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
• Όχι στο κλείσιμο του Ψ.Ν.Α.  Καμιά μεταφορά κλινικών-υπηρεσιών (διοικητικών-τεχνικών). Καμιά ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ-ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΑΠΟΛΥΣΗ.
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες για την κάλυψη των διευρυμένων αναγκών των μονάδων και των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας.

«Δηλώνουμε ότι ο αγώνας αυτός γίνεται, όχι μόνο για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας μας, αλλά προπάντων για την πρόσβαση ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ σε σύγχρονες, ποιοτικές ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΌΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΆΝ υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας. Καλούμε τους συγγενείς των χρηστών υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, άνεργους συνδικάτα, σωματεία εργαζομένων, ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, κοινωνικούς φορείς να συμπαρασταθούν στο δίκαιο και μεγάλο αγώνα μας, με την ενεργή συμμετοχή τους και με ψηφίσματα συμπαράστασης», καταλήγει η ανακοίνωση των εργαζομένων.

Η συναυλία θα ξεκινήσει στις 18:00 στην πύλη του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αθηνών, στο Δαφνί.

Συμμετέχουν οι Λένα Αλκαίου, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Θάνος Ανεστόπουλος, Βασίλης Δήμας, Παντελής Θαλασσινός, Βασίλης Λέκκας, Κώστας Παρίσης, Γιώργος Σαρρής, Θεοδοσία Στίγκα, Λάκης Χαλκιάς, Σταμάτης Χατζηευσταθίου, τα συγκροτήματα Ρεμπετοκαφενές, Υπεραστικοί, Μουσική Ομάδα 18ΑΝΩ και Αμυμωνη, ενώ ποιήματα θα απαγγείλουν οι ηθοποιοί Νίκος Καραγιώργης και Μάνια Παπαδημητρίου.

Πηγή:  http://tvxs.gr

Διαβάστε περισσότερα...

H δεύτερη συνέλευση ελευθέρων επαγγελματιών

Την Δευτέρα 1/9/14 έγινε η δεύτερη συνέλευση ελευθέρων επαγγελματιών στο στέκι του Νότιου Τομέα.

Έγινε για ακόμη μια φορά μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ των ελεύθερων επαγγελμα-τιών, δικηγόρων, οικονομολόγων για το αδιέ-ξοδο που μας έχουν οδηγήσει και κατατέθηκαν προτάσεις για τη συνέχιση του αγώνα μας με περισσότερη αποφασιστικότητα και σύμπνοια μέχρι την τελική νίκη για την επιβίωσή μας.

Αποφασίστηκε όλοι μας να διερευνήσουμε, να καταγράψουμε και να συναντηθούμε –αν είναι δυνατόν- με όλες τις συλλογικότητες των ελευθέ-ρων επαγγελματιών, που υπάρχουν σήμερα, με σκοπό τη δημιουργία Ενιαίου Μετώπου, μιας και τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουμε όλοι μας (Εφορία, Ασφαλιστικά Ταμεία, Τράπεζες).

Συμφωνήσαμε στην έκδοση σχετικού ενημερω-τικού εντύπου και τη δημιουργία ομάδων, που θα αναλάβουν να ενημερώσουν όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες (γειτονιά – γειτονιά και πόρτα – πόρτα) για το μέλλον που μας επιφυλάσσουν εμάς και τα παιδιά μας.

Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε όλοι μας, ότι αν δεν συνταχθούμε και δεν ...
διεκδικήσουμε από κοινού τα στοιχειώδη Συνταγματικά μας Δικαιώματα, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα μας τελειώσουν! 

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ – ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!!

Καλούμε για ακόμη μια φορά όλους σας (και όσους μπορείτε να ενημερώστε και να έρθουν μαζί σας) να παρευρεθείτε στην επόμενη συνάντησή μας, για να διαμορφώσουμε τις ομάδες δράσεις και να ξεκινήσουμε – δεν έχουμε χρόνο για σπατάλη.

ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΟΛΟΙ ΕΝΟΟΥΜΕ ΟΛΟΙ !!!!  
 

ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ

Επόμενη συνάντηση: Δευτέρα 8/9/14, 7:30 το απόγευμα στο στέκι του Νότιου Τομέα  – Λακωνίας 27 Άλιμος –  στάση Μετρό Αλίμου.

Μόνοι και διασπασμένοι είναι η καλύτερη συνταγή για αποτυχία!!

Διαβάστε περισσότερα...

Πώς κατασκευάζεται μια Κερατέα

Αν το επόμενο διάστημα δεις στο Ξυλόκαστρο να βγαίνουν στο δρόμο μαύρες σημαίες, ντουντούκες να κραυγάζουν, να κλείνουν εθνικές οδοί και τοπικοί δρόμοι, να γίνονται μπλόκα σε βάρος δημοτικών αυτοκινήτων, να πραγματοποιούνται συλλήψεις και προσαγωγές, αν δεις ν’ ανάβουν φωτιές, να σκάνε δακρυγόνα, νοικοκυραίοι να επιτίθενται εναντίον απρόθυμων αστυνομικών, μην ξαφνιαστείς.

του Χριστόφορου Κάσδαγλη

Εδώ και πολύ καιρό, κάποιοι έχουν στήσει έναν ωρολογιακό μηχανισμό προγραμματισμένο να εκραγεί σύντομα. Ο μηχανισμός δεν είναι τοπικός. Αν ψάξεις προσεχτικά, θα δεις τα δίχτυα του να απλώνονται ως την Αθήνα. Η έρευνα θα αποδώσει υπόγειες διαδικασίες που εξυφαίνονται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Κάποιοι, μακριά από την περιοχή, γνώριζαν πολύ καλά τι παιζόταν. Στο Ξυλόκαστρο, ωστόσο, δεν είχε γίνει γνωστό τίποτα – ή σχεδόν.

Η Πελοπόννησος, όπως και όλη η Ελλάδα, έχει σοβαρό θέμα με τα σκουπίδια. Κάθε λίγο και λιγάκι, μια φωτιά εκδηλώνεται στις υπερφορτωμένες χωματερές της – τις νόμιμες αλλά και τις παράνομες. Παρά τον τουριστικό και αγροτικό χαρακτήρα του τόπου τα σκουπίδια κάνουν παντού φανερή τη θλιβερή παρουσία τους, αλλά κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται. Τα πρόστιμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η άλλη απειλή, που φαίνεται να λαμβάνεται σοβαρότερα υπόψη από τις κατά τόπους δημοτικές αρχές. Κι αυτή καθυστερημένα, όμως.

Η ΕΕ έχει διαθέσει εδώ και πολλά χρόνια σημαντικά κονδύλια για την αντιμετώπιση του προβλήματος με υποδομές υψηλών προδιαγραφών, αλλά και με την απειλή αυστηρών προστίμων εφόσον δεν υπήρχε η ανάλογη συμμόρφωση. Όπως όμως αναφέρει προσφυώς τοπική ανακοίνωση στον Δήμο Ξυλοκάστρου, το μόνο που απασχολούσε όλο αυτό το διάστημα τους περισσότερους δημάρχους ήταν πώς να ξεφορτωθούν τα δικά τους σκουπίδια σε… άλλους δήμους.

Υπάρχουν πάντως και οι εξαιρέσεις. Από το 1999, ο Δήμος Ξυλοκάστρου προσπάθησε να κάνει μια σοβαρή προσπάθεια ώστε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα μακροπρόθεσμα. Απευθύνθηκε στους όμορους τότε Δήμους Ευρωστίνης και Φενεού, και κατέθεσαν από κοινού πρόταση για τη δημιουργία σύγχρονου ΧΥΤΑ (χώρος υγειονομικής ταφής απορριμμάτων) στην περιοχή του Ξυλοκάστρου. Η συνέχεια δεν ήταν βέβαια και τόσο αίσια. Το έργο ταλαιπωρήθηκε από σοβαρές αστοχίες του εργολάβου και από αδυναμία της περιφέρειας Πελοποννήσου να το ελέγξει. Ο Δήμος αρνήθηκε να το παραλάβει και ακολούθησε μια μεγάλη περιπέτεια επαναπροκήρυξής του, ώστε να γίνει δυνατό δεκαπέντε χρόνια αργότερα (κατά τη διάρκεια των οποίων ο Δήμος άλλαξε δυο φορές χέρια) να ολοκληρωθεί. Συνηθισμένα πράγματα θα πει κανείς, το μόνο ασυνήθιστο είναι ότι παρόλες αυτές τις στάνταρ δυσκολίες, έστω και μετά από μακρά καθυστέρηση και με αυξημένο κόστος, ο Δήμος αποκτά επιτέλους μια σημαντική υποδομή και μπορεί να σχεδιάσει από καλύτερες θέσεις τα επόμενα βήματά του.

Αλλά ενώ αναμένεται από μήνα σε μήνα η άδεια λειτουργίας του νέου ΧΥΤΑ (που, για να πούμε την αλήθεια, έχει αρχίσει ήδη να χρησιμοποιείται προς μεγάλη ανακούφιση όλης της περιοχής), οι δημότες του Δήμου, που στο μεταξύ -ελέω Καλλικράτη- έχει γίνει Δήμος Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης, ξυπνούν ένα πρωί και μαθαίνουν ότι αυτή η διορατική κίνηση κινδυνεύει να μεταβληθεί σε μεγάλη κατάρα.

Αυτό φυσικά δεν έγινε από μόνο του. Όπως αποκαλύφθηκε σιγά σιγά, όταν οι άνθρωποι του Δήμου άρχισαν να ξετυλίγουν το κουβάρι της «συνωμοσίας», ένας ολόκληρος μηχανισμός είχε μπει μυστικά σε κίνηση από καιρό. Η αποκάλυψη έγινε σχεδόν συμπτωματικά, όταν δημοτικός σύμβουλος ανακάλυψε έκπληκτος στη Δι@υγεια ως τετελεσμένο γεγονός ότι στις 6 Αυγούστου είχε εγκριθεί υπέρ του Δήμου Ερμιονίδας κονδύλι ύψους 50.000 ευρώ(!!!) για τη μεταφορά των σκουπιδιών της περιοχής του στον νέο ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου. Στο Ξυλόκαστρο ουδείς είχε ενημερωθεί, ενώ στην Αργολίδα θεωρούσαν το θέμα ήδη λήξαν. Χωρίς να έχει γίνει καμία διαβούλευση ή συνεννόηση, χωρίς να έχει εξεταστεί ούτε η νομιμότητα μιας τέτοιας απόφασης ούτε βέβαια η αντοχή του ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου!

Φυσικά οι άνθρωποι του Δήμου Ερμιονίδας δεν είχαν κάνει λάθος, ούτε τρελάθηκαν ξαφνικά. Από την έρευνα αποκαλύφθηκε ολόκληρη μεθόδευση που είχε ξεκινήσει ήδη από το 2012 (!), με έκδοση νόμων και με άλλες ενέργειες που είχαν γίνει εν κρυπτώ. Εν κρυπτώ για τους παράγοντες του Δήμου Ξυλοκάστρου, όχι όμως και άλλων δήμων της Πελοποννήσου, στους οποίους είχαν προφανέστατα δοθεί υποσχέσεις ότι θα λυθεί το πρόβλημα των απορριμμάτων τους (για το οποίο δεν είχαν κάνει τίποτα), δια του… αραβώνος με τον νέο ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου.

Πιθανόν να μην είναι άσχετη με αυτή την εξέλιξη -και πάντως τη διευκολύνει σημαντικά- η επιλογή της κυβέρνησης να αφαιρέσει με τον νόμο 4071/2012 από τους δήμους την αρμοδιότητα της αποκομιδής σκουπιδιών και να τη μεταφέρει στις περιφέρειες. Στην προκειμένη περίπτωση, να πάρει από τον Δήμο Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης την ιδιοκτησία του νέου ΧΥΤΑ και να την προσφέρει στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Έπειτα από το αρχικό σοκ, οι τοπικοί παράγοντες του Ξυλοκάστρου ανασκουμπώθηκαν και άρχισαν να παίρνουν τα μέτρα τους, με αποτέλεσμα να επιτευχθεί πρωτοφανής συσπείρωση του συνόλου των δημοτικών κινήσεων. Στο κοινό ψήφισμά τους που εκδόθηκε από τον Δήμο, αναφέρεται: «Επιχειρούν να μετατρέψουν το τουριστικό Ξυλόκαστρο σε σκουπιδοχαβούζα της Πελοποννήσου. Βάζουν σε κίνδυνο την υγεία των παιδιών μας, τον υδροφόρο ορίζοντα της ευρύτερης περιοχής, την ποιότητα ζωής μας, τον βιολογικό καθαρισμό του Δήμου μας και θα επιβαρύνουν επικίνδυνα την καθαρότητα της θάλασσάς μας πλήττοντας θανάσιμα τον τουρισμό της περιοχής μας, επομένως και το κύριο εισόδημά μας».

Δεν υπάρχει καμία υπερβολή ή τοπικισμός σε όλ’ αυτά. Η ανακοίνωση και λίγα λέει. Το χειρότερο δε είναι πως φαίνεται σαν να τιμωρείται ο Δήμος Ξυλοκάστρου επειδή …δεν ολιγώρησε. Πράγματι, αν δεν είχαν προνοήσει να φτιάξουν τον ΧΥΤΑ, τώρα δεν θα αντιμετώπιζαν τον μείζονα κίνδυνο να γίνουν ο σκουπιδότοπος της Πελοποννήσου.

Η ειρωνεία είναι πως όταν το 1999 ο Δήμος Ξυλοκάστρου απευθύνθηκε στους γειτονικούς δήμους για να συνεργαστούν, οι άνθρωποί του δεν σκέφτηκαν τοπικιστικά και δεν διανοήθηκαν να προτείνουν στους τότε Δήμους Ευρωστίνης και Φενεού να φορτωθούν εκείνοι τα σκουπίδια της περιοχής, αλλά πρότειναν ως τόπο δημιουργίας του ΧΥΤΑ αυτόν που βρισκόταν στον δικό τους ζωτικό χώρο, επειδή από τη μελέτη κρίθηκε ως ο συμφερότερος. Το αστείο θα ολοκληρωθεί όταν θ’ αρχίσουν να τους κατηγορούν, βάσει της γνωστής συνταγής, ότι σκέφτονται… τοπικιστικά.

Τα πράγματα πάντως είναι απλά: ο ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου έχει σχεδιαστεί ώστε να υποδέχεται 12.500 τόνους οικιακών τοπικών απορριμμάτων το χρόνο. Αν γίνει ανεκτή η μεθοδευόμενη λύση, θα πρέπει να αντέχει ετησίως 150.000-200.000 τόνους οικιακών, βιοτεχνικών, βιομηχανικών -ενδεχομένως και νοσοκομειακών- απορριμμάτων ολόκληρης της Πελοποννήσου. Επιπροσθέτως, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τα υγρά απόβλητα που απομένουν μετά την επεξεργασία των απορριμμάτων, τα οποία δεν είναι δυνατόν να απορροφήσει σ’ αυτή την κλίμακα ο παρακείμενος βιολογικός καθαρισμός του Δήμου – λύση ούτως ή άλλως προσωρινή. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, είναι πρακτικά αδύνατον να δοθεί νόμιμη άδεια για τη σχεδιαζόμενη χρήση του ΧΥΤΑ σε ευρύτερη κλίμακα.

Αναζητώντας την άκρη σχετικά με όλη αυτή την ύπουλη ιστορία, οι Ξυλοκαστρίτες δεν ήταν δυνατόν να μην εντοπίσουν τον βασικό μοχλό υλοποίησης του σχεδίου. Όλες οι ενδείξεις στρέφονται εναντίον του υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη, ο οποίος και λόγω της ψευδεπίγραφης αρμοδιότητας του υπουργείου του (υπουργείο Περιβάλλοντος, χα, χα, χα), αλλά κυρίως λόγω της εντοπιότητάς του από την Αργολίδα, της οποίας τυγχάνει βουλευτής, είχε και το κίνητρο και τα μέσα να συντονίσει την όλη μεθόδευση. Και η απόδειξη δεν άργησε να έρθει: Οι Ξυλοκαστρίτες εντόπισαν βίντεο με δηλώσεις του σε τοπικό κανάλι της Αργολίδας, όπου επαίρεται ότι το μόνο που απομένει προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα των σκουπιδιών της περιοχής (ΤΟΥ) είναι να δοθεί άμεσα από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Πελοποννήσου η άδεια λειτουργίας του ΧΥΤΑ Ξυλοκάστρου, ώστε να μπορέσει εκείνος να υπογράψει αμέσως τη μεταφορά των σκουπιδιών της Ερμιονίδας και της Τρίπολης (που ενδεχομένως εδώ εμπλέκεται στην ιστορία για το ξεκάρφωμα) στο Ξυλόκαστρο.

Να, λοιπόν, πώς κατασκευάζεται μια Κερατέα.

Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι επειδή κι αυτή ακόμα η μεθόδευση -παρά τον μακροχρόνιο σχεδιασμό- είναι έωλη και παράνομη, ο κ. υπουργός επικαλείται για μία ακόμη φορά, όπως το ’χουμε δει να γίνεται εκ συστήματος καθ’ όλη τη μνημονιακή περίοδο, ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΓΚΗ, λες και το πρόβλημα των σκουπιδιών προέκυψε αιφνιδιαστικά χθες.

Πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι το κόλπο τελικά δεν θα περάσει, όχι όμως και ότι αυτό θα επιτευχθεί με τρόπο αναίμακτο. Οι Ξυλοκαστρίτες έχουν κατανοήσει πολύ καλά περί τίνος πρόκειται, και σύντομα περιμένετε -αν χρειαστεί- ν’ ακούσετε νέα τους…

Το πιο τραγικό σ’ αυτή τη διδακτική ιστορία δεν είναι όλη αυτή η φτηνή μεθόδευση. Δεν είναι καν η πιθανότητα να δούμε την περιοχή να γίνεται θέατρο συγκρούσεων, όπως στην Κερατέα. Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως όλες οι συζητούμενες λύσεις απέχουν ακόμα έτη φωτός από το ζητούμενο, που είναι ένα αποκεντρωμένο σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων βασισμένο στην ιδέα της ανακύκλωσης, στη διαλογή στην πηγή, και πάνω απ’ όλα στην εφαρμογή πολιτικών μείωσης της παραγωγής σκουπιδιών.

Εδώ που τα λέμε, πέρα από τα εκάστοτε μικροπολιτικά παιχνίδια, αυτή είναι η βαθύτερη αιτία που κατασκευάζονται οι Κερατέες.

 Χριστόφορος Κάσδαγλης

Πηγή: http://www.thepressproject.gr/article/66481/Pos-kataskeuazetai-mia-Keratea

Διαβάστε περισσότερα...

EBU προς Αντώνη Σαμαρά: Η ΝΕΡΙΤ στερείται νομιμότητας, πλουραλισμού και ανεξαρτησίας

Δεν βρέχει κύριε πρωθυπουργέ, σας φτύνουν. Επιστολή κόλαφος της EBU, της «Ένωσης Δημόσιων Ραδιοτηλεοπτικών Οργανισμών της Ευρώπης» σχετικά με την τροπολογία που ψήφισε η συγκυβέρνηση στη Βουλή και με την οποία η ΝΕΡΙΤ γίνεται ξανά κρατικό όργανο.

Τα λέγαμε φυσικά από τη μέρα που ψηφίστηκε η επίμαχη τροπολογία. Μπήκε ταφόπλακα στην ανεξαρτησία του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Μέσα σε ένα μόλις βράδυ. Η επιστολή που αποκαλύπτουμε σήμερα στο e-tetRadio, επιστολή της EBU προς την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό προσωπικά, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Κι εννοείται πως γίναμε για μία ακόμα φορά ρεζίλι στους Ευρωπαίους! Σε αυτούς δηλαδή που θέλουμε να μοιάσουμε...

(αναδημοσίευση από το www.thepressproject.gr, καθώς και τοwww.e-tetradio.gr)

Ακολουθούν εκτενή αποσπάσματα της επιστολής που έστειλε η EBU στην κυβέρνηση στις 12 Αυγούστου - διαβάστε ΕΔΩ όλα όσα γράφαμε την ίδια μέρα.

«Όπως ξέρετε, το περσινό λουκέτο στην ΕΡΤ δημιούργησε ανησυχίες, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως, για το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα αλλά και την ελευθερία και τον πλουραλισμό στην Ελληνική Ραδιοτηλεόραση. Οι επικρίσεις μετριάστηκαν από την άμεση ίδρυση ενός άλλου φορέα και την υπόσχεση ότι αυτός θα είναι μακριά από πολιτικές παρεμβάσεις. Για την ακρίβεια, ο περσινός νόμος 4173/2013 της ΝΕΡΙΤ, παρουσίαζε έναν αριθμό από σημαντικές εγγυήσεις για την προστασία του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, από αδικαιολόγητες πολιτικές παρεμβάσεις, και οι κανόνες του διορισμού του εποπτικού συμβουλίου ήταν ένα σημείο-κλειδί σε αυτό».

«Είμαστε έκπληκτοι και απογοητευμένοι, γιατί αυτές οι διατάξεις (σ.σ. περί ανεξάρτητου φορέα της ΝΕΡΙΤ), άλλαξαν σχεδόν εν μια νυκτί, χωρίς την κατάλληλη κοινωνική διαβούλευση και συζήτηση, μην λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές που αφορούν τα νομικά εχέγγυα για την εξασφάλιση μιας ανεξάρτητης και πολυφωνικής σύνθεσης των εποπτικών οργάνων ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα».

«Παρόλο που κατανοούμε το ότι η προηγούμενη διαδικασία διορισμού (σ.σ. του εποπτικού συμβουλίου) ήταν περίπλοκη και χρονοβόρα, νιώθουμε ότι η καινούργια στερείται νομιμότητας, ως προς τον πλουραλισμό και την ανεξαρτησία, από τη στιγμή που η σύνθεση του εποπτικού συμβουλίου καθορίζεται από το Υπουργικό συμβούλιο και με μια απλή απόφαση πλειοψηφίας, βασιζόμενη σε μία (μη δεσμευτική) πρόταση από τον αρμόδιο υπουργό για τα θέματα Τύπου».

«Η διοίκηση της ΝΕΡΙΤ, βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Ο ένας δρόμος, οδηγεί στην εκπλήρωση των βασικών αρχών -με τον διορισμό ενός ανεξάρτητου εποπτικού συμβουλίου- για να είναι όντως η διοίκηση της ΝΕΡΙΤ, ανεξάρτητη. Αν ακολουθείται ο άλλος δρόμος, απλά θα επιβεβαιωθούν οι κριτικές για την δομή της ΝΕΡΙΤ, οι οποίες μπορεί να είναι ήδη αρνητικές και μεταφράζουν τις αλλαγές της περασμένης εβδομάδας σαν ένα πισωγύρισμα στο παλιό καθεστώς, των πολιτικών παρεμβάσεων. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή, η οποία -αν δεν ακολουθείται ο σωστός δρόμος- μπορεί να αναιρέσει τον δημόσιο χαρακτήρα της ΝΕΡΙΤ και να επιβεβαιώσει όλους όσοι φοβούνται ότι η ΝΕΡΙΤ περιέρχεται πάλι υπό καθεστώς πολιτικής επιρροής».

Διαβάστε περισσότερα...