"Πιτσιρίκος": Οι πιο πουτάνες από τις πουτάνες

του "Πιτσιρίκου"

Πότε θα μάθουμε τα ονόματα των δημοσιογράφων που λαδώνονταν από τη Siemens; Ποιοι είναι οι δημοσιογράφοι που είναι στο payroll του ΔΝΤ, ώστε να προωθούν τις μνημονιακές θέσεις; Ποιοι είναι οι δημοσιογράφοι που είναι στο payroll πολιτικών, πολυεθνικών, πρεσβειών και άλλων;

Για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω, αυτή η συζήτηση έχει σταματήσει. Αν και ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Χρίστος Βερελής είχε δηλώσει δημόσια πως η Siemens δεν είχε στο μισθολόγιό της μόνο πολιτικούς αλλά και δημοσιογράφους, δεν υπάρχει καμία εξέλιξη στο θέμα.

Σήμερα, πολλοί δημοσιογράφοι χάνουν τις δουλειές τους και υπάρχει επίκληση της αλληλεγγύης. Ναι, αλληλεγγύη, αλλά σε ποιους; Στα παπαγαλάκια της Siemens, του ΔΝΤ και της Ντόρας; Ε, όχι! Ας μάθουμε πρώτα ποιοι ήταν στο payroll –ήταν εκατοντάδες-, ώστε να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους υπόλοιπους.

Περιέργως, ούτε οι δημοσιογράφοι επιδεικνύουν ιδιαίτερη προθυμία να αποκαλυφτούν τα ονόματα των συναδέλφων τους που ήταν στο payroll. Ακόμα ένα μεγάλο λάθος για ένα επάγγελμα που άξιζε τους καλύτερους.

Με την ευκαιρία, δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι που είναι –και ήταν – στο payroll.

Στο payroll πολιτικών, μεγαλοεπιχειρηματιών και λοιπών είναι και συγγραφείς.

>

Δεν πιστεύει κανείς, βέβαια, πως όλοι αυτοί οι σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς τάσσονται αναφανδόν υπέρ της εκάστοτε κυβέρνησης επειδή το πιστεύουν.

Ούτε πιστεύει κανείς πως αυτή η σιωπή που έχει πλακώσει στον «πνευματικό κόσμο» -μετά τη χρεοκοπία της χώρας- είναι τυχαία.

Ο «πνευματικός κόσμος» της Ελλάδας είναι βαθύτατα υλικός. Και βαθύτατα εξαγορασμένος. Για την ακρίβεια, ξεπουλημένος.

Επίσης, δεν πιστεύει κανείς πως οι Έλληνες συγγραφείς –με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις- ζουν από τις πωλήσεις των βιβλίων τους. Εδώ γελάμε. Δυνατά.

Ποιοι είναι αυτοί οι Έλληνες συγγραφείς που είναι στο payroll; Θα τους δείτε στα κανάλια δίπλα σε κομψευόμενους «αριστερούς» δημοσιογράφους που ξεκίνησαν από το ΚΚΕ και τον Ριζοσπάστη και έκαναν εισοδισμό στα ΜΜΕ των νταβατζήδων για να ανατρέψουν το σύστημα από μέσα.

Θαυμάστε τους. Είναι οι πιο πουτάνες από τις πουτάνες.

(Ο τίτλος του κειμένου είναι από το βιβλίο «Το ποδήλατο του Λεονάρντο» του Paco Ignacio Taibo II.)

Διαβάστε περισσότερα...

Δ. Καζάκης:«Αν πει ο Τσίπρας διαγράφω το 70% του χρέους έχει γυρίσει το πιστόλι σε αυτούς που μας απειλούν»

Πίσω από τις δηλώσεις και τις πράξεις των κυβερνώντων για άλλη μια φορά διαβάζει άλλες εξελίξεις να δρομολογούνται ο πετυχημένος οικονομικός αναλυτής και μέλος του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου(ΕΠΑΜ), Δημήτρης Καζάκης, ο οποίος μίλησε στην ΕΡΑ Κομοτηνής.

Ο κ. Καζάκης τόνισε κατηγορηματικά πως η Ελληνική οικονομία βρίσκεται στο χειρότερο σημείο με τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα και ένα πολύ σκληρό πακέτο με μέτρα, -το χειρότερο μέχρι τώρα-να ακολουθεί στο επόμενο μνημόνιο.

«Λίγο πολύ ζούμε το κλίμα του Οκτώβρη του 2009 όπως και τότε είχαμε μια κυβέρνηση να καταρρέει κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά. Έτσι και τώρα έχουμε μια καταρρέουσα κυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα, έχουμε τη θλιβερή διάψευση του σεναρίου επιτυχίας-success story- και ένα χρέος να φτάνει στο 180% του ΑΕΠ. Με την δίμηνη παράταση δείχνει ο κυρίαρχος πια ξένος παράγοντας, ότι θέλει να θέσει και την επόμενη κυβέρνηση προ τετελεσμένων γεγονότων και με μια βόμβα στα χέρια».

Σε ότι αφορά την επιλογή Δήμα για την προεδρία της Δημοκρατίας, τη θεωρεί αποτυχημένη προκαταβολικά, καθώς κ. Σαμαράς επιθυμεί με μια στενή κομματική επιλογή, να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια…και να παραδώσει τα κλειδιά της παράταξης στην Καραμανλική πτέρυγα…η οποία στο μεταξύ μετά τη συντριβή που θα υποστεί στις επόμενες εκλογές…θα μεταλλαχθεί σε αντιμνημονιακή… έτοιμη να αναλάβει την μετά Τσίπρα εποχή…Αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (σ.σ. θεωρούν στο δίπολο ΝΔ -ΠΑΣΟΚ) ότι δεν θα αντέξει και σύντομα θα κληθούν οι…σωτήρες της καταστροφής να μας σώσουν και από την κυβερνώσα Αριστερά…

Είναι δεδομένο από τον κ. Καζάκη ότι οδηγούμαστε σε εκλογές, καθώς δεν θα βρεθούν οι 180, εκτός και αν έχουμε εκπλήξεις στην τρίτη ψηφοφορία…με άλλο υποψήφιο…

«Όμως και για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα! Ωραία βγαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτοδύναμος…Με ποιους θα κυβερνήσει; Είδατε τι είπε ο κ. Βενιζέλος στο βήμα της Βουλής; Με εμάς θα κυβερνήσετε αναγκαστικά (σ.σ. σαφώς και εννοεί τον κρατικό μηχανισμό) και εννοείται υπό το άγρυπνο βλέμμα του ξένου παράγοντα…»

Σύμφωνα με τον κ. Καζάκη, δύο είναι οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ: ή θα συντρίψει αυτό το κράτος ή θα υποταχθεί σε αυτό και θα συμβιβασθεί, οπότε οι μέρες είναι λίγες της κυβέρνησης της Αριστεράς. Δεν θα είναι δική τους μια κυβέρνηση και θα κάνουν τα πάντα για να την ρίξουν…

«Ο κ. Τσίπρας μπορεί με μια απλή κίνηση να γυρίσει το πιστόλι με το οποίο μας απειλούν εναντίον τους. Να βγει με μια απλή δήλωση και να πει ότι διαγράφει το 70% του χρέους και ότι διαπραγματεύεται μόνο για το 30%. Με αυτόν τρόπο θα διαπραγματευθεί από θέση ισχύος και θα το πετύχει με μια απλή δήλωση. Η ρήξη είναι μονόδρομος», υπογράμμισε ο κ. Καζάκης.

Σε ερώτηση που του απευθύνθηκε για το αν συνομιλεί με τον Αλέξη Τσίπρα, απάντησε πως ναι έχει μιλήσει μαζί του, ωστόσο υπάρχουν διαφωνίες στη διαχείριση αρκετών θεμάτων.

Ο κ. Καζάκης χαρακτήρισε ως αμετροέπεια τις κρυφές συναντήσεις στο Λονδίνο… «Δεν συζητάς με τα αρπακτικά των αγορών. Αυτό για μας είναι αιτία πολέμου. Εμείς δεν επιθυμούμε υπουργικά θώκα και θέσεις υψηλές. Εμείς θέλουμε να συσταθεί ένα ευρύτατο αντιμνημονιακό μέτωπο, ένας τρίτος πόλος που θα αναλάβει να ανατάξει τη Χώρα στην μετά μνημόνιο εποχή. Βασικά να διεμβολίσουμε το διπολισμό που έχει καταστήσει αυτό το καθεστώς της δουλοπαροικίας. Να βγούμε από το αδιέξοδο…άσχετα με το ποιες είναι οι ιδέες μας. Μας νοιάζει η Ελλάδα. Αυτό για την απλή δήλωση του ότι διαγράφει το 70% του χρέους το έχω πει στην συνάντησή μου με τον κ. Τσίπρα, καθώς του επανέλαβα πως η ευθεία σύγκρουση είναι ο μόνος δρόμος».

Καταλήγοντας απαντώντας στην ερώτηση για το ότι έσπευσαν κάποιοι να επικροτήσουν την επιλογή Δήμα, σχολίασε με πίκρα και οργή: «Είμαστε υπό κατοχή, τι να διαφορετικό να περιμέναμε;»

Πηγή: http://www.komotinipress.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δ. Καζάκης: Η ανισότητα βλάπτει την οικονομική ανάπτυξη, βρίσκει έρευνα του ΟΟΣΑ

του Δημήτρη Καζάκη

H μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων θα τονώσει την οικονομική ανάπτυξη, σύμφωνα με νέα ανάλυση του ΟΟΣΑ. Η εργασία αυτή διαπιστώνει ότι οι χώρες όπου η ανισότητα εισοδήματος μειώνεται αυξάνεται ταχύτερα από ό, τι εκείνες με αυξανόμενη ανισότητα.

Το μοναδικό και μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ανάπτυξη είναι η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ της κατώτερης μεσαίας τάξης και των φτωχών νοικοκυριών σε σχέση με την υπόλοιπη κοινωνία. 

Η εκπαίδευση είναι το κλειδί: η έλλειψη επενδύσεων στον τομέα της εκπαίδευσης από τους φτωχούς είναι ο κύριος παράγοντας πίσω από την ανισότητα που βλάπτει την ανάπτυξη.

"Τα αδιάσειστα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η αντιμετώπιση του υψηλής και αυξανόμενης ανισότητας είναι κρίσιμης σημασίας για την προώθηση μιας ισχυρής και βιώσιμης ανάπτυξης και πρέπει να είναι στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης», δήλωσε ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ Άγγελος Gurría. «Οι χώρες που προωθούν την ισότητα των ευκαιριών για όλους από την παιδική ηλικία είναι εκείνες που θα αναπτυχθούν και θα ευημερήσουν."

Η αύξηση των ανισοτήτων εκτιμάται ότι έχει αφαιρέσει περισσότερο από 10 ποσοστιαίες μονάδες από την ανάπτυξη στο Μεξικό και τη Νέα Ζηλανδία κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών έως τη Μεγάλη Ύφεση. Στην Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, το αθροιστικό ποσοστό αύξησης θα ήταν έξι έως εννέα ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα αν οι εισοδηματικές ανισότητες δεν είχαν διευρυνθεί. Το ίδιο και στη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία, αν και από χαμηλά επίπεδα. Από την άλλη πλευρά, η μεγαλύτερη ισότητα βοήθησε να αυξήσει το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιρλανδία πριν από την κρίση. Σύμφωνα πάντα με την ανάλυση του ΟΟΣΑ.

Ο αντίκτυπος της ανισότητας στην ανάπτυξη απορρέει από τη διαφορά μεταξύ του χαμηλότερου 40% με την υπόλοιπη κοινωνία, κι όχι μόνο με το φτωχότερο 10% του πληθυσμού. Τα προγράμματα κατά της φτώχειας δεν είναι αρκετά, λέει ο ΟΟΣΑ. Οι μεταβιβάσεις μετρητών, δηλαδή η αύξηση της αγοραστικής δύναμης των λαικών στρωμάτων, καθώς και η αύξηση της πρόσβασης σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως η εκπαίδευση υψηλής ποιότητας, η γενική παιδεία και η υγειονομική περίθαλψη, αποτελούν μια ουσιαστική κοινωνική επένδυση για τη δημιουργία μεγαλύτερης ισότητας των ευκαιριών σε μακροπρόθεσμη βάση.

Η ανάλυση του ΟΟΣΑ βρίσκει επίσης ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι αναδιανεμητικές πολιτικές, όπως είναι οι φόροι και οι κοινωνικές παροχές, βλάπτουν την οικονομική ανάπτυξη, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές οι πολιτικές είναι καλά σχεδιασμένες, στοχευμένες και εφαρμόσιμες.

Η έρευνα αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι δεν μπορεί να υπάρξει διέξοδος και ανάκαμψη από την κρίση, αν δεν υπάρξουν πολιτικές γενναίας αναδιανομής εισοδήματος και πλούτου υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Αν δεν υπάρξει ένα σύγχρονο κράτος που εγγυάται δωρεάν δημόσιες υπηρεσίες υγείας και παιδείας ειδικά προς τα πιο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού. Μόνο που για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να απαλλαγούν οι οικονομίες και οι λαοί από τα χρέη και την θανάσιμη εξάρτησή τους από τις χρηματαγορές.

Πώς είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο, όταν μια χώρα σαν την Ελλάδα έχει τεθεί υπό κατοχή, έχει χάσει την αυτοδιάθεσή της και δεν διαθέτει ούτε καν νόμισμα για να χρηματοδοτήσει την αναγκαία αύξηση των λαικών εισοδημάτων και των κοινωνικών πολιτικών χωρίς να φορτώνεται χρέη; Να γιατί επείγει η καταγγελία και η μονομερής διαγραφή του χρέους, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από την εισαγωγή εθνικού νομίσματος σε συνθήκες εθνικής κυριαρχίας και αυτοδιάθεσης. Διαφορετικά, βαδίζουμε σε εθνική τραγωδία.

Διαβάστε περισσότερα...

Γ. Δελαστίκ: Ψήφο Εμπιστοσύνης από 180 Βουλευτές Θέλει η Κυβέρνηση!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Ποια εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας; Ποια «πολιτική αβεβαιότητα»; Την επιβίωσή του ως πρωθυπουργού για ενάμιση ακόμη χρόνο προσπαθεί να αποσπάσει παντοιοτρόπως ο Αντώνης Σαμαράς! 

Όλοι οι Έλληνες φυσικά το έχουν καταλάβει και γι' αυτό ετοιμάζονται για βουλευτικές εκλογές. Το κακό για την κυβέρνηση όμως είναι ότι το έχουν καταλάβει και οι ξένοι, οι οποίοι μάλιστα δεν έχουν κανέναν δισταγμό να το γράψουν. Είναι πολύ χαρακτηριστική η αρχή της ανάλυσης των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» στο χθεσινό τους φύλλο. «Αποφασίζοντας αυτή την εβδομάδα να επιταχύνει την εκλογή ενός νέου Προέδρου της Ελλάδας, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έστειλε στροβιλιζόμενη τη χώρα προς μια μοιραία απόφαση: είτε να επικυρώσει το γάντζωμά του στην εξουσία είτε να ανοίξει την πόρτα σε μία εκ θεμελίων επανεξέταση των πολιτικών της λιτότητας που έχουν για πέντε χρόνια καθορίσει τη ζωή σε μια χώρα που βρίσκεται σε οικονομική ύφεση» γράφει η αμερικανική εφημερίδα και προχωρεί στην ανάλυση του τι ακριβώς ζητά επί της ουσίας ο Έλληνας πρωθυπουργός:

«Το αίτημα του κ. Σαμαρά προς το Κοινοβούλιο να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας -μια σε μεγάλο βαθμό τελετουργική θέση- ισοδυναμεί προς την αναζήτηση ψήφου εμπιστοσύνης για την κεντροδεξιά του κυβέρνηση...». Ακριβώς αυτό είναι. Ψήφο εμπιστοσύνης όχι από τους 155 δικούς του κυβερνητικούς, αλλά από... 180 (!) βουλευτές ζητάει κατ' ουσίαν ο πρωθυπουργός. Ακριβώς την ίδια θεώρηση έχουν και οι βρετανικοί «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου και μάλιστα στο κύριο άρθρο τους: «Η εκλογή του Έλληνα Προέδρου, ενός συνταγματικού διακοσμητικού προσώπου χωρίς πραγματική εξουσία, υπό φυσιολογικές συνθήκες είναι άνευ σημασίας.

Οι τρεις γύροι ψηφοφοριών όμως που αρχίζουν στις 17 Δεκεμβρίου είναι στην πραγματικότητα ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Σαμαρά. Η πρόκληση των ψηφοφοριών αυτών συνιστά τζογάρισμα εκ μέρους του πρωθυπουργού με υψηλό διακύβευμα σε μια κρίσιμη στιγμή για την οικονομία της Ελλάδας και για την ευρύτερη Ευρωζώνη» υπογραμμίζει η αγγλική εφημερίδα. Θα βρεθούν άραγε 180 βουλευτές, ανεξαρτήτως των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν, οι οποίοι θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου; Για την ώρα, τίποτα δεν δείχνει κάτι τέτοιο - γι' αυτό και όλοι οι ξένοι παρατηρητές και οι ξένες εφημερίδες μιλούν από χθες για τα πιθανά αποτελέσματα των πρόωρων βουλευτικών εκλογών, τονίζοντας όλοι τους πως αν γίνουν εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι το φαβορί για τη νίκη.

Αν η κυβέρνηση αποτύχει να βρει τους 180 βουλευτές, αυτό «θα οδηγήσει σε εθνικές εκλογές στις αρχές του επόμενου χρόνου, δίνοντας στο αριστερό αντιπολιτευτικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που τώρα προηγείται στις δημοσκοπήσεις, μια ευκαιρία να αναλάβει και να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του να οδηγήσει την Ελλάδα μακριά από τη λιτότητα» γράφουν χαρακτηριστικά οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», οι οποίοι δεν κρύβουν τη διακριτική συμπάθειά τους προς τον Αλέξη Τσίπρα και το ενδεχόμενο να κυβερνήσουν αυτός και ο ΣΥΡΙΖΑ την Ελλάδα.

Αντιθέτως οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου συνδέονται με εκείνα τα βρετανικά επιχειρηματικά συμφέροντα που επιθυμούν στενότατους δεσμούς με τη Γερμανία. Γι' αυτό και υπογραμμίζει ηεφημερίδα στο χθεσινό κύριο άρθρο της ότι «η καλύτερη ελπίδα για την Ελλάδα είναι να κερδίσει ο κ. Σαμαράς την επερχόμενη ψηφοφορία». Στο ίδιο κύριο άρθρο της όμως η λονδρέζικη εφημερίδα ομολογούσε χθες μεταξύ άλλων και τα εξής: «Η ανακοίνωση Σαμαρά τον Οκτώβριο ότι η Ελλάδα θα έβγαινε από το πρόγραμμα διάσωσης στο τέλος αυτής της χρονιάς συνιστούσε κακή εκτίμηση. Ήταν σχεδιασμένη ως εξιλαστήριο δώρο σε ένα κοινό εξαντλημένο από τη λιτότητα.

Το μόνο που πέτυχε όμως ήταν να προκαλέσει συναγερμό στους κατόχους ομολόγων, οι οποίοι είδαν την κίνηση ως πρόωρη. Ως αποτέλεσμα αυτού, ο κ. Σαμαράς βρίσκεται τώρα ο ίδιος σε μια πολιτική τρύπα!». Ακόμη και η γερμανική «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» τονίζει σε χθεσινό ρεπορτάζ της ότι «αν η Ελλάδα προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές, το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ θεωρείται φαβορί». Η εφημερίδα της γερμανικής ελίτ γράφει τα παραπάνω, χωρίς να κρύβει τη σφοδρότατη αντιπάθειά της προς τον ΣΥΡΙΖΑ. «Μια εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές θα επιβάρυνε πολύ το κλίμα στις χρηματαγορές» υπογραμμίζει. Είναι προφανές ότι κανένας δεν θεωρεί πως, αν η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές, υπάρχει πιθανότητα νίκης της ΝΔ.

*Δημοσιεύθηκε στο ''ΕΘΝΟΣ'' την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2014

Διαβάστε περισσότερα...

K. Βαξεβάνης: Βρώμικη εντολή Σαμαρά

του Κώστα Βαξεβάνη

Η Χρυσή Αυγή έδωσε στη δημοσιότητα ηχητικό στο οποίο ο πρωθυπουργός της χώρας ακούγεται να λέει διάφορα πράγματα που αποδεικνύουν, όπως υποστηρίζουν, την παρέμβασή του στη Δικαιοσύνη. Ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται να λέει «πες στον ψηλό τον Παναθηναϊκάκια, οι επόμενοι τρεις που θα πάνε να τους γαμήσει».

Σύμφωνα με όσα έχει πει ο Κασιδιάρης στο παρελθόν, ο «παναθηναϊκάκιας» είναι ο υπεύθυνος της εισαγγελικής έρευνας για τη Χρυσή Αυγή, Εισαγγελέας εφετών Ισίδωρος Ντογιάκος. Η εντολή Σαμαρά λοιπόν φαίνεται να αφορά την προφυλάκιση των Ηλιόπουλου, Γερμενή και Μπούκουρα.

Τα θέματα που προκύπτουν από αυτή τη δημοσιοποίηση είναι σοβαρά.

Κατ'αρχάς, δεν μπορεί μια Δημοκρατία, πολύ περισσότερο ένας πρωθυπουργός και η κυβέρνηση, να χρησιμοποιούν ως επιχείρημα πως «αυτά τα λέει η Χρυσή Αυγή». Το πραγματικό ερώτημα είναι αν ισχύουν κι όχι ποιός τα λέει. Οι φασίστες κρίνονται κι αντιμετωπίζονται επί της αλήθειας που υπάρχει κι όχι αυτής που αποκρύπτεται. Άρα ο πρωθυπουργός οφείλει να απαντήσει σήμερα για όσα ακούγονται να λέει.

Υπεκφυγή είναι και το επιχείρημα πως όλα αυτά έχουν υποκλαπεί, άρα δεν αποτελούν στοιχεία. Μπορεί να μην αποτελούν στοιχείο για δίκη αλλά αποτελούν στοιχεία για την κοινή λογική και την πολιτική κρίση.

Ακόμη και νομικά όμως, όταν ακούγεται ο πρωθυπουργός να σχεδιάζει πράγματα ενάντια στο δημόσιο συμφέρον, αυτά μπορούν να σταθούν ως αποδεικτικά στοιχεία.

Το γεγονός ότι ο Αντώνης Σαμαράς βρίζει ως θαμώνας μαγαζιού της Τρούμπας τη δεκαετία του 60, το αφήνω να το λύσει ο ίδιος ως λογαριασμό με την Παναγία και τα θεία που τόσο συχνά επικαλείται ως μοναδικός έχων την ιερή πιστοποίησή τους.

Ως έλληνα πολίτη όμως με ενδιαφέρει αν ο πρωθυπουργός της χώρας παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη και χειρίζεται εισαγγελείς και λειτουργούς της Δικαιοσύνης ως πιόνια ενός συστήματος διαπλοκής.

Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τη δικαιολογία ότι αυτά τα λένε οι φασίστες. Σε τελευταία ανάλυση αυτών των φασιστών συνομιλητής ήταν μέσω Μπαλτάκου, τα συνθήματά τους αντέγραψε και η μόνη αντιπαλότητα που έχει μαζί τους σχετίζεται με το θέρισμα των ψήφων τους που δικαιωματικά θεωρεί πως του ανήκουν.

Επειδή στον πρωθυπουργό αρέσουν τα θέματα Ασφάλειας και θεωρεί πως είναι ο μοναδικός εκφραστής της, πρέπει επίσης να απαντήσει πώς γίνεται να ηχογραφούν συνομιλίες του και ως ποιό σημείο το έχουν κάνει. Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε όταν αποκαλύψαμε πως στο Μέγαρο Μαξίμου βρέθηκε λογισμικό παρακολούθησής του. Και να τώρα που εμφανίζεται και ηχητικό. Ποιοί και πώς τον παρακολουθούν και τον καταγράφουν; Αν είναι εξωτερικοί παράγοντες είναι σοβαρό. Αν είναι συνεργάτες του είναι ακόμη πιο σοβαρό. Ο εραστής της Ασφάλειας είναι τρύπιος από παντού.

Ο Εισαγγελέας Εφετών Ισίδωρος Ντογιάκος και τα όργανα της Δικαιοσύνης πρέπει επίσης να απαντήσουν γι' αυτά που μαθαίνει η κοινή γνώμη. Δεν φτάνει να απαντά ο κύριος Ντογιάκος «το μόνο αληθές είναι πως είμαι Παναθηναικός». Αν το ηχητικό είναι αληθινό, πράγμα που είναι εύκολο να διαπιστωθεί, τότε ο Σαμαράς δεν έδωσε μια εντολή για να μεταβιβαστεί στο υπερπέραν. Πρέπει σήμερα να ξεκινήσει έρευνα για το ποιοί ήρθαν σε επαφή με τον Ντογιάκο την επίμαχη περίοδο.

Για τους καλόπιστους που δε θέτουν το θέμα επί τάπητος «για να μην ρίχνουν νερό στο μύλο της Χρυσής Αυγής» έχω να πω πως τη Δημοκρατία συνθέτει το σύνολο των δικαιωμάτων και όχι οι εξαιρέσεις από τα δικαιώματα. Όποιος δεν θέλει να αβαντάρει τη Χρυσή Αυγή πρέπει απλώς να υποστηρίξει τη Δημοκρατία και να καταδείξει όσους την απειλούν με οποιοδήποτε τρόπο. Τόσο απλά...

από το «Κουτί της Πανδώρας»

Διαβάστε περισσότερα...

E.ΠΑ.Μ.: Προς την κορύφωση του δράματος!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Στο χειρότερο σημείο από την αρχή της κρίσης βρίσκεται σήμερα η χώρα μας.

Η κυβερνώσα συμμορία κατάφερε να οδηγήσει την Ελλάδα σ’ ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σημείο. Oλα τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα έχουν καταλυθεί, ενώ ολόκληρη η επικράτεια σε εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο καταστρέφεται ολοκληρωτικά.

Η αποικία Ελλάδα προορίζεται να διαμελιστεί και να μετατραπεί σε οικόπεδο, για να μοιραστεί στη συνέχεια σε όσους ξένους και ντόπιους γύπες ορέγονται την προνομιακή της θέση, τον πλούτο της, την δημόσια και ιδιωτική περιουσία όσων την πότισαν και την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους.

Η σκόπιμη θεσμική και οικονομική κατάρρευση, η αποδόμηση του πολιτειακού, η δικαιοσύνη ως τιμωρός του λαού και προστάτης των ισχυρών και των τραπεζών, ο εκφασισμός του σκληρού πυρήνα των δομών του κράτους και ο εθνικός ενδοτισμός, αποτελούν την εκρηκτική ύλη στα χέρια του μαύρου μετώπου. Πειθαρχώντας στις εντολές των ξένων επικυρίαρχων, είναι έτοιμοι να την πυροδοτήσουν, διαμορφώνοντας τις συνθήκες για την τελική αναμέτρηση με τον λαό μας.

Τις τελευταίες ημέρες βιώνουμε την κορύφωση του δράματος, αφού:

- Το success story αποτελεί πλέον την μεγαλύτερη πολιτική απάτη του φερόμενου ως πρωθυπουργού. Η σκληρή γραμμή των δανειστών δεν αφήνει περιθώρια ελιγμών όχι μόνο στην κυβερνώσα συμμορία αλλά και σε όποια διάδοχη κυβέρνηση φιλοδοξεί να διαπραγματευτεί μαζί τους. Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας μέσω της δανειακής σύμβασης, η -επί της ουσίας- στέρηση του δικαιώματος σύνταξης κρατικού προϋπολογισμού σύμφωνα με τις ανάγκες του λαού και ο απόλυτος έλεγχος των συστημικών τραπεζών από τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης.

- Το κοινοβούλιο δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα πεδίο ανταγωνισμού στο πλαίσιο του... κοινοβουλευτκού κρετινισμού. Ένας στίβος χρηματισμού και μεθοδεύσεων, στο πλαίσιο της συμφωνίας των σφετεριστών της λαϊκής κυριαρχίας. Εκεί όπου η επίκληση της νομιμότητας γίνεται μόνον όταν πρόκειται να επιβεβαιωθεί η κατάλυση κάθε έννοιας συνταγματικού δικαίου και να νομιμοποιηθεί η πιο αντιλαϊκή κυβέρνηση της μεταπολιτευτικής περιόδου.

- Η δυνατότητα απόδοσης δικαιοσύνης στον έλληνα πολίτη, σε κάθε πτυχή του κοινωνικού και εργασιακού βίου, βρίσκεται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η δικαστική εξουσία μόνο κατ’ επίφαση είναι ανεξάρτητη και δεν λειτουργεί με γνώμονα την προάσπιση των δικαιωμάτων του λαού. Αυτό που απομένει είναι να τεθεί η ταφόπλακα πάνω από το πτώμα της Δικαιοσύνης, με την αλλαγή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

- Η φασιστικοποίηση και η προσπάθεια αποδόμησης της ζωντανής ελληνικής ιστορίας και των αγώνων για δημοκρατία στον τόπο μας, παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις μέσα στις δομές λειτουργίας του κράτους. Ενώ οι πολιτειακοί παράγοντες φαίνονται εντελώς ανάξιοι να υπερασπίσουν ιερά και όσια, την ίδια την δημοκρατία, απέναντι στην απολυταρχία της άρχουσας τάξης. Διαστρεβλώνοντας την έννοια της φιλίας μεταξύ των λαών, επιχειρούν να αποκαθάρουν τα φρικτά εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας, προκειμένου να ξεχαστεί το ποιοι ήταν οι θύτες και ποιοι τα θύματα.

- Η ληστοσυμμορία που διαχειρίζεται προς όφελος ξένων συμφερόντων τις τύχες της χώρας, μάς οδηγεί μαθηματικά σε νέα εθνική προδοσία, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, με την ενδοτική πολιτική απέναντι στο νεο-οθωμανισμό και τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας. Το διήμερο της επίσκεψης κορυφής του τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα και οι προκλητικές δηλώσεις του περί επίλυσης του Κυπριακού και κοινής εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της ΑΟΖ της μεγαλονήσου, ξεπερνά κάθε φαντασία.

- Από δω και στο εξής κάθε μεμονωμένη και ασύντακτη προσπάθεια κινητοποίησης και αντίστασης των πολιτών στις πολιτικές της βαρβαρότητας θα αντιμετωπίζεται από τις δυνάμεις καταστολής εν τη γενέσει της, διασπείροντας τον φόβο και τον τρόμο στην ήδη κατακερματισμένη και αποσβολωμένη κοινωνία. Η απαγόρευση των συναθροίσεων και των διαδηλώσεων μαρτυρά αφ’ ενός τον τρόμο των κυβερνώντων μπροστά σε πιθανή γενικευμένη εξέγερση, αφ’ ετέρου την υιοθέτηση όλο και πιο φασιστικών πρακτικών και τακτικών.

Μπροστά σ’ αυτή προοπτική, που στην τελική της έκβαση θα εμφανίζει όλα τα χαρακτηριστικά μιας ανοικτής δικτατορίας χωρίς προσχήματα, το Ε.ΠΑ.Μ.:

- Απευθύνει για πολλοστή φορά έκκληση στα κόμματα της αντιπολίτευσης και τους ανεξάρτητους βουλευτές, που σέβονται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των ελλήνων πολιτών, να παραιτηθούν –χωρίς δεύτερη σκέψη– από το απονομιμοποιημένο κοινοβούλιο. Να σταματήσουν επί τέλους να προσφέρουν άλλοθι δημοκρατικής νομιμότητας στο κατοχικό καθεστώς της πρωτοφανούς βαρβαρότητας και στην κυβερνώσα συμμορία της ακραίας εθελοδουλίας. Τι θα πρέπει να συμβεί ακόμα σ΄ αυτόν τον τόπο για να κατανοήσουν τα αυτονόητα; Πόσες χιλιάδες θυμάτων της πρωτοφανούς γενοκτονίας πρέπει να θρηνήσουμε ακόμα για να αντιληφθούν ότι έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια ανοχής; Αν διαθέτουν ακόμα κάποια ψήγματα ανθρώπινης ευαισθησίας και αν έχουν ακόμα τη δυνατότητα να συναισθανθούν -έστω στοιχειωδώς- την τεράστια ευθύνη απέναντι στη χώρα και το λαό, να εγκαταλείψουν ΤΩΡΑ τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Και να ενωθούν με το λαό στο πλαίσιο ενός ανένδοτου αγώνα με αδιαπραγμάτευτο στόχο την ανατροπή. Τίποτα λιγότερο!

- Καλεί όλες τις δημοκρατικές αντιμνημονιακές δυνάμεις, σύμπασες τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες που αντιλαμβάνονται και βιώνουν τις συνέπειες της καταστροφικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής και τον κάθε συμπολίτη που ανησυχεί για το μέλλον αυτού του τόπου, σε μια οργανωμένη και ενωτική σύμπραξη με έναν και μοναδικό στόχο: Τη συντριβή του άθλιου καθεστώτος που επέβαλαν στη χώρα μας δανειστές και τοκογλύφοι!

Δεν υπάρχουν πλέον άλλα περιθώρια!

ΕΝΟΤΗΤΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.

Αθήνα 7/12/2014

Διαβάστε περισσότερα...

Δ. Καζάκης: Οι σημερινοί απολογητές του Γ Ράιχ

του Δημήτρη Καζάκη

 

Η αναγόρευση του Γερμανού ιστορικού Χάινζ Ρίχτερ σε επίτημο διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Κρήτης, έγινε αφορμή για να αναμοχλεύσουμε την ιστορία μας. Να θυμηθούμε επιτέλους τους αδικαίωτους αγώνες του ελληνικού λαού. Όχι μόνο το αίμα των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της ναζιστικής κατοχής, που από τότε περιμένουν ακόμη τη δικαίωσή τους, αλλά και τα παλλαϊκά αιτήματα της απελευθέρωσης για εθνική ανεξαρτησία και λαοκρατική αναγέννηση της Ελλάδας, που ενέπνευσαν την αντίσταση του ελληνικού λαού και παραμένουν έως σήμερα ανεκπλήρωτα.

Σε μια εποχή όπου η ιστορία των αγώνων και της αντίστασης του ελληνικού λαού, βιάζεται με τον πιο κατάφορο τρόπο, τόσο από τα δεξιά, όσο και από τα αριστερά, προκειμένου να σβήσουν οι συλλογικές μνήμες από τα ιστορικά αιτήματα της εθνικής αξιοπρέπειας, της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, η κοινή γνώμη επέδειξε μια αξιοθαύμαστη ευαισθησία. Βλέπετε ο λαός μας προορίζεται για δουλοπάροικος νέων καταχτητών και δεν μπορεί να ζει με "μύθους", δηλαδή με ηρωικές παραδόσεις και μνήμες αγώνων για την ελεθερία.

Ένας ακόμη απολογητής των ναζί

Η φασαρία που ξεσηκώθηκε είχε σαν θρυαλλίδα το βιβλίο του κ. Ρίχτερ με τίτλο, Operation Merkur: Die Eroberung Der Insel Kreta Im Mai 1941 (Επιχείρηση Ερμής: Η κατάκτηση του νησιού της Κρήτης το Μάιο του 1941). Στο βιβλίο αυτό ο κ. Ρίχτερ χαρακτηρίζει την Μάχη της Κρήτης ως «στρατιωτικό μύθο». Παράλληλα υιοθετεί την άποψη ότι «οι άτακτοι Κρήτες, που έλαβαν όπλα κατά των μονάδων εισβολής (αλεξιπτωτιστές, ορεινοί κυνηγοί), μεταχειρίστηκαν «βάναυσες» και «βάρβαρες πρακτικές σε βάρος των Γερμανών τραυματιών, αιχμαλώτων, ή και νεκρών,  παραβιάζοντας το Δίκαιο του Πολέμου». Ως απόδειξη χρησιμοποιεί αναφορές και μαρτυρίες των καταχτητών ναζί, χωρίς να κάνει τον κόπο να τις ερευνήσει επί τόπου, ή να τις αντιπαραβάλει έστω με άλλες μαρτυρίες και αναφορές από συμμαχικά και ελληνικά αρχεία.

Ο κ. Ρίχτερ με το βιβλίο του αυτό φανερώνεται όχι ως αντικειμενικός ιστορικός, στο μέτρο πάντα του δυνατού, αλλά ως χυδαίος απολογητής της επίσημης Γερμανίας. Υιοθετεί όλα τα τετριμένα μυθεύματα της επίσημης Γερμανίας, που χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα ώστε το Βερολίνο να μην αναγνωρίσει και να αποζημιώσει τα θύματα της θηριωδίας των δυνάμεων κατοχής στην Ελλάδα. Η κυριότερη απ' όλες τις μυθοπλασίες απολογητικής που χρησιμοποιεί είναι η επινόηση ότι το δίκαιο του πολέμου εκείνη την εποχή δεν επέτρεπε, ούτε προέβλεπε τη συμμετοχή πολιτών στις μάχες.

Ξεδιαντροπα και ύποπτα επιχειρήματα

Το μύθευμα αυτό υιοθέτησε κι αυτός που φαίνεται να εισηγήθηκε την αναγόρευση του Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο κ. Ανδρέας Στεργίου, καθηγητής του τμήματος πολιτικής επιστήμης. Μάλιστα στην εκπομπή Αντιθέσεις του Κρήτη TV (21 Νοεμβρίου) παρενέβη ο κ. Στεργίου προκειμένου να υπερασπιστεί την ιστορική "αντικειμενικότητα" του Ρίχτερ λέγοντας: "Προσέξτε, αυτό που δεν ειπώθηκε από το Βερολίνο στους αλεξιπτωτιστές είναι ότι εκεί που θα πάνε θα αντιμετωπίσουνε κάποιους πολίτες, κάποιους αντάρτες, οι οποίοι βάσει του τότε δικαίου του πολέμου, που δεν είναι η Συνθήκη της Γενεύης όπως ανέφερε ο αξιότιμος στρατηγός, αλλά η Συνθήκη της Χάγης, η οποία δεν αναγνώριζε τον ανταρτοπόλεμο. Προσέξτε τι γίνεται. Και γι' αυτό το λόγο αυτοί οι στρατηγοί που έδωσαν τις διαταγές, είτε δεν καταδικάστηκαν, είτε τους επιβλήθηκαν πολύ μικρές ποινές. Γιατί; Γιατί πολεμούσαν εναντίον ανθρώπων που υποτίθεται ότι απαγορευόταν να πολεμούν. Γιατί το πολεμικό δίκαιο εκείνης της εποχής δεν αναγνώριζε αυτούς τους ανθρώπους."

Αν και αυτό παπαγαλίζει η επίσημη Γερμανία από το 1948, εφοδιασμένη με αποφάσεις των στρατιωτικών δικαστηρίων της Νυρεμβέργης εκείνης της εποχής, δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας σ' αυτόν τον ισχυρισμό. Και είναι άκρως προκλητικό να ακούγεται από πανεπιστημιακό ένα τόσο απροκάλυπτο ψέμμα.

Η προκλητική αυτή δήλωση, μαζί με το γεγονός ότι η τελετή αναγόρευσης έγινε εν κρυπτώ με λιγοστούς και επιλεγμένους παρευρισκόμενους, αλλά και με τον Ρίχτερ να προσέρχεται και να αποχωρεί ως κλέφτης από τους χώρους του Πανεπιστημίου, δείχνει ότι τα κίνητρα της όλης ενέργειας δεν είναι καθόλου αθώα. Δεν ξέρουμε τι κρύβεται πίσω από την όλη υπόθεση για να δεχθεί κάποιος σαν τον Ρίχτερ, μια τόσο ατιμωτική τελετή αναγόρευσης, οι συνθήκες της οποίας θα έκαναν τον οποιονδήποτε να αρνηθεί να παραβρεθεί για λόγους αξιοπρέπειας. Με την προϋπόθεση βεβαίως ότι διαθέτει όντως αξιοπρέπεια. Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μια πολύ σκοτεινή ιστορία με πολλές ουρές. Και μάλλον θα την βρούμε μπροστά μας.

Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται

Φυσικά δεν έλειψαν κι εκείνοι που θέλησαν να εκμεταλλευτούν την όλη υπόθεση για τους δικούς τους πολιτικούς λόγους. Τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο βουλευτής Ηρακλείου της ΝΔ, κ. Λευτέρης Αυγενάκης, ο οποίος με κοινοβουλευτική του παρέμβαση προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ανδρέα Λοβέρδο, επισημαίνει ότι «οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης ήταν ελλιπείς και προβληματικές καθώς δεν υπήρξε καμία γραπτή εισήγηση, όπως προβλέπει ο νόμος», και υπογραμμίζει «πως είναι δυνατό να τελεί το Πανεπιστήμιο υπό κατάληψη και να γίνονται διαδικασίες αναγόρευσης;».

Βλέπετε οι "εγκέφαλοι" της αναγόρευσης του κ. Ρίχτερ ανήκουν στην πανεπιστημιακή φράξια του κ. Σταθάκη, βουλευτή και ηγετικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Εξού και το γεγονός ότι ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ τήρησε σιωπή ιχθύος, ενώ στελέχη του στο Ρέθυμνο προκαλούσαν με αισχρό τρόπο το κοινό αίσθημα των κρητικών, υιοθετώντας αισχρούς χαρακτηρισμούς για τον αγώνα του κρητικού λαού εναντίον των ναζί. Για τα κομματόσκυλα του κ. Σταθάκη η ευαισθησία των κρητικών, δεν είναι παρά απόδειξη του "εθνικισμού" τους. Έτσι ο κ. Αυγενάκης, ως βουλευτής της ΝΔ, βρήκε την ευκαιρία να καπιλευθεί πολιτικά το όλο θέμα σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Επιλεκτικά θιγόμενοι...

Σχετικές δηλώσεις και ανακοινώσεις έβγαλαν πολλοί. Ανάμεσά τους και το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών. Αυτό που κάνει, ωστόσο, εντύπωση είναι το γεγονός ότι σχεδόν κανένας απ' όλους αυτούς - ιδίως το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο επέδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία για την περίπτωση Ρίχτερ - δεν θίχτηκε από την κατάθεση στεφάνου και απόδοσης στρατιωτικών τιμών από τον κ. Κωσταράκο, αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στους τάφους των ναζί καταχτητών και εγκληματιών πολέμου στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο του Διονύσου.

Δεν ενοχλήθηκε σχεδόν κανένας από μια τέτοια πράξη, η οποία, από κάθε άποψη, είναι πολύ πιο σοβαρή κι έχει πολύ μεγαλύτερο ειδικό βάρος από την αναγόρευση του κ. Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα. Γιατί άραγε; Ηθελημένη άγνοια, σκοπιμότητα, ή μήπως γιατί δεν προσφέρεται για ηρωικούς δεκάρικους άνευ αντικρίσματος;

Μάλιστα, αν δεν είναι υπερβολή αυτό που δήλωσε η καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Ντανιέλα Μαρούδα, σχετικά με την αναγόρευση του Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα: «Ακόμη και αν η πρόθεση είναι θετική, το αποτέλεσμα ενδέχεται να καταστεί επικίνδυνο για τις νομικές θέσεις της Ελλάδας στο ζήτημα των γερμανικών οφειλών». Φανταστείτε πόσο πιο επικίνδυνη για τις νόμιμες απαιτήσεις του ελληνικού λαού έναντι της επίσημης Γερμανίας, μπορεί να αποβεί η πράξη του κ. Κωσταράκου. Το να ανησυχεί κανείς για το ένα και να αδιαφορεί για το άλλο, μας φαίρνει στο νου τη γνωστή αποστροφή από το κατά Ματθαίο (23.24), "οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες". Βλέπετε το ένα προσφέρεται για πολιτικά ανώδυνο αχό, ενώ το άλλο σε οδηγεί απευθείας σε σύγκρουση με το σημερινό καθεστώς κατοχής.

Οι δήμιοι της Κρήτης

Να θυμήσουμε εδώ ότι στο νεκροταφείο του Διονύσου είναι ενταφιασμένος οι στρατηγός Μύλλερ, ο δικαίως επονομαζόμενος "χασάπης της Κρήτης", ο δήμιος στρατηγός Μπρόγιερ και ο διαβόητος λοχίας Σούμπερτ. Οι δυο πρώτοι συνελήφθησαν στην Ελλάδα και οδηγήθηκαν σε δίκη από ελληνικό δικαστήριο για αντίποινα με πάνω από 6.700 εκτελεσθέντες ομήρους στην Κρήτη, για άλλες μαζικές δολοφονίες και σφαγές, συστηματική τρομοκρατία, απελάσεις, λεηλασία, απρόκλητη καταστροφή, βασανιστήρια και κάθε λογής κακομεταχείριση των πολιτών. Καταδικάστηκαν σε θάνατο στις 9 Δεκέμβρη 1946.

H ποινή τους εκτελέστηκε στο Χαϊδάρι στις 20 Μαίου 1947. Οι σωροί τους σήμερα βρίσκονται στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο του Διονύσου. Το ίδιο και του λοχία Φριτς Σούμπερτ, ο οποίος είχε δημιουργήσει ένα απόσπασμα από ντόπιους προδότες και ποινικούς από τις φυλακές με σκοπό την άσκηση τρομοκρατίας σε βάρος του πληθυσμού. Τα εγκλήματα των "σουμπερτέων", όπως ονόμαζε ο λαός της Κρήτης το απόσπασμα του Σούμπερτ, ξεπερνούν κάθε νοσηρή φαντασία. Ο Σούμπερτ δικάστηκε από ειδικό δικαστήριο στην Αθήνα, κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία πάνω από 250 αμάχων και καταδικάστηκε 27 φορές σε θάνατο. Η ποινή του εκτελέστηκε στις φυλακές Επταπύργιου της Θεσαλονίκης στις 22 Οκτωβρίου 1947. Η σωρός του βρίσκεται κι αυτή στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο του Διονύσου.

Θηριωδίες και δικαιολογίες

Οι δήμιοι της Κρήτης κατά τη διάρκεια της δίκης τους δικαιολόγησαν τις πρακτικές τους ως απόρροια στρατιωτικών αναγκών. Επικαλέστηκαν το δίκαιο του πολέμου που κατά τη γνώμη τους δεν επέτρεπε την ανάμιξη απλών πολιτών σε πολεμικές επιχειρήσεις. Ειδικά ο Μύλλερ δικαιολογώντας το ολοκαύτωμα της Βιάνου, που ο ίδιος διέταξε, είπε ότι έπρεπε να γίνει για να αποτρέψει την ενίσχυση των ανταρτών από τον πληθυσμό. Οι τακτικές αυτές είναι οι πλέον ενδεδειγμένες για έναν στρατό κατοχής. Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα τον ελληνικό στρατό λέγοντας ότι "η Ελλάς έχασε τον πόλεμο της Μικράς Ασίας διότι ο άμαχος πληθυσμός της Τουρκίας είχε λάβει μέρος εις τας μάχας κατά των Ελλήνων." (Ελευθερία, 20/11/1946).

Σε άλλη περίπτωση ο Μύλλερ θεώρησε αναγκαία τα ολοκαυτώματα της Βιάνου, των Ανωγίων και δεκάδων άλλων χωριών, μαζί και τις εκτελέσεις ομήρων, για λόγους στρατιωτικής ανάγκης. Χωρίς αυτές τις πρακτικές οι γερμανικές δυνάμεις θα ήταν αδύνατο να κρατήσουν το νησί. "Εις τοιαύτην περίπτωσιν η γερμανική στρατιωτική ηγεσία θα ευρίσκετο εις πολύ δύσκολον θέσιν και δεν θα ηδύνατο να εκτελέση το καθήκον της λόγω της μορφής του εδάφους και της αντιστάσεως του Κρητικού λαού." (Ελευθερία, 9/11/1946).

Οι παρεμβάσεις στην απόδοση δικαιοσύνης

Το δικαστήριο απέριψε όλες τις δικαιολογίες που επικαλέστηκαν οι δήμιοι της Κρήτης. Το πνεύμα της απόφασης του δικαστηρίου εναντίον των Μύλλερ και Μπρόγιερ αποτυπώνεται με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο από το πρωτοσέλιδο σημείωμα της εφημεριδας Ελευθερίας (12/12/1946): "Η εις θάνατον καταδίκη των δύο στυγερών δημίων της Κρήτης, των στρατηγών Μύλλερ και Μπρόγιερ, αποτελεί μίαν πράξιν δικαιοσύνης, επί της οποίας ουδεμία χωρεί υπαναχώρησις. Διότι τα εγκλήματα που διέπραξαν ούτοι εις βάρος του μαρτυρικού λαού της Κρήτης, υπήρξαν απόρροια όχι πολεμικής ανάγκης, αλλά της κτηνώδους εθνικοσοσιαλιστικής αρχής, κατά την οποία μόνο δια του αίματος, των εμπρησμών και των καταστροφών θα ήτο δυνατόν να διατηρηθή το γόητρον της Γερμανίας. Θέσαντες εαυτούς με τας πράξεις των οι δυο Γερμανοί δήμιοι έξω της πεπολιτισμένης ανθρωπότητος, δεν δικαιούνται καμιάς επιεικείας εκ μέρους της. Η εκτέλεσίς των πρέπει να γίνη αμέσως. Και το απόσπασμα να αποτελεσθή από Κρήτας."

Η ανησυχία της εφημερίδας δεν ήταν άδικη. Οι καταδικασθέντες είχαν αιτηθεί χάριτος. Με δεδομένο το γεγονός ότι οι δοσίλογοι της κατοχής εκείνη την εποχή βρίσκονταν υπό την προστασία της Βρετανίας, δίκαια ανησυχούσαν πολλοί ότι τελικά θα τους δωθεί χάρις. Όπως έγινε τελικά με έναν ακόμη δήμιο της Κρήτης, τον Γερμανό στρατηγό Αλεξάντερ Αντρέ, ο οποίος αν και υπεύθυνος για μαζικές δολοφονίες αμάχων στην Κρήτη, τελικά όταν δικάστηκε από ελληνικό δικαστήριο στην Αθήνα του επιβλήθηκε η ποινή της ισόβειας φυλάκισης για εγκλήματα πολέμου (22/12/1947). Ο βασιλιάς Παύλος  - μετά από απαίτηση της Δυτικής Γερμανίας και συνηγορία των ΗΠΑ - μετέτρεψε την ποινή του στις 23/12/1951 σε 4 χρόνια φυλάκισης. Έτσι στις 10/1/1952 ο Αντρέ αποφυλακίζεται και με συνοδεία από την Γερμανική πρεσβεία των Αθηνών επιστρέφει εξιλεωμένος πίσω στη Γερμανία. Πέθανε στο Βισμπάντεν στις 3/4/1979. 

Εθνοκάθαρση αλά Βέρμαχτ

Το 1945 υπό την αιγίδα του νεοσύστατου ΟΗΕ συστάθηκαν επιτροπές αποτίμησης των εγκλημάτων πολέμου στην Ελλάδα. Στην Κρήτη συστάθηκε μια τετραμελής επιτροπή υπό την προεδρεία του Νίκου Καζαντζάκη. Στις 17 Ιουνίου 1945 ξεκίνησε το έργο της και είχε σαράντα ημέρες για να το συμπληρώσει και να υποβάλλει τα πορίσματά της στα Ηνωμένα Έθνη. Η επιτροπή Καζαντζάκη χαρτογράφησε θηριωδίες που διαπράχθηκαν σε 106 χωριά της Κρήτης, που οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής κατέστρεψαν ολοσχαιρώς ως αντίποινα.

Ο κατάλογος των χωριών που επλήγησαν δεν περιλαμβάνει τα χωριά στα οποία έγιναν μόνο σφαγές αθώων, ή όπου καταστράφησαν μόνο λίγα σπίτια. Η επιτροπή Καζαντζάκη περιγράφει τρεις φάσεις στο ολοκαύτωμα της Κρήτης. Η πρώτη φάση αφορά στην περίοδο της Μάχης της Κρήτης και τα άμεσα επακόλουθά της. Πρωταγωνιστής αυτή την περίοδο ήταν ο Κουρτ Στούντεντ, διοικητής των δυνάμεων εισβολής. Σε οδηγία του που ονομάζεται Επιχείρηση Εκδίκηση, διέταξε τα στρατεύματά του να πυροβολούν πολίτες ανεξάρτητα από την ηλικία, ή το φύλο, να λεηλατούν και να καίνε χωριά, αλλά και να εξοντώσουν τον ανδρικό πληθυσμό ολόκληρων περιοχών. Η δεύτερη φάση καλύπτει την κατοχή, και η τρίτη αναφέρεται στην περίοδο της γερμανικής υποχώρησης.

Στις 2 του Ιούνη 1941, οι Γερμανοί, δύο ημέρες μετά την επικράτησή τους στη μάχη της Κρήτης, εκτέλεσαν όλο τον ανδρικό πληθυσμό στο κρητικό χωριό Κοντομαρί στην περιοχή των Χανίων, ως αντίποινα για την αντίστασή τους στη γερμανική εισβολή. Θεωρείται ως η πρώτη μαζική εκτέλεση αμάχων για αντίποινα σ' ολόκληρη την Ευρώπη.

Μια μονάδα αλεξιπτωτιστών υπό τις διαταγές του υπολοχαγού Horst Trebes εισήλθε στο Κοντομαρί, συγκέντρωσε όλους τους κατοίκους του χωριού και εκτέλεσε όλους τους άνδρες από 18 έως 50 ετών. Την ίδια ημέρα, τα ίδια τα γερμανικά στρατεύματα σκότωσαν 49 άνδρες στον Αλικιανό, 12 στην Αγία, και 25 στο Κυρτομάδο. Η σφαγή στο Κοντομαρί καταγράφηκε από την κάμερα του υπολοχαγού Franz-Peter Weixler, ο οποίος υπηρετούσε τότε ως ανταποκριτής προπαγάνδας της Wehrmacht.

Στις 3 Ιουνίου 1941, ένας γερμανικός λόχος υπό τον λοχαγό Νίμπερ εισβάλει στην Κάνδανο. Μετά τη δολοφονία 23 ανδρών και γυναικών, ο Νίμπερ αναρτά τη διαταγή του στρατηγού Στούντεντ, η οποία δήλωνε ότι η Κάνδανος θα καταστραφεί και ο πληθυσμός της θα πρέπει να εξολοθρευτεί αν γινόταν οποιαδήποτε προσπάθεια για επανεγκατάσταση. Μεταξύ εκείνων που εκτελούνται στην Κάνδανο ήταν ο Κώστας Αρχάκης, 103 χρονών, δύο ογδοντάχρονες γυναίκες και αρκετοί εβδομηντάχρονοι. Σε μια πράξη ακραίας βαρβαρότητας, οι Γερμανοί έριξαν τις δύο ηλικιωμένες γυναίκες στα σπίτια τους αφού προηγουμένως τους είχαν βάλει φωτιά. Λίγο αργότερα, ο λοχαγός Νίμπερ προήχθη σε ταγματάρχη για τη δράση του.

Μετά το τέλος του πολέμου, η Ελλάδα ζήτησε από τους Βρετανούς την έκδοση του στρατηγού Kurt Student, αλλά το αίτημα δεν έγινε δεκτό. Ο Στούντεντ δικάστηκε από τους Βρετανούς για κακομεταχείριση κρατουμένων και για τη δολοφονία αιχμαλώτων πολέμου στην Κρήτη. Κρίθηκε ένοχος για τρεις από τις οκτώ κατηγορίες. Καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλακή, αλλά απελευθερώθηκε το 1948 για «ιατρικούς λόγους». Ποτέ δεν κατηγορήθηκε για εγκλήματα κατά των αμάχων, όπως η σφαγή στο Κοντομαρί. Το Βρετανικό στρατοδικείο αποδέχθηκε ότι τα εγκλήματα κατά των αμάχων συνιστούσαν στρατιωτική ανάγκη.

Οι "σουμπερτέοι" με τη σειρά τους, οι περισσότεροι, όπως αναφέραμε, ήταν ντόπιοι δοσίλογοι και παλιοί ποινικοί που ο Σούμπερτ είχε απελευθερώσει από τις φυλακές με σκοπό την επάνδρωση ενός τάγματος θανάτου υπό τις διαταγές του, λάτρευαν τα βασανιστήρια και τους βιασμούς ειδικά ανήλικων κοριτσιών. Μαζί με το καμάρι του Γερμανικού στρατού, τους αλεξιπτωτιστές, επέδειξαν ιδιαίτερες επιδόσεις με την ξιφολόγχη. Ιδίως όταν επρόκειτο να "ξεγεννήσουν" εγκύους που έβρισκαν κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τους.

Αυτούς και πολλούς σαν κι αυτούς τίμησε στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο του Διονύσου ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ κ. Κωσταράκος καταθέτοντας στεφάνι στις 16 Νοεμβρίου, μετά από πρόσκληση της Γερμανίας. Βέβαια, η πρόκληση προέρχεται κυρίως από την Γερμανική πρεσβεία, η οποία επιμένει να στήνει τέτοιες εκδηλώσεις εξαγνισμού του παρελθόντος της. Απλά η εθελοδουλεία των κυβερνώντων είναι τέτοια, που τους είναι αδιανόητο να απαγορεύσουν στην επίσημη Γερμανία τέτοιες τελετές ρεβανσισμού.

Οι συνέπειες της πολιτικής των "ανοιχτών θυρών"

Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι το όλο θέμα των Γερμανικών στρατιωτικών νεκροταφείων στην Ελλάδα δεν ήταν κάτι απλό. Ήταν απαίτηση της επίσημης Γερμανίας, παρά το γεγονός ότι η ίδια αρνιόταν συστηματικά να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με την Ελλάδα ώστε να διευθετηθούν οι εκκρεμότητες του πολέμου ανάμεσα στις δυο χώρες. Να διευθετηθούν οριστικά οι οφειλές της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας για τα θύματα των φρικαλεοτήτων, που διέπραξαν οι δυνάμεις κατοχής, τις καταστροφές που υπέστη η χώρα, αλλά και το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο.

Η δυτική Γερμανία αρχίζει να πιέζει για τη δημιουργία Γερμανικών στρατιωτικών νεκροταφείων ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Στην αρχή απαιτούσε τη δημιουργία μεγαλόπρεπων μαυσολείων στην Κρήτη και στην Αττική. Η πρώτη κυβέρνηση που φαίρνει ΝΔ στη Βουλή για την ίδρυση των νεκροταφείων ήταν της ΕΡΕ το 1961. Το παραμύθι ήταν απλό. Την εποχή εκείνη η Γερμανία υποσχόταν την ίδρυση ενός "κονσόρτσιουμ" με την Ελλάδα που θα χρηματοδοτούσε μεγάλες επενδύσεις σε υποδομές ενέργειας και βιομηχανίας που είχε ανάγκη ο τόπος.

Με το αζημίωτο, βέβαια, καθ' ότι η ιδιοκτησία των υποδομών θα περνούσε στο "κονσόρτσιουμ". Στις στήλες των εφημερίδων έβρεχε εκατοντάδες εκατομμύρια μάρκα, που δήθεν θα έρχονταν στην φτωχή Ελλαδίτσα ως "βοήθεια" από τη Γερμανία. Ο υπουργός συντονισμού της κυβέρνησης ΕΡΕ, Π. Παπαληγούρας, στις 21 Ιουλίου 1962 ξεκινούσε για τη Βόννη, όπου δηλώνει στο Γερμανικό πρακτορείο ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να ακολουθήσει πολιτική "ανοικτών θυρών" για τους ξένους κεφαλαιούχους (Ελευθερία, 22/7/1962). Μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μην δώστε.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση της ΕΡΕ κατέθετε στο κοινοβούλιο το ΝΔ για τα Γερμανικά στρατιωτικά νεκροταφεία. Ήταν ένα από τα πολλά ανταλλάγματα που ζητούσε η Γερμανία για την δήθεν "βοήθειά" της. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1962, η ελληνική βουλή με μόνο τις ψήφους των βουλευτών της ΕΡΕ εγκρίνει τα δυο Γερμανικά στρατιωτικά νεκροταφεία. Το ένα επρόκειτο να δημιουργηθεί στην περιοχή της μονής Νταού Πεντέλης και θα στοίχιζε 200 χιλιάδες δραχμές, τα οποία θα κατέβαλε η ελληνική κυβέρνηση. Το άλλο θα βρισκόταν πλησίον των Χανίων με κόστος 250 χιλιάδες δραχμές, το οποίο θα επιβάρυνε την Γερμανική κυβέρνηση.

Αξίζει τον κόπο να σημειώσουμε τις αντιδράσεις. Σύσσωμη η αντιπολίτευση αρνήθηκε να αποδεχθεί τέτοια προσβολή της εθνικής αξιοπρέπειας. Η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, που την εποχή εκείνη είχε κυρήξει ανένδοτο, τόνισε ότι η μόνη αποδεκτή λύση θα ήταν η επιστροφή των νεκρών στην Γερμανία. Το ίδιο δήλωσε και η ΕΔΑ. Χαρακτηρίστηκε εθνική μειοδοσία και έγκλημα η δημιουργία των Γερμανικών στρατιωτικών νεκροταφείων.

Πλήθος αντιδράσεων

Δεν ήταν μόνο η αντιπολίτευση. Υπήρξαν μαζικότατες αντιδράσεις εναντίον της ίδρυσης των νεκροταφείων. Βλέπετε οι μνήμες ήταν ακόμη νωπές. "Ανουσιόργημα χαρακτηρίζουν οι ανάπηροι την ίδρυση Γερμανικών νεκροταφείων και θα αγωνιστούν να τη ματαιώσουν", μας πληροφορούν οι εφημερίδες της εποχής για την απόφαση της Πανελλήνιας Ένωσης Αναπήρων και Τραυματιών της εθνικής αντιστάσεως περιόδου 1941-44. "Η πράξις αυτή της κυβερνήσεως καταγγέλεται ως ανίερος, καλούνται δε όλοι οι ανάπηροι τραυματίαι και αγωνισται της εθνικής αντιστάσεως όπως κινητοποιηθούν κατά του ανοσιουργήματος και αξιώσουν την άμεσον ακύρωσιν του νόμου αυτού που προσβάλει το εθνικόν αίσθημα του λαού μας και αξιώνουν την ίδρυσιν νεκροταφείου των ηρώων της εθνικής αντιστάσεως." (Μακεδονία, 28/9/1962). Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι υπόλοιπες οργανώσεις θυμάτων της κατοχής και αγωνιστών της εθνικής αντίστασης.

Η Δημοκρατική Ένωση του Τσιριμώκου, φοβούμενη μεγάλη κοινωνική αναταραχή λόγω του προκλητικού - όπως η ίδια το χαρακτηρίζει - νομοσχεδίου διατυπώνει την εξής άποψη: "Θα επιδιώξωμεν ή να πείσωμε την γερμανικήν κυβέρνησιν να αποσύρη το αίτημα, ή να πείσωμε την ελληνικήν κυβέρνησιν να αποσύρη το νομοσχέδιον. Ελπίζομεν, ότι όλα τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως θα λάβουν την αυτήν θέσιν καθώς και ο Τύπος. Μετά τας υποθέσεις Μέρτεν και Κόλβες η τυχόν ψήφησις τοιούτου νομοσχεδίου θα αποτελέση όχι μόνο βαρείαν προσβολήν κατά της εθνικής φιλοτιμίας, αλλά και αποφασιστικόν πλήγμα κατά των ελληνογερμανικών σχέσεων. Διότι θα μεταβάλη την μεγάλην πλειοψηφίαν των Ελλήνων εις αδυσωπήτους εχθρούς της Δυτικής Γερμανίας." (Ελευθερία, 11/2/1962).

Το λιγότερο "κακό"

Δεν έκανε λάθος εκτίμηση ο Τσιριμώκος που λίγο αργότερα εντάχθηκε κι αυτός στην Ένωση Κέντρου. Το νομοσχέδιο της ΕΡΕ έμεινε στα χαρτιά. Κι όπως όλα τα χειρότερα στην Ελλάδα, έτσι κι αυτό κλήθηκε να το εκπληρώσει το  κόμμα του "λιγότερου κακού", δηλαδή εκείνο που είχε καταγγείλει ως εθνική μειοδοσία τα Γερμανικά νεκροταφεία και διεξήγαγε ανένδοτο εναντίον της κυβέρνησης Καραμανλής. Έτσι, όταν η Ένωση Κέντρου κατόρθωσε να διασφαλίσει ένα συντριπτικό 58% του εκλογικού σώματος το 1964, θεώρησε ότι μπορεί να ρίξει τις μάσκες.

Στις 4 Μαρτίου 1965, τέσσερις μήνες μόλις πριν το βασιλικό πραξικόπημα των Ιουλιανών, η ελληνική βουλή ψηφίζει νέο νομοσχέδιο για την ίδρυση Γερμανικών νεκροταφείων. Αυτή την φορά το εισηγείται η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Τι άλλαξε από το 1962; Τίποτε άλλο εκτός από την επίσημη υπόσχεση της Ομοσπονδιακής Γερμανίας ότι θα ιδρύσει ανάλογα νεκροταφεία των Ελλήνων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στη χώρα της. Περιττό να πούμε πόσο φρούδα αποδείχθηκε κι αυτή η υπόσχεση.

Όπως ήταν φυσικό η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου προκάλεσε ξανά σάλο, τόσο στην ελληνική κοινωνία, όσο και στο κοινοβούλιο. Όμως, η νομή της εξουσίας αλλάζει τα πράγματα. Σε παρέμβαση του ίδιου του Γ. Παπανδρέου στη συζήτηση της βουλής, θέλοντας να απαντήσει στους εκπροσώπους της ΕΔΑ που τόνιζαν ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τα εγκλήματα του ναζισμού, δια της ανεργέσεως μνημείων των Γερμανών, δήλωσε τα εξής καταπληκτικά: "Επί του θέματος έχομεν εκφράσει τας γνώμας μας. Αλλ' ήθελον, απαντών στον ομιλητήν της αριστεράς, ότι το μέλλον και της ανθρωπότητας και της χώρας οικοδομείται επί της λήθης κι όχι επί της μνήμης." (Ελευθερία, 5/3/1965).

Αυτό αντιπροσωπεύουν τα Γερμανικά στρατιωτικά νεκροταφεία στην Ελλάδα. Την λήθη κι όχι την μνήμη. Την λήθη για όσα υπέστη ο ελληνικός λαός και οι άλλοι λαοί από καθεστώτα που επιδίωκαν την εγκαθίδρυση της "παγκόσμιας νέας τάξης πραγμάτων" υπό συνθήκες αποικιοκρατίας, κατοχής και υποτέλειας προς το συμφέρον των ισχυρών. Και να που φτάσαμε σήμερα. Να κυριαρχεί η λήθη κι έτσι στη σημερινή Ελλάδα δικαιώνεται η αποστροφή του Αμερικανού φιλοσόφου, Τζορτζ Σανταγιάνα: "Εκείνοι που δεν μπορούν να θυμηθούν το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να το επαναλάβουν." (George Santayana, The Life of Reason, New York: 1920, σ. 284.)

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 7/12/2014

Διαβάστε περισσότερα...