Η πρώτη μεγάλη κατάκτηση της διαπραγματευτικής δεινότητας
των οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ. Πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι. Και το
χειρότερο είναι ότι μαζί τους υποφέρει και η χώρα μια νέα άγρια κερδοσκοπική
επίθεση κυρίως στις αγορές ομολόγων, αλλά και στο χρηματιστήριο. Η χώρα και ο
λαός της έχει γίνει του κασίδι το κεφάλι προκειμένου μαθητευόμενοι μάγοι να
προπονηθούν για τη νομή της εξουσίας.
Όπως είναι πια γνωστό οι κύριοι Μηλιός και Σταθάκης πήγαν
στο Λονδίνο προκειμένου να συναντηθούν με "επενδυτές", δηλαδή με
διαχειριστές κεφαλαίων και τραπεζίτες. Για ποιο σκοπό; Για να τους ενημερώσουν,
λέει. Σχετικά με τι; Με το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι συναντήσεις
αυτές προετοιμάστηκαν από τον κ. Δραγασάκη μια εβδομάδα νωρίτερα και έγιναν
όλες τους κεκλεισμένων των θυρών.
Πρώτο αφελές ερώτημα: Γιατί έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες;
Αν το όλο ζήτημα ήταν η ενημέρωση των "επενδυτών" για το οικονομικό πρόγραμμα
του ΣΥΡΙΖΑ, τότε γιατί οι συναντήσεις έγιναν εν κλειστώ και απαραβίστω; Τι το
εμπιστευτικό ειπώθηκε, ή περιέχεται στο οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που
μπορούν να το μάθουν μόνο οι "επενδυτές" και κανένας άλλος;
Πρόκειται βέβαια για αφελή ερωτήματα διότι οι συναντήσεις με
"επενδυτές" δεν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών για λόγους μιας απλής
πολιτικής ενημέρωσης. Οι κλειστές συναντήσεις γίνονται για δεσμεύσεις και
συμφωνίες παρασκηνίου. Να θυμηθούμε ότι τέτοιες συναντήσεις έκαναν τόσο οι
κυβερνώντες του ΠΑΣΟΚ, όσο και του Σαμαρά. Οι πιο γνωστές είναι εκείνες με την
"ομάδα του Μανχάταν", όπως ονομάστηκε η παρέα που συγκροτήθηκε από
μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια, τα οποία εξακολουθούν και κερδοσκοπούν με την
κατάσταση της Ελλάδας.
Πάμε σαν άλλοτε;
Τον Ιανουάριο του 2010 ο Πόλσον ως εκπρόσωπος αυτής της
ομάδας είχε έρθει στην Αθήνα και συναντήθηκε κεκλεισμένων των θυρών με τα
στελέχη της τότε κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. Ποτέ και κανείς δεν ενημέρωσε για το
περιεχόμενο αυτών των συναντήσεων. Θυμηθείτε ότι ακόμη δεν είχε έρθει το
Καστελόριζο και η κυβέρνηση παραμύθιαζε ότι μόνοι μας θα τα καταφέρουμε κι άλλα
τέτοια ηρωικά.
Τον επόμενο μήνα, τον Φεβρουάριο, ο Πόλσον ηγείται της
συνάντησης αυτών των επενδυτικών κεφαλαίων στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης και
ανακοινώνει ότι η Ελλάδα είναι "open for business", δηλαδή είναι "ανοιχτή για δουλειές". Το
τι εννοούσε το μάθαμε λίγους μήνες αργότερα όταν μετά από ένα άγριο σορτάρισμα
των ελληνικών ομολόγων, η κυβέρνηση Παπανδρέου αποκάλυπτε τον κύριο στόχο της
αποστολής της. Έβαζε την χώρα στον "μηχανισμό στήριξης" και άρχιζε η
τραγωδία της γενικευμένης εκποίησης.
Το καλοκαίρι του 2013 ο Σαμαράς πέρασε αρκετές ημέρες σε
συναντήσεις με τα ίδια επενδυτικά κεφάλαια, δηλαδή την ομάδα του Μανχάταν.
Ετοίμαζαν το success story
μέσα από την άγρια κερδοσκοπία με ελληνικά ομόλογα και κυρίως τραπεζικές
μετοχές και warrants. Η
κυβέρνηση Σαμαρά τους εμφάνισε ως λύση του προβλήματος της Ελλάδας την έλευση
αυτών των επενδυτικών κεφαλαίων που μετά το Μάιο φέτος, πρωτοστατούν στην κερδοσκοπική
εκποίηση των τεχνητά διογκωμένων τίτλων των τραπεζών και των ελληνικών
ομολόγων.
Με εκπροσώπους των ίδιων επενδυτικών κεφαλαίων συναντήθηκαν
και οι γκουρού του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Στο Λονδίνο αυτή τη
φορά, μιας και η έδρα των κερδοσκοπικών δράσεων της ομάδας του Μανχάταν
εναντίον της Ελλάδας έχει μεταφερθεί στο City. Τον πρώτο λόγο έχει η πολύ γνωστή μας από παλιά Merril Lynch και το ειδικό
επενδυτικό κεφάλαιο για τις αναδυόμενες αγορές της Bank of America που εδρεύει στο Λονδίνο.
Τι συζήτησαν; Κανείς δεν γνωρίζει. Δεν υπάρχει καμιά επίσημη
ενημέρωση, μιας και οι συναντήσεις έγιναν με τον γνωστό ύποπτο τρόπο. Πίσω από
κλειστές πόρτες. Εμείς θα πάρουμε καλοπροαίρετα την καλύτερη για τον ΣΥΡΙΖΑ
εκδοχή. Θα πιστέψουμε, αφελώς ίσως, ότι όντως πήγαν για να ενημερώσουν τα
επενδυτικά κεφάλαια για το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
Προετοιμασία του εδάφους
Αν πιστέψουμε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ η πρακτική αυτή
εντάσσεται στην προετοιμασία του εδάφους για την διαπραγμάτευση που θέλει να
κάνει ως κυβέρνηση. Σύμφωνα πάντα με την ηγεσία του συγκεκριμένου κόμματος, οι
συναντήσεις αυτές γίνονται για να πειστούν οι επενδυτές κεφαλαίου, ότι το χρέος
της Ελλάδας δεν είναι "βιώσιμο", δηλαδή σε απλά ελληνικά δεν είναι
εξυπηρετίσιμο. Ίσως μάλιστα να ζήτησαν οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ από αυτούς
τους "επενδυτές" να υποστηρίξουν την πρόταση του κόμματός τους για
πανευρωπαϊκή συνδιάσκεψη όπως εκείνη του Λονδίνου το 1953 για τα χρέη της
Γερμανίας.
Ας τα δεχτούμε όλα αυτά, έτσι όπως ακριβώς τα λένε. Βέβαια,
και πάλι τίποτε απ' όλα αυτά δεν εξηγεί το γεγονός ότι οι συναντήσεις έγιναν
πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες. Αλλά ας το αφήσουμε αυτό προς το παρόν. Ας
δεχτούμε ότι οι κελιστές πόρτες ήταν απαίτηση των επενδυτών και οι
οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχαν παρά να δεχθούν. Το ερώτημα που τίθεται
είναι το εξής: Τι πέτυχαν με αυτή τους την κίνηση;
Αυτό που πέτυχαν είναι στην καλύτερη περίπτωση να πέσουν σε
παγίδα. Οι κλειστές πόρτες των συναντήσεων αποτέλεσαν μια θαυμάσια ευκαιρία για
τους κερδοσκόπους επενδυτές να επιτεθούν για μια ακόμη φορά στα ελληνικα
ομόλογα στη δευτερογενή αγορά και στις τραπεζικές μετοχές στο ελληνικό
χρηματιστήριο.
Πώς έγινε αυτό; Με το γνωστό email του Joerg Sponer της
Capital Group Companies.
O Sponer είχε επισκεφθεί την
Ελλάδα την περυσινή χρονιά και συνάντηθηκε και με τον πρωθυπουργό Αντώνη
Σαμαρά, με την ιδιότητα του εκπροσώπου της Capital Group Companies, του
παγκόσμιο αμερικανικού κολοσσού που διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο άνω του 1,3
τρισ. δολαρίων. Η Capital Group Companies είναι χαρακτηριστική περίπτωση
απόλυτα κερδοσκοπικού κεφαλαίου, του οποίου βασική αποστολή είναι να παίζει με
τις προσδοκίες στις αγορές τίτλων, μετοχών και ομολόγων.
Το εναρκτήριο λάκτισμα
Το συγκριμένο email του εν λόγω κυρίου ήταν το σήμα για
μαζική εκποίηση τίτλων, κυρίως ελληνικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά.
Ταυτόχρονα σχεδόν με την κυκλοφορία του συγκεκριμένου email δίνεται
εντολή από επενδυτικά κεφάλαια του εξωτερικού - απ' αυτά με τα οποία συναντήθηκαν
οι Δραγασάκης, Μηλιός και Σταθάκης του ΣΥΡΙΖΑ - για να ρίξουν μαζικά στη
δευτερογενή αγορά 5ετή ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Το ίδιο έγινε και για τα
10ετή ομόλογα.
Έτσι το επιτόκιο δευτερογενούς αγοράς του ελληνικού 5ετές
ομολόγου εκτινάχθηκε στα 7,554% το μεσημέρι την Πέμπτη (27/11) από 7,192%, που
ήταν το κλείσιμο της Τερτάτης. Το ίδιο συνέβη και με το 10ετές, το οποίο
εκτινάχθηκε την ίδια ώρα την Πέμπτη στο 8,437% από 8,250% τις πρώτες πρωινές
ώρες της ίδιας ημέρας. Οι πιέσεις στην επιτοκιακή απόδοση δεν σταμάτησαν καθ'
όλη την ημέρα της Πέμπτης και τελικά έκλεισαν το μεν 5ετές στα 7,402% και το
10ετές στα 8,424%.
Οι πιέσεις δεν έπαψαν ούτε την Παρασκευή με τον δείχτη τις
πρώτες πρωινές ώρες να πέφτει με ρυθμό άνω του 2%. Προς το μεσημέρι οι κάνουλες
ρευστότητας της ΕΚΤ άνοιξαν και οι τράπεζες άρχισαν τις επαναγορές με
αποτέλεσμα ο δείχτης να αλλάξει ρώτα. Αυτό περίμεναν και οι κερδοσκόποι,
ιδιαίτερα οι σορτάκιδες για να εξαργυρώσουν τα κέρδη τους.
Οι κερδοσκόποι ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Ρίχνουν μαζικά
τίτλους στην αγορά ξέροντας ότι η ελληνική κυβέρνηση και η ΕΚΤ θα αντιδράσουν.
Πώς; Με τον γνωστό τρόπο. Θα διαταχθούν οι τράπεζες με ακριβό χρήμα από την
ΕΚΤ, αλλά μαζί τους και τα ασφαλιστικά ταμεία και γενικά όποια ΝΠΔΔ έχουν
ρευστά διαθέσιμα να παρέμβουν στην αγορά για να αγοράσουν τους τίτλους που
πουλιούνται. Σκοπός τους είναι να συγκρατήσουν την άνοδο των επιτοκιακών τιμών
και να καταφέρουν να τις μειώσουν.
Το ράλι κερδοσκοπίας στην Ελλάδα
Κάτι ανάλογο συνέβη και στο ελληνικό χρηματιστήριο. Την
Τετάρτη 26/11 το ελληνικό χρηματιστήριο έκλεισε με άνοδο στο γενικό δείκτη της
τάξης του 1,52%, ενώ η κεφαλαιοποίηση του γενικού δείκτη διαμορφώθηκε στα 56,6
δις ευρώ. Την Πέμπτη παρουσιάστηκε ανάλογο φαινόμενο με εκείνο στις αγορές
ομολόγων. Οι επενδυτές με τους οποίους συναντήθηκαν οι περιώνυμοι οικονομολόγοι
του ΣΥΡΙΖΑ επιδόθηκαν σε ένα νέο κύμα υποτιμητικής κερδοσκοπίας. Έτσι στις
27/11 ο γενικός δείκτης του ελληνικού χρηματιστηρίου έκλεισε με απώλειες της
τάξης -2,63%. Ενώ η κεφαλαιοποίηση του γενικού δείχτη διαμορφώθηκε στο κλείσιμο
σε 55,2 δις ευρώ.
Την Παρασκευή συνεχίζονται οι πιέσεις στο ελληνικό
χρηματιστήριο με τον γενικό δείχτη να παρουσιάζει πτώση γύρω στο 2,0%. Τι
περιμένουν οι κερδοσκόποι; Την ίδια αντίδραση. Να μπουν οι τράπεζες με χρήμα
από την ΕΚΤ και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και αρχίζουν να
αγοράζουν δικές τους μετοχές προκειμένου να μην επιτρέψουν μια κατάρρευση του
χρηματιστηρίου.
Ο κ. Sponer και οι ομόλογοι του ξέρουν τι κάνουν. Δημιουργούν συνθήκες
πανικού ώστε να κερδίσουν τρελά σε ημερήσια βάση κυρίως οι κερδοσκόποι που
σορτάρουν και όσοι ασκούν υποτιμητική κερδοσκοπία.
Και ο λογαριασμός... στο λαό
Τι συμπέρασμα βγαίνει απ' όλα αυτά; Καταρχάς οι τεχνικές
διαπραγμάτευσης του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν διαφέρουν καθόλου
από αυτές των κυβερνώντων και τελικά έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Η συνάντηση του
Λονδίνου τελικά κόστισε τουλάχιστον 1,4 δις ευρώ μόνο από την κεφαλαιοποίηση του
ελληνικού χρηματιστηρίου. Άγνωστο ακόμη πόσο στοίχισε από τις αγορές ομολόγων.
Κι όλα αυτά μέσα σε μια ημέρα.
Ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα; Μα το σύνηθες υποζύγιο. Το
έλλειμα αυτό της κεφαλαιοποίησης θα κλειθούν να το καλύψουν κατά κύριο λόγο οι
τράπεζες με χρήμα που δανείζονται πανάκριβα από τον μηχανισμό ELA της ΕΚΤ, τα
ασφαλιστικά ταμεία, κοκ. Ποιος εγγυάται για όλα αυτά; Ο Έλληνας φορολογούμενος.
Το μήνυμα των τοκογλύφων
Επίσης οι κερδοσκόποι επενδυτές πέρασαν το μήνυμα που
ήθελαν. Η Ελλάδα, όσο εξαρτάται από τις αγορές ομολόγων και το χρηματιστήριο,
τότε βρίσκεται στο έλεός τους κι επομένως έχουν τα μέσα και τον τρόπο να
επιβάλλουν το δικό τους. Και ποιο είναι το δικό τους; Αυτό που αναφέρει ο Sponer στο
email. Ούτε κουβέντα
δεν δέχονται για κούρεμα χρέους και πολιτικές ανακούφισης από την λιτότητα.
Αλλιώς θα δημιουργήσουν συνθήκες κραχ στις αγορές ομολογων και μετοχών για την
ήδη χρεοκοπημένη Ελλάδα.
Αυτό που θέλουν είναι να συνεχιστεί η πολιτική προσαρμογής
των μνημονίων, η εκποίηση της χώρας και η αυστηρή αποικιακή κηδεμονία σε βάρος
της Ελλάδας. Αυτό ήταν το μήνυμα και ελήφθη loud and clear, όπως φαντάζομαι ότι θα είπαν στη γλώσσα τους στο Λονδίνο
οι επενδυτές προς τους επιδόξους οικονομικούς επιτελείς μιας αυριανής
κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Τι συμπέρασμα βγήκε;
Έβγαλε κάποιο συμπέρασμα ο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ακούσαμε, ούτε μάθαμε
τίποτε. Μόνο τον κ. Κουρουμπλή ακούσαμε στη Βουλή να διασταυρώνει λεκτικά το
ξίφος του με το γνωστό φασιστοειδές Άδωνη Γεργιάδη για τα "ξένα fund, των απατεώνων".
Έτσι χαρακτήρισε ο κ. Κουρουμπλής τους επενδυτές με τους οποίους συναντήθηκαν
οι οικονομολόγοι του κόμματός του. To γιατί επέλεξαν να συναντηθούν με
απατεώνες και τι είπαν στις εν κλειστώ και απαραβίστω συναντήσεις τους, ο κ.
Κουρουμπλής δεν θεώρησε καλό να μας πει.
Από τη μεριά του επίσημα ο ΣΥΡΙΖΑ αρκέστηκε να διοχετεύσει
στον τύπο τις λίστες συμμετοχής στις συναντήσεις, για να μας πει ότι ο Sponer της Capital δεν παρεβρισκόταν σ' αυτές. Και
λοιπόν; Αυτό είναι το θέμα; Τι ήθελε να πει μ' αυτό η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως
ότι οι άλλοι που συμμετείχαν δεν ήταν εκπρόσωποι "ξένων fund, απατεώνων", όπως σωστά τους
χαρακτήρισε στη Βουλή ο κ. Κουρουμπλής;
Μήπως η κερδοσκοπική επίθεση σε ομόλογα και μετοχές
εξαπολύθηκε μόνο από τον Sponer και τους πελάτες του; Όχι βέβαια. Αν το ψάξει κανείς, θα
διαπιστώσει ότι το μήνυμα δια του χρηματιστηρίου και της αγοράς ελληνικών
ομολόγων το έστειλαν σχεδόν άπαντες εκ των ξένων fund, που τόσο εγκάρδια εναγκαλίστηκαν
οι οικονομικοί επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ μαζί τους στο Λονδίνο.
Έτσι λοιπόν σκέφτεται να διαπραγμευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τους
επενδυτές κεφαλαίου και τους δανειστές; Και ποιος θα πληρώσει το κόστος των
άγριων κερδοσκοπικών επιθέσεων που θα δεχθεί η χώρα καθώς είναι ανοχύρωτη και
έρμαιο των αγορών μέσα στο ευρώ; Πώς σκέφτονται να αντιμετωπίσουν αυτές τις
άγριες επιθέσεις, από τη στιγμή που δεν θέτουν ζήτημα εξόδου από το ευρώ; Πώς
θα αντιμετωπίσουν την επέλαση των κερδοσκόπων στις αγορές ομολόγων όταν δεν
θέτουν καν θέμα διαγραφής του ελληνικού χρέους;
Το παραμύθι που ταίζει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τον κόσμο της ότι
θα διαπραγματευθεί και θα πείσει τους δανειστές και τα αρπακτικά των αγορών,
κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Το πρόβλημα δεν είναι ζήτημα πειθούς και
επιχειρημάτων, όπως μας λένε, αλλά σύγκρουσης διαμετρικά αντίθετων συμφερόντων.
Και κανείς, ποτέ και για τίποτε δεν πρόκειται να πείσει τα αρπακτικά των αγορών
και τους δανειστές τοκογλύφους να παραιτηθούν από τα συμφέροντά τους για το
καλό της Ελλάδας, του λαού και της Ευρώπης. Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει
δράκο! Έτσι δεν μας έλεγε πριν τρια χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας όταν όλα τα
δεδομένα φώναζαν ότι η χώρα έχει χρεοκοπήσει;
Όσο για το τι ήθελαν να συζητήσουν πίσω από κλειστές πορτές
με τους επενδυτές στο Λονδίνο, θα σας αναφέρω τις δικές μου πληροφορίες από την
αγορά. Οι επενδυτές ήθελαν την διαβεβαίωση από τους οικονομολόγους του ΣΥΡΙΖΑ
ότι δεν πρόκειται να γίνει κούρεμα χρέους, ότι δεν πρόκειται να κάνει ουδεμία
μονομερή κίνηση η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον των δανειστών και ότι το
πρόγραμμα των "διαρθρωτικών αλλαγών" θα συνεχίσει όπως έχει. Με άλλα
λόγια, στο Λονδίνο συζήτησαν με τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι συζητάνε και στο Παρίσι με τους
κυβερνώντες.
Η μυστική διπλωματία
Η αγορά λέει ότι οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν όλες τις
απαραίτητες διαβεβαιώσεις που απαιτούσαν οι επενδυτές. Παρ' όλα αυτά, οι
επενδυτές έκαναν μια επίδειξη δύναμης για να τους δείξουν ποιος έχει το πάνω
χέρι. Για όσο η Ελλάδα αναγνωρίζει και εξυπηρετεί το χρέος που της έχουν
φορτώσει και όσο παραμένει υποτελής στην ευρωζώνη.
Να γιατί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ποιεί την νύσσα και δεν βγαίνει
ανοιχτά να απειλήσει πολιτικά τους κερδοσκόπους εξαγγέλοντας με τουλάχιστον
κούρεμα του χρέους. Τρέμει μην χαλάσει, ή της βγάλουν στη φόρα, τις μυστικές
συμφωνίες που σίγουρα έχει κλείσει πίσω από τις πλάτες τόσο των μελών και φίλων
του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και του ελληνικού λαού.
Όποιος θέλει να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργαζομένων,
του λαού και της χώρας του, δεν ασκεί μυστική διπλωματία και μάλιστα με τους
λήσταρχους των αγορών. Από μόνο του το γεγονός αυτό αρκεί για να χαρακτηρίσει
ταξικά, εθνικά και πολιτικά εκείνους που το κάνουν. Δείτε πώς διαπραγματεύεται
η κυβέρνηση της Αργεντινής με τους γύπες των αγορών. Ανοιχτά, δημόσια, με
ξεκάθαρες θέσεις που απευθύνονται πρώτα και κύρια στο λαό. Ενώ αντίθετα η
ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προτιμά τις παρασκηνιακές κινήσεις με κλειστές συναντήσεις,
όπου όλα είναι δυνατά. Ακόμη και η εξαγορά, η οποία συνιστά μια πρακτική
εξαιρετικά διαδεδομένη στους κύκλους όπου οι αγορές συναντιώνται με την
πολτική.
Δεν ξέρω τι θα χρειαστεί να γίνει για να αντιληφθούμε όλοι
ότι ο νέος διπολισμός του "λιγότερου κακού" που στηνέται μπροστά στα
μάτια μας, θα μας οδηγήσει αναγκαστικά στα χειρότερα ότι κι αν επιλέξουμε. Δεν
υπάρχει λιγότερο κακό. Υπάρχει πάντα η κακή επιλογή και η ορθή επιλογή με βάση
θέσεις, απόψεις, προγράμματα. Ολόκληρη η μεταπολίτευση είναι διάσπαρτη από τα
"λιγότερα κακά" που επέλεγε κάθε φορά ο κόσμος για να οδηγηθεί τελικά
η χώρα σ' αυτή την κατάσταση. Δεν πρέπει να επαναλάβουμε το ιδιο λάθος.
Ο τρίτος πόλος
Χρειάζεται επειγόντως ένας τρίτος πόλος με χαρακτηριστικά
νέου ΕΑΜ, που θα βγάλει την κοινωνία από την θανάσιμη αδράνεια στην οποία την
έχουν καταδικάσει οι πολιτικές ηγεσίες της συμπολίτευσης και της
αντιπολίτευσης. Ένας τρίτος πόλος που θα διεμβολίσει με κάθε τρόπο και σε όλα
τα επίπεδα το σημερινό πολιτικό σκηνικό του στημένου διπολισμού. Ένας τρίτος
πόλος που θα θέσει ξεκάθαρα την ανάγκη μονομερούς διαγραφής του δημόσιου χρέους
της χώρας με τους όρους και τις πρακτικές του διεθνούς δικαίου, την κατάκτηση
της εθνικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας, αλλά και θα οδηγήσει στη δικαιοσύνη όλους
εκείνους που σφετερίστηκαν την εξουσία προς εξυπηρέτηση των δανειστών και
διέπραξαν πράξεις εσχάτης προδοσίας. Μόνο με τέτοιες αφετηρίες μπορούμε να
βγούμε από το σημερινό αδιέξοδο που μας έχουν οδηγήσει.
Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 30/11/2014
