Κ. Μαρδάς: Εθνική Ανεξαρτησία

Το μνημόνιο των βάσεων και η σπίθα του Μίκη

του Κώστα Μαρδά

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΩΣ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

Yπάρχει ένα Μνημόνιο για το οποίο «κανένας» δεν μιλάει. Είναι το Μνημόνιο για την παρουσία των αμερικανικών Βάσεων στην Ελλάδα . Είναι το... Μνημόσυνο της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας .Που... τελείται καθ εκάστη στη Σούδα, όπου εδρεύει και ...ενεδρεύει η σούπερ αεροναυτική βάση των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο οποία λειτουργεί επί καθημερινής... βάσεως για να υποστηρίζονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ουάσινγκτον στο Αφγανιστάν , στο Ιράκ και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων. Και αύριο - «πρώτα ο Θεός» (του δολαρίου) - στο Ιράν... 

Σε πείσμα των μεταμοντέρνων αναλυτών, το ζήτημα των Βάσεων εξακολουθεί να είναι δραματικά επίκαιρο θέμα , παρά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου. Οι δράσεις των Βάσεων απειλούσαν και απειλούν την ειρήνη στην περιοχή μας και γενικά στον πλανήτη γη, καθώς ήταν και είναι χώροι εξόρμησης για στρατιωτικές επιχειρήσεις που υπεράσπιζαν και υπερασπίζουν τους δρόμους προς τον Παράδεισο του πετρελαίου. Και μιλάμε για επιχειρήσεις πέραν του δόγματος της «ανάσχεσης του κομμουνισμού». Ήταν και είναι δράσεις που εκφράζουν τα καθαρώς αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα τα οποία , συνήθως, δεν ταυτίζονται με αυτά των ευρωπαίων και ειδικά της Ελλάδας. Οι Βάσεις ήταν και είναι η στρατιωτική έκφραση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, που έρχεται σε κόντρα με τις κλασικές αξίες της Δύσης όσον αφορά το Διεθνές Δίκαιο. Ήταν και είναι το... καουμποϊλίκι στις Διεθνείς Σχέσεις .

ΒΑΣΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥ...ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ

Ένα φλας μπακ στην οθόνη της Ιστορίας είναι πάντα διδακτική (Αν και λέγεται ότι «αυτό που μας διδάσκει η Ιστορία είναι ότι οι άνθρωποι δεν διδάσκονται ...τίποτα από την Ιστορία»...). Λοιπόν:

Η εγκατάσταση των αμερικανικών Βάσεων στην Ελλάδα έγινε επί Πρωθυπουργίας του στρατηγού Αλέξανδρου Παπάγου (Ελληνικός Συναγερμός) με την ελληνοαμερικανική συμφωνία υπό τον τίτλο «Νόμος περί στρατιωτικών ευκολιών», που ψηφίσθηκε από τη Βουλή στις 22 Οκτωβρίου του 1953. Εκτός από το κόμμα του Συναγερμού, υπέρ της συμφωνίας τάχθηκε ο εισηγητής της μειοψηφίας Κώστας Μητσοτάκης (Κόμμα Φιλελευθέρων) με επικρίσεις, πάντως, για τα υπερδικαιώματα ετεροδικίας, φοροαπαλλαγών, ασυλίας αλλά και... αποζημιώσεων σε περίπτωση εθελουσίας αποχώρησης των ΗΠΑ. Διότι η συμφωνία προέβλεπε ότι η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται να πληρώσει αποζημίωση για τα οικήματα και τα έργα που θα άφηναν οι αμερικανοί... «έποικοι». Κατά της συμφωνίας τάχθηκε το παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα του Νίκου Ζαχαριάδη με τους χαρακτηρισμούς «κατάπτυστη, ατιμωτική, προδοτική». 

Η εκτός Βουλής , λόγω του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος, Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά δήλωσε ότι η συμφωνία «συνιστά πλήγμα κατά των συμφερόντων του λαού και της ανεξαρτησίας της πατρίδας». Ο υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης Αντρεϊ Γκρομύκο κάλεσε τον Έλληνα επιτετραμμένο στη Μόσχα και του παρέδωσε αυστηρή διακοίνωση ,διαμαρτυρόμενος γιατί «το ελληνικό έδαφος μετατράπηκε σε πολεμική βάση για τις επιθετικές δυνάμεις του Ατλαντικού μπλοκ», υπογραμμίζοντας ότι «κανείς δεν απειλεί την Ελλάδα». 

Η έλευση των πολεμικών Βάσεων ήταν το στρατηγικό επακόλουθο του Δόγματος Τρούμαν του 1947, τότε που οι ΗΠΑ ανέλαβαν την οικονομική και πολιτική κηδεμονία του στρατηγικού οικοπέδου «Ελλάς», καθώς το «οικόπεδο» αυτό συμφωνήθηκε να δοθεί στην ευθύνη της Ουάσινγκτον κατά το μοίρασμα των Βαλκανίων στη Διάσκεψη της Μόσχας στις 9 Οκτωβρίου του 1944, μεταξύ Στάλιν και Τσώρτσιλ. (Όσοι , ακόμη, αμφιβάλλουν μπορούν να διαβάσουν το βιβλίο του γραμματέα του Σοβιετικού δικτάτορα Βαλεντίν Μπερέσκοφ με τίτλο «Απομνημονεύματα», εκδόσεις Καστανιώτη, όπου επιβεβαιώνει το γεγονός της αναγραφής των ποσοστών επιρροής σε ένα πρόχειρο χαρτί...).Βάσει αυτών των δεδομένων οι Ηνωμένες Πολιτείες... της Αθήνας και της Ουάσιγκτον συνέτριψαν το 1949 τον αποκομμένο Δημοκρατικό Στρατό , αποτρέποντας την υπαγωγή της Ελλάδας στο μπλοκ του σοβιετικού ολοκληρωτισμού. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1952 η χώρα μας εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ επί Πρωθυπουργίας του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα της ΕΠΕΚ με συμφωνία που ψηφίστηκε στη Βουλή και από τον Ελληνικό Συναγερμό, την οποία καταψήφισε η ΕΔΑ. Δίχως συμφωνία επικυρωμένη από τη Βουλή ιδρύθηκαν πυραυλικές βάσεις του συστήματος Νίκη-Ηρακλής με αποθήκευση πυρηνικών κεφαλών μέσα σε ελληνικές εγκαταστάσεις στις περιοχές Κατσιμίδι, Κορωπί, Κερατέα, Ελευσίνα , Άραξο και στη Βόρεια Ελλάδα . Στις 8 Ιανουαρίου του 1973 το χουντικό καθεστώς του Γεωργίου Παπαδόπουλου υπέγραψε συμφωνία ελλιμενισμού του Έκτου Στόλου που αφορούσε εγκατάσταση 4.500 στρατιωτικών και 1.250 μελών οικογενειών, με τη Σοβιετική Ένωση να απειλεί ότι θα αντιδράσει αναλόγως «αφού πρόκειται για ναυτικές βάσεις τόσο κοντά στα σύνορα της». Η Ελλάδα ήταν ένας κρίκος σε ένα παγκόσμιο Δίκτυο Βάσεων που έστησε το αμερικανικό Πεντάγωνο που περιλάμβανε Βάσεις στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, στην Αγγλία, στη Νορβηγία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στον Ινδικό Ωκεανό , στις Φιλιππίνες, στη Ιαπωνία και αλλού.

Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕΣΩ ΣΟΥΔΑΣ 

Οι κύριες συμβατικές Βάσεις Ελληνικού, Νέας Μάκρης, Γουρνών Ηρακλείου ,Σούδας Χανίων και το αγκυροβόλιο Ελευσίνας, μαζί με το διάσπαρτο σύστημα επικοινωνιών και ραντάρ, μπορεί να ήρθαν στην Ελλάδα εις επίκληση των αρχών του ΝΑΤΟ, χρησιμοποιήθηκαν όμως χωρίς να ερωτηθούν τα όργανα της Συμμαχίας και χωρίς να ενημερωθεί η ελληνική κυβέρνηση. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν : 

- Το 1956, τον Οκτώβριο, στον πόλεμο του Σουέζ προς υποστήριξη των Αγγλογάλλων που εισέβαλαν στο εθνικοποιημένο Σουέζ του Νάσερ, επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή.

-Το 1957-58 στις επιχειρήσεις του αμερικανικού ναυτικού και των πεζοναυτών στο Λίβανο και στην αερογέφυρα στήριξης του βασιλιά Χουσεϊν , πάλι επί Καραμανλή.

-Το 1967,τον Ιούλιο, όταν δημιουργήθηκε αερογέφυρα ανεφοδιασμού του Ισραήλ στον Πόλεμο των έξι ημερών , επί χούντας Παπαδόπουλου.

-Το 1973, τον Οκτώβριο, στον Πόλεμο του Γιομ Κηπούρ (την «Ημέρα της Συγγνώμης») με αερογέφυρα και πυρηνική ομπρέλα από αμερικανικά αεροσκάφη, πάλι επί Παπαδόπουλου. Τρανή απόδειξη για το ρόλο των Βάσεων είναι η μαρτυρία του ναυάρχου Έλμοντ Ζούμγουολντ, διοικητή του Έκτου Στόλου, ο οποίος σε διάλεξή του σε Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, στις 3 Μαΐου του 1976, όντας εκτός υπηρεσίας, είπε σαρκαστικά απαντώντας σε όσους επέκριναν την αμερικανική στήριξη δικτατορικών καθεστώτων του ευρωπαϊκού Νότου : «Το δημοκρατικό Ισραήλ διασώθηκε το 1973 μόνο χάρη στην ύπαρξη της... φασιστικής Πορτογαλίας όπου προσγειώνοντας τα αεροπλάνα της αμερικανικής αερογέφυρας, της... φασιστικής Ισπανίας υπεράνω της οποίας τα αεροπλάνα μας ανεφοδιάζοντας και της... φασιστικής Ελλάδας, από τα λιμάνια της οποίας ενεργούσαν ο Έκτος Στόλος και οι νηοπομπές» (Βήμα, 4-5-1976).

-Το 1983-1985, ενώ είχε υπογραφεί από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου η νέα πενταετής συμφωνία με 17μηνη προθεσμία... απομάκρυνσης, στην κρίση του Λιβάνου και στον κανονιοβολισμό της Βυρηττού το Σεπτέμβριο του 85. Η εφημερίδα της Βάσης στη Νέα Μάκρη Marathon Raner , στο φύλλο της 31 Μαρτίου 1986, αναφέρθηκε με υπερηφάνεια στη βράβευση του προσωπικού: «Η διάκριση απονέμεται επειδή από την 1-8-83 ως την 1-8-85 η Βάση αναμείχθηκε στην υποστήριξη ζωτικών ναυτικών επιχειρήσεων, γυμνασίων και ασκήσεων μεγάλης σημασίας για την προώθηση της αμερικανικής πολιτικής στη Μεσόγειο, ενώ το προσωπικό της, με την ικανότητά του και τις τεχνολογικές καινοτομίες, έθεσε σε εφαρμογή νέες δυνατότητες επικοινωνιών, για την εξυπηρέτηση των ναυτικών δυνάμεων που δρούσαν ανοιχτά του Λιβάνου».

-Τον Απρίλιο του 1986, πάλι επί Ανδρέα Παπανδρέου, στην επιχείρηση βομβαρδισμού του δικτάτορα της Λιβύης Καντάφι επειδή ενίσχυε τρομοκρατικές επιθέσεις κατά αμερικανικών στόχων. Η Βάση Νέας Μάκρης παρείχε υποστήριξη με τα συστήματα επικοινωνιών , η Βάση Ελληνικού με απογείωση αεροσκαφών ηλεκτρονικής παρακολούθησης , η Βάση Γουρνών Ηρακλείου με ρόλο συνδέσμου μεταξύ αμερικανικών αεροπλανοφόρων-πλοίων-αεροπλάνων-επίγειων σταθμών για την επιδρομή των βομβαρδιστικών που ξεκίνησαν από την Αγγλία . (Ριζοσπάστης 25-9-88 ). Στους στρατιωτικούς κύκλους είναι γνωστή η προειδοποίηση του Καντάφι προς τον Ανδρέα Παπανδρέου να εκκενωθεί η Δυτική Κρήτη γιατί θα τη βομβάρδιζε, θεωρώντας ότι τα αεροσκάφη των ΗΠΑ είχαν εξορμήσει από τη Σούδα.

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΙΡΑΚ , ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ

Αυτά τα... «ωραία» στο Ψυχρό Πόλεμο. Στην περίοδο του μετακομμουνιστικής εποχής, με διαλυμένο το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και διαλυμένη τη Σοβιετική Ένωση ,ψηφίσθηκε στη Βουλή , στις 23 Ιουλίου του 1990, από την κυβέρνηση Κώστα Μητσοτάκη, η νέα οκταετούς διάρκειας συμφωνία , η οποία καταψηφίσθηκε από το ΠΑΣΟΚ και τον Ενιαίο Συνασπισμό. Οι αμερικάνοι , στα πλαίσια μιας αναδιάρθρωσης της στρατιωτικής τους παρουσίας στον πλανήτη λόγω νέων τεχνολογιών, εκκένωσαν το Ελληνικό , τη Νέα Μάκρη και τις Γούρνες Ηρακλείου, μεταφέροντας λειτουργίες στη Σούδα. Εκκένωσαν επίσης όλες τις πυραυλικές εγκαταστάσεις τους και απέσυραν με μονομερώς τις πυρηνικές κεφαλές. Όμως ,η αεροναυτική και Νατοϊκή Βάση της Σούδας επεκτάθηκε και αναδείχθηκε σε αμερικανικό στρατιωτικό κρατίδιο . Και η δουλειά (και η... δουλεία) συνεχίστηκε. Με παγκοσμιοποιημένο πια το ΝΑΤΟ οι Βάσεις χρησιμοποιήθηκαν ως εξής: 

-Το 1990-1991 στην εγκεκριμένη από τον ΟΗΕ επιχείρηση απελευθέρωσης του πετρελαιοφόρου Κουβέϊτ στο οποίο είχε εισβάλει ο δικτάτορας του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν. Ο αμερικανός Πρόεδρος Τζωρτζ Μπους (πατήρ) ,μετά τη νίκη του ,επισκέφθηκε τη Σούδα και συνοδευόμενος από τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Μητσοτάκη δήλωσε εις επήκοον όλων στην τελετή προσφώνησης: «Από τις 2 Αυγούστου του 1990 η Σούδα συντήρησε 97 πλοία, φόρτωσε και ξεφόρτωσε 13.000 τόνους , εξυπηρέτησε 31.000 πτήσεις και τροφοδότησε αεροσκάφη με 4.500 λίβρες υγρών καυσίμων. Λειτούργησε 24 ώρες το 24ωρο με εξουθενωτικούς ρυθμούς, 300% -400% πιο γρήγορα από τους κανονικούς. Κάθε μέρα η Βάση καλούνταν να διατηρεί τον ανεφοδιασμό των γραμμών και κάθε μέρα έπραττε το καθήκον της κατά τρόπο άψογο!». (Ελευθεροτυπία 20-7-91).

- Το 1999 στον , χωρίς άδεια από τον ΟΗΕ, ΝΑΤΟϊκό βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας του εθνικιστή ηγέτη Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς , όλη η ελληνική επικράτεια , επί Πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, μεταβλήθηκε σε μία απέραντη Βάση, δίχως νόμο, κατά παράβαση του Συντάγματος. Σύμφωνα με στοιχεία που ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ, από τον Φεβρουάριο έως τον Αύγουστο: αφίχθησαν 354 νατοϊκά αεροσκάφη στα ελληνικά αεροδρόμια, κατέπλευσαν 124 πολεμικά πλοία στα ελληνικά λιμάνια, διήλθαν 18 τρένα φορτωμένα με πολεμικό υλικό, πέρασαν στο Κοσσυφοπέδιο 22.241 στρατιώτες του ΝΑΤΟ , μεταφέρθηκαν στη Γιουγκοσλαβία 12.345 στρατιωτικά οχήματα και 3.726 ρυμουλκούμενα οχήματα, συν 285 τανκς.

-Το 2001, τον Νοέμβριο, στην επίθεση κατά του Αφγανιστάν, μετά την τρομοκρατική επίθεση της Αλ Κάϊντα στους Δίδυμους Πύργους. Οι επιχειρήσεις έγιναν με ενεργοποίηση της ρήτρας αλληλεγγύης του ΝΑΤΟ ,συναινούντος και του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, αλλά χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ. Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή ο τότε υπουργός Άμυνας Γιάννος Παπαντωνίου σε απάντηση γραπτής ερώτησης του Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βλασσόπουλου : Στη ναυτική Βάση της Σούδας πραγματοποιήθηκαν 67 ελλιμενισμοί πολεμικών πλοίων, 3 επισκευές και συντηρήσεις πλοίων, ενώ στην αεροπορική Βάση έγιναν 575 πτήσεις και 155 ανεφοδιασμοί συμμαχικών αεροσκαφών.

-Το 2003 , στο δεύτερο πόλεμο κατά του Ιράκ, χωρίς απόφαση του ΟΗΕ, ο υιός Μπους, παραπλανώντας τον κόσμο ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν διαθέτει πυρηνικά. Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ενέταξε την Ελλάδα στη «Συμμαχία των Προθύμων» παραχωρώντας τη Σούδα, τα ιπτάμενα ραντάρ του ΝΑΤΟ ΑWACS στο Άκτιο Πρέβεζας, λιμάνια για... αναψυχή των αμερικανικών πλοίων, αεροδιαδρόμους , επιτελικούς αξιωματικούς, τα πάντα...(Βήμα 22-9-02).

ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ 

Ποιο είναι το συμπέρασμα από τα στοιχεία που παρέθεσα; Μα, ότι όλοι οι Έλληνες Πρωθυπουργοί - μηδενός εξαιρουμένου - έδωσαν «ΓΗΝ ΚΑΙ ΥΔΩΡ» στον εκάστοτε αμερικανό Πρόεδρο για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον φιλικών χωρών και μάλιστα, όχι για την ανάσχεση του «κομμουνιστικού κινδύνου», αλλά για την επιβολή των στρατηγικών συμφερόντων της Ουάσινγκτον στα Βαλκάνια και κυρίως στη Μέση Ανατολή, όπου έχουν Βάσεις εξόρυξης οι μεγάλες εταιρείες πετρελαίου . Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του ενεργειακού μεγαθηρίου της British Petroleum, στο υπέδαφος του Ιράκ , παραμονές της επέμβασης του 2003,«κρύβονταν» 112 δις. βαρέλια, που ανέμεναν τις πετρελαϊκούς κολοσσούς της Δύσης. Μία από τις πρώτες ενέργειες του αμερικανού στρατιωτικού διοικητή, αμέσως μετά την είσοδο των αμερικανικών στρατευμάτων στη Βαγδάτη, ήταν ο διορισμός ...αμερικανού μάνατζερ επικεφαλής της κρατικής εταιρείας πετρελαίων και η σύναψη συμβάσεων με τις εταιρείες που είχαν εθνικοποιηθεί η είχαν αποκλεισθεί από τον Σαντάμ. Άλλωστε ο πρώην αρχηγός της CIA Τζέιμς Γούλσεϊ, με δήλωσή του στην Washington Post (21-9-2002),το είχε προαναγγείλει: «Μία ανατροπή του Σαντάμ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ θα μπορούσε να ανοίξει μια φλέβα χρυσού για τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, που επί πολλά χρόνια είναι αποκλεισμένες από το Ιράκ, ακυρώνοντας τα συμβόλαια για πετρέλαιο μεταξύ της Βαγδάτης και της Ρωσίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών, ανασχηματίζοντας την παγκόσμια αγορά πετρελαίου». Ιδού λοιπόν , ότι αυτός ο... «ανασχηματισμός» στην αγορά του «μαύρου χρυσού» επετεύχθη χάρις στο σχηματισμό των Βάσεων και δη της Σούδας!

Εύλογη ερώτηση: Η ανεκτίμητη αυτή προσφορά των ελληνικών κυβερνήσεων προς την αμερικανική υπερδύναμη δεν έχει κάποια ανταλλάγματα; Η απάντηση είναι ότι το άμεσο αντάλλαγμα παροχής δανείων για αγορά στρατιωτικού υλικού βοήθησε, πράγματι, στον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Όμως οδήγησε, ταυτόχρονα, όχι μόνο σε μονομερή τεχνολογική εξάρτηση αλλά και σε δυσβάστακτη υπερχρέωση, μιας και μέχρι το 1996 το ελληνικό δημόσιο χρωστούσε στις ΗΠΑ ποσό 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια από χρεολύσια και τόκους, ενώ ,επιπλέον, οι αμερικανοί ζήτησαν 3 δισεκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση για έργα που άφησαν όταν εγκατέλειψαν τη Βάση στο Ελληνικό...

Μπορούν να φύγουν εύκολα οι Βάσεις; Όχι. «Οι Βάσεις δεν είναι ...ραπανάκια». Η απομάκρυνσή τους συνδέεται με τον Τουρκικό κίνδυνο, με το συσχετισμό δυνάμεων στην περιοχή μας και τον κόσμο, με τη σταδιακή δημιουργία εναλλακτικών πηγών εξοπλισμού, με την συναίνεση του λαϊκού παράγοντα και -κυρίως- με το κατά πόσο η χώρα είναι εις θέση να ανταπεξέλθει σε πολιτικο-οικονομικά αντίποινα πάσης φύσεως... Αυτό ,βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές δυνάμεις εξουσίας, δεν οφείλουν να το θέσουν το θέμα «Βάσεις» στην πολιτική ατζέντα ,καθορίζοντας μίνιμουμ πολιτικές προτάσεις που αφορούν σχετικές, έστω, μορφές ελέγχου των δραστηριοτήτων των Βάσεων. Μπορούν να προχωρήσουν ακόμη και σε αξιοποίηση της ισχύουσας συμφωνίας η οποία προβλέπει έγκριση του εξοπλισμού των Βάσεων από την ελληνική κυβέρνηση , δυνατότητα επιθεώρησης και δικαίωμα περιορισμού της λειτουργίας τους σε περίπτωση που θίγονται «ζωτικά συμφέροντα της Ελλάδας». Αλήθεια, πόσοι ... μεγαλόσχημοι υπουργοί και αρχηγοί κομμάτων γνωρίζουν ότι και η σημερινή συμφωνία, όπως και εκείνη του '53 ,έχει άρθρο που προβλέπει τη δυνατότητα απομάκρυνσης; 

Ναι, δεν είναι «παίξε -γέλασε» να πει μια κυβέρνηση ,χρεωμένη ως το λαιμό στο αμερικανοκρατούμενο ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Τοκογλυφείο) , να φύγουν οι Βάσεις «εδώ και τώρα». Όμως, και από την Τρόϊκα δεν είναι εύκολο να φύγουμε. Παρά ταύτα, όλες οι πολιτικοί φορείς -μηδέ και της κυβέρνησης εξαιρουμένης - ζητούν την απομάκρυνση από το Μνημόνιο. Αυτός είναι ο στόχος του κειμένου μου: Ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση-«Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη να ξαναβάλω στον προβληματισμό μας το μεγάλο αυτό ζήτημα Εθνικής Ανεξαρτησίας ,με απώτερο στόχο να ξανανάψει , σε επίπεδο λαϊκής βάσης και διανοουμένων ,ένα κίνημα για μια Ελλάδα και ένα κόσμο χωρίς Βάσεις -ούτε αμερικανικές μήτε Ρωσικές, ούτε ανατολικές, μήτε δυτικές, ούτε βόρειες, μήτε νότιες... Ένα κίνημα που θα ευαισθητοποιήσει όχι μόνο την κομμουνιστική Αριστερά αλλά τις ηγεσίες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Ώστε oι ηγέτες του δικομματισμού να αναγκασθούν να δουν τις Βάσεις ως πρόβλημα και όχι ως λύση. Διότι όσο υπάρχουν Βάσεις , ο Πλανήτης Γη θα είναι υποχείριο όχι του αμερικανικού πολιτισμού, αλλά της Wall Street, που πάει , με τα αδηφάγα χρηματιστηριακά κέρδη, να καταστρέψει κράτη ολόκληρα και πολιτισμούς . Της Wall Street, στην οποία , παρά τις καλές προθέσεις, υποκύπτει ο εκάστοτε Πλανητάρχης . Της Wall Street που απαιτεί αίμα για το πετρέλαιο.

Και ποιο θα είναι το όφελος από την απομάκρυνση των Βάσεων; Το ότι η Κρήτη , και κατ επέκταση όλη η Ελλάδα, θα πάψει να αποτελεί πεδίο πολεμικών επιχειρήσεων και χώρο εξόρμησης κατά φιλικών, συνήθως , χωρών. Και θα πάψει να ζει με τον κίνδυνο αντιποίνων. Δεν είναι και... λίγο να μην καταστραφεί κάποτε η Κρήτη ε;

Όχι. Στις σημερινές συνθήκες χρεοκοπίας η Εθνική Ανεξαρτησία η , τουλάχιστον , η Εθνική Αξιοπρέπεια δεν είναι πολυτέλεια. Eίναι ανάγκη. Όσο ανάγκη ήταν το '50 , άλλο τόσο είναι και σήμερα, για ένα φτωχό ή για έναν πλούσιο Έλληνα , ο «πλούτος» της αξιοπρέπειας . 

Εκτός κι αν η πλειοψηφία των εκσυγχρονισμένων τηλε- Ελλήνων βάζει πάνω απ΄ όλα τα... τηλε-μαγειρεία της «αμερικανιάς»... 

Διαβάστε περισσότερα...

Δ. Καζάκης: Το παραμύθι της βιωσιμότητας του χρέους

του Δημήτρη Καζάκη

Για το αν το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο έχει χυθεί πολύ μελάνι. Κανείς όμως από αυτούς που έχουν μιλήσει για το θέμα δεν έχει κάνει τον κόπο να μας πει πότε ένα χρέος είναι βιώσιμο και πότε δεν είναι. Ο λόγος είναι απλός. Γιατί ο ορισμός της βιωσιμότητας του χρέους προδίδει τα ταξικά και πολιτικά κριτήρια με βάση τα οποία προσεγγίζει κανείς το όλο ζήτημα. Αν το κρίνει από την σκοπιά των συμφερόντων των δανειστών, τότε βιώσιμο είναι κάθε χρέος για το οποίο ο δανειστής μπορεί να αποσπά πληρωμές σε χρήμα, ή σε είδος. Αν το κρίνει από την σκοπιά του οφειλέτη δεν είναι καθόλου έτσι, διότι στη δυνατότητα πληρωμής ενός χρέους πρέπει να συμπεριληφθεί και η ζωή του ίδιου του οφειλέτη. Ειδικά αν αυτός είναι ένας ολόκληρος λαός.

Όταν πρόσφατα ρώτησαν τον κ. Σουρνάρα με τ’ όνομα αν το χρέος είναι βιώσιμο ή όχι, απάντησε με το γνωστό περί ανέμων και υδάτων ύφος: «Η βιωσιμότητα του χρέους εξαρτάται από τρία πράγματα. Πρώτον, από το τι έχουμε κληρονομήσει από το παρελθόν, από το ύψος δηλαδή του χρέους που έχουμε σήμερα, δεύτερον, από τα πρωτογενή πλεονάσματα, που θα μπορέσουμε να παράγουμε -και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα μόνο δημοσιονομικό, αλλά συμπεριλαμβάνει και διαρθρωτικές αλλαγές- και από τρίτο, από το ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ. Αν δείτε τις προβολές του χρέους, κάνει μία κορυφή γύρω στο 170% του ΑΕΠ, και μετά αρχίζει και πέφτει ραγδαία. Εάν παράγουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα.» (Συνέντευξη στο Ρ/Σ ΣΚΑΙ 4/09/2013)

Βεβαίως, ο δημοσιογράφος δεν είχε καν την αξιοπρέπεια να του πει, τι λες ρε κακομοίρη; Αυτό σε ρώτησα; Από τι εξαρτάται η βιωσιμότητα του χρέους; Σε ρώτησα, αν το χρέος είναι βιώσιμο και το ελάχιστο που οφείλεις να απαντήσεις είναι πότε ένα χρέος σαν της Ελλάδας μπορεί να γίνει βιώσιμο.

Είναι αλήθεια ότι δημοσιογράφους που να απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις από τους επαγγελματίες της πολιτικής διαπλοκής δεν διαθέτει η χώρα, ή τουλάχιστον και αυτούς που έχει δεν πρόκειται ποτέ να τους επιτρέψουν να θέσουν δύσκολες ερωτήσεις και να απαιτήσουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Κι έτσι ο κάθε Στουρνάρας μπορεί να λέει ότι θέλει.

Το παρελθόν εξακολουθεί και σήμερα

Για να δούμε τι λέει. Πρώτο, λέει, από τι έχουμε κληρονομήσει από το παρελθόν. Μάλιστα. Μπορεί να μας εξηγήσει ο κ. Στούρνος, συγνώμη Στουρνάρας, πώς και προέκυψε αυτό το παρελθόν; Δηλαδή πώς και φτάσαμε να χρεοκοπήσουμε από τη στιγμή που οι κυβερνήσεις ακολουθούσαν τη λογική βιωσιμότητας του κ. Στουρνάρα;

Από τη δεκαετία του ’80 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου διόρισε υπουργό οικονομικής διαπλοκής τον Κώστα Σημίτη, προδικάζοντας την πορεία χρεοκοπίας της χώρας, ο εξαίρετος αυτός πολιτικός εισηγήθηκε το δόγμα δανεισμού που μας έφερε στην απόλυτη καταστροφή: Όσο βρίσκουμε να δανειζόμαστε για να πληρώνουμε τα παλιότερα δανεικά το χρέος είναι βιώσιμο. Αυτά έλεγε στη Βουλή το 1985. Κι αυτό το δόγμα ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις, μηδεμιάς εξαιρουμένης. Τα υπόλοιπα ήρθαν από μόνα τους. Το κυνήγι του δημοσιονομικού ελλείμματος με σκοπό το «πρωτογενές πλεόνασμα» στοίχειωσε τον ελληνικό λαό εδώ και τρεις τουλάχιστον δεκαετίες. Ενώ η πλασματική άνοδος του ΑΕΠ εμφάνιζε το δημόσιο χρέος σε βιώσιμα επίπεδα, όπως μας έλεγαν και μας ξαναέλεγαν οι εκάστοτε Στούρνοι που στελέχωναν τις κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια και η προκλητική τους αμορφωσιά συγκρινόταν μόνο με τον αδίστακτο τρόπο τους στην υπηρεσία αντεθνικών και αντιλαϊκών συμφερόντων.

Κι όλα αυτά που μας οδήγησαν; Στην παρούσα κατάσταση απόλυτης χρεοκοπίας. Αυτό είναι το παρελθόν που επικαλείται ο κ. Στουρνάρας. Το δικό του παρελθόν είναι που μας οδήγησε στη χρεοκοπία. Το παρελθόν των δικών του δογμάτων που υπηρετεί ακόμη και σήμερα.

Από το χρέος στη χρεοκοπία και πάλι πίσω

Για να δούμε συγκεκριμένα. Το πρώτο εξάμηνο του 2013 το δημόσιο χρέος της χώρας – σύμφωνα πάντα με τα επίσημα στοιχεία – ανήλθε στα 321,4 δις ευρώ. Οι προσωρινές – και ανυπόστατες, αλλά τέλος πάντων – εκτιμήσεις του 2ου τριμήνου για το ΑΕΠ ήταν -6,9% σε τρέχουσες τιμές. Το 2012 το ΑΕΠ ανήλθε σε 193,7 δις ευρώ και το δημόσιο χρέος 31/12/2012 στα 305,5 δις ευρώ. Το δημόσιο χρέος δηλαδή του 2012 ανήλθε στο 158% του ΑΕΠ. Τώρα που βρίσκεται. Αν πάρουμε σαν βάση τις προσωρινές εκτιμήσεις του 2ου τριμήνου, τότε το δημόσιο χρέος βρίσκεται ήδη στο 178,3% επί του ετήσιου ΑΕΠ το 2013. Ποια ήταν η πρόβλεψη για το 2013 του ΔΝΤ και στόχος της τρόικας; Τα 322,5 δις ευρώ ή το 175,7% επί του ΑΕΠ. Ήδη έχει ξεφύγει.

Όμως μην ανησυχείτε ο Στουρνάρας με τ’ όνομα έχει την απάντηση: «Δεν αυξήθηκε διότι αυτή τη στιγμή έχουμε βάλει και χρήματα στις τράπεζες, τα οποία θα πάρουμε πίσω. Άρα σε καθαρή βάση είναι περίπου το ίδιο.» Προσέξτε τι λέει αυτός ο ανεκδιήγητος τύπος: Έχουμε φορτώσει το δημόσιο χρέος της χώρας, που καλείται να το πληρώσει ο έλληνας φορολογούμενος, με τα χρήματα που δόθηκαν στις τράπεζες για ανακεφαλαιοποίηση και επομένως είναι εντάξει. Γιατί; Διότι θα τα πάρουμε πίσω! Από ποιον; Προφανώς από τις τράπεζες. Από πού προκύπτει αυτό; Από πουθενά. Πόσα έχουμε πάρει πίσω από τις τράπεζες από το 2008 που άρχισε ο κρατικός προϋπολογισμός να καλύπτει τις «μαύρες τρύπες» των τραπεζών; Απολύτως τίποτε, σεντς, δεκαράκι τσακιστό. Γιατί; Διότι οι ανακεφαλαιοποιήσεις έχουν κάνει ήδη φτερά στις «μαύρες τρύπες» των τραπεζικών ενεργητικών και στο εξωτερικό σε ασφαλείς τοποθετήσεις για τους τραπεζίτες.

Έως τις 31/12 του 2013 το δημόσιο χρέος της χώρας θα έχει εκτιναχθεί τουλάχιστον κατά 2,5 δις ευρώ που δόθηκαν από τον EFSF στα τέλη Ιουλίου και άλλα 1,7 δις ευρώ που δόθηκαν από το ΔΝΤ. Σύνολο 4,2 δις ευρώ επιπλέον χρέος. Επομένως, το ελάχιστο που μπορούμε να περιμένουμε έως τις 31/12/2013 είναι δημόσιο χρέος της τάξης των 325,6 δις ευρώ και έτσι θα ξεπεράσει το 180% επί του ΑΕΠ.

Το χιλιοειπωμένο παραμύθι του πρωτογενούς πλεονάσματος

Ναι, ρε φίλε – θα μπορούσε να πει κανείς – έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και μάλιστα τέτοιο που, όπως λέει και ο επ’ ονόματι Στουρνάρας, κανένας δεν περίμενε. Όντως. Η πρόβλεψη της τρόικας ήταν για μηδενικό πρωτογενές αποτέλεσμα. Θα πετύχει όντως η κυβέρνηση πρωτογενές πλεόνασμα; Πρόκειται για ηλιθιότητες που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Το μαγείρεμα των στοιχείων στα μηνιαία και τριμηνιαία στοιχεία του προϋπολογισμού είναι μια πολύ εύκολη υπόθεση και γίνεται κατά κόρο. Μετατίθενται δαπάνες για το τέλος του έτους, γίνονται προεγγραφές εσόδων ακόμη κι αν δεν έχουν εισπραχθεί και ούτω καθεξής. Με τον τρόπο αυτό σου φτιάχνουν πρωτογενές πλεόνασμα εκεί που δεν υπάρχει για να διαψευσθεί στο τέλος του χρόνου.

Θυμηθείτε τι έγινε το 2012. Από το πρώτο δίμηνο του 2012 η άθλια συγκυβέρνηση Παπαδήμου ανακοίνωνε πρωτογενές πλεόνασμα. Στις 21/3/2012 το υπουργείο οικονομικών διοχέτευε αυτό το ρεπορτάζ στα ΜΜΕ: «Ενώ οι προβλέψεις "έδειχναν" έλλειμμα, πλεόνασμα τελικά παρουσιάζει το πρωτογενές αποτέλεσμα του κρατικού προϋπολογισμού κατά το πρώτο δίμηνο του 2012. Αν και αρχικά προβλεπόταν έλλειμμα 22 εκατομμυρίων ευρώ, τελικά το πρωτογενές αποτέλεσμα είναι θετικό με πλεόνασμα 367 εκατομμυρίων ευρώ.» Με την ανακοίνωση του 1ου τριμήνου του 2012 η κυβέρνηση θριαμβολογούσε: «Στα 2,3 δις ευρώ το πρωτογενές πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης στο α΄ τρίμηνο του 2012.»

Στις 15/11/2012 και για να σιγοντάρει τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης, βγαίνει το εβδομαδιαίο δελτίο της Alpha Bank και ισχυρίζεται στο τέλος του 2012 θα υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1 δισ. ευρώ και "μαξιλάρι" 3 δισ. στον προϋπολογισμό του 2013! Ποιο ήταν το αποτέλεσμα τελικά; Πρωτογενές έλλειμμα αντί για πρωτογενές πλεόνασμα και μάλιστα της τάξης των 3,5 δις ευρώ, ή 1,8% του ΑΕΠ το 2012. Πάλι ζητωκραύγαζαν οι επαγγελματίες απατεώνες της κυβέρνησης και των τραπεζών. Γιατί; Διότι, λέει, από 6,4 δισ. ευρώ που ήταν το πρωτογενές έλλειμμα το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (3,1% του ΑΕΠ), παρουσίασε μείωση κατά 46%. Ο στόχος για το πρωτογενές έλλειμμα του 2012 ήταν 4,6 δισ. ευρώ (2,4% του ΑΕΠ). Ζήτω! Ουρά!

Η μεγάλη επιτυχία…

Βλέπετε, η μεγάλη επιτυχία της ελεγχόμενης χρεοκοπίας υπό καθεστώς αποικιοκρατικής καταστολής που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα είναι ότι κατέβασε το πρωτογενές έλλειμμα από 24 δις ευρώ το 2009 στα 3,5 δις ευρώ το 2012. Δεν θα μπούμε στην ουσία του πώς μεθοδεύτηκε το πρωτογενές έλλειμμα του 2009, απλά περιοριζόμαστε στα επίσημα στοιχεία. Με άλλα λόγια από το 10,3% του ΑΕΠ έφτασε – με βάση πάντα τα επίσημα στοιχεία – στο 1,8% του ΑΕΠ. Μειώθηκε δηλαδή κατά 8,5 ποσοστιαίες μονάδες. Για να γίνει αυτό το ίδιο το ετήσιο ΑΕΠ της Ελλάδας συρρικνώθηκε από 233 δις ευρώ το 2009 στο 193,7 δις ευρώ το 2012 με προοπτική να πέσει στα 180,1 δις ευρώ το 2013. Δηλαδή συρρικνώθηκε την περίοδο 2009-2012 κατά 17%. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι για κάθε 1 ποσοστιαία μονάδα που μειώθηκε το πρωτογενές έλλειμμα στο ΑΕΠ με τις πολιτικές οριζόντιων περικοπών, φοροεπιδρομών και άγριας περιστολής αμοιβών και εισοδημάτων, είχε σαν αποτέλεσμα το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατά 2%.

Κι όχι μόνο αυτό. Το 2009 το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ήταν 298 δις ευρώ ή το 127,1% του ΑΕΠ της. Το 2012 κατέληξε επίσημα στα 305,5 δις ευρώ, ή στο 158% του ΑΕΠ. Κι όλα αυτά μετά από ξέφρενες ανόδους τα ενδιάμεσα χρόνια και ένα καταστροφικό PSI που αντί να μειώσει το χρέος το αύξησε και χρειάστηκε μια επιχείρηση επαναγοράς ομολόγων τον Νοέμβριο του 2012 για να εμφανιστεί ότι δήθεν μειώνεται. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι για κάθε 1 ποσοστιαία μονάδα μείωσης του πρωτογενούς ελλείμματος συνοδευόταν με αύξηση του δημόσιου χρέους κατά 3,6 ποσοστιαίες μονάδες επί του ΑΕΠ. Αυτό κι αν είναι επιτυχία.

Τώρα όμως τα ψέματα τελείωσαν. Θα έχουμε επιτέλους πρωτογενές πλεόνασμα. Έτσι μας διαβεβαιώνει ο κ. Π. Μανδραβέλης: «Όλα δείχνουν ότι το κράτος φέτος θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα. Έπειτα από αρκετές παλινδρομήσεις και περισσότερες θυσίες του ελληνικού λαού, καταφέραμε σε τρία χρόνια να εξαλείψουμε το τερατώδες πρωτογενές έλλειμμα των 24 δισ. ευρώ που είχαμε το 2009. Αυτό σημαίνει πως το δημόσιο χρέος, για πρώτη φορά μετά το 2002, θα αρχίσει να μειώνεται αντί να αυξάνεται.» (Καθημερινή, 9/7/2013)

Από το κακό στο χειρότερο

Θα μου πείτε ποιος είμαι εγώ που θα διαφωνήσω μ’ έναν Πάσχο και μάλιστα μ’ έναν Πάσχο Μανδραβέλη. Έχετε δίκιο, αλλά εγώ θα το τολμήσω. Τι σημαίνει «όλα δείχνουν»; Προφανώς, πρόκειται για τις δηλώσεις της κυβέρνησης και των γνωστών αναλυτών που συνδέονται παντοιοτρόπως με τις τράπεζες, τις οποίες προικίζει πλουσιοπάροχα η κυβέρνηση και η τρόικα σε βάρος του ελληνικού λαού. Το γεγονός ότι ποτέ και σε καμιά περίπτωση οι προβλέψεις αυτές δεν επαληθεύθηκαν, δεν απασχολεί ούτε τον κ. Πάσχο μας, ούτε κανέναν άλλο της δοτής δημοσιογραφίας. Αλλά ας το προσπεράσουμε να πάμε παρακάτω.

Γιατί η δραστική μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος με όρους βαθύτερης ύφεσης και εκτίναξης του χρέους είναι θετική εξέλιξη; Το να μειώσεις το έλλειμμα συρρικνώνοντας την οικονομία και μάλιστα με ρυθμούς διπλάσιους, είναι σαν να οδηγείς σκόπιμα στη λιμοκτονία κάποιον προκειμένου να εμφανίσεις μειωμένα τα έξοδα σίτισης. Άμα δεν πληρώνει το «δημόσιο» – με «» γιατί το εγχώριο κράτος δεν είναι πλέον ούτε τυπικά ελληνικό, ενώ έχει βαλθεί να εξοντώσει τον ελληνικό λαό με εντολές έξωθεν – με αποτέλεσμα την καταστροφική απαξίωση των υπηρεσιών και των υποδομών που χωρίς αυτές ούτε η κοινωνία, ούτε η οικονομία μπορεί να αναπτυχθεί, τότε πώς μπορούν να μιλάνε για θετική εξέλιξη; Άμα το «δημόσιο» λεηλατεί όχι μόνο τη δημόσια περιουσία, αλλά και την ιδιωτική μαζί με το λαϊκό εισόδημα, αφαιρώντας διαρκώς πόρους από την πραγματική οικονομία κι έτσι πετυχαίνει μείωση του ελλείμματός του, τότε γιατί μια τέτοια εξέλιξη είναι θετική;

Η μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος όλα αυτά τα χρόνια είναι αποτέλεσμα της ακόμη μεγαλύτερης δραστικής συρρίκνωσης και λιμοκτονίας της οικονομίας. Γι’ αυτό και η τεράστια ανεργία, η μαζική εξαθλίωση, η τραγική απόλυτη μείωση του πληθυσμού και το τεράστιο κύμα μετανάστευσης. Όλα αυτά αποτυπώνονται στην πρωτοφανή ιστορικά πτώση των επενδύσεων στην Ελλάδα που το 2012 έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο από τις αρχές του 20ου αιώνα, στο 13,8% του ΑΕΠ.

Επομένως ακόμη και πρωτογενές πλεόνασμα να δημιουργηθεί αυτό θα είναι εφήμερο και χωρίς αντίκρισμα στην οικονομία και στη ζωή της κοινωνίας. Αυτό το ομολογούν και οι Στούρνοι της οικονομίας και της δημοσιογραφίας, μιας και λένε ότι το πλεόνασμα θα πηγαίνει στη «μείωση του δημοσίου χρέους». Με άλλα λόγια η οικονομία θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και να συνθλίβεται υπέρ ενός εικονικού πρωτογενούς πλεονάσματος, το οποίο θα πηγαίνει στην πληρωμή του χρέους. Θαυμάσια! Και μετά σου λένε ότι θα υπάρξει άνοδος του ΑΕΠ και ανάκαμψη. Πώς; Με την εκούσια αποβολή αερίων εκ του εντέρου, που ενίοτε μπορεί να δημιουργούν και ήχο. Μόνο έτσι.

Η τεχνική της κατασκευής του πλεονάσματος

Έστω. Μήπως τελικά υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα το 2013; Ελπίζω ειλικρινά να μην υπάρξει. Όχι μόνο γιατί κάτι τέτοιο θα γίνει πατώντας πάνω στο θάνατο της ιδιωτικής μικρής και μεσαίας περιουσίας, αλλά και για έναν ακόμη πιο σοβαρό λόγο: η συντήρηση αυτού του πρωτογενούς πλεονάσματος θα αποδειχτεί ακόμη πιο καταστροφική για την οικονομία και την κοινωνία από την μέχρι σήμερα μείωση του ελλείμματος.

Παρόλα αυτά η κυβέρνηση δια στόματος Σταϊκούρα επιμένει ότι στο 7μηνο υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης των 2,6 δις ευρώ. Βέβαια σε ψιλά γράμματα λένε όχι σε ταμειακή βάση, αλλά με βάση τα δεδουλευμένα. Τι σημαίνει αυτό; Κάτι πολύ απλό. Σε ταμειακή βάση είναι όταν κοιτάς τι έχεις στο ταμείο σου την συγκεκριμένη στιγμή. Σε δεδουλευμένη βάση είναι όταν συνυπολογίζεις και όσα πρόκειται να εισπράξεις, χωρίς ακόμη να τα έχεις στο ταμείο. Όταν π.χ. κλείσει μια σύμβαση η κυβέρνηση που προβλέπει ένα συγκεκριμένο ποσό εσόδων, που θα καταβληθούν σε μερικούς μήνες, μπορεί να το καταγράψει ως εξής: σε ταμειακή βάση δεν θα εγγράψει τίποτε γιατί δεν έχει εισπράξει από την σύμβαση. Σε δεδουλευμένη βάση θα εγγράψει το συγκεκριμένο ποσό σαν να το έχει εισπράξει. Η κυβέρνηση ακολουθεί αυτή την τακτική στα έσοδά της, αλλά όχι στα έξοδά της κι έτσι μπορεί να εμφανίσει ότι αποτέλεσμα θέλει.

Αν όντως το πρωτογενές πλεόνασμα των 2,6 δις ευρώ ήταν πραγματικό, τότε γιατί η κυβέρνηση προχώρησε μέσα στο κατακαλόκαιρο σε δημοπρασίες εντόκων γραμματίων, 26 εβδομάδων αξίας πάνω από 2,6 δις ευρώ (9/7 για 1.625 εκατ. ευρώ, 6/8 για 812,5 εκατ. ευρώ, 3/9 για 1.137,5 εκατ. ευρώ) και 13 εβδομάδων συνολικής αξίας σχεδόν 3 δις ευρώ (16/7 για 1.625 εκατ. ευρώ και 13/8 για 1.300 εκατ. ευρώ); Με δεδομένη μάλιστα την εκταμίευση και των 4,5 δις ευρώ από EFSF και ΔΝΤ στις 29-30 Ιουλίου. Με άλλα λόγια μέσα στο κατακαλόκαιρο και παρά τη δόση, η ελληνική κυβέρνηση έτρεξε να δανειστεί επιπλέον άλλα 5,6 δις ευρώ μέχρι σήμερα. Σύνολο δανεισμού μέσα στο τελευταίο δίμηνο 10,1 δις ευρώ. Κατά τ’ άλλα η κυβέρνηση έχει το θράσος να ανακοινώνει πρωτογενές πλεόνασμα για το 7μηνο του 2013.

Τέτοιες κινήσεις δεν γίνονται από κυβερνήσεις με πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά από κυβερνήσεις που καίγονται για ρευστό και μάλιστα σε μια περίοδο που δεν έχουν ιδιαίτερες υποχρεώσεις σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα. Να θυμίσουμε εδώ ότι τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα του ελληνικού χρέους στο 2ο εξάμηνο του 2013 ανέρχονται σε 4,8 δις ευρώ. Ποσό που εν πολλοίς καλύπτεται από τις δόσεις του μηχανισμού. Επομένως η εναγώνια προσπάθεια δανεισμού μέσω εντόκων 3μηνης και 6μηνης διάρκειας αφορούν κυρίως στην κάλυψη των τρεχουσών πρωτογενών ελλειμμάτων της κυβέρνησης. Όπως επίσης και στην ανακύκλωση του βραχυπρόθεσμου χρέους των εντόκων που θα κοστίσει συνολικά στο 2ο εξάμηνο του 2013 σχεδόν 15 δις ευρώ. Ο δανεισμός σε έντοκα γραμμάτια το επόμενο διάστημα και έως το τέλος του χρόνου θα μας δείξει το πραγματικό πρωτογενές έλλειμμα της κυβέρνησης για το 2013.

Το τεράστιο χρηματοδοτικό κενό λόγω χρέους

Όμως, για να δούμε βελτιώνεται η εικόνα για τα επόμενα χρόνια; Το 2014 η Ελλάδα οφείλει να πληρώσει 8,7 δις ευρώ σε τόκους και 30 δις ευρώ σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα. Σύνολο τοκοχρεολυσίων 38,7 δις ευρώ. Πώς θα πληρωθούν; Ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Στουρνάρας έχει δηλώσει: «Τον Μάιο του 2014 τελειώνουν οι δόσεις των δανείων της τρόικας και η χώρα θα πρέπει να είναι σε θέση να βγει μόνη της στις αγορές. Από όσα θα έχουν γίνει ως τότε θα εξαρτηθεί αν η Ελλάδα θα επιχειρήσει το πρώτο βήμα απεξάρτησης από την τρόικα», δήλωσε στο «Βήμα της Κυριακής», 5/5/2013. Το ίδιο περίπου λέει και τώρα: «Υπάρχει ένα χρηματοδοτικό κενό σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν μπορέσει να βρεθεί σε αγορές. Το πρωτογενές πλεόνασμα έχει να κάνει με την τρέχουσα δημοσιονομική διαχείριση. Έχουμε, όμως, και τα βάρη του παρελθόντος: να εξοφλήσουμε χρεολύσια, να πληρώσουμε τόκους. Όλο αυτό το ποσό, δηλαδή πρωτογενές, τόκοι και χρεολύσια είναι οι ακαθάριστες ανάγκες του ελληνικού δημοσίου. Αυτές είναι απόλυτα καλυμμένες μέχρι τον Ιούλιο του 2014. Θα χρειαστούμε περίπου 10-10,5 δισ. για το υπόλοιπο του 2014 και το 2015. Υπάρχουν δύο δυνατότητες: ή βγαίνουμε στις αγορές ή ζητάμε νέο χρηματοδοτικό πακέτο για την κάλυψη των 10,5 δισ., προκειμένου να εξυπηρετήσουμε τις ακαθάριστες ανάγκες του δημοσίου, το χρέος. Διότι τότε θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα σίγουρα, από ότι φαίνεται, επομένως θα είναι μόνο τόκοι και χρεολύσια.»

Μην εκπλήσσεστε που ολόκληρος καθηγητής και υπουργός δεν ξέρει να εκφράζεται όταν μιλά. Όταν εκπαίδευση αμοιβάδας και σκέψη αρπακτικού, τότε είναι δύσκολο να εκφραστείς με ακρίβεια. Τι πρέπει να κρατήσουμε; Τον Μάιο του 2014 τελειώνουν οι δόσεις και θα μείνουμε να χρωστάμε σχεδόν 30 δις ευρώ σε τοκοχρεολύσια. Ακόμη κι αν πιστέψουμε στο παραμύθι του πρωτογενούς πλεονάσματος, τότε τα 30 άντε να γίνουν 27 δις ευρώ, αν πιστέψουμε ότι θα επιτευχτεί πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης των 2,8 δις ευρώ μέσα στο 2014, όπως προβλέπει η τρόικα. Πόθεν τα υπόλοιπα θα καλυφθούν; Με έντοκα; Αμ δε. Μέσα στο 2014 θα χρειαστούμε γύρω στα 15 δις ευρώ έντοκα μόνο και μόνο για να πληρώσει η κυβέρνηση όσα θα έχει δανειστεί με έντοκα μέσα στο 2013. Πόσα επιπλέον θα μπορεί η κυβέρνηση να δανειστεί;

Πάμε στο 2015. Τα ληξιπρόθεσμα αυτής της χρονιάς ανέρχονται σε 16,1 δις ευρώ. Οι τόκοι που θα χρειαστεί να καταβληθούν εντός του 2015 είναι 9,7 δις ευρώ. Σύνολο τοκοχρεολυσίων 25,8 δις ευρώ. Πόθεν θα καλυφθούν; Σύμφωνα πάλι με την τρόικα το 2015 θα δημιουργηθεί πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης των 5,7 δις ευρώ. Τσάμπα είναι όσα θέλουν λένε. Όμως ακόμη κι έτσι να είναι περισσεύουν 20 δις ευρώ τοκοχρεολύσια. Μαζί με τα άλλα 27 δις ευρώ σε τοκοχρεολύσια που περισσεύουν από το 2014 μας κάνουν 47 δις ευρώ χρηματοδοτικό κενό μέσα στη διετία 2014-15. Κι αυτά θα πρέπει να καλυφθούν με δανεισμό, ακόμη κι αν επιτευχθούν οι στόχοι της τρόικας. Πράγμα αφύσικο και αδύνατο.

Που λοιπόν τα βρήκε το Στουρνάρι, συγνώμη ο κ. υπουργός, τα 10-10,5 δις χρηματοδοτικό κενό για το 2014-15; Από εκεί που βρήκε και το μεγάλο αφεντικό εκ Γερμανίας, ότι το χρηματοδοτικό κενό για το 2014 είναι 4-4,5 δις ευρώ. «Με τα σημερινά δεδομένα, μιλάμε για περίπου 4-4,5 δισεκατομμύρια ευρώ», δήλωσε στις 2/9 ο πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού του γερμανικού Κοινοβουλίου, Νόρμπερτ Μπάρτλε, μεταφέροντας ενημέρωση του κ. Σόιμπλε, η οποία είχε πραγματοποιηθεί έπειτα από αίτημα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Πρασίνων. Και η ανοησία πάει σύννεφο, λες και κανείς μας δεν ξέρει ούτε καν αριθμητική.

Η αλήθεια είναι ότι κατά μετριοπαθείς υπολογισμούς και με πρωτογενές έλλειμμα να μην ξεπερνά το 1 δις ευρώ ανά έτος, το χρηματοδοτικό κενό θα υπερβεί τα 55 δις ευρώ το 2014-2015. Τα υπόλοιπα είναι ηλιθιότητες που συντηρούνται από ένα άθλιο και τιποτένιο σύστημα ενημέρωσης. Βέβαια ο φερόμενος ως πρωθυπουργός κ. Σαμαράς μπορεί άνετα να συνεχίζει την τακτική της σχιζοφρένειας με δηλώσεις για «ανάκαμψη την επόμενη χρονιά». Στον ιδιαίτερο κόσμο όπου ο ίδιος κατοικοεδρεύει με την βοήθεια και της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής, όλα είναι πιθανά.

Η αλήθεια όμως είναι σκληρή. Το χρηματοδοτικό κενό μόνο από το χρέος, ακόμη κι αν επιτευχθούν οι στόχοι της τρόικας, είναι τεράστιο και αδύνατο να καλυφθεί. Ακόμη κι αν η χώρα βγει με την εγγύηση και το μαγείρεμα των ευρωκαρτέλ στις αγορές, θα πρέπει να ετοιμαστεί για επιτόκια που ξεπερνούν το 10% στα δεκαετή ομόλογα. Αυτό σημαίνει μια εκτίναξη του δημόσιου χρέους χωρίς προηγούμενο.

Για μια ακόμη φορά η Ελλάδα θα οδεύσει σ’ ένα νέο δανειακό πακέτο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας αυτή τη φορά, που το αργότερο θα πρέπει να έχει κλείσει αρκετά πριν εκπνεύσει το 1ο εξάμηνο του 2014. Και τότε ότι έχει απομείνει από την δημόσια και ιδιωτική περιουσία θα μεταβιβαστεί αισίως στην κυριότητα του ΕΜΣ για να μας σώσει. Μόνο που κι αυτό δεν θα είναι αρκετό και μέσα έως το τέλος της διετίας θα επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό με την ανακάλυψη νέου μεγάλου χρηματοδοτικού κενού. Κι αυτό θα συνεχιστεί μέχρι να μην μείνει λίθος επί λίθου σ’ αυτή τη χώρα, που μέχρι να τελειώσουν μαζί της δανειστές, τραπεζίτες, ευρωκράτες και δοσίλογοι θα μοιάζει με κάποια από τις αφρικανικές χώρες που έχουν καταστρέψει ανεπανόρθωτα οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες.

Διαβάστε περισσότερα...

Π. Λαφαζάνης: Η Κυβέρνηση Εξοφλεί στο Ακέραιο Ακούρευτα Ομόλογα Κερδοσκοπικών Κεφαλαίων

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ "ΔΩΡΙΖΕΙ" ΠΟΛΛΑ ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΣΤΟΥΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

Σκοτάδι βαθύ, πλήρης αδιαφάνεια και παγερή σιωπή κυριαρχεί από την πλευρά της κυβέρνησης και του οικονομικού επιτελείου σχετικά με τις απανωτές εξοφλήσεις στο ακέραιο ακούρευτων ομολόγων, που κατέχουν επενδυτικά κεφάλαια κάθε μορφής, συμπεριλαμβανομένων και ακραίων κερδοσκοπικών κεφαλαίων, τα οποία αποκαλούνατι και γύπες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το ελληνικό δημόσιο επιβαρύνεταιεξαιτίας αυτών των απαράδεκτων πρακτικών, που φτάνουν στο σημείο να εξοφλούν και "ακούρευτα" παλαιά ομόλογα, τα οποία υπάγονται στο ελληνικό δίκαιο, ο κ. Γ. Στουρνάρας, παρ'  ότι προκλήθηκε επανειλημμένα από τον Παναγ. Λαφαζάνη στη Βουλή, αρνείται πεισματικά να δώσει τα σχετικά επίσημα στοιχεία, λες και το ζήτημα είναι ιδιωτική του υπόθεση.

Κατόπιν τούτων, ερώτηση προς τον υπουργό Οικονομικών για την «εξόφληση, με επιβάρυνση του Δημοσίου, κρατικών ομολόγων, που κατέχουν επενδυτικά κεφάλαια και τα οποία για κερδοσκοπικούς λόγους δεν συμμετείχαν στο ''κούρεμα'' του ελληνικού χρέους» κατέθεσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Στην ερώτησή του ο κ. Λαφαζάνης υποστηρίζει πως «οι κυβερνητικές αυτές πρακτικές από τη μία επιβραβεύουν όσους περιφρόνησαν, προκειμένου να κερδοσκοπήσουν, θεσμικές διαδικασίες με κρατική και διεθνή υπόσταση, ενώ, από την άλλη, οι ίδιες αυτές κυβερνητικές πρακτικές  είναι άκρως επιζήμιες για το δημόσιο συμφέρον, αφού επιβαρύνουν τη χώρα μας με τεράστια ποσά».

Σε αυτό το πλαίσιο, ρωτά τον κ. Στουρνάρα τα εξής:

«1. Πόσα και ποια επενδυτικά κεφάλαια κάτοχοι πακέτων ελληνικών ομολόγων και με τι ποσά το κάθε ένα έχουν εξοφληθεί από την αρχή του έτους και πρόκειται να εξοφληθούν μέχρι τέλους του 2013 και το 2014;

2. Σε ποια τιμή και πότε έγινε η αγορά των ως άνω ομολόγων από τα συγκεκριμένα, ένα προς ένα, επενδυτικά κεφάλαια;

3. Πόσα και ποια από αυτά τα ομόλογα με κατόχους επενδυτικά κεφάλαια που εξοφλούνται στην ονομαστική τους τιμή και έληξαν εντός του 2013 ή πρόκειται να λήξουν μέχρι το τέλος του 2014, είναι παλιά ομόλογα στο ελληνικό δίκαιο; Γιατί ακόμα και ομόλογα ελληνικού δικαίου που δεν μπήκαν στο ''κούρεμα'', εφόσον υπάρχουν, εξοφλήθηκαν ή πρόκειται να εξοφληθούν στο ακέραιο από την κυβέρνηση;».

Στη συνέχεια παραθέτουμε ολόκληρη την ανωτέρω ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνη.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Προς τον κ. Υπουργό Οικονομικών

ΘΕΜΑ: Η εξόφληση, με επιβάρυνση του Δημοσίου, κρατικών ομολόγων, που κατέχουν επενδυτικά κεφάλαια και τα οποία για κερδοσκοπικούς λόγους δεν συμμετείχαν στο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Η κυβέρνηση και το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο σπεύδουν να εξοφλούν στο ακέραιο κρατικά ομόλογα που λήγουν και βρίσκονται στα χέρια επενδυτικών κεφαλαίων (funds), τα οποία κατά απαράδεκτο τρόπο δεν μπήκαν στις διαδικασίες «κουρέματος» του ελληνικού χρέους.

Επειδή οι κυβερνητικές αυτές πρακτικές από τη μία επιβραβεύουν όσους περιφρόνησαν, προκειμένου να κερδοσκοπήσουν, θεσμικές διαδικασίες με κρατική και διεθνή υπόσταση, ενώ, από την άλλη, οι ίδιες αυτές κυβερνητικές πρακτικές  είναι άκρως επιζήμιες για το δημόσιο συμφέρον, αφού επιβαρύνουν τη χώρα μας με τεράστια ποσά

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1.      Πόσα και ποια επενδυτικά κεφάλαια κάτοχοι πακέτων ελληνικών ομολόγων και με τι ποσά το κάθε ένα έχουν εξοφληθεί από την αρχή του έτους και πρόκειται να εξοφληθούν μέχρι τέλους του 2013 και το 2014;

2.      Σε ποια τιμή και πότε έγινε η αγορά των ως άνω ομολόγων από τα συγκεκριμένα, ένα προς ένα, επενδυτικά κεφάλαια;

3.      Πόσα και ποια από αυτά τα ομόλογα με κατόχους επενδυτικά κεφάλαια που εξοφλούνται στην ονομαστική τους τιμή και έληξαν εντός του 2013 ή πρόκειται να λήξουν μέχρι το τέλος του 2014, είναι παλιά ομόλογα στο ελληνικό δίκαιο; Γιατί ακόμα και ομόλογα ελληνικού δικαίου που δεν μπήκαν στο «κούρεμα», εφόσον υπάρχουν, εξοφλήθηκαν ή πρόκειται να εξοφληθούν στο ακέραιο από την κυβέρνηση;

Ο Ερωτών και Αιτών Βουλευτής

Παναγιώτης Λαφαζάνης

Στη συνέχεια η iskra, για την πληρέστερη ενημέρωσή σας, παραθέτει ρεπορτάζ σχετικό με το θέμα.

ΕΡΜΑΙΟ hedge funds, τραπεζών και ιδιωτών δανειστών, είναι η Ελλάδα, που πιέζεται από τώρα για νέα μέτρα εν όψει του κομβικού έτους 2014, ακριβώς γιατί πρέπει να εξοφλήσει ακούρευτα ομόλογα ελληνικού δικαίου ύψους 5,3 δισ. ευρώ, τα οποία λήγουν τον επόμενο χρόνο.

Το Δημόσιο πρέπει πάλι να δανειστεί για να πληρώσει του χρόνου συνολικά 25 δισ. ευρώ για το χρέος, από τα οποία τα 5,3 δισ. ευρώ είναι παλιά ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, τα οποία δεν «κουρεύτηκαν».

Υπενθυμίζεται ότι το 2009 το Δημόσιο εξέδωσε ομόλογα 3,8 δισ. ευρώ για να κεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες, έναντι προνομιούχων μετοχών, για 5 χρόνια.

Επίσης το Δημόσιο θα πληρώσει το 2014 και άλλα 10 δισ. ευρώ σε ακούρευτα ομόλογα, τα λεγόμενα ANFAs. Είναι αυτά που έχουν η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες χωρών της Ευρωζώνης και με τα οποία υποχρεώνουν το ελληνικό Δημόσιο να δανειστεί πρώτα για να τα εξοφλήσει και στη συνέχεια επιστρέφουν τους τόκους και το κέρδος τους από τη διαφορά στην ονομαστική τιμή των ομολόγων, σε σχέση με την τιμή που οι ίδιοι τα αγόρασαν.

Τελικά, παίρνουν πίσω μόνον τα λεφτά τους, αλλά και φέτος έδωσαν στα τέλη Ιουλίου μέρος από τα ποσά προς επιστροφή που προέκυπταν από τις λήξεις ομολόγων τον Φεβρουάριο και κυρίως τον Μάιο (1,5 δισ. ευρώ).

Με αυτό τον τρόπο, αντί να κάνουν συμψηφισμό, κρατούν την Ελλάδα δέσμια των δόσεων και των επιστροφών από τόκους, προκειμένου να δανείζεται για να πληρώνει τα ομόλογα αυτά στις λήξεις. 

Ετσι επιβάλλουν και τις απαιτήσεις τους, κάτω από καθεστώς πίεσης, για να δώσουν τις δόσεις.

Συνολικά από το χρέος των 25 δισ. ευρώ, που έχει φορτωθεί και πρέπει να πληρώσει για το 2014 η Ελλάδα, τα 15,3 δισ. ευρώ έχουν ιδιώτες ή hedge funds και ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες, σε ομόλογα που δεν έδωσαν για κούρεμα, σε αντίθεση με τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και τις ελληνικές τράπεζες, που έχασαν το 70% των κεφαλαίων τους!

ΠΙΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΟΜΗΡΙΑ ΜΕ ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ

ΚΑΘΩΣ το δάνειο των Ευρωπαίων τελειώνει με τις τελευταίες δόσεις να δίνονται το 2014, οι πιέσεις έχουν ξεκινήσει από τώρα. Αν πάρουμε κανονικά τις καθυστερούμενες δόσεις φέτος (γιατί στελέχη της αγοράς και της κυβέρνησης εκφράζουν κάποιες αμφιβολίες), τότε απομένουν συνολικά μόνο 15 δισ. ευρώ από το σύνολο του δανειακού πακέτου που απομένει.

Στα 15 δισ. ευρώ περιλαμβάνονται και οι δόσεις που θα δώσει το ΔΝΤ, οι οποίες λήγουν το 2016, σε αντίθεση με τις δόσεις του ευρωπαϊκού δανείου (ESM) που λήγουν του χρόνου.

Ταυτόχρονα όμως το 2014 η Ελλάδα κουβαλάει και πρέπει να εξοφλήσει το μεγαλύτερο βάρος του χρέους για τα επόμενα 35-40 χρόνια. Συνολικά 25 δισ. ευρώ, χωρίς να λογαριάζονται τα ανανεούμενα βραχυχρόνια δάνεια με τρίμηνα και εξάμηνα έντοκα γραμμάτια, που είναι εσωτερικός δανεισμός από τις τράπεζες και τους Ελληνες αποταμιευτές.

Το 2015 είναι επίσης δύσκολη χρονιά, αλλά όχι όσο το 2014, με χρέος 16,1 δισ. ευρώ προς εξόφληση. Αλλά μετά το 2016, με τον τρόπο που έχει αναδιαρθρωθεί ο δανεισμός, οι υποχρεώσεις υποχωρούν σε μονοψήφια νούμερα μέχρι και το έτος 2036...

Ειδικά στη δεκαετία μέχρι το 2023 τα ετήσια ποσά είναι έως 8 δισ. ευρώ και κατόπιν κυμαίνονται, αλλά πάντα μένουν σε μονοψήφιο αριθμό έως το έτος 2037, οπότε ανεβαίνουν στα 14,4 δισ. ευρώ. 

Αυτό, λένε στελέχη της αγοράς, εξηγεί την πίεση που ασκούν τώρα οι Γερμανοί και η Ευρώπη, με την ελληνική κυβέρνηση να αντιδρά σπασμωδικά.

ΤΟ ΚΑΡΟΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΣΤΙΓΙΟ

Κυβέρνηση και hedge funds δεν θέλουν νέο δανεισμό της χώρας, αλλά παράταση εξόφλησης των ευρωπαϊκών δανείων.

Στελέχη της αγοράς υποστηρίζουν πως «αν οι Ευρωπαίοι χάσουν το καρότο και το μαστίγιο των δανειακών δόσεων από το 2014, τότε θα χάσουν και τον έλεγχο στην κυβέρνηση και θα τον πάρει το ΔΝΤ (και οι ΗΠΑ), το οποίο θα δίνει δόσεις δανείου στην Ελλάδα έως το 2016». Ομως για τους δικούς τους φόβους, αντίστοιχους των άλλων δανειστών, οι ίδιοι αποφεύγουν τη συζήτηση... 

Σύμφωνα πάντως με τις πηγές αυτές, έτσι εξηγείται η διάθεση των Ευρωπαίων να καθυστερούν τις δόσεις φέτος, όπως και τους τόκους από τα ακούρευτα ομόλογα που κατέχουν. Οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες κατέχουν τώρα συνολικά 17 δισ. ευρώ σε ακούρευτα ειδικά ομόλογα, που επανεκδόθηκαν το 2012...

Σύμφωνα με τη θεωρία τους, «αυτό εξηγεί τις πιέσεις του Σόιμπλε για νέο δάνειο», όπως και τις εξωφρενικές απαιτήσεις των Γερμανών βιομηχάνων «να δοθούν εγγυήσεις έναντι χρέους, με υποθήκευση δημόσιας περιουσίας σε ενέργεια, λιμάνια, αεροδρόμια και ακίνητα». Την απαίτηση, όπως δημοσίευσε πρόσφατα η «Ε», διατύπωσαν ο πρόεδρος και ο γενικός διευθυντής της Ενωσης Γερμανικών Βιομηχανιών, Ούλριχ Γκρίλο και Μάρκους Κέρμπερ αντίστοιχα. Οι Ευρωπαίοι βιάζονται να δεσμεύσουν πολιτικά την Ελλάδα με την ομηρία ενός νέου δανείου ή με όρους εξασφάλισης.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΠΟΥ ΛΗΓΟΥΝ

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ των μνημονιακών κυβερνήσεων, έως τώρα, είναι να πληρώνουν τα ακούρευτα ομόλογα στους ιδιώτες που τα κατέχουν, με τη λογική «να μη γίνουμε Αργεντινή και να μας σέρνουν στα διεθνή δικαστήρια».

Μόνον που όλοι τους ξέρουν πως υπάρχει μία διαφορά. Τα συγκεκριμένα ομόλογα των 5,3 δισ. ευρώ, λήξης εντός του 2014, τα οποία παραθέτει σήμερα η «Κ.Ε.», είναι παλιά ομόλογα στο Ελληνικό Δίκαιο.Δεν είναι δηλαδή ομόλογα Διεθνούς Δικαίου, για να καταφύγουν οι ιδιώτες δανειστές σε ξένη χώρα (ΗΠΑ), από το Δίκαιο της οποίας διέπεται το συγκεκριμένο χρέος, όπως κάνουν με την Αργεντινή...

Αν τυχόν δεν πληρωθούν τα hedge funds, ίσως επηρεαστούν οι τιμές των νέων ομολόγων και ας είναι εγγυημένα και Αγγλικού Δικαίου, αλλά λήγουν από το 2023 και μετά και δεν θα μπορούν να πουλήσουν νωρίτερα με κέρδος, όπως ήταν το σενάριο βάσει του οποίου αγόρασαν, ποντάροντας σε επιμήκυνση 50 ετών του διακρατικού χρέους!

Στο μεταξύ, τα ομόλογα που έχουν στα χέρια της η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες, συνολικού ύψους περίπου 17 δισ. ευρώ, με διαφορετικές λήξεις, αποκαλούνται από την κυβέρνηση και τους ειδικούς ANFAs. Το 2014 λήγουν ομόλογα αξίας 9,997 δισ. ευρώ.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ

Τα ομόλογα αυτά, που επίσης παρουσιάζει σήμερα η «Κ.Ε.», έχουν την ιδιομορφία η ημερομηνία έκδοσης να μην ταιριάζει με την ημερομηνία λήξης. Αυτό συμβαίνει επειδή πρόκειται για επανέκδοση ομολόγων με τους ίδιους ακριβώς όρους (επιτόκιο-κουπόνι) με τα παλιά ομόλογα, με χρόνο λήξης στο υπόλοιπο που απέμενε από τον Φεβρουάριο του 2012. Τα ομόλογα επανεκδόθηκανκαι πήραν για νομικούς λόγους άλλο κωδικό ISIN.

Το ISIN είναι η ταυτότητα του ομολόγου, όπως οι πινακίδες των αυτοκινήτων. Κάθε ομόλογο έχει το αποκλειστικά δικό του ISIN και εντοπίζεται έτσι ευκολότερα, στις θάλασσες των χρεών, από κράτη και εταιρείες.

Διαβάστε περισσότερα...

Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ: Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΑΛΕΨΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΕΖΗΣΕ ΟΜΩΣ ΚΙ ΕΦΥΓΕ ΜΟΝΟΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Δύο τρεις κουβέντες, πάντα πολιτικού περιεχομένου, αλλάζαμε, κάποτε που τύχαινε να συναντηθούμε στην εφημερίδα με τον Αχιλλέα. Δεν πρόκειται να το επαναλάβουμε ποτέ, γιατί πριν χαράξει η μέρα χτες, το σκοτάδι του θανάτου άρπαξε βίαια και για πάντα τον Αχιλλέα. Γύρω στις τέσσερις η ώρα πριν το χάραμα, έχοντας τελειώσει τη βάρδιά του στην εφημερίδα όπου ήταν νυχτερινός συντάκτης ύλης, πήγαινε στην κατειλημμένη από τους εργαζόμενους ΕΡΤ για να τους συμπαρασταθεί. Ακριβώς εκεί, στη Μεσογείων, έξω από την ΕΡΤ, καθώς διέσχιζε πεζός τον δρόμο για να περάσει απέναντι και να μπει στο ραδιομέγαρο, το νήμα της ζωής του κόπηκε από τις ρόδες ενός αυτοκινήτου. «Ανδρας 39 ετών νεκρός από τροχαίο δυστύχημα» - κάπως έτσι θα περιγραφεί το περιστατικό.

Ψυχρά. Αποστειρωμένα. Χωρίς σύνδεση με την ΕΡΤ, το κλείσιμό της από την κυβέρνηση, την κατάληψή της από τους εργαζόμενους, την αλληλεγγύη προς εκείνους που μάχονται, τον ιδιαίτερο ρόλο κάποιων πρωτοπόρων προοδευτικών ανθρώπων στην έκφραση της συμπαράστασης προς εκείνους που αγωνίζονται να σώσουν τη δουλειά τους. Ο Αχιλλέας ανήκε σε αυτούς τους ανθρώπους, αυτό το γνωρίζαμε σχεδόν όλοι στο «Εθνος» και όχι μόνο στην εφημερίδα. Δεν υπήρχε κοινωνικός αγώνας που να μην τρέξει να συμμετάσχει. Δεν υπήρχε διαδήλωση προοδευτικού χαρακτήρα που να μην πάρει μέρος.

Μόλις ερχόταν στην εφημερίδα, οι συνάδελφοι με την πρώτη ματιά καταλάβαιναν αν έπεσαν ή όχι δακρυγόνα στη διαδήλωση από το αν τα μάτια του Αχιλλέα ήταν κόκκινα ή όχι - γιατί ποτέ δεν βρισκόταν στα «ασφαλή μετόπισθεν». Πάντα στην πρώτη γραμμή. Την πολιτικοποίηση του Αχιλλέα και την ανιδιοτελή συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες την ξέραμε ακόμη και όσοι απλώς τον γνωρίζαμε. Το τρομερό γεγονός του θανάτου του όμως άφησε όλη την εφημερίδα αποσβολωμένη, καθώς μάθαμε αυτό που ίσως γνώριζαν ελάχιστοι φίλοι του. Πόσο μόνος έζησε αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος έφυγε μόνος πάνω στον ανθό της ζωής του, την ώρα που πήγαινε να κάνει για μία ακόμη φορά αυτό στο οποίο την είχε αφιερώσει: να δείξει με την παρουσία του την αλληλεγγύη του σε εργαζόμενους που βρίσκονται σε κινητοποίηση. Δεν είχε δική του οικογένεια, δεν είχε αδέλφια, δεν είχε γονείς.

Δεν υπήρχε κανένας συγγενής να καλέσει η αστυνομία για να κάνει αναγνώριση του νεκρού. Κλήθηκε συνάδελφος από την εφημερίδα να εκπληρώσει αυτό το βαρύ καθήκον, αλλά προηγήθηκε ο διασώστης υπηρεσίας της ΕΡΤ, ο οποίος αναγνώρισε φυσικά τον Αχιλλέα που κάθε μέρα σχεδόν ήταν κοντά τους. Ομολογώ ότι αισθάνθηκα ρίγος όταν άκουσα σοκαρισμένο συνάδελφο να διηγείται κάτι που είχε ακούσει τον Αχιλλέα να λέει κάποτε: «Αν χάσω τη δουλειά μου, δεν θα έχω ούτε ένα πιάτο φαΐ να φάω!» Μόλις τώρα συνειδητοποιήσαμε όλοι ότι αυτό δεν ήταν σχήμα λόγου, αλλά δωρική περιγραφή της πραγματικότητας. Δεν υπήρχε ούτε μάνα, ούτε αδερφή, ούτε γιαγιά, ούτε πατέρας, ούτε αδερφός, ούτε παππούς να του βάλει ένα πιάτο φαΐ να φάει. Ο Αχιλλέας καταλάβαινε πολύ καλύτερα από τον καθένα μας γιατί έπρεπε να πάει να συμπαρασταθεί στους εργαζόμενους που αγωνίζονται να κρατήσουν τις δουλειές τους ή να βελτιώσουν τη ζωή τους. Αυτός ήξερε.

Εμείς δεν ξέραμε το μεγαλείο της ψυχής του για να προλάβουμε να του εκφράσουμε ταπεινά την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη μας όσο ήταν ζωντανός. Το σημαντικό για τον Αχιλλέα ήταν ότι τη σύντομη ζωή του την έζησε γεμάτος από «τον έπαινο του δήμου» που λέει κι ο ποιητής, γιατί τα πλούτη του Αχιλλέα ήταν τα αισθήματα ευγνωμοσύνης κι ελπίδας που έβλεπε στα μάτια εκείνων των εργαζομένων στους οποίους συμπαραστεκόταν κυριολεκτικά κάθε μέρα.

Η μνήμη του Αχιλλέα θα είναι ένα ακόμη άσβεστο κερί σε κάθε διαδήλωση. Μία ακόμη κραυγή που θα απαιτεί κοινωνική δικαιοσύνη. Ενας ακοίμητος «μετρητής συνειδήσεως» για όσους τον γνώρισαν και θέλουν να συνεισφέρουν στους κοινωνικούς αγώνες.

Ο ίδιος δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας. Οσοι θέλουν, μπορούν να τον τοποθετήσουν στις συνειδήσεις τους. Πρέπει όμως να έχουν υπόψη τους όσοι το αποφασίσουν αυτό, ότι οι Αχιλλείς αυτού του τύπου δεν αφήνουν ποτέ κανέναν να κοιμάται ήσυχος τον ύπνο του δικαίου όσο γύρω μας επικρατεί κοινωνική αδικία!

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα...

Honain Nemer, Γενικός Γραμματέας Ενωμένου Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας: “Η Συρία είναι πάνω από οτιδήποτε!”

Πηγή: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Ο Honain Nemer, Γενικός Γραμματέας του Ενωμένου Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας μίλησε στη Δαμασκό με τον σύντροφο μας Ouday, μέλος της ιταλικής αντιπροσωπείας που βρίσκεται στη Συρία για να συμπαρασταθεί στον λαό της και την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Ο σ. Honain Nemer επισήμανε:

"Κάθε προσπάθεια για την υπεράσπιση της δικής μας Συρίας είναι καλοδεχούμενη στη φάση απελευθέρωσης από τον ιμπεριαλισμό...

Προχωράμε με την υπεράσπιση της Πατρίδας μας... να θυμάστε ότι η Συρία είναι πάνω από οτιδήποτε...

Σε περίπτωση που δεχθούμε αμερικάνικη επίθεση στην Πατρίδα μας, θα αλλάξουμε τη φυσιογνωμία όλης της Μέσης Ανατολή..."

* Σύντομα θα έχουμε ολόκληρη τη συνέντευξη του Γενικού Γραμματέα του Ενωμένου Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας

Διαβάστε περισσότερα...

Μπαλασόπουλος: Τους Χρυσαυγίτες όπου τους βρίσκουμε θα τους πετάμε έξω (video)

Επίθεση εναντίον της Χρυσής Αυγής εξαπέλυσε ο πρόεδρος της ΠΟΕ ΟΤΑ, συνδικαλιστής Θέμης Μπαλασόπουλος έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων. «Εμείς θα τους πετάμε έξω όπου τους βρίσκουμε» είπε.

Οι εμπρηστικές δηλώσεις του κυρίου Μπαλασόπουλου έγιναν με αφορμή την αναβολή της δίκης της ΠΟΕ ΟΤΑ για την απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στην τοπική αυτοδιοίκηση των Οκτώβριο του 2011.

Οπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕ ΟΤΑ «η δίκη, ευτυχώς ή δυστυχώς, αναβλήθηκε γιατί αυτή τη στιγμή δικάζονται ο αγωνιστής Σάββας Μιχαήλ και ο πρύτανης Μιχάλης Μουντζούρης μετά από μήνυση της Χρυσής Αυγής. Φανταστείτε που έχει φτάσει το θράσος αυτών των φασιστών.

Γι΄αυτό εμείς έχουμε υποχρέωση να τους πετάμε έξω όπου τους βρίσκουμε. Και εμείς ειδικά στην ΠΟΕ ΟΤΑ, αυτό πρέπει να κάνουμε.

Ανέκαθεν ήταν εχθροί του συνδικαλιστικού κινήματος».

Πηγή : iefimerida.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δ. Καζάκης (ΒΙΝΤΕΟ): "Οι δανειστές θέλουν το οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα και θα μας πεθάνουν για να το πάρουν!""

Ο Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ., Δημήτρης Καζάκης, μιλά για την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της Πατρίδας μας από μέρους του πολιτικού κατεστημένου χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά!

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Προκόπης Δούκας που κατακεραύνωνε τη ΔΤ παρουσιάζει το δελτίο ειδήσεών της (;)

Σήμερα στις 6 το απόγευμα αναμένεται να μεταδοθεί το πρώτο δελτίο ειδήσεων της «Δημόσιας Τηλεόρασης». Η μετάδοση θα γίνει από το στούντιο Δ στις εγκαταστάσεις της ΕΡΤ στην Κατεχάκη. Παρουσιαστής πιθανότατα θα είναι ο Προκόπης Δούκας, ο οποίος προσελήφθη ως «επιλαχών», παρότι δεν περιλαμβάνεται στου 577 της ΔΤ.

Δημιουργεί ερωτηματικά το βίντεο που ακολουθεί στο οποίο ο Προκόπης Δούκας φαίνεται να τάσσεται ξεκάθαρα ενάντια στη λειτουργία της ΔΤ χρησιμοποιώντας ακόμη και βαρύτατους χαρακτηρισμούς: 

Διαβάστε περισσότερα...

Γ. Δελαστίκ: Τι έλεγε ο Αντρέας τότε στη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Παρά ένα τεσσαράκοντα τα χρόνια που πέρασαν από την 3η του Σεπτέμβρη του 1974, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου παρουσίασε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ. Aλλη εποχή, φυσικά. Πολύ πιο ριζοσπαστική. Καμία σχέση με τη σημερινή, η Ελλάδα εκείνης της εποχής. Τουλάχιστον έτσι νομίζαμε μέχρι πριν από δύο-τρία χρόνια. Η ιστορία παίζει όμως παράξενα παιχνίδια.

Επί είκοσι ή και περισσότερα χρόνια, κανένας δεν ενδιαφερόταν να θυμηθεί τι έλεγε ο Αντρέας στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός του. Τώρα όμως που το αμείλικτο μνημονιακό καθεστώς που επέβαλε στην Ελλάδα ο γιος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ στραγγαλίζει τους Ελληνες και την Ελλάδα και εξευτελίζει τη χώρα μας, η Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη του 1974 διαβάζεται ξαφνικά με άλλο μάτι.

Ξαφνικά κάποια τμήματά της αποκτούν μια παράξενη επικαιρότητα, λες και δεν πέρασαν σχεδόν σαράντα χρόνια από τότε που γράφτηκε. «Η πορεία προς την υποτέλεια, την υπονόμευση των εθνικών μας συμφερόντων, τη διάβρωση της λαϊκής κυριαρχίας, τον οικονομικό μαρασμό και την εκμετάλλευση του Ελληνα εργαζόμενου πρέπει να ανακοπεί» έγραφε. «Ηρθε η ώρα να περάσουμε από την παθητική αναμονή στην ενεργό λαϊκή παρουσία για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας μας» πρoσέθετε στη διακήρυξη ο Α. Παπανδρέου και συνέχιζε: «Η ρίζα της συμφοράς βρίσκεται στην εξάρτηση της πατρίδας μας... Μεταβλήθηκε η πατρίδα μας σε ξέφραγο αμπέλι για να διαβρωθεί η οικονομία μας από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και της Δύσης με τη συνεργασία πάντα του ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου».

Η αλήθεια είναι πως όταν ακούει κανείς σήμερα τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τους υπουργούς του να δηλώνουν με διάφορες αφορμές «να δούμε τι λέει για το θέμα αυτό η τρόικα», εννοώντας ότι χωρίς την έγκριση των ασήμαντων υπαλλήλων της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίσει τίποτα, αναγκαστικά θυμάται ένα άλλο τμήμα της διακήρυξης του Α. Παπανδρέου: «Βασικός κυριαρχικός στόχος του Κινήματος (σ.σ. εννοεί του ΠΑΣΟΚ) είναι η δημιουργία πολιτείας απαλλαγμένης από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις».

Σαράντα χρόνια μετά, η κατάσταση στον τομέα αυτόν ειδικά είναι πολύ χειρότερη από τη δεκαετία του 1970. Παραπέμπει στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα αποφάσιζε τα πάντα, με τη μοναδική διαφορά ότι σήμερα είναι οι Γερμανοί πρωτίστως που δίνουν εντολές στην κυβέρνηση της Αθήνας για το τι θα κάνει και δευτερευόντως οι Αμερικανοί. «Για την εξάλειψη του συστήματος που οδήγησε στην ιμπεριαλιστική κατοχή της πατρίδας μας και των συνθηκών που το δημιούργησαν, το διατηρούν και το προστατεύουν» η Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη έβαζε δώδεκα συγκεκριμένους στόχους: «Ακυρώνονται οι διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες που έχουν οδηγήσει την Ελλάδα σε οικονομική, πολιτική και στρατιωτική εξάρτηση από τα μονοπωλιακά συγκροτήματα της Δύσης» ήταν ένας από αυτούς.

«Η Ελλάδα αποσυνδέεται από τους στρατιωτικούς, πολιτικούς και οικονομικούς συνασπισμούςπου υπονομεύουν την εθνική μας ανεξαρτησία και το κυριαρχικό δικαίωμα του ελληνικού λαού να προγραμματίζει αυτός την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική πορεία της χώρας» ήταν ένας άλλος στόχος. «Και βέβαια πρέπει η Ελλάδα να αποχωρήσει και από το στρατιωτικό και από το πολιτικό ΝΑΤΟ» τονιζόταν με σαφήνεια στην ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ.

Ο Α. Παπανδρέου δεν είχε καθόλου καλή γνώμη ούτε για την τότε ΕΟΚ, τον πρόδρομο της ΕΕ, ούτε για τη γερμανική και γενικότερα την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Στη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη δεν ασχολήθηκε με αυτά τα θέματα γιατί δεν ήταν στην επικαιρότητα.

Δεν είχε περάσει όμως ούτε ενάμισης χρόνος, όταν σε λόγο του στη Ρώμη, στις 21 Ιανουαρίου 1976 -μια πραγματικά βαρυσήμαντη ομιλία- τόνιζε μεταξύ άλλων: «Θα πρέπει να καταλάβουμε πως η Νότια Ευρώπη βρίσκεται στο περιθώριο του καπιταλισμού της Βόρειας Ευρώπης και των ΗΠΑ, πως αναπόφευκτα τα συμφέροντά της έρχονται σε σύγκρουση με αυτά της Βόρειας Ευρώπης στο πλαίσιο του σύγχρονου ιμπεριαλισμού».

Οσο για τη σοσιαλδημοκρατία, τόνιζε: «Οσο ''προοδευτικά'' κι αν εμφανίζονται τα προγράμματα ορισμένων σοσιαλδημοκρατικών και αυτοαποκαλούμενων ''σοσιαλιστικών'' κομμάτων στη Δύση, λυδία λίθος παραμένει η θέση τους πάνω στον ρόλο των πολυεθνικών εταιρειών της ΕΟΚ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ».

Αλλες εποχές. Σωστά. Μόνο που δεν είναι όλες οι αλήθειες παροδικές. Κάποιες έχουν αξία σε πολλές εποχές.

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013

Διαβάστε περισσότερα...

Έβο Μοράλες: "Εγώ, ο Πρόεδρος της Βολιβίας, Όμηρος στην Ευρώπη"

Του EVO MORALES AYMA*

Οι αποκαλύψεις του Έντουαρντ Σνόουντεν σχετικά με τις διαστάσεις που έχει λάβει η αμερικανική κατασκοπεία συνάντησανμάλλον χλιαρές αντιδράσεις από τους Ευρωπαίους ηγέτες. Οι ίδιοι, ωστόσο, δεν δίστασαν να ακινητοποιήσουν το αεροπλάνο του προέδρου της Βολιβίας Έβο Μοράλες, επειδή υποψιάζονταν ότι μετέφερε κρυφά τον Αμερικανό.

Στις 2 του περασμένου Ιουλίου έλαβε χώρα ένα από τα πλέον ανήκουστα περιστατικά στην ιστορία του διεθνούς δικαίου: αρχικά η απαγόρευση στο αεροπλάνο του προέδρου του πολυεθνικού κράτους της Βολιβίας να πετάξει πάνω από τον εναέριο χώρο της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας, κατόπιν η ομηρεία μου στο αεροδρόμιο της Βιέννης για 14 ώρες.

Αρκετές εβδομάδες αργότερα η απόπειρα αυτή κατά της ζωής των μελών μιας επίσημης αντιπροσωπείας, την οποία διέπραξαν κράτη που φημίζονται ως δημοκρατικά και με σεβασμό απέναντι στους νόμους, εξακολουθεί να προκαλεί αγανάκτηση, καθώς πληθαίνουν οι καταγγελίες από πολίτες, κοινωνικές οργανώσεις, διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις ανά τον κόσμο.

Τι είχε συμβεί; Βρισκόμουν στη Μόσχα, λίγα λεπτά προτού ξεκινήσει μια σύσκεψη με τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, όταν ένας από τους βοηθούς μου με ειδοποίησε για κάποιες τεχνικές δυσκολίες: ήταν αδύνατο να πάμε στην Πορτογαλία, όπως προβλεπόταν αρχικά. Ωστόσο, μόλις τελείωσε η συνομιλία μου με τον Ρώσο πρόεδρο, έγινε φανερό ότι το πρόβλημα μόνο τεχνικής φύσεως δεν ήταν...

Από τη Λα Πας ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας μας, Δαβίδ Τσοκεγουάνκα, κατορθώνει να οργανώσει έναν ενδιάμεσο σταθμό στο Λας Πάλμας της Γκραν Κανάρια, στην Ισπανία, και να επικυρώσει ένα νέο σχέδιο πτήσης. Όλα φαίνονται εντάξει... Όμως, ενώ ήμασταν στον αέρα, έρχεται να με δει ο συνταγματάρχης της αεροπορίας Σελιάρ Αρίσπε, διοικητής της αεροπορικού πληρώματος του προέδρου, ο οποίος εκείνη την ημέρα βρισκόταν στη θέση του πιλότου: «Το Παρίσι μας αφαιρεί την άδεια πτήσης. Δεν μπορούμε να μπούμε στον γαλλικό εναέριο χώρο». Η έκπληξή του ήταν μεγάλη όσο και η ανησυχία του: ήμασταν σχεδόν έτοιμοι να περάσουμε πάνω από τη Γαλλία.

Μπορούσαμε βέβαια να επιχειρήσουμε να επιστρέψουμε στη Ρωσία, αλλά διατρέχαμε τον κίνδυνο να ξεμείνουμε από κηροζίνη. Οπότε ο σμήναρχος Αρίσπε ήρθε σε επαφή με τον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου της Βιέννης για να ζητήσει την άδεια να πραγματοποιήσει επείγουσα προσγείωση. Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε τις αρχές της Αυστρίας που μας έδωσαν το πράσινο φως.

Εγκαταστάθηκα σε ένα μικρό γραφείο που μου παραχώρησαν στο αεροδρόμιο και ήμουν σε ανοιχτή γραμμή με τον αντιπρόεδρο Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα και με τον υπουργό Εξωτερικών Τσοκεγουάνκα προκειμένου να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια και κυρίως να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τους λόγους της γαλλικής απόφασης, όταν ο πιλότος με ενημέρωσε ότι και η Ιταλία μας απαγόρευε την είσοδο στον εναέριο χώρο της.

Εκείνη τη στιγμή δέχτηκα την επίσκεψη του Ισπανού πρέσβη στην Αυστρία, Αλμπέρτο Καρνέρο, ο οποίος μου ανακοίνωσε ότι μόλις είχε εγκριθεί ένα νέο σχέδιο για να κατευθυνθώ στην Ισπανία.Μόνο που, όπως μου εξήγησε, θα πρέπει απαραιτήτως να γίνει έλεγχος στο προεδρικό αεροπλάνο. Επρόκειτο μάλιστα για έναν αδιαπραγμάτευτο όρο προκειμένου να αναχωρήσουμε για το Λας Πάλμας της Γκραν Κανάρια.

Μόλις τον ρώτησα για τους λόγους αυτής της απαίτησης, ο Καρνέρο ανέφερε το όνομα του Έντουαρντ Σνόουντεν, του υπαλλήλου εκείνης της αμερικανικής εταιρείας στην οποία είχε αναθέσει η Ουάσιγκτον το έργο της κατασκοπείας. Του απάντησα ότι τον γνώριζα μόνο από τα δημοσιεύματα του Τύπου. Υπενθύμισα μάλιστα στον Ισπανό διπλωμάτη ότι η χώρα μου σέβεται τις διεθνείς συμβάσεις: σε καμία περίπτωση δεν θα επιχειρούσα να περάσω κρυφά οποιονδήποτε στη Βολιβία.

Ο Καρνέρο βρισκόταν σε διαρκή επαφή με τον αναπληρωτή γραμματέα Εξωτερικών Υποθέσεων και Συνεργασίας Ραφαέλ Μεντίβιλ Πέιδρο, ο οποίος, όπως ήταν ολοφάνερο, του ζητούσε να επιμείνει. «Δεν θα κάνετε έλεγχο σε αυτό το αεροπλάνο» χρειάστηκε να του τονίσω επανειλημμένα. «Αν δεν πιστεύετε αυτό που σας λέω, σημαίνει ότι θεωρείτε ψεύτη τον πρόεδρο του κυρίαρχου κράτους της Βολιβίας». Ο διπλωμάτης βγήκε πάλι για να πάρει γραμμή από τον προϊστάμενό του και ξαναήρθε. Μου ζήτησε τότε να «πιει ένα καφεδάκι» μέσα στο αεροπλάνο. «Μα, με περνάτε για εγκληματία;» τον ρώτησα. «Αν επιμένετε να μπείτε στο αεροπλάνο, θα πρέπει να το κάνετε διά της βίας. Κι εγώ δεν θα μπορέσω να προβάλω αντίσταση σε μια στρατιωτική ή αστυνομική επιχείρηση. Δεν διαθέτω τα μέσα για κάτι τέτοιο».

Ο πρέσβης, φανερά θορυβημένος, απέκλεισε το ενδεχόμενο προσφυγής στη βία, χωρίς να παραλείψει ωστόσο να μου διευκρινίσει ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν θα μπορέσει να μας εγκρίνει το σχέδιο πτήσης: «Στις 9 η ώρα το πρωί θα σας πούμε αν μπορείτε να αναχωρήσετε ή όχι. Μέχρι τότε, θα συζητήσουμε με τους φίλους μας» μου εξήγησε. «Φίλους; Μα ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι 'φίλοι' της Ισπανίας στους οποίους αναφέρεστε; Η Γαλλία και η Ιταλία, σωστά»; Αρνήθηκε να μου απαντήσει και αποχώρησε.

Εκείνη τη στιγμή βρήκα την ευκαιρία να συνομιλήσω με την πρόεδρο της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες, η οποία είναι δικηγόρος και με καθοδηγεί σε νομικά ζητήματα, καθώς και με τους προέδρους της Βενεζουέλας και του Εκουαδόρ Νικολάς Μαδούρο και Ραφαέλ Κορέα, που και οι δυο ανησυχούσαν ιδιαίτερα για την υπόθεσή μας. Ο πρόεδρος Κορέα μάλιστα μου τηλεφώνησε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας για να μάθει νέα μου. Η αλληλεγγύη αυτή μου έδινε δύναμη: «Έβο, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ψάξουν το αεροπλάνο σου!» μου επαναλάμβαναν. Δεν αγνοούσα το γεγονός ότι ένα προεδρικό αεροπλάνο απολαμβάνει το ίδιο καθεστώς με μια πρεσβεία.

Ωστόσο, οι συμβουλές καθώς και η άφιξη των πρεσβευτών της Μπολιβαριανής Συμμαχίας των Λαών της Αμερικής μας (Alba)1 ενισχύουν την απόφασή μου να μείνω αμετακίνητος. Όχι, δεν θα προσφέρουμε στην Ισπανία ούτε σε καμία άλλη χώρα -πόσο μάλλον, στις ΗΠΑ- την ικανοποίηση να ψάξουν το αεροπλάνο μας. Θα υπερασπιστούμε την αξιοπρέπειά μας, την εθνική μας κυριαρχία και την τιμή της πατρίδας μας, της μεγάλης πατρίδας μας. Δεν θα δεχτούμε ποτέ αυτό τον εκβιασμό.

Ο Ισπανός πρέσβης εμφανίζεται ξανά. Προβληματισμένος, ανήσυχος και νευρικός, μου υποδεικνύει ότι έχω επιτέλους όλο το ελεύθερο κι ότι μπορώ να φύγω. Επιτέλους, απογειωνόμαστε.

Η απαγόρευση πτήσης πάνω από τον εναέριο χώρο, την οποία εξέδωσαν με εντολή της CIA ταυτόχρονα και συντονισμένα τέσσερις χώρες εναντίον μιας κυρίαρχης χώρας με μόνη πρόφαση ότι ίσως μεταφέραμε τον Σνόουντεν, αναδεικνύει το πολιτικό βάρος της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης, των ΗΠΑ.

Ώς τις 2 Ιουλίου (την ημέρα της απαγωγής μου), όλοι γνώριζαν ότι τα κράτη διαθέτουν υπηρεσίες ασφαλείας για να προστατεύσουν το έδαφός τους και τον πληθυσμό τους. Όμως, η Ουάσιγκτον ξεπέρασε κάθε όριο. Παραβιάζοντας κάθε αρχή καλής πίστης καθώς και τις διεθνείς συμβάσεις, μετέτρεψε ένα τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου σε αποικία. Προσβολή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, που αποτελούν μια από τις κατακτήσεις της Γαλλικής Επανάστασης.

Το αποικιοκρατικό πνεύμα, που οδήγησε κατ' αυτόν τον τρόπο στην υποταγή διάφορες χώρες, αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι για την αμερικανική αυτοκρατορία δεν υπάρχουν όρια, ούτε νομικά, ούτε ηθικά, ούτε εδαφικά, όταν πρόκειται για την επιβολή των σχεδίων της. Τώρα πια είναι φανερό στα μάτια ολόκληρου του κόσμου ότι για μια τέτοια δύναμη ο κάθε νόμος μπορεί να παραβιαστεί, κάθε εθνική κυριαρχία να καταπατηθεί, κάθε ανθρώπινο δικαίωμα να αγνοηθεί.

Οι ΗΠΑ οφείλουν βέβαια τη δύναμή τους στις ένοπλες δυνάμεις τους, οι οποίες εμπλέκονται σε διάφορους επεκτατικούς πολέμους και υποστηρίζονται από ένα ασυνήθιστο βιομηχανικοστρατιωτικό σύμπλεγμα. Τα στάδια των επεμβάσεών τους είναι ευρέως γνωστά: μετά τις στρατιωτικές κατακτήσεις, επιβάλλεται το ελεύθερο εμπόριο, μια ιδιόμορφη αντίληψη περί δημοκρατίας και, τέλος, η υποταγή των λαών στην αδηφαγία των πολυεθνικών. Τα ανεξίτηλα σημάδια του ιμπεριαλισμού -είτε στρατιωτικού είτε οικονομικού- παραμορφώνουν το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη, τη Συρία. Χώρες από τις οποίες ορισμένες δέχτηκαν εισβολή επειδή υπήρχαν υποψίες ότι έκρυβαν όπλα μαζικής καταστροφής ή φιλοξενούσαν τρομοκρατικές οργανώσεις. Χώρες όπου σκοτώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι χωρίς το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να ξεκινήσει την παραμικρή δίκη.

Αλλά η δύναμη των ΗΠΑ έγκειται επίσης σε υπόγειους μηχανισμούς που σκοπός τους είναι να διασπείρουν τον φόβο, τον εκβιασμό και τον εκφοβισμό. Πλήθος οι συνταγές που πρόθυμα χρησιμοποιεί η Ουάσιγκτον για να διατηρήσει το στάτους της, όπως η «παραδειγματική τιμωρία» στην πιο ωμή αποικιοκρατική της μορφή που οδήγησε στη σκληρή καταπίεση των Ιθαγενών της Άμπια Γιάλα2. Η ίδια τιμωρία περιμένει τους λαούς που αποφασίζουν να απελευθερωθούν και τους πολιτικούς ηγέτες που επέλεξαν να κυβερνούν με το μέρος των ταπεινών.

Η ανάμνηση αυτής της πολιτικής της παραδειγματικής τιμωρίας είναι ακόμα νωπή στη Λατινική Αμερική: Αρκεί να αναλογιστούμε τα πραξικοπήματα κατά του Ούγο Τσάβες στη Βενεζουέλα το 2002, του Μανουέλ Σελάγια στην Ονδούρα το 2009, του Κορέα το 2010, του Φερνάντο Λούγο στην Παραγουάη το 2012 και, φυσικά, κατά της δικής μας κυβέρνησης το 2008, υπό την καθοδήγηση του Αμερικανού πρεσβευτή στη Βολιβία Φίλιπ Γκόλντμπεργκ3. «Το παράδειγμα», έτσι ώστε οι ιθαγενείς, οι εργάτες, οι αγρότες, τα κοινωνικά κινήματα να μην τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι ενάντια στις κυρίαρχες τάξεις. Το «παράδειγμα» για να λυγίσουν όσοι αντιστέκονται και να τρομάξουν οι υπόλοιποι. Ένα «παράδειγμα», ωστόσο, που τώρα πια παρακινεί τους ταπεινούς της ηπείρου και του κόσμου ολόκληρου να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να ενωθούν και να ενισχύσουν τους αγώνες τους.

Η απόπειρα της οποίας πέσαμε θύματα αποκαλύπτει τα δυο πρόσωπα της ίδιας καταπίεσης ενάντια στην οποία αποφάσισαν να επαναστατήσουν οι λαοί: τον ιμπεριαλισμό και το πολιτικό και ιδεολογικό δίδυμό του, την αποικιοκρατία. Η ομηρεία του προεδρικού αεροπλάνου και του πληρώματός του -την οποία είχαμε κάθε λόγο να θεωρούμε αδιανόητη την αυγή του 21ου αιώνα- αναδεικνύει μια μορφή ρατσισμού που διαιωνίζεται στους κόλπους ορισμένων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Γι' αυτούς οι Ινδιάνοι και οι δημοκρατικές ή επαναστατικές διαδικασίες για τις οποίες αγωνίζονται αποτελούν εμπόδια στην πορεία προς τον πολιτισμό. Αυτός ο ρατσισμός καταφεύγει πλέον στην αλαζονεία και στις πιο γελοίες εξηγήσεις «τεχνικής φύσεως» για να καλύψει μια πολιτική απόφαση που πάρθηκε σε ένα γραφείο της Ουάσιγκτον. Να λοιπόν που κάποιες κυβερνήσεις έχουν χάσει ακόμα και την ικανότητα να αναγνωρίζουν ότι τελούν υπό αποικιοκρατικό καθεστώς και προσπαθούν να διαφυλάξουν την υπόληψη του αφέντη τους.

Όταν μιλάμε για αυτοκρατορίες, μιλάμε και για αποικίες. Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες επέλεξαν να υπακούσουν στις εντολές που τους δίνουν επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο το καθεστώς της υποτέλειας. Η αποικιοκρατική φύση της σχέσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ευρώπης ενισχύθηκε μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2011 και αποκαλύφθηκε στους πάντες το 2004, μόλις μάθαμε την ύπαρξη παράνομων πτήσεων αμερικανικών στρατιωτικών αεροπλάνων τα οποία μετέφεραν υποτιθέμενους αιχμαλώτους πολέμου στο Γκουαντάναμο ή σε ευρωπαϊκές φυλακές. Σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτοί οι υποτιθέμενοι «τρομοκράτες» υποβάλλονταν σε βασανιστήρια. Μια πραγματικότητα την οποία αποσιωπούν πολύ συχνά ακόμα και οι οργανώσεις που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Είναι ολοφάνερο ότι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει υποβιβάσει την Ευρώπη σε επίπεδο αποικίας. Μια πράξη μη φιλική, αν όχι εχθρική, την οποία μπορούμε να αναλύσουμε ως μια μορφή κρατικής τρομοκρατίας, στον βαθμό που παραδίδει την ιδιωτική ζωή εκατομμυρίων πολιτών στα καπρίτσια της αυτοκρατορίας.

Ωστόσο, αυτή η κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου που αποτέλεσε η ομηρεία μας ίσως να σηματοδοτήσει μια ρήξη. Η Ευρώπη γέννησε τις πιο ευγενείς ιδέες: ελευθερία, ισότητα, αδερφοσύνη. Είναι τεράστια η συμβολή της στην επιστημονική πρόοδο και στην ανάδυση της δημοκρατίας. Όμως, δεν είναι πια παρά μια θολή σκιά του εαυτού της: μια νέα μορφή σκοταδισμού απειλεί τους λαούς μιας ηπείρου η οποία πριν από μερικούς αιώνες φώτιζε τον κόσμο με τις ιδέες της και γεννούσε την ελπίδα.

Η ομηρεία του αεροπλάνου μας θα μπορούσε να προσφέρει στους λαούς και στις κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, της Καραϊβικής, της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής και της Βόρειας Αμερικής τη μοναδική ευκαιρία να συντάξουν ένα μπλοκ αλληλεγγύης καταδικάζοντας την άθλια στάση των κρατών που εμπλέκονται σε αυτή την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Είναι επίσης μια ιδανική ευκαιρία για την ενίσχυση των κινητοποιήσεων των κοινωνικών κινημάτων που έχουν στόχο να οικοδομήσουν έναν καινούργιο κόσμο αδελφοσύνης, όπου ο ένας θα συμπληρώνει τον άλλο. Είναι στο χέρι των λαών να τον χτίσουν. Είμαστε σίγουροι ότι οι λαοί του κόσμου, κυρίως της Ευρώπης, νιώθουν την επίθεση της οποίας γίναμε θύματα ως κάτι που πλήττει εξίσου και τους ίδιους, αυτούς και τους δικούς τους. Και εμείς ερμηνεύουμε την αγανάκτησή τους ως έναν έμμεσο τρόπο για να μας ζητήσουν τη συγγνώμη που εξακολουθούν να μας αρνούνται ορισμένες από τις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις4.

1 Μέλη της είναι η Αντίγκουα - Μπαρμπούντα, η Βολιβία, η Κούβα, η Δομινικανή Δημοκρατία, το Εκουαδόρ, η Νικαράγουα, ο Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνη και η Βενεζουέλα. (Όλες οι σημειώσεις είναι της συντακτικής ομάδας).

2 Ονομασία που είχαν δώσει στην αμερικανική ήπειρο οι εθνότητες Κούνας του Παναμά και της Κολομβίας πριν από την άφιξη του Χριστόφορου Κολόμβου. Το 1992 τα αγανακτισμένα έθνη της Αμερικής επέλεξαν αυτό το όνομα για να αναφέρονται στην ήπειρο.

3 Για τα διάφορα γεγονότα στα οποία αναφέρεται το κείμενο συμβουλευτείτε τον φάκελο «Honduras» στην ιστοσελίδα μας. Διαβάστε Maurice Lemoine, «Etat d'exception en Equateur», La valise diplomatique, 1 Οκτωβρίου 2010, http://www.monde-diplomatique.fr/carnet/2010-10-01-Equateur και Gustavo Zaracho, «Le Paraguay repris en main par l'oligarchie», La valise diplomatique, 19 Ιουλίου 2012, http://www.monde-diplomatique.fr/carnet/2012-07-19-Paraguay-Oligarchie καθώς και Hernando Calvo Ospina, «Petit précis de déstabilisation en Bolivie», Le Monde diplomatique, Ιούνιος 2010.

4 Έκτοτε η Λισσαβώνα, η Μαδρίτη, το Παρίσι και η Ρώμη ζήτησαν επίσημα συγγνώμη από τη Λα Πας.

* Ο Evo Morales Ayma είναι πρόεδρος του πολυεθνικού κράτους της Βολιβίας

*ΠΗΓΗ: "ΑΥΓΗ" (1/9) via Le MONDE diplomatique

Διαβάστε περισσότερα...