Δ. Καζάκης: Πλησιάζει η ώρα της «τελικής λύσης» για την Ελλάδα

του Δημήτρη Καζάκη

Έχουμε μπει σε μια περίοδο που μπορεί να αποτυπωθεί μόνο με τον στρατιωτικό όρο «προετοιμασία εδάφους». Ο κόσμος της βιοπάλης βομβαρδίζεται καθημερινά με πληροφορίες για νέα ακόμη πιο σκληρά μέτρα, με ανακοινώσεις μαζικών απολύσεων στο δημόσιο τομέα, με νέες απειλές από την τρόικα, με νέα νομοσχέδια φοροεπιδρομής και οριζόντιων περικοπών, κοκ. Η τακτική αυτή ακολουθείται πάντα όταν πρόκειται να ξεκινήσει ένα ολόκληρο μπαράζ με στόχο την ολοκληρωτική εξουθένωση του λαού. Είναι προφανές ότι ήρθε η ώρα της «τελικής λύσης» για την Ελλάδα.

ΦΟΡΟΔΟΤΙΚH ΑΔΥΝΑΜΙΑ

Κι ενώ οι κυβερνώντες μαζί με την διατεταγμένη προπαγάνδα εξακολουθούν να παπαγαλίζουν το success story  της Ελλάδας και να επιμένουν ότι πάμε καλύτερα, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δραματική για την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Ας δούμε ορισμένα δεδομένα:

Το δόγμα που ακολουθεί η τρόικα και οι εντολοδόχοι της στη διακυβέρνηση της χώρας που θέλει να επιβάλλει νέους μεγαλύτερους φόρους στην δεδηλωμένη αδυναμία φοροδοτικής ικανότητας των ελληνικών νοικοκυριών, έχει οδηγήσει σε τραγικά αποτελέσματα. Σε επίπεδο-ρεκόρ σκαρφάλωσαν τον Ιούνιο τα ληξιπρόθεσμα χρέη των ιδιωτών προς το Δημόσιο, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε την Πέμπτη η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Ενδεικτικό της αδυναμίας πολλών φορολογουμένων να εξοφλήσουν τα χρέη τους είναι το γεγονός ότι μόλις μέσα σε ένα μήνα τα ληξιπρόθεσμα αυξήθηκαν κατά 613,5 εκατ. ευρώ (σε 59,774,229,887.97 ευρώ, από 59,160,722,450.31). Στα τέλη του 2012, είχαν διαμορφωθεί σε 56,105 δισ. ευρώ περίπου.

Τα φυσικά πρόσωπα που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο είναι συνολικά 2 εκατομμύρια στα 6 εκατομμύρια φορολογούμενους. Τα χρέη τους διαμορφώθηκαν στα 21,5 δισ. ευρώ και σε ρύθμιση είναι τα 834,9 εκατ. ευρώ. Το ποσοστό των φόρων που δεν μπορούν να εισπραχθούν σε ετήσια βάση ανήλθε στα 22%.

Τα νομικά πρόσωπα που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο είναι συνολικά 167.809, από 150.121 το Μάιο, σε σύνολο 227 χιλιάδων νομικών προσώπων (επιχειρήσεων όλων των μορφών) που καταθέτουν φορολογική δήλωση. Το χρέος τους προς την εφορία αυξήθηκε σε 38,2 δισ. ευρώ (σε ρύθμιση τα 708 εκατ. ευρώ) έναντι 37,7 το Μάιο. Το 2011 τα φορολογητέα κέρδη όλων των επιχειρήσεων που κατέθεσαν δήλωση ήταν 12,8 δις ευρώ. Ενώ το 2012 δεν υπερβαίνει τα 12, ενώ ακόμη χειρότερη θα είναι η εικόνα για το 2013. Με άλλα λόγια οι επιχειρήσεις παρουσιάζουν ετήσια φορολογητέα κέρδη γύρω στο 30% του συσσωρευμένου χρέους τους προς την εφορία.

Πώς είναι δυνατό να μην συνεχιστεί το κύμα λουκέτων, όταν 2 στις 3 επιχειρήσεις έχουν χρέη προς την εφορία κατά μέσο όρο 3 φορές μεγαλύτερα από τα φορολογητέα τους κέρδη; Το δεδομένο αυτό υποδηλώνει όχι μόνο την άθλια και παντελώς αδιέξοδη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι πολύ μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και το όργιο λεηλασίας που συμβαίνει στις μεγάλες και στις πολύ μεγάλες. Μέσα σε τέτοιες συνθήκες τα εργοδοτικά σχήματα ιδίως των μεγάλων και των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων λεηλατούν τα ταμεία τους, φορτώνουν με χρέη το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους εργαζόμενους σ’ αυτές με σκοπό να την «κοπανήσουν».

Το φαινόμενο αυτό είναι τόσο σύνηθες που έχει καταντήσει βαρετό. Πίσω από κάθε ανακοίνωση κλεισίματος μιας τέτοιας επιχείρησης, κρύβεται ένα τέτοιο πλιάτσικο. Η επιχείρηση μετατρέπεται σε κουφάρι και εγκαταλείπεται καθότι δεν υπάρχει πιθανότητα να ανακάμψει η εσωτερική αγορά ούτε σε τρεις δεκαετίες. Με την συμπαράσταση των κυβερνώντων οι εργοδότες ξεφορτώνονται τις επιχειρήσεις και τις υποχρεώσεις τους, φυγαδεύοντας τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό. Αγαπημένος προορισμός τους ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό είναι οι αραβικές χώρες. Γι’ αυτό και τα κυβερνώντα κόμματα, οι υπουργοί και τα στελέχη τους κάνουν τα πάντα προκειμένου να διευρύνουν τις σχέσεις τους και μάλιστα σε προνομιακό επίπεδο με κάθε καρυδιάς σεΐχηδες και εμίρηδες της αραπιάς. Εδώ και δεκαετίες οι χώρες της αραβικής χερσονήσου αποτελούν έναν από τους πιο προνομιακούς προορισμούς ξεπλύματος χρήματος για πολιτικούς, επιχειρηματίες και μαφιόζους. Πόσο μάλλον όταν οι τρεις αυτοί τυχαίνει να ταυτίζονται όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές στην περίπτωση της Ελλάδας.

ΟΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Θυμάστε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Δηλαδή την χρηματοδότηση με συνολικά 50 δις ευρώ των τεσσάρων «συστημικών» τραπεζών, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Τι απέγιναν; Μήπως πήγαν στην αγορά με την μορφή χρηματοδοτήσεων; Αυτό δεν μας έλεγαν οι κληρούχοι και εντολοδόχοι των δανειστών; Για άλλη μια φορά οι τράπεζες χρηματοδοτήθηκαν σε βάρος του φορολογούμενου προκειμένου να διασωθούν οι τραπεζίτες. Οι ανακεφαλαιοποιήσεις έχουν κάνει ήδη φτερά στο εξωτερικό αντί να πάνε στην εσωτερική αγορά. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της συνολικής χρηματοδότησης του εγχώριου ιδιωτικού τομέα διαμορφώθηκε σε -4,1%, τον Ιούνιο του 2013, από -3,7% τον περασμένο μήνα. Η καθαρή ροή της συνολικής χρηματοδότησης προς τον εγχώριο ιδιωτικό τομέα ήταν αρνητική κατά 212 εκατ. ευρώ ενώ τον Ιούνιο του 2012 ήταν θετική κατά 852 εκατ. ευρώ.

Η καθαρή ροή της χρηματοδότησης προς τις επιχειρήσεις, τον Ιούνιο του 2013, ήταν αρνητική κατά 63 εκατ. ευρώ, ενώ τον Ιούνιο του 2012 ήταν θετική κατά 1.067 εκατ. ευρώ. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της διαμορφώθηκε σε -4,9%, από -3,9% το Μάιο του 2013. Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα ρευστότητας κυρίως των τουριστικών και συναφών επιχειρήσεων θα οξυνθεί στο έπακρο αυτό το καλοκαίρι.

Ειδικότερα, ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της χρηματοδότησης των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων διαμορφώθηκε σε -4,2% από -3,4% τον περασμένο μήνα και η καθαρή ροή της χρηματοδότησης ήταν αρνητική κατά 70 εκατ. ευρώ, ενώ τον Ιούνιο του 2012 ήταν θετική κατά 727 εκατ. ευρώ. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και των λοιπών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων διαμορφώθηκε σε -15,1% από -10,1%, το Μάιο του 2013.

Η καθαρή ροή της χρηματοδότησης προς τους ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες και ατομικές επιχειρήσεις ήταν θετική κατά 12 εκατ. ευρώ, ενώ τον Ιούνιο του 2012 ήταν θετική κατά 49 εκατ. ευρώ. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της διαμορφώθηκε στο -1,6% από -1,3% το Μάιο του 2013.

Αρνητική κατά 161 εκατ. ευρώ ήταν η καθαρή ροή χρηματοδότησης προς τους ιδιώτες και τα ιδιωτικά μη κερδοσκοπικά ιδρύματα, τον Ιούνιο του 2013, ενώ τον Ιούνιο του 2012 ήταν επίσης αρνητική κατά 264 εκατ. ευρώ, Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της διαμορφώθηκε σε -3,6% από -3,7% το Μάιο του 2013. Με άλλα λόγια η πιστωτική ασφυξία εντείνεται για ολόκληρο τον ιδιωτικό τομέα και έρχεται να προστεθεί στην εισοδηματική ασφυξία που επιδεινώνεται συνεχώς.

ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΕΞΩ…

Και μόνο αυτά τα στοιχεία δείχνουν τρία πολύ σημαντικά πράγματα:

Πρώτο, οι τράπεζες συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την ρευστότητα που αντλούν από το δημόσιο ταμείο και την ευρωζώνη για δικό τους όφελος, για να στηρίζουν την κερδοφορία τους και την εξαγωγή κεφαλαίων τους στο εξωτερικό και σε καμιά περίπτωση για να στηρίξουν την οικονομία. Είναι χαρακτηριστικό ότι με βάση την Τράπεζα της Ελλάδας το πρώτο εξάμηνο του 2013 οι τράπεζες άντλησαν σχεδόν 60 δις ευρώ από το ευρωσύστημα, χώρια την ανακεφαλαιοποίησή τους με δανεικά του ελληνικού δημοσίου.

Την ίδια περίοδο η συνολική χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα από τις τράπεζες μειώθηκε σχεδόν κατά 18,2 δις ευρώ. Που πήγαν όλα αυτά τα κεφάλαια που αντλούν οι τράπεζες είτε με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, είτε με απευθείας δανεισμό του ελληνικού κράτους; Γίνονται κυρίως τίτλοι ομολόγων και εντόκων γραμματίων του εξωτερικού. Η τάση αυτή ενισχύθηκε ειδικά μέσα στο 2012. Έτσι οι τίτλοι που έχουν εκδοθεί από μη πιστωτικά ιδρύματα και κατέχουν οι εγχώριες τράπεζες ανέρχονταν σε 22,9 δις ευρώ τον Δεκέμβριο του 2011. Από αυτά ο κύριος όγκος προερχόταν από το Ην. Βασίλειο κατά 18,2 δις ευρώ. Η επιλογή της Βρετανίας δεν ήταν τυχαία. Αφενός είναι χώρα εκτός ευρώ και αφετέρου λειτουργεί εδώ και χρόνια για τις εγχώριες τράπεζες ως προνομιακός χώρος για την τιτλοποίηση δανείων τους με σκοπό την διοχέτευση κεφαλαίων σε τίτλους και υπεράκτιους λογαριασμούς.

Τον Μάρτιο του 2012, μόλις είχε ολοκληρωθεί το περίφημο PSI με «κούρεμα» του χρέους, οι εγχώριες τράπεζες εμφανίζονται να έχουν αυξήσει την αξία των ξένων ομολόγων που κατέχουν. Η συνολική αξία των ομολόγων εκδοθέντων από μη πιστωτικά ιδρύματα ανερχόταν στα 25,7 δις ευρώ. Ο κύριος όγκος προερχόταν από το Ην. Βασίλειο κατά 17,7 δις ευρώ και το Λουξεμβούργο κατά 4,0 δις ευρώ. Τον Δεκέμβριο του 2012 κι ενώ οι εγχώριες τράπεζες υποτίθεται ότι είχαν υποστεί νέο κούρεμα με επαναγορά των δικών τους ελληνικών ομολόγων, εμφανίζονται να διαθέτουν 58,6 δις ευρώ σε ξένα ομόλογα εκδοθέντα από μη πιστωτικά ιδρύματα. Από αυτά 20,7 δις ευρώ προέρχονταν από το Ην. Βασίλειο και τα 34,0 δις ευρώ από το Λουξεμβούργο. Τον Μάρτιο του 2013, τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, το σύνολο των ξένων ομολόγων από μη πιστωτικά ιδρύματα που κατέχουν οι εγχώριες τράπεζες ανέρχονταν σε 61,9 δις ευρώ, εκ των οποίων 35,7 δις ευρώ ήταν από το Λουξεμβούργο και 23,4 δις ευρώ από το Ην. Βασίλειο. Επομένως η χρηματοδότηση των τραπεζών γίνεται με έναν βασικό σκοπό να ενισχυθεί η θέση τους σε ομόλογα του εξωτερικού σε συνθήκες ανεπίστρεπτης χρεοκοπίας.  

ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ

Όμως, όλα αυτά δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν, ούτε να μας απασχολούν. Το μόνο που πρέπει να μας απασχολεί είναι πώς να πετύχει ο κρατικός προϋπολογισμός το περιβόητο πρωτογενές πλεόνασμα με το οποίο – υποτίθεται – θα αρχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος. Το να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα το κράτος σε συνθήκες τέτοιας ύφεσης, παραγωγικής αποσύνθεσης με τον βαθμό αξιοποίησης παραγωγικού δυναμικού στη βιομηχανία να πιάνει πάτο μόλις στο 64,5% και με επίπεδο επενδύσεων που έχει πέσει κάτω από το 14% επί του ΑΕΠ, έχει μετατραπεί σε αδιαφιλονίκητο θέσφατο για όλους.

Και είναι από την στιγμή που παραμένουμε στα πλαίσια του ευρώ. Εντός της ΟΝΕ και του κοινού νομίσματος η μόνο επεκτατική πολιτική που μπορεί να υπάρξει είναι η πιστωτική, δηλαδή ο δανεισμός. Μόνο έτσι μπορούν να αντιμετωπιστούν και τα ελλείμματα. Όταν όμως δεν μπορεί να υπάρξει δανεισμός για οικονομική και δημοσιονομική επέκταση, τότε αναγκαστικά πρέπει ο κρατικός προϋπολογισμός να τεθεί στο κρεβάτι του Προκρούστη και να καρατομηθεί κυνηγώντας το άπιαστο όνειρο του πρωτογενούς ελλείμματος.

Η ανάκαμψη όμως της οικονομίας απαιτεί αυξημένα εισοδήματα και επενδύσεις. Χωρίς αυτούς τους δυο θεμελιώδεις συντελεστές δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η ύφεση. Για τον λόγο αυτό σε συνθήκες τέτοιας κατάπτωσης της οικονομίας, το κράτος οφείλει να ακολουθήσει μια συνειδητά ελλειμματική δημοσιονομική πολιτική προκειμένου να χρηματοδοτήσει, μέσω ενός ευρύτατου προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, τις αναγκαίες υποδομές, έργα και παρεμβάσεις που έχει ανάγκη μια συνολική παραγωγική ανασυγκρότηση. Είναι τέτοια τα παραγωγικά κενά και ελλείμματα της ελληνικής οικονομίας που δεν μπορεί κανένας να τα καλύψει, εκτός από το κράτος μ’ ένα τέτοιο πρόγραμμα παραγωγικών επενδύσεων που θα επιτρέψει ακόμη και στην μικρή και μεσαία ιδιωτική πρωτοβουλία να ανακάμψει. Όσο κι αν γλυτώσουμε το κράτος από τα κομματικά φέουδα και την εκπόρνευσή του από τους αφανείς μετόχους του, δηλαδή από τα κυκλώματα που το νέμονται δεκαετίες τώρα και συνίστανται πρωτίστως στα γνωστά επιχειρηματικά κυκλώματα των μεγάλων κρατικοδίαιτων ολιγαρχών της χώρας, είναι σίγουρο ότι για να μπει σε ταχύρυθμη ανάκαμψη και ανοικοδόμηση η χώρα θα χρειαστεί ελλειμματική χρηματοδότηση.

Όποιος αποκλείει μια τέτοια επιλογή, καταδικάζει τη χώρα στην ύφεση και στην αποσύνθεση. Δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση και ανοικοδόμηση της ελληνικής οικονομίας, χωρίς ελλειμματική χρηματοδότηση για μερικά χρόνια. Διαφορετικά είμαστε καταδικασμένοι στη διαχείριση της καταστροφής. Γι’ αυτό και για όποιον προέχει η ανάκαμψη της οικονομίας πρώτα και κύρια προς όφελος του λαού, δεν μπορεί να θεωρεί ως θέσφατο και αναγκαίο το πρωτογενές πλεόνασμα. Η τρόικα μας τον έχει επιβάλει σαν στόχο προκειμένου να ξεπουληθεί η δημόσια περιουσία και μέσα από τις οριζόντιες περικοπές και τις φοροεπιδρομές να αντλήσει όσο περισσότερους χρηματικούς πόρους μπορεί.

Αν λοιπόν είναι απαραίτητη – τουλάχιστον για τα πρώτα 3-5 χρόνια – η ελλειμματική χρηματοδότηση των επενδύσεων και της οικονομίας, ώστε να αρχίσει η ανόρθωση της Ελλάδας, τότε πώς θα μπορέσει να χρηματοδοτηθεί με την σειρά του το έλλειμμα; Ο μοναδικός τρόπος που αναγνώριζε μέχρι πρότινος η ευρωζώνη ήταν ο δανεισμός. Έτσι φτάσαμε εμείς, αλλά και το σύνολο των χωρών της ευρωζώνης στην κατάσταση δημόσιου και ιδιωτικού χρέους που βιώνουμε σήμερα.

Σαν απάντηση σ’ αυτήν την κατάσταση, τα επιτελεία της ευρωζώνης υιοθέτησαν μια ακόμη πιο παλαβή και καταστροφική επιλογή: με το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας απαγόρεψαν τα ελλείμματα και πρωτίστως το δημοσιονομικό έλλειμμα που δεν πρέπει να ξεπερνά το 0,3% επί του ΑΕΠ κάθε χώρας. Η λογική είναι απλή και ταυτόχρονα τερατώδης. Με τον τρόπο αυτό τα κράτη δεν θα χρειάζονται να δανειστούν. Ναι, αλλά τα ελλείμματα είναι προϊόντα της αντικειμενικής κατάστασης της οικονομίας. Αν μια οικονομία είναι σε ύφεση παράγει – το θέλει, δεν το θέλει – ελλείμματα. Τα επιτελεία της ευρωζώνης στο ζήτημα αυτό είναι ξεκάθαρα: πονάει χέρι, κόψει χέρι. Τόσο απλά είναι τα πράγματα για την χρηματιστική ολιγαρχία που κυβερνά την ευρωζώνη.

Κι έτσι ολόκληρη η ευρωζώνη έχει καταδικαστεί σ’ ένα σισύφειο του πρωτογενούς ελλείμματος με τον μπαλτά στο χέρι, ακρωτηριάζοντας χωρίς δεύτερη σκέψη ότι περισσεύει από την πραγματική οικονομία και την κοινωνία Πρώτο και καλύτερο θύμα σ’ αυτό το σισύφειο κυνηγητό των δολοφόνων με τον μπαλτά είναι η Ελλάδα. Κι ενώ καρατομούν αδιάκριτα δουλειές, εισοδήματα, δαπάνες, ασφαλιστικά ταμεία, δικαιώματα και ανθρώπινες ζωές, το πρωτογενές πλεόνασμα παραμένει όνειρο για τους διατεταγμένους δολοφόνους και τρομακτικός εφιάλτης για την πλειοψηφία του πληθυσμού.

ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΙΚΟΥΡΑ

Πρωτογενές έλλειμμα 981 εκατ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο ανακοίνωσε ο κ. Σταϊκούρας την 1^ηΑυγούστου. Το υπουργείο Οικονομικών σημειώνει ότι η μεγάλη αύξηση που σημειώθηκε έναντι του πρώτου εξαμήνου του 2012 (τότε το έλλειμμα ήταν 255 εκατ. ευρώ) οφείλεται στην αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών, ωστόσο τον Ιούνιο μειώθηκαν κατά μόλις 72 εκατ. ευρώ. Συγκεκριμένα, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κράτους υποχώρησαν στα 6,84 δισ. ευρώ, από 6,93 το Μάιο. Οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων αυξήθηκαν στα 326 εκατ. ευρώ, από 309 το Μάιο. Τα έσοδα μειώθηκαν σε 49,4 από 49,9 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2012. Τα υψηλότερα χρέη προς τον ιδιωτικό τομέα έχουν τα ασφαλιστικά ταμεία με 3,9 δισ. ευρώ (τα 2,5 δισ. ευρώ βαραίνουν τον ΕΟΠΥΥ), τα νοσοκομεία με 1,288 δισ. ευρώ και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης με 893 εκατ. ευρώ.

Κι ενώ το δημόσιο συνεχίζει μια άτυπη παύση πληρωμών μεταθέτοντας διαρκώς όλο και περισσότερες δαπάνες για τους επόμενους μήνες, ώστε να μην φαίνεται ο εκτροχιασμός του προϋπολογισμού, ο κ. Σταϊκούρας ανακάλυψε ότι όλα πάνε καλά: «Τα ταμειακά στοιχεία της Γενικής Κυβέρνησης για τον Ιούνιο παρέχουν ποσοτικές ενδείξεις που δείχνουν την ικανοποιητική πορεία των δημοσίων οικονομικών της χώρας κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013. Επιβεβαιώνουν την ορθή κατεύθυνση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας, αποδεικνύοντας ότι η κυβέρνηση πορεύεται σταθερά, βήμα-βήμα, προς την επίτευξη των πρωτογενούς πλεονάσματος από φέτος», δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας. Δεν ξέρουμε αν και τι οργανικές επιπτώσεις έχει στα κυβερνητικά στελέχη το να λένε τόσο χοντρά ψέματα. Μάλλον καμιά. Έχουν εθιστεί σε τέτοιο βαθμό που τους έχει γίνει δεύτερη φύση. Για να μην πούμε πρώτη.

Κι έτσι προκειμένου να πιάσει τους στόχους της η κυβέρνηση των δανειστών και της τρόικας, έχει ήδη προβλέψει νέα φοροεπιδρομή με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο και ετοιμάζει από το φθινόπωρο την ένταση των οριζόντιων περικοπών. Έτσι θα κλείσει ο ΕΟΠΥΥ, μαζί με τα ασφαλιστικά ταμεία που έχουν λεηλατηθεί σε τέτοιο βαθμό που δεν είναι πλέον βιώσιμα υπό τις σημερινές συνθήκες. Θα κλείσουν περισσότερα νοσοκομεία, σχολεία, νηπιαγωγεία και ιδρύματα ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης. Ενώ οι ΟΤΑ θα οδηγηθούν σε τέτοια δημοσιονομική ασφυξία ώστε να πέσουν θύματα της περίφημης «ελληνογερμανικής εταιρικής σχέσης», δηλαδή του γνωστού τρόπου αφομοίωσης των ελληνικών ΟΤΑ από τους Γερμανικούς Δήμους και Κρατίδια.

ΜΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ…

Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Θα μου πείτε τα γνωστά: ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση, μετανάστευση. Σωστά, αλλά ξεχνάτε τους θανάτους, τους μαζικούς θανάτους ενός λαού που δεν μπορεί πλέον να στηρίξει τα πιο αδύναμα μέλη του. Δεν εννοώ απλά τις αυτοκτονίες, αλλά την μαζική εξόντωση και γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού. Θέλετε να δείτε δεδομένα; Δείτε τον Πίνακα με την Φυσική Κίνηση του Πληθυσμού από το 1932 έως το 2012.

Αυτό που διαπιστώνει κανείς είναι ότι η δημογραφική κρίση που πλήττει την ελληνική κοινωνία και έχει κορυφωθεί στην προηγούμενη δεκαετία, από το 2011 και μετά έχει μετατραπεί σε μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού. Το 2011 για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού έθνους ο πληθυσμός εμφάνισε σοβαρή μείωση σε απόλυτους αριθμούς κατά 4.691 θανάτους πάνω από τις γεννήσεις. Το 2012 η μείωση αυτή έγινε ακόμη πιο σοβαρή ανεβάζοντας τους θανάτους σε 16.299 πάνω από τις γεννήσεις. Αύξηση σχεδόν 3,5 φορές μέσα σ’ ένα χρόνο. Και είναι σίγουρο ότι το 2013 θα είναι κατά πολύ χειρότερο. Θυμηθείτε ότι στα δεδομένα αυτά δεν συνυπολογίζουμε την μετανάστευση των ελλήνων στο εξωτερικό, η οποία το 2011 ξεπέρασε επίσημα τους 62.000, ενώ το 2012 ξεπέρασε τον διπλάσιο αριθμό. Η χώρα πεθαίνει και μαζί της εξοντώνεται συστηματικά και ο γηγενής πληθυσμός της.

ΦΥΣΙΚΗ ΚΙΝΗΣH ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ
Απόλυτοι αριθμοί: 1932-2012
Έτος	Γεννήσεις	Θάνατοι	Διαφορά
1932	185.523	117.593	67.930
1933	189.583	111.447	78.136
1934	208.929	100.651	108.278
1935	192.511	101.416	91.095
1936	193.343	105.005	88.338
1937	183.878	105.674	78.204
1938	184.509	93.766	90.743
1939	178.852	100.459	78.393
1940	179.500	93.830	85.670
1955	154.263	54.781	99.482
1956	158.203	59.460	98.743
1957	155.940	61.664	94.276
1958	155.359	58.160	97.199
1959	160.199	60.852	99.347
1960	157.239	60.563	96.676
1961	150.716	63.955	86.761
1962	152.158	66.554	85.604
1963	148.249	66.813	81.436
1964	153.109	69.429	83.680
1965	151.448	67.269	84.179
1966	154.613	67.912	86.701
1967	162.839	71.975	90.864
1968	160.338	73.309	87.029
1969	154.077	71.825	82.252
1970	144.928	74.009	70.919
1971	141.126	73.819	67.307
1972	140.891	76.859	64.032
1973	137.526	77.648	59.878
1974	144.069	76.303	67.766
1975	142.273	80.077	62.196
1976	146.566	81.818	64.748
1977	143.739	83.750	59.989
1978	146.588	81.615	64.973
1979	147.965	82.338	65.627
1980	148.134	87.282	60.852
1981	140.953	86.261	54.692
1982	137.275	86.345	50.930
1983	132.608	90.586	42.022
1984	125.724	88.397	37.327
1985	116.481	92.886	23.595
1986	112.810	91.783	21.027
1987	106.392	95.656	10.736
1988	107.505	92.407	15.098
1989	101.657	92.720	8.937
1990	102.229	94.152	8.077
1991	102.620	95.498	7.122
1992	104.081	98.231	5.850
1993	101.799	97.419	4.380
1994	103.763	97.807	5.956
1995	101.495	100.158	1.337
1996	100.718	100.740	-22
1997	102.038	99.738	2.300
1998	100.894	102.668	-1.774
1999	100.643	103.304	-2.661
2000	103.274	105.170	-1.896
2001	102.282	102.559	-277
2002	103.569	103.915	-346
2003	104.420	105.529	-1.109
2004	105.655	104.942	713
2005	107.545	105.091	2.454
2006	112.042	105.476	6.566
2007	111.926	109.895	2.031
2008	118.302	107.979	10.323
2009	117.933	108.316	9.617
2010	114.766	109.084	5.682
2011	106.408	111.099	-4.691
2012	100.371	116.670	-16.299

 Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 4/8/2013

Διαβάστε περισσότερα...

"Πιτσιρίκος": O 902 στα χέρια των καπιταλιστών

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα θα μας θάψουν όλους», το ΚΚΕ πούλησε σε επιχειρηματία τον τηλεοπτικό και τον ραδιοφωνικό σταθμό 902, ενώ υπάρχει η σκέψη να του πουλήσει και τον «Ριζοσπάστη» αν ο επιχειρηματίας δεχτεί να κρατήσει τον τίτλο και το σφυροδρέπανο.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ο επιχειρηματίας που αγόρασε τον 902 είναι ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης, και το ΚΚΕ αναφέρει πως προτίμησε τον Μαρινάκη επειδή ο Ολυμπιακός φοράει κόκκινα.

Το ΚΚΕ σκέφτεται να πουλήσει και το Σπίτι του Λαού αλλά περιμένει να ανέβουν οι τιμές στην αγορά ακινήτων.

Πληροφορίες πως το ΚΚΕ θα πουλήσει σε επιχειρηματία και τον τίτλο του κόμματος διαψεύδονται ως αντικομμουνιστική προπαγάνδα.

Όλοι οι εργαζόμενοι του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού 902 θα απολυθούν αλλά αυτοί δεν δουλεύουν στον ΣΚΑΪ του Αλαφούζου, οπότε δεν πειράζει που θα μείνουν άνεργοι και δεν πρέπει να τους συμπαρασταθεί κανείς.

Σε ανακοίνωσή του, το ΚΚΕ αναφέρει πως πουλάει τον 902 επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να έρθουν στην εξουσία οι κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ και να του πάρουν τους σταθμούς, οπότε τους πουλάει τώρα για να τους σώσει από τα χέρια των κομμουνιστών.

Το ΚΚΕ αναφέρει πως το έχει γονατίσει η κρίση του καπιταλισμού και πως ελπίζει ο καπιταλισμός να πάρει πάλι τα πάνω του, ώστε να μπορέσει το Κόμμα να αποκτήσει ξανά τηλεοπτικό σταθμό για να διαφημίζει μαξιλάρια. Συγγνώμη, κομμουνιστικά μαξιλάρια.

Στο ΚΚΕ έχει μείνει πια μόνο ο τίτλος. Τελικά, αυτό είναι το ΚΚΕ: ένας τίτλος. Αδειανός.

(Το ΚΚΕ είχε στην κατοχή του επί 22 χρόνια μια τηλεοπτική συχνότητα και έναν τηλεοπτικό σταθμό και σήμερα τον πουλάει, χωρίς να έχει καταφέρει να δημιουργήσει ούτε μια εκπομπή που να θυμόμαστε. Οπωσδήποτε, αυτό είναι μεγάλη επιτυχία.)

(Θυμήθηκα το βρισίδι που είχα φάει πριν από δυο χρόνια, όταν τόλμησα να γράψω για τους εργαζόμενους στον 902 και το «Στο Κόκκινο».)

Διαβάστε περισσότερα...

Λ. Βατικιώτης: Αντώνης Σαμαράς: ο τελευταίος των …Ρεπουσιστών

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τι κοινό έχει η πολεμική στο πρώτο Μνημόνιο κι η ρητορική κατά της λιτότητας με την πατριδοκαπηλεία και τον εθνικισμό; Και τα δύο αποτέλεσαν ιδανική σημαία ευκαιρίας για τον Αντώνη Σαμαρά μέχρι τη στιγμή που πέτυχε τον στόχο του, να αδράξει την εξουσία, οπότε και τα ξεφορτώθηκε επιδεικνύοντας έναν απίστευτο πολιτικό καιροσκοπισμό, χειρότερο κι από ‘κείνον του Γιωργάκη. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως αν σε ό,τι αφορά το μνημόνιο άπαντες μπορούν να διακρίνουν πόσο αδίστακτος πολιτικός απατεώνας είναι ο Σαμαράς, στα λεγόμενα εθνικά θέματα συνεχίζει μέχρι και τώρα να κρύβει την διπροσωπία του παριστάνοντας το αμετανόητο εθνίκι, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μαζέψει από τα δεξιά του ό,τι χάνει από τα αριστερά του.

Τα έργα του ωστόσο αν κάτι μαρτυρούν είναι πως ο καιροσκόπος Σαμαράς συνεχίζει επάξια το έργο του Γιωργάκη: κρεσέντο υποτέλειας απέναντι σε ΗΠΑ και Τουρκία κι ενθάρρυνση των διχοτομικών σχεδίων νέας κοπής κι ειδικά μ.Χ. (μετά χρεοκοπίας) για την Κύπρο.

Απόδειξη για το πόσο κούφιος, εσωτερικής και μόνο κατανάλωσης είναι ο πατριωτισμός του....

Σαμαρά κι όλων των ακροδεξιών πατριδοκάπηλων φρικιών που έχει μαζέψει γύρω του αποτελεί το θέμα των μαρίνων που εξακολουθεί να προκαλεί ανατριχίλα σε όλους όσους γνωρίζουν έστω και λίγα πράγματα για τις λειτουργίες τους στην παροχή υπηρεσιών ακόμη και στα σκάφη αναψυχής. Επί Σαμαρά ο κορυφαίος τουρκικός επιχειρηματικός όμιλος Ντογκούς απέκτησε τον έλεγχο στις μαρίνες Ζέας, Κέρκυρας και Λευκάδας συνεχίζοντας την τουρκική επιχειρηματική διείσδυση σε αυτό τον κρίσιμο τομέα που ξεκίνησε με την μαρίνα του Φλοίσβου και της Μυτιλήνης. Ο όμιλος του Ντογκούς δεν είναι όμως ένας τυχαίος επιχειρηματικός όμιλος. Προς επίρρωση τα μεγέθη του, έχοντας στον όμιλο περισσότερες από 150 εταιρείες και από 30.000 εργαζόμενους, ο πολυσχιδής του χαρακτήρας, που ξεκινάει από κατασκευές και τράπεζες κι εκτείνεται σε ΜΜΕ, τουρισμό κι ενέργεια και πάνω απ’ όλα η στενή του σχέση με την εξουσία μια και στο μετοχικό του κεφάλαιο συμμετέχει το τουρκικό μετοχικό ταμείο στρατού, ενώ ο 49χρονος επικεφαλής του (με προσωπική περιουσία άνω των 3 δις. δολ.) θεωρείται συνομιλητής του Ερντογάν. Μόνο τυχαία δεν είναι επομένως η σπουδή που επέδειξε να επενδύσει στις ελληνικές μαρίνες. Ως αποτέλεσμα, ο Σαμαράς μπορεί να καμαρώνει ότι επί πρωθυπουργίας του το Αιγαίο μπορεί να μην ενοποιήθηκε για τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, όπως διακαώς επιθυμεί η Άγκυρα, αλλά έγινε ένα μεγάλο βήμα για την συνδιαχείριση μέσω της ιδιωτικοποίησης των μαρίνων. Έπονται μάλιστα κι άλλες: Καλαμάτα, Γλυφάδα, Πάρο, Νάξο, Άνδρο, Κρήτη, κ.λπ.

Επιβάλλεται μάλιστα να τονίσουμε ότι η κυβέρνηση κάλλιστα, αν ήθελε, μπορούσε να επικαλεστεί εθνικούς λόγους που σχετίζονται με την άμυνα και να θέσει βέτο στην εξαγορά, όπως επανειλημμένες φορές έχουν κάνει ακόμη κι οι ΗΠΑ σε υποδομές στρατηγικής σημασίας, όπως τα λιμάνια. Εκτός, κι αν αυτές οι πρακτικές θεωρούνται από τους νεόκοπους κοσμοπολίτες του Σαμαρά ως παρωχημένες, ακολουθώντας το δόγμα του πατέρα του νεοφιλελευθερισμού, Μίλτον Φρίντμαν που διακήρυσσε ότι η προώθηση των οικονομικών ανταλλαγών αποτελεί τον ευκολότερο τρόπο για να απομακρυνθούν τα σύννεφα του πολέμου…

Η αλήθεια ωστόσο είναι πως το πράσινο φως για την περαιτέρω επιχειρηματική διείσδυση της Τουρκίας το άναψε ο ίδιος ο Σαμαράς κατά την επίσκεψή του στην γειτονική χώρα αρχές Μαρτίου όταν ο Ερντογάν, με το γάντι μεν, αλλά δεν άντεξε στον πειρασμό και του φόρεσε το φέσι του …τουρκοφάγου Σαμαρά. Οι αναφορές του τούρκου ηγέτη σε καταστάσεις «διπλού οφέλους» στο Αιγαίο και του Σαμαρά σε «καλές μέρες», καταπίνοντας τις αναφορές σε βόρεια και νότια Κύπρο, κι όλα αυτά δε με την έγκριση των ΗΠΑ όπως μετέφερε το ρεπορτάζ, αποτελούν συνέχεια της πολιτικής προσέγγισης με την Τουρκία που εγκαινίασε ο Σημίτης κι έφερε σε πέρας ο Γιωργάκης ελπίζοντας με αυτό τον τρόπο να εξασφαλίσει το χρίσμα των Αμερικάνων. Όπως και συνέβη.

Το ίδιο φιλοδοξεί τώρα κι ο Σαμαράς, κάνοντας μάλιστα όλες εκείνες τις κινήσεις που ευαρεστούν τις ΗΠΑ, στον πιο κρίσιμο και στρατηγικής σημασίας τομέα όπου αποκλίσεις δεν συγχωρούνται: στα ενεργειακά. Καταπίνοντας γι’ άλλη μια φορά αμάσητες τις μεγαλοστομίες για πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική (παλιότερα) και εξαγγελίες πως θα πάρει την ΔΕΠΑ όποιος δώσει τα περισσότερα (πιο πρόσφατα) το «άδειασμα» των Ρώσων, με αφορμή την πώληση της ΔΕΠΑ, κατατάσσει τον Σαμαρά δίπλα – δίπλα με τον πρώην βούλγαρο πρωθυπουργό κι άνθρωπο της νύχτας Μπόικο Μπορίσοφ, που ανέτρεψε τα σχέδια της Μόσχας για τον αγωγό Σάουθ Στριμ. Το παιχνίδι με την ΔΕΠΑ μάλιστα ισοδυναμεί με «σούβλισμα», για να χρησιμοποιήσουμε την σκακιστική ορολογία, καθώς ο Σαμαράς πέταξε έξω τους Ρώσους πουλώντας έτσι για μια ακόμη φορά εκδούλευση στην Ουάσινγκτον, ενώ ταυτόχρονα πούλαγε και την δέουσα …προστασία στην εγχώρια διαπλοκή. Αρκεί να θυμηθούμε το, εύλογο για τους κανόνες της αγοράς, θέμα που έθεσαν οι Ρώσοι σχετικά με τις υπέρογκες οφειλές των ελλήνων επιχειρηματιών στην προς πώληση δημόσια επιχείρηση. (Βλέπε σχετικά ρεπορτάζ Λ. Χαραλαμπόπουλου στο Unfollow τ. 18). Ζήτησαν από την κυβέρνηση Σαμαρά ή να εγγυηθεί την εξόφλησή τους ή να τα συμψηφίσει. Κι αντίθετα με ό,τι θα έκανε αν επρόκειτο για χρέη φορολογουμένων ή μικροοφειλετών αρνήθηκε να κάνει το παραμικρό καλύπτοντας τους τσαμπατζήδες έλληνες επιχειρηματίες και ταυτόχρονα διευκολύνοντας τα αμερικάνικα σχέδια για την προώθηση του αγωγού TAP που θα ξεκινάει από το Αζερμπαϊτζάν, θα διασχίζει Τουρκία, Ελλάδα και Αλβανία για να καταλήγει στην Ιταλία. Όλα τα προηγούμενα, οι σχετικές συζητήσεις στην Τουρκία κι η τυχαία δήθεν συνάντηση του Σαμαρά με τον Ερντογάν στο Κατάρ στο τέλος Ιανουαρίου (ούτε παράνομο ζευγάρι να ήταν…) όπου συζητήθηκε το θέμα του ΤΑΡ αποκαλύπτουν μια συνεκτική και καλοσχεδιασμένη ατζέντα, που θα την ζήλευε ακόμη κι ο αλήστου μνήμης Άλεξ Ρόντος.

Τέλος, μόνο και μόνο για να επιβεβαιωθεί η παράδοση που θέλει κάθε υποτελή έλληνα πολιτικό να ξεπουλάει κι ένα κομμάτι της Κύπρου, ο Σαμαράς έβαλε το δικό του λιθαράκι στην πρόσφατη χρεοκοπία διευκολύνοντας την τράπεζα Πειραιώς να λεηλατήσει τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Ένα πλιάτσικο που απέφερε στα ταμεία της Πειραιώς 3,5 δισ., βοηθώντας αποφασιστικά στην βελτίωση των δεικτών κεφαλαιακής της επάρκειας. Οι ευθύνες του Σαμαρά για όσα συνέβησαν στην Κύπρο ήταν τεράστιες από την πρώτη στιγμή όταν το συμβούλιο υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης και μαζί τους ο Γ. Στουρνάρας έσφιγγε τη θηλιά στον λαιμό της κυπριακής αποστολής. Οι ευθύνες αυτές είναι κι εγκληματικές, γιατί άπαντες γνωρίζουν πως στο τέλος της διαδρομής υπάρχει ένα νέο διχοτομικό σχέδιο «επίλυσης» του Κυπριακού, ακόμη χειρότερο του σχεδίου Ανάν, που είχε υποστηρίξει με πάθος ο σημερινός πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης με τον οποίο συναντήθηκε ο έλληνας πρωθυπουργός, αποφεύγοντας φυσικά στις δηλώσεις τους τις …κακοτοπιές.

Εν κατακλείδει, η Μαρία Ρεπούση κήρυκας της κοσμοπολίτικης γραμμής της αστικής τάξης τόσο στην ιστορική επιστήμη όσο και στην πολιτική …αδίκως δέχεται τόσα πυρά, όταν ο Αντώνης Σαμαράς πολύ πιο μαχητικός υπερασπιστής των ιδεών της, σχεδόν ακτιβιστής, μουτζαχεντίν του Ρεπουσισμού, βρίσκεται στο απυρόβλητο. Δεν είναι αδικία;

από το «Unfollow»

Διαβάστε περισσότερα...

Γ. Μακριδάκης: Κανείς δεν γλύτωσε ποτέ

του Γιάννη Μακριδάκη

Συζητούσα, μάλλον άκουγα με πολύ ενδιαφέρον, προχθές κάποιον επισκέπτη μου, ο οποίος υπηρετεί σε ανώτατη διπλωματική θέση στο εξωτερικό και ανέλυε την κατάστασή μας ως ελληνικού και ως παγκόσμιου πληθυσμού.

Ομολογώ ότι με καθήλωσε η ηρεμία της προσέγγισής του, η οποία απέπνεε σιγουριά και γνώση των πραγμάτων. Δεν έλεγε πράγματα άγνωστα σε μένα, ούτε αδιανόητα, αλλά ο ψύχραιμος και πλήρης λόγος του και το ότι από τα συμφραζόμενα έβγαινε το συμπέρασμα πως έχει ενημέρωση από τα μέσα αφού συναντά λόγω της εργασίας του κάποιους από τους τροϊκανούς που ελέγχουν και ορίζουν τις ζωές μας, με έκαναν να τον ακούω δίχως να μιλώ και να μην αμφισβητώ καθόλου τα όσα υποστήριζε.

Είπε για το παγκόσμιο λογιστικό χρήμα και χρέος, είπε για την φούσκα, για το χρήμα δίχως αντίκρισμα που έχουμε ως παγκόσμια κοινότητα καταναλωτών δημιουργήσει, για το στάσιμο....
χρήμα που ψάχνει ολοένα και πιο ευφάνταστους τρόπους να κινηθεί, είπε για τα αδιέξοδα του καπιταλισμού και το μπέρδεμά του, τις ασυμβατότητες στις οποίες καταφεύγει μπας και βρει λύσεις, είπε πως θα μας κουρέψουν τελικά τις καταθέσεις από δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ και πάνω, είπε πολλά και διάφορα, συγκεκριμένα και αφηρημένα αλλά ένα και μοναδικό ήταν, όπως είπε κι εκείνος εξάλλου, το τελικό και βέβαιο συμπέρασμα:

Πως κανείς από αυτούς που κρατούν την παγκόσμια εξουσία και διοίκηση δεν έχει ιδέα για το τι κάνει και το τι πρέπει να κάνει, πως το πλοίο της ανθρωπότητας προχωρεί στα τυφλά, στα ψαχουλευτά, και πως κανείς τελικά δεν πρόκειται να γλυτώσει.

Όταν τον ρώτησα τι κάνει εκείνος προσωπικά για την ζωή του αφού έχει καταλήξει σε αυτά τα συμπεράσματα και είναι απολύτως βέβαιος για όσα λέει, μου είπε κάτι το οποίο ήταν τελείως λίγο, μικρό, αδύναμο και ανάξιο σε σχέση με όλην την προηγούμενη προσέγγισή του : Πως ελπίζει και πιστεύει ότι εκείνος θα είναι από τους τελευταίους (που θα χαθούν).

Προφανώς, όσοι ακόμα αντέχουν, είτε έχουν είτε δεν έχουν τις γνώσεις του, την πληροφόρησή του, τις εμπειρίες του, τις γνωριμίες του, την εργασία του, τον μισθό του και το μυαλό του, το ίδιο και το αυτό πιστεύουν κι ελπίζουν όλοι τους. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης επιβάλει να ζούμε με αυτό το ζωτικό ψεύδος.

Τώρα που μηρυκάζω σαν την κατσίκα όλα αυτά που άκουσα από τον ενδιαφέροντα αυτόν άνθρωπο, σκέφτομαι ότι πάντοτε, στην χιλιόχρονη ιστορία της ανθρωπότητας έτσι ακριβώς ήταν. Ποτέ κανείς δεν ήξερε πού πάει η ζωή και ποτέ κανείς δεν γλύτωσε. Η μόνη διαφορά ότι πρώτη φορά τώρα είναι απόλυτα συνδεμένη η ζωή και η μοίρα όλης της ανθρωπότητας σαν μια κοινότητα. Κι όχι μόνον της ανθρωπότητας αλλά του πλανήτη ολάκερου, αφού φυτά, ζώα, πουλιά, έντομα, ψάρια και άνθρωποι βρίσκονται υπό καθημερινό διωγμό από τους καταναλωτές του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος, το οποίο αναγάγει σε προϊόντα κατανάλωσης τα πάντα προκειμένου να κινήσει απεγνωσμένα το συσσωρευμένο εικονικό του χρήμα, εξαφανίζοντας έτσι βιοτόπους και αφαιρώντας βίαια ζωές. Το πλαστό και παραφουσκωμένο χρηματοοικονομικό μας σύστημα ροκανίζει μέρα με τη μέρα το οικοσύστημα, πριονίζοντας το κλαδί επί του οποίου κάθεται και ταυτόχρονα δεν έχει ιδέα ούτε για το  τι κάνει, ούτε για την σφοδρή πτώση του που επέρχεται.

Όλο αυτό, το οποίο οδηγεί στην εξαφάνιση ειδών από τον πλανήτη, με αιτία τον άνθρωπο, για πρώτη φορά στην ιστορία του, οδηγεί ταυτόχρονα και στην αυτοκαταστροφή του αιτίου, το οποίο ως πλάσμα που αποξεχάστηκε, που μεταλλάχθηκε με εργαλείο το χρήμα και που θεώρησε εαυτόν κάτι διαφορετικό και προφανώς ανώτερο, έφτασε μέσα από χίλιες δυο διαδικασίες επώδυνες και καταστροφικές για το είναι του αλλά κυρίως για τον τριγύρω του φυσικό κόσμο, να συμπεραίνει με βεβαιότητα κάτι, για το οποίο οι άνθρωποι κάθε εποχής, δίχως γνώσεις συστημικών πανεπιστημίων, δίχως πλούτο χρηματικό, δίχως αυτό που οι σύγχρονοι δυτικοί λένε πολιτισμό, κουλτούρα, πρόοδο, ανάπτυξη κ.α., ξέρανε από πρώτο χέρι και φρόντιζαν να ζουν ανάλογα: Ότι κανείς δεν πρόκειται να γλυτώσει.

Όλοι εμείς οι σύγχρονοι προοδευμένοι θεωρήσαμε μάλλον ότι έχουμε γλυτώσει ή ότι πρόκειται να γλυτώσουμε. Δώσαμε όλο το είναι και όλη μας την ενέργεια στην απόκτηση της ύλης και του χρήματος κι αφήσαμε τον μέσα μας κόσμο στέρφο κι άγονο, θεωρήσαμε ότι αποστασιοποιηθήκαμε από τη φύση (μας), απομακρυνθήκαμε από τον θάνατο και χάσαμε τη ζωή, τη χαραμίσαμε στις συναναστροφές και στις ψευδοαπολαύσεις, την μετρήσαμε με το χρήμα του μισθού δίνοντάς την αντιπαροχή και τώρα που φτάσαμε μπρος στο αδιέξοδό μας, στεκόμαστε άλλοι εμβρόντητοι σαν χαζοί κι άλλοι ψύχραιμοι σαν ξύπνιοι και διαπιστώνουμε το επί εκατομμύρια χρόνια ηλίου φαεινότερο, πως κανείς δεν ξέρει πού πάει η ζωή και πως κανείς δεν πρόκειται να γλυτώσει. Μας πιάνει δέος, μας πιάνει φόβος, μας πιάνει τρόμος. Διότι δεν φροντίσαμε να ζήσουμε, να καλλιεργηθούμε, για να μαραθούμε ήρεμα.

Διαβάστε περισσότερα...

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός;

Πηγή: ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ-ΕΠΑΜ

(Σχόλιο της ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ στο τέλος του άρθρου)

του Τάκη Φωτόπουλου

Μια σοβαρή παράπλευρη συνέπεια της κατάρρευσης του «υπαρκτού» και της ουσιαστικής ενσωμάτωσης των μητροπολιτικών κομουνιστικών κομμάτων στο διεθνοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα είναι η παράλληλη καθίζηση του Μαρξιστικού προτάγματος. Έτσι, οι «Μαρξιστές» αυτοί, αντί να παραμένουν πιστοί στη Μαρξιστική μέθοδο που ορίζει την ορθοδοξία, και όχι στα «δόγματα», όπως υποστήριζε η εκχυδαϊσμένη Μαρξιστική εκδοχή, έχουν επιστρέψει, εκτός από ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις Μαρξιστών στο εξωτερικό, στα κιτάπια των αρχών του 20ου αιώνα για να ερμηνεύσουν το νέο συστημικό φαινόμενο της εποχής μας: την παγκοσμιοποίηση. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλά η διατύπωση εντελώς λανθασμένων και ασχέτων με τη σημερινή πραγματικότητα θεωρητικών θέσεων, αλλά, ακόμη χειρότερα, η διατύπωση πολιτικών συμπερασμάτων που συμβάλλουν στην οικονομική καταστροφή λαών στην περιφέρεια του συστήματος, όπως ο Ελληνικός, αλλά και στη φυσική εξόντωση κάθε αντιστεκόμενου λαού στη διαδικασία της πλήρους ενσωμάτωσής του στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση (Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.λπ.).

Έτσι, αντί οι σύγχρονοι «Μαρξιστές» να αντιληφθούν ότι ο πρωταρχικός εχθρός των λαϊκών....

στρωμάτων που συνθλίβονται είναι η υπερεθνική ελίτ που διαχειρίζεται την παγκοσμιοποίηση, σε αγαστή σύμπνοια με τις ντόπιες ελίτ και τις κοινοβουλευτικές χούντες που έχουν εγκαταστήσει στη περιφέρεια, ασχολούνται αποπροσανατολιστικά με τον δήθεν «φασιστικό κίνδυνο» από τις καρικατούρες νεοναζιστικών κομμάτων και οργανώσεων και όχι με τον πραγματικό φασιστικό κίνδυνο από την παγκοσμιοποίηση! Άλλοι, πάλι, δεν βλέπουν ότι ο πρωταρχικός αγώνας σήμερα είναι εθνικοαπελευθερωτικός, ώστε να σπάσουν οι πολυποίκιλοι δεσμοί που δένουν τους λαούς στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) —την οποία καθιερώνει η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και οι συναφείς Κοινοβουλευτικές Χούντες— για να τεθούν οι βάσεις για αντισυστημικό αγώνα. Αντίθετα, περιμένουν τη …σοσιαλιστική επανάσταση, υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια για παλλαϊκό μέτωπο και αντικειμενικά βοηθώντας την ολοκλήρωση της σημερινής καταστροφής.

Αν, επομένως, αύριο ξεσπάσει μια πιθανή γενικευμένη σύρραξη που μπορεί να πάρει τη μορφή ακόμη και παγκόσμιου πολέμου, δεν είναι απίθανο να δούμε τους «Μαρξιστές» αυτούς, που με την ασχετοσύνη τους (στη καλύτερη περίπτωση) προδίδουν το πνεύμα του Μαρξισμού, να μιλούν για ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και να τηρούν «ίσες αποστάσεις» σε σχέση με τον καθοριστικό για το μέλλον των λαών αγώνα. Δηλαδή, τον αγώνα μεταξύ των εθνών που είναι ενσωματωμένα στην ΝΔΤ (ΕΕ, ΝΑFTA, Ιαπωνία, κ.λπ.) και αυτών που αντιστέκονται στην παγκοσμιοποίηση, όπως ο Ρωσικός λαός μαζί με το μη ενσωματωμένο στην παγκοσμιοποίηση τμήμα της ηγεσίας του, η Ευρασιατική Ένωση που προωθεί το ίδιο τμήμα της Ρωσικής ηγεσίας, οι αντιστεκόμενοι λαοί στη Μέση Ανατολή (Συρία, Ιράν κ.λπ.) καθώς και οι αντίστοιχοι λαοί στη Λατιν. Αμερική (Βενεζουέλα, Βολιβία, Κούβα κ.α.).

Όλοι αυτοί οι «Μαρξιστές», ενώ αρχικά μιλούσαν για το «ιδεολόγημα» της παγκοσμιοποίησης ή για χίμαιρα, στη συνέχεια ανακάλυψαν το… τέλος της παγκοσμιοποίησης, με Μαρξιστές «γκουρού», όπως ο Χομπσμπάουμ, εδώ και 15 χρόνια να διακηρύσσουν το τέλος του νεοφιλελευθερισμού! Στη πραγματικότητα, βέβαια, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση όχι απλά δεν τέλειωσε αλλά, όπως έδειξε πολύ πρόσφατη συστηματική μελέτη του φαινόμενου που αναφέρει ο Martin Wolf (Financial Times, 16/7/2013) δεν έπαψε να θεριεύει, παρά τη πελώρια χρηματοπιστωτική κρίση που η ίδια δημιούργησε με το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών. Έτσι, τόσο οι άμεσες ξένες επενδύσεις όσο και το διεθνές εμπόριο αυξήθηκαν πολύ πιο γρήγορα από το παγκόσμιο προϊόν στη περίοδο μετά το 1990, με τις ξένες επενδύσεις να έχουν αυξηθεί από 9% του παγκόσμιου ΑΕΠ το 1990, σε 33% το 2012, και τις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών από 20% του ΑΕΠ σε 31%. Σήμερα, παρά τη κρίση, τόσο το διεθνές εμπόριο όσο και οι ξένες επενδύσεις είναι σε ιστορικά μεγέθη-ρεκόρ σε σχέση με το παγκόσμιο ΑΕΠ!

Στα επόμενα άρθρα θα δούμε τις πολιτικές και οικονομικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης σε σχέση με τον μύθο των ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και τις γεωπολιτικές συνέπειες για τη χώρα μας.

Υ.Γ. Όπως συνήθως, τα στελέχη του ηγετικού ρεύματος στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έδωσαν καμιά απάντηση στις κρίσιμες ερωτήσεις που έθεσε το περασμένο άρθρο για το πως συμβιβάζονται οι πολιτικάντικες υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (του τύπου «θα σας φτιάξουμε και ποτάμια!) με την παραμονή στην ΕΕ και το Ευρώ. Αντίθετα, κάποιοι προτίμησαν τις ανώνυμες, αν όχι λασπολογικές, προσωπικές επιθέσεις. Από την άλλη μεριά, ο αρχηγός του ΕΠΑΜ, μη τολμώντας να θέσει θέμα ταυτόχρονης εξόδου από την ΕΕ και το Ευρώ, θολώνει συνεχώς τα νερά ότι δήθεν έξοδος από το Ευρώ σημαίνει ντε φάκτο και έξοδο από την ΕΕ, λες και δεν υπάρχουν νεοφιλελεύθερες χώρες που είναι στην ΕΕ αλλά όχι και στο Ευρώ! Και αυτό, «ξεχνώντας» ότι είναι η ένταξή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ που οδήγησε στη σημερινή καταστροφή με την αποδιάρθρωση της παραγωγικής μας δομής, και όχι απλά η ένταξή μας στην Ευρωζώνη. Είναι, άλλωστε, γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ (της ΕΕ) ότι το «Σχέδιο Β» της Ευρώ-ελίτ περιλαμβάνει την αποπομπή μας από το Ευρώ, αλλά την παραμονή μας στην ΕΕ, όπως ακριβώς υπόσχονται κάποιοι στην Αριστερά μας, αλλά και στην «πατριωτική» Αριστερά ή Δεξιά...

από την «Ελευθεροτυπία»

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Σχόλιο «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ-ΕΠΑΜ»: Ε όχι κι έτσι κ. Φωτόπουλε! Που βρήκατε ότι το Ε.Πα.Μ. και ο Δημήτρης Καζάκης δεν έχουν ξεκάθαρη θέση για την Ε.Ε.; Δεν πιστεύουμε ότι δεν καταλαβαίνετε τι ακούτε και τι ακριβώς διαβάζετε. Σκόπιμα παραποιείτε τις θέσεις μας και δεν καταλαβαίνουμε το λόγο.

Πράγματι, στην Ιδρυτική Διακήρυξη του Ε.Πα.Μ. δεν αναφέρεται σαφώς η συνολική ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση και μιλούσαμε για αναθεώρηση σχέσεων με Ε.Ε. με πρώτο βήμα την έξοδο από την ευρωζώνη. Και αυτή η διατύπωση επιλέχθηκε, όπως ειλικρινά έχουμε τονίσει επανειλημμένως, επειδή στην ιδρυτική συνδιάσκεψη συμμετείχαν πολλοί από διάφορους χώρους οι οποίοι είχαν ενστάσεις ως προς το ζήτημα αυτό. Όμως στη πορεία και ξεκαθαρίζοντας σταδιακά οι γραμμές και οι θέσεις του Μετώπου, όλοι πλέον συναποδέχονται μέσα στο Ε.Πα.Μ. τη συνολική ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι μόνο με την ευρωζώνη.

Δεκάδες άρθρα τόσο του ίδιου του σ. Καζάκη, όσο και μελών της Πολιτικής Γραμματείας, αλλά και άλλων στελεχών του Ε.Πα.Μ. έχουν ξεκαθαρίσει πλήρως τη θέση μας. Και αυτή είναι απολύτως κρυστάλλινη: έξοδος από το Ευρώ σημαίνει ντε φάκτο και έξοδο από την Ε.Ε. επειδή ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ! Και το επιλέγουμε γιατί μόνο η έξοδος από την ευρωζώνη, δηλαδή μόνο η καθιέρωση ενός δικού μας νομίσματος δεν θα σημάνει και πολλά πράγματα, ακόμα χειρότερα μπορεί να αποδειχθεί πιο καταστροφική, αν δεν συνοδεύεται από ριζική αλλαγή πολιτικής σε μια σειρά κυρίαρχα ζητήματα, όπως Εθνικοποίηση τραπεζικού συστήματος και στρατηγικών τομέων της οικονομίας, έλεγχος της διακίνησης κεφαλαίων, ανατροπή της ΚΑΠ κ.τ.λ.. Δηλαδή, ριζική αλλαγή πολιτικής προς αποκατάσταση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας, που ντε φάκτο θα μας φέρει σε ολοκληρωτική ρήξη με την Ε.Ε., πάντα όμως με δική μας επιλογή. Οι θέσεις αυτές συμπεριλαμβάνονταν εξ αρχής στην Ιδρυτική μας Διακήρυξη και παρά την συγκεκριμένη διατύπωση που αναφέρθηκε προηγουμένως. Όποιος λοιπόν θέλει να καταλαβαίνει, καταλαβαίνει! Κι όποιος δεν θέλει να ζυμώσει (να αγωνιστεί στα πλαίσια ενός παλλαϊκού μετώπου) δέκα μέρες κοσκινίζει!

Απλά εμείς δεν θεωρητικολογούμε, αλλά προτείνουμε συγκεκριμένους τρόπους και σχέδιο για το πώς μπορούν να γίνουν πράξη όλα αυτά. Μήπως είστε τελικά εσείς αυτός που θολώνει τα νερά σπέρνοντας τη σύγχυση μέσα στις τάξεις του κινήματος, διαστρεβλώνοντας τις θέσεις του Ε.Πα.Μ.;

Υ.Γ. Θα σας προτείναμε να διαβάσετε ένα μικρό βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΕΣΟΠΤΡΟΝ» με τίτλο «Ευρώ ή Εθνικό Νόμισμα, Χίλια ψέματα και μια αλήθεια» που συνέγραψε το μέλος της Π.Γ. του Ε.Πα.Μ. σ. Όθωνας Κουμαρέλλας, όπου αναλύονται όλα αυτά τα ζητήματα, όχι από τη θέση ενός δογματικού «μαρξιστή», αλλά με βάση την εμπειρία και την κοινή λογική και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών για το τι ακριβώς επιδιώκει το Ε.Πα.Μ..

Διαβάστε περισσότερα...

Μίκης Θεοδωράκης: Η μαζικοποίηση του κινήματος και η ανάπτυξή του (BINTEO)

Αθήνα, 31.07.2013

Από τη οικία του ο Μίκης Θεοδωράκης διαβάζει μπροστά στην κάμερα, άρθρο που έγραψε την ίδια ημέρα και αναφέρεται στην μαζικοποίηση του Λαϊκού κινήματος και την ανάπτυξή του.

Διαβάστε περισσότερα...

Mpoumpoukokolotoumpas: To τραγούδι του Άδωνι

Έφθασε το Τραγούδι του Άδωνι και αναμένεται να γίνει το απόλυτο χιτ του φετινού καλοκαιριού! Με τίτλο Mpoumpouko-kolotpumpas, ρυθμό εθιστικό και στίχους-φωτιά αποκλείεται να μη σας αρέσει!

Δυναμώστε τον ήχο στον υπολογιστή σας.

Lyrics: N. Theodoropoulos

Music: N. Drimousis

Και ιδού οι στίχοι:

Μέσα στων μουρλών την πόλη.... βρήκαν ένα ....παρλιακό και από ...βιβλιοπώλητον εκάναν .....Υπουργό!

Πάντα φίλαγε το χέριπου του έδινε χαρά! 

Πρώτα του Καρατζαφέρηκι ύστερα του ....Σαμαρά!!

Από τσιφτετέλι, ρούμπα!κι από τσάμικο, σε ροκ! 

Κωλοτούμπα, κωλοτούμπααγκαλιά με το ...ΠΑΣΟΚ! 

Γραφικός, τρελός, κι ωραίος!Απ' τους ....μνημονιακούς.... 

Αναγνώρισε το χρέοςπρώτα κι απ' τους Γερμανούς! 

Τον εβάλανε στη "μπούκα"δαίμονες, μα και Θεοί 

Τον "πληρώνει" κι η .....Μπουμπούκα σα χαράτσι της ΔΕΗ!!! 

Υπουργός γλειψιματίας έφτασε στο ΑΤΤΙΚΟ! 

Κι απ'το χώρο της Υγείας"έλαβε" το .....γιατρικό.....

από το "Χωνί"

Διαβάστε περισσότερα...

Δ. Καζάκης:"Πάνε για νέα μέτρα και χέρι στην ιδιωτική περιουσία" λέει στο ράδιο 9,84 και το Γ.Σαχίνη 2/08/2103 (ηχητικό)

Η Ελληνική Δημόσια περιουσία δεν είναι επαρκής για την κάλυψη του χρέους με αποτέλεσμα να βάζουν χέρι και στην ιδιωτική περιουσία λέει στο ράδιο 9,84 και το Γιώργο Σαχίνη ο οικονομολόγος -- αναλυτής και γραμματέας του ΕΠΑΜ Δημήτρης Καζάκης.

Δηλώνει βέβαιος ότι θα μπει χέρι στις καταθέσεις τουλάχιστον κατά 8% και ξεπάγωμα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας.

Όπως είπε το μεγάλο μυστικό είναι ότι από την 1η Ιουλίου ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας έχει αναλάβει όλες τις χώρες που έχουν δανειακές συμβάσεις και μνημόνια με την Ευρωζώνη και όμως αυτό παραμένει χωρίς δημοσιότητα.

Σημείωσε ότι ο Μηχανισμός αυτός έχει χαρακτηριστικά και νομικά υπερ-κράτους στον οποίο...

η Ελλάδα έχοντας υπογράψει την συνθήκη δημιουργίας του και ως χώρα με χρέη που του έχουν μεταβιβαστεί, έχει παραδώσει πλέον επί της ουσίας τις κρατικές της λειτουργίες και υπάρχει μόνο τυπικά ως κρατική οντότητα.

Διέβλεψε ότι μέχρι τέλους του χρόνου θα έχουμε και νέο κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, με νέα επώδυνα μέτρα.

Για αυτό όπως είπε έρχονται ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις κυρίαρχα από την σιωπηρή πλειοψηφία του ελληνικού λαού που απαξιώνει όλο το υπάρχον πολιτικό σύστημα.

Ευτυχώς , κατέληξε, που η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν τσιμπάει στα κελεύσματα για έναν «εσωτερικό εμφύλιο» μέσα από την πόλωση που τεχνητά επιχειρείται και που πολύ θα ήθελαν δανειστές και κερδοσκόποι τοκογλύφοι να δουν να συμβαίνει για να επιβληθούν μετά στο όνομα της αποκατάστασης δήθεν της τάξης και της δημοκρατίας αλά καρτ που έχουν επιβάλει στην Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα...

Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης: Κυβέρνηση υποτέλειας σε φόντο εθνικού διχασμού

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Τα μνημόνια και οι πρωτοφανείς «συμβάσεις», που δεσμεύουν την χώρα από την άνοιξη του 2010, είναι ο απόλυτος οδικός χάρτης της νεοφιλελεύθερης τυραννίας, του Δόγματος του Σοκ, που οδηγούν τελικά στην αντιδημοκρατική εκτροπή. Το πρώτο σχετικό πείραμα έγινε την δεκαετία του ’70 στην Χιλή με την χούντα του Πινοσέτ για να λεηλατηθεί ο ορυκτός πλούτος της χώρας, τον οποίο εποφθαλμιούσαν τα αρπακτικά των πολυεθνικών.

Σήμερα, η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, με την βαριά φορολογία, τα χαράτσια, τις απολύσεις, το γενικό ξεπούλημα και τις αυταρχικές συμπεριφορές, που κορυφώθηκαν με το «μαύρο» στην ΕΡΤ, επιχειρεί να βαδίσει στην ίδια αντιλαϊκή και αντεθνική ατραπό, έχοντας ζηλώσει την «δόξα» του αιμοσταγούς δικτάτορα της Χιλής.

Η κυβέρνηση αυτή είναι επικίνδυνη όπως διαχειρίζεται την εξουσία, όχι μόνο γιατί είναι πλήρως υποταγμένη στις επιταγές των τοκογλύφων, όχι μόνο για τον πρωτοφανή αντιλαϊκό και ξενόδουλο χαρακτήρα της, αλλά και γιατί επιδεικνύει έναν διχαστικό ρεβανσισμό απέναντι στην κοινωνία.

Η αναζωπύρωση του διχαστικού, ρεβανσιστικού λόγου με πρωταγωνιστές ακόμα και υπουργούς της σημερινής συγκυβέρνησης, έρχεται την ώρα ακριβώς που οι λαϊκές αντιδράσεις πολλαπλασιάζονται και πλησιάζει η ώρα του ξεσπάσματος. Παληά μου τέχνη κόσκινο το «διαίρει και βασίλευε» για τους υπηρέτες των ξένων συμφερόντων στον τόπο μας.

Είναι η πρώτη φορά μετά το τέλος του εμφυλίου που μια ακροδεξιά αντίληψη, μέσα κι έξω από το Μαξίμου, προσπαθεί να υφαρπάξει τα ηνία της χώρας (οι γέφυρες προς την Χ.Α. δεν έγιναν τυχαία) ξεθάβοντας από τα σεντούκια της νεώτερης ιστορίας μας τον εμφυλιοπολεμικό λόγο, κάτι που η μεταπολιτευτική συντηρητική παράταξη, την οποία χρησιμοποιούν ως όχημα, δεν το τόλμησε ούτε το επιδίωξε ποτέ.

Το σκεπτικό της γερμανόφιλης νομενκλατούρας, που θεωρεί τον εαυτό της «αναμορφωτή» του τόπου, είναι να επιβάλει τις ούλτρα νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις» και την προτεσταντική εργασιακή ηθική στην ελληνική κοινωνία, να τιμωρήσει τους ατίθασους, «τεμπέληδες», Έλληνες εργαζόμενους για τα «προνόμια» που τους εξασφάλιζαν μια αξιοπρεπή ζωή και να τους παραδώσει στον εξαθλιωμένο «παράδεισο» των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ) της γερμανικής επικυριαρχίας.

Στα πλαίσια αυτά, διαφαίνονται βλέψεις για την ανασυγκρότηση μιας «εθνικόφρονης» παράταξηςπου θα ενσωματώνει στελέχη από τις παρυφές της Χρυσής Αυγής μέχρι το βενιζελικό ΠΑΣΟΚ και θα θυμίζει έναν δεξιό «Συναγερμό» της μετεμφυλιακής δεκαετίας του ‘50 με ακραίο νεοφιλελεύθερο προσανατολισμό και χωρίς τον εθνικό έλεγχο της οικονομίας.

Δεν είναι τυχαίο που, από την είσοδο του Αντώνη Σαμαρά στου Μαξίμου, αναζωπυρώθηκαν οι εμφυλιοπολεμικές αναφορές, ο ακροδεξιός ρεβανσιστικός λόγος απέναντι στην αριστερά, η στοχοποίηση της αντιχουντικής γενιάς, οι πατριδοκάπηλες κορώνες για την σημαία και την πατρίδα που, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, δεν έχουν καμμία σχέση με το πατριωτικό προφίλ της «αδικοχαμένης» Πολ.Αν., αλλά θυμίζουν περισσότερο τον ιδεολογικό ξιπασμό και ξεπεσμό των δωσιλογικών ταγμάτων της ναζιστικής κατοχής.

Η κυβέρνηση Σαμαρά χαρακτηρίζεται ως «το σκυλάκι της Μέρκελ» στην Ε.Ε., την ώρα που ο ρόλος της Γερμανίδας πρωθυπουργού στην καταστροφή της Ευρώπης καυτηριάζεται έντονα και μέσα στην ίδια την χώρα της. Το νεύμα της φράου Μέρκελ στον Έλληνα πρωθυπουργό, κατά την τελευταία συνάντηση των Ευρωπαίων στο Βερολίνο, για να σταθεί πίσω της έγινε αντικείμενο πολλών σατιρικών σχολίων.

Η οποιαδήποτε «πατριωτική» αξιοπιστία του κ. Σαμαρά και του επιτελείου του έχει χαθεί από την κρύα εκείνη νύχτα του Νοέμβρη του 2010, όταν αποφάσισαν να προστεθούν στο ρόστερ των «δαρμένων σκυλιών» της φράου Μέρκελ και του τραπεζικού 4^ου Ράϊχ που δυναστεύουν την πατρίδα μας.

Δυστυχώς γι’ αυτούς, υπολογίζουν χωρίς τον «ξενοδόχο» και δεν πρόκειται να σωθούν ούτε με τους ανόητους αυτοσχεδιασμούς τους, ούτε με τις τρομολαγνικές φανφάρες, γιατί οι αντιδράσεις που ξεσηκώνονται ήδη είναι τεράστιες και μετά το φθινόπωρο ο λαός, σαν αφηνιασμένος χείμαρρος, θα παρασύρει τα πάντα.

ΕΡΤ: το κυβερνητικό πραξικόπημα καμπή για το λαϊκό κίνημα

Το κυβερνητικό πραξικόπημα της ΕΡΤ ήταν η πρώτη προσπάθεια της ομάδας των «προεδρικών» της ΝΔ να ελέγξουν τις εξελίξεις, εκβιάζοντας ακόμα και πρόωρες εκλογές μέσα στον Ιούλιο. Η εκτίμηση αυτή ενισχύεται και από τις αποκαλύψεις που έγιναν στην συνέχεια. Σε δύο τουλάχιστον συνεντεύξεις του, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης, αναφερόμενος στην κρίση του Ιουνίου, ισχυρίστηκε ότι ο Αντ. Σαμαράς εκείνες τις ημέρες είχε επιλέξει «να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές»!

Το newsbomb.gr, στις 11/07, δημοσίευσε τις γνώμες δύο πολύ στενών συνεργατών του Σαμαρά, που επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς του προέδρου της ΔΗΜΑΡ.

Πείθοντας τον πρωθυπουργό ότι οι δημοσκοπήσεις είναι ευοίωνες, οι στενοί συνεργάτες του σχεδίαζαν να απευθυνθούν ξανά στα φοβικά σύνδρομα εκείνου του κομματιού της μεσαίας τάξης –μεσαία και ανώτερα εισοδηματικά στρώματα- που παραλύουν μπροστά στον κίνδυνο της ακυβερνησίας και τον φόβο της εγκατάλειψης από τους Ευρωπαίους «εταίρους».

Όσο κι αν φαίνεται εξωφρενικό, για την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών, που έχουν υποστεί τις δεινές συνέπειες των μνημονίων και τελεσίδικα τα θεωρούν αδιέξοδα, υπάρχει ακόμα ένα υπολογίσιμο κοινωνικό στρώμα που είναι δυσαρεστημένο μεν, αλλά παραμένει αθεράπευτα εξαρτημένο από συντηρητικά και «ευρωλιγούρικα» αντανακλαστικά. Αυτούς τους βολεμένους και φοβισμένους πολίτες επιχείρησε να συσπειρώσει ο Σαμαράς με τον «τσαμπουκά» της ΕΡΤ και την θεωρία των «δύο άκρων», την οποία έχει αναγάγει σε πιλότο της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Με αυτή την κοντόθωρη λογική, οι υπεύθυνοι του πολιτικού σχεδιασμού στο Μαξίμου έριξαν την «ζαριά» της ΕΡΤ στοχεύοντας την καρδιά του κρατικού λεβιάθαν, τους δημοσιογράφους και τους υπάλληλους της δημόσιας τηλεόρασης, που είναι καλά συνδικαλισμένοι αλλά έχουν και καλύτερη πρόσβαση στην κοινή γνώμη σε σχέση με τους υπόλοιπους υποψήφιους προς απόλυση (ΠΟΕ-ΟΤΕ, ΕΑΒ, κλπ).

Αν η κίνηση πετύχαινε, τότε θα σήμαινε ότι έχουν «ρίξει στο καναβάτσο» τον ελληνικό λαό, όπως διατείνονταν σύμβουλοι του πρωθυπουργού, και τότε ο δρόμος για τις γενικευμένες απολύσεις, για να ταϊστεί με άφθονο αίμα Ελλήνων εργαζομένων ο μνημονιακός μινώταυρος θα ήταν ανοικτός. Αν συναντούσαν αντιδράσεις, όπως και έγινε, το επικοινωνιακό επιτελείο της ΝΔ θα επέλεγε την στρατηγική της έντασης εκβιάζοντας τους κυβερνητικούς εταίρους με το φάσμα μιας οδυνηρής ήττας σε πρόωρες εκλογές και τους συντηρητικούς εκλογείς με την εικόνα μιας αποφασιστικής κυβέρνησης που είναι έτοιμη να τα βάλει με την …ανεύθυνη αριστερά και το συνδικαλιστικό κατεστημένο.

Στα πλαίσια αυτού του σεναρίου, οι εντεταλμένοι «μεταρρυθμιστές» της Συγγρού διαβεβαίωναν τον Αντ. Σαμαρά ότι η ΝΔ θα ερχόταν πρώτη στις εκλογές, κινούμενη σε ποσοστά άνω του 30%, τα οποία θα μπορούσαν να αυξηθούν αισθητά σε μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, δίνοντας ακόμα και αυτοδυναμία.

Η κίνηση αιφνιδιασμού της κυβέρνησης απέτυχε, αφ’ ενός με διότι δεν υπολόγισαν σωστά την μαζική αντίδραση του ελληνικού λαού που έχει φτάσει στα όριά του, και αφ’ ετέρου διότι είχαν υπερεκτιμήσει την προσωρινή «νίκη» τους επί των καθηγητών και της ΟΛΜΕ τον Μάϊο λόγω της αναδίπλωσης των κομμάτων της αριστεράς.

Αυτή την φορά, όμως, όχι μόνο δεν υποχώρησαν τα αριστερά κόμματα και οργανώσεις, αλλά, αντίθετα, από την πρώτη στιγμή έτρεξαν όλοι, μαζί με τα διάφορα κινήματα, στο ραδιομέγαρο στην Αγία Παρασκευή, δίπλα στους εργαζόμενους της ΕΡΤ που προχώρησαν στην αυτοδιαχείριση της δημόσιας τηλεόρασης.

Παράλληλα, το τελικό χτύπημα στους σχεδιασμούς του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος δόθηκε από ισχυρά ντόπια και ξένα κέντρα αποφάσεων, που έχουν άλλα πλάνα και χρονοδιαγράμματα από τους αλαζονικούς και πολωτικούς χειρισμούς της κυβέρνησης.

Η αντίσταση των εργαζομένων στην ΕΡΤ στα σχέδια της διάλυσης του δημόσιου τομέα, το βήμα της λειτουργικής αυτοδιαχείρισης που έκαναν και η λαϊκή συμπαράσταση επί τόσες εβδομάδες αποτέλεσαν αναμφισβήτητα ένα σημείο καμπής στην ανάπτυξη του αντιμνημονιακού-αντικατοχικού κινήματος από εδώ και πέρα.

Πρώτον, λειτούργησε αφυπνιστικά και συσπειρωτικά για τις οργανωμένες δυνάμεις του κινήματος που, μετά τις τελευταίες συγκρούσεις του περσινού Νοέμβρη, έδειχναν ναρκωμένες. Είδαμε, έτσι, την θετική εικόνα στο προαύλιο της ΕΡΤ να συμμετέχουν από κοινού οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ-ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝ.ΕΛ., μαζί με τα κινήματα της πλατείας, ΕΠΑΜ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες οργανώσεις. Δεύτερον, ένοιωσαν πλέον και άλλα πληττόμενα μεσαία κοινωνικά στρώματα, που μέχρι τώρα είχαν κάποια σχετική ασφάλεια, το μέγεθος της επίθεσης που δέχεται η κοινωνία και μπήκαν στον κοινό αγώνα. Τρίτον, η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού συνειδητοποίησε ότι η υποταγή στην τρόϊκα και η εφαρμογή των μνημονίων σημαίνει το σταδιακό τέλος της δημοκρατίας.

Η ΕΡΤ ήταν η αρχή του νέου κύκλου της κοινωνικής καταστροφής που, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς των τοκογλύφων και της παρασιτικής ελίτ, περιλαμβάνουν το κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων και άλλων οργανισμών σε όλη την χώρα. Κλάδος με τον κλάδο, εργαζόμενος με τον εργαζόμενο στοχοποιούνται ένας-ένας κι εξοντώνονται, γι’ αυτό καταλαβαίνουν πλέον ότι πρέπει να γίνουν αγωνιστές, συμμαχητές στον αγώνα για την δημοκρατία, την σωτηρία και αναγέννηση της χώρας.

Η υπό λειτουργική κατάληψη ΕΡΤ έδωσε, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, την δυνατότητα στο λαϊκό κίνημα να αναμετρηθεί με το καθεστώς από θέση ευνοϊκή. Το ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής κατέστη από τις πρώτες ημέρες ένα σύμβολο αντίστασης του ελληνικού λαού παγκόσμιας εμβέλειας, κι έτσι πρέπει να συνεχίσει.

Απέναντι σε ένα καταρρέον καθεστώς που πανικόβλητο αυτογελοιοποιείται, όπως συνέβη με την απερίγραπτη ΝΕΡΙΤ ή ΕΔΤ ή ΔΤ, οι εργαζόμενοι πρέπει να ξεπεράσουν τα συντεχνιακά τους αιτήματα, να πολιτικοποιήσουν ξεκάθαρα τον αγώνα τους για να ανατραπεί μια ώρα αρχύτερα η κατοχική συγκυβέρνηση Σαμαρά και η πολιτική των μνημονίων.

Η ΕΡΤ πρέπει να τεθεί υπό κατάληψη από τους ίδιους τους πολίτες και τα αντιμνημονιακά κινήματα που, μαζί με τους εργαζόμενους δημοσιογράφους, μουσικούς και τεχνικούς, θα καλέσουν όλους τους αγωνιζόμενους κλάδους, τους ανέργους και τους απολυμένους, τα εργατικά σωματεία και τους επαγγελματικούς συλλόγους να συγκροτήσουν το στρατηγείο της αντίστασης. Να γίνει ένα νέο «Πολυτεχνείο» που, υπό πολύ καλύτερους όρους πρόσβασης στην ελληνική και διεθνή κοινή γνώμη, θα μπορέσει να ανατρέψει το σημερινό αντιδημοκρατικό καθεστώς και να αποτρέψει τα επερχόμενα δεινά πριν είναι αργά, αλλιώς η μελλοντική καταστροφή θα είναι χειρότερη του ’74.

Όλα αυτά είναι ανοικτά την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, συζητιούνται καθημερινά στην ΕΡΤ ανάμεσα στους συγκεντρωμένους και από την έκβαση της κατάληψης θα εξαρτηθεί εν πολλοίς η πορεία των γεγονότων μετά τον Σεπτέμβρη.

Το success story ... της παράδοσης της χώρας

Η κοινωνική ταπείνωση της χώρας, χάρη στο …success story της κυβέρνησης Σαμαρά, ολοκληρώνεται και με την εθνική ταπείνωση καθώς γύρω μας εξελίσσεται πυρετωδώς ένα μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι που οξύνεται λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά η παρούσα κυβέρνηση δεν έχει καμμία κατανόηση αυτού του παιχνιδιού.

Θριαμβολογούν οι υπουργοί τους για την επιλογή του αγωγού ΤΑΡ, που μας συνδέει με το αζέρικο αέριο δια μέσου Τουρκίας, την οποία οι δύο «πρωθυπουργεύοντες» πολιτικοί, Αντώνιος και Ευάγγελος, ανήγγειλαν ως τεράστια εθνική επιτυχία, συνεχίζοντας το παραμύθι του «success story».

Εκ πρώτης όψεως, μπορεί να φαίνεται καλή η συγκεκριμένη ενεργειακή συμφωνία που μας βάζει στον ενεργειακό χάρτη, αλλά στον ενεργειακό χάρτη παίζει ρόλο από ποια θέση εντάσσεσαι.

Και εδώ, απ’ ό,τι φαίνεται, βρισκόμαστε πίσω από την Τουρκία και την Αλβανία, ιδίως μετά την εκλογή του Έντυ Ράμα ως νέου ηγέτη της τελευταίας, ο οποίος ζήτησε η προηγούμενη συμφωνία για το Ιόνιο να ενταχθεί σε ένα πλαίσιο περιφερειακής συμφωνίας, βάζοντας στο ενεργειακό παιχνίδι του Ιονίου και την Τουρκία.

Με την επιλογή του ΤΑΡ, η Ελλάδα μπαίνει σε μια περιοχή ελέγχου από την Τουρκία, την ώρα μάλιστα που χάνεται η σχέση με το ρωσσικό φυσικό αέριο και ο αγωγός δεν θα πληρώνει στο ελληνικό κράτος τέλη διέλευσης.

Υποβαθμίζει επίσης γεωπολιτικά την χώρα γιατί θα υπονομεύσει την σχέση της Ελλάδας με το κυπριακό και ισραηλινό πετρέλαιο εάν οι αντίστοιχοι αγωγοί θα συνδεθούν με τον ΤΑΡ. Ο ΤΑΡ, με απλά λόγια, αναβαθμίζει κυρίως τον ρόλο της Τουρκίας στον εφοδιασμό της Γηραιάς Ηπείρου με φυσικό αέριο από τις περιοχές Κασπίας και της Μέσης Ανατολής και μειώνει την εξάρτησή της από το ρωσσικό φυσικό αέριο.

Άλλα σκοτεινά σημεία γύρω από τον αγωγό ΤΑΡ είναι κατά πόσον θα υπάρξει δέσμευση στην συμφωνία για να προσληφθούν από την κοινοπραξία του αγωγού Έλληνες εργάτες. Βέβαια, το μείζον ζήτημα είναι κατά πόσον η Ελλάδα θα είναι σε θέση αύριο να εκπονήσει ένα δικό της σχέδιο οικονομικής σωτηρίας και εθνικής στρατηγικής μέσα από την ανατροπή της σημερινής κατοχής, αλλιώς η Τουρκία θα «κλείνει» όποτε θέλει την κάνουλα, καθιστώντας μας δέσμιους των νεοοθωμανικών της βλέψεων.

Στην Ελλάδα σήμερα, η κοινωνική καταστροφή και η συρρίκνωση της ανεξαρτησίας μας, που έχει συντελεσθεί και πρόκειται να επιταχυνθεί, με εντολές Βερολίνου και νομοθετικά πραξικοπήματα των εδώ Κουΐσλινγκ, πλησιάζει σε ένα οριακό σημείο.

Οι ανησυχητικές εξελίξεις στον περίγυρο της Μεσογείου, σε συνδυασμό με τους διεθνείς γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς, είναι πολύ πιθανόν πλέον να δρομολογήσουν συνθήκες έντασης στο Αιγαίο.

Η σημερινή κυβέρνηση-μπούφα θυμίζει την τελευταία κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου της χούντας, που παρέδωσε την Κύπρο στον όλεθρο. Ένας ακόμη λόγος που χρειάζεται να επαγρυπνούμε τους επόμενους μήνες είναι οι πιθανές εμπλοκές στα εθνικά θέματα και δη στο Αιγαίο, όπου οι δωσιλογικές κυβερνήσεις έχουν ουσιαστικά παραχωρήσει τον ενεργειακό του πλούτο με τις μνημονιακές συμβάσεις και απομένει η «σκηνοθεσία» της παράδοσης, όπως στην Κύπρο.

Η μόνιμη εγκατάσταση του ιδρύματος Soros στην Ελλάδα, ανάμεσα στο επιτελείο του οποίου φημολογείται ότι θα υπάρχουν και άνθρωποι του Wikileaks, δημιουργεί εύλογες υπόνοιες για ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και για τις «αποκαλύψεις» ή προβοκάτσιες που θα τις προκαλέσουν.

Αν συμβούν τέτοια ακραία γεγονότα, τότε, με δεδομένη την οικονομική κατάρρευση στη Νότια Ευρώπη και τον επερχόμενο λαϊκό ξεσηκωμό στην Ελλάδα, μπορεί να υπάρξει ένα ντόμινο πολιτικών εξελίξεων, ανάλογο αυτών της μεταπολίτευσης. Ο δωσιλογισμός κατακρημνίζεται αργά ή γρήγορα, το μέγεθος της εθνικής καταστροφής και οι συνθήκες κοινωνικής ανισότητας που διαμορφώνονται στην πατρίδα μας θυμίζουν εποχές …Λουδοβίκων. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το εύρος των αντιδράσεων και την οργή του λαού, όταν αποφασίσει να κινηθεί. 

Διαβάστε περισσότερα...

Παπα - Ηλίας: Τοκογλύφοι και ανάργυροι

του Παπα – Ηλία Υφαντή

Υπέρμαχοι και απολογητές του καπιταλισμού, συνήθως, λένε: Αν αφαιρέσουμε απ’ τις οικονομικές δοσοληψίες το κίνητρο του κέρδους,τότε απονευρώνουμε τη δημιουργικότητα.

Κι όμως ο ισχυρισμός αυτός δεν αποτελεί παρά ένα πρόσχημα για την κάθε  είδους αδικία. Το κίνητρο του κέρδους είναι ο “πίθος των Δαναΐδων” για την ικανοποίηση του εγωισμού και της απληστίας.

Για τη χριστιανική δεοντολογία  το φυσιολογικό για τον άνθρωπο κίνητρο είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη. Παραδείγματα; Μεταξύ των πολλών άλλων, οι Άγιοι Ανάργυροι (1η Ιουλίου) και ο Άγιος Παντελεήμονας (27 Ιουλίου).

Ήταν γιατροί ξακουστοί. Και, με δεδομένη την επιστημοσύνη και την κοινωνική τους θέση, θα μπορούσαν να γίνουν πλούσιοι. Όμως κίνητρό τους δεν ήταν το κέρδος αλλά η υγεία και η ευτυχία των συνανθρώπων τους. Και ο προσανατολισμός τους αυτός καθόλου δεν μάρανε τη δημιουργικότητά τους. Αντίθετα μάλιστα, όσα περισσότερα πρόσφεραν, τόσο περισσότερο τα φτερά της δημιουργικότητάς τους μεγάλωναν.

Αλλά τα μεγάλα φτερά της αληθινής δημιουργικότητας “χαλάνε την πιάτσα” του ανθρωποφάγου κέρδους. Και, γι’ αυτό οι γιατροί συνάδελφοί τους, τους δολοφόνησαν! Για να συνεχίσουν, έτσι, απρόσκοπτα το απάνθρωπο  έργο τους…

Τα παραδείγματα των προαναφερθέντων γιατρών αποκαλύπτουν και τις δυο τάσεις κινήτρων: Κίνητρο των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Παντελεήμονα ήταν η αγάπη τους  για τον συνάνθρωπο. Αφού τους ήταν αδιανόητο να θυσιάζονται οι συνάνθρωποί τους, για σωριάζουν αυτοί πλούτη. Και, ασφαλώς, το ίδιο κίνητρο λειτουργεί, όχι μόνο σ’ αυτούς, που αγωνίζονται για την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, αλλά και των πάσης φύσεως κοινωνικών προβλημάτων…

Απ’ τους οποίους εκατομμύρια θυσιάστηκαν, για χάρη αυτών, που θυσιάζουν τους πάντες στο βωμό του μαμωνά. Αφού ο άνθρωπος, γι’ αυτούς, δεν έχει καμιά απολύτως αξία. Μια και τον βλέπουν απλά σαν μέσο στο μονόδρομο της κερδοσκοπίας. Για να φτάνουν, ακόμη, στο σημείο ν’ αρρωσταίνουν, συχνά, και τους υγιείς. Μεταλλάσσοντας τις τροφές και εφευρίσκοντας δολοφονικά φάρμακα ή και θανατηφόρα, όπως λέγεται, νοσήματα. Όπως ακριβώς κάνουν και οι πολεμοκάπηλοι, οι οποίοι, όταν δεν βρίσκουν αφορμές, τις εφευρίσκουν, για να ανοίγουν μέτωπα πολέμου (Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία, κλπ), προκειμένου να προωθούν τα σχέδια του καπιταλιστικού Μινώταυρου.

Που, σε τελική ανάλυση, σημαίνει ότι ο καπιταλισμός δεν είναι κάποιο κοινωνικό σύστημα, αλλά το διαρκές και ολοκληρωτικό έγκλημα σε βάρος του ανθρώπου και της ανθρωπότητας. Για το οποίο δεν ευθύνονται μόνο οι αρχιερείς του καπιταλισμού, αλλά, δυστυχώς, και οι αρχιερείς του χριστιανισμού. 

Και,  στην συντριπτική τους πλειονότητα, οι, λεγόμενοι, χριστιανοί. Αφού δίνουν πλειοψηφίες στα δολοφονικά καπιταλιστικά κόμματα. Με αποτέλεσμα να γίνονται συνεργοί στο διαρκές αυτό έγκλημα σε βάρος των συνανθρώπων τους. Και, σε τελική ανάλυση, και αυτών των ιδίων.

Και αυτό συμβαίνει, γιατί η καρδιά τους είναι δοσμένη, όχι στο Θεό, αλλά στο μαμωνά. Ενώ οι πρώτοι χριστιανοί, που είχαν στραμμένη την καρδιά τους προς το Θεό, είχαν όλοι τους «μια ψυχή και μια καρδιά». Και τα είχαν «όλα για όλους κοινά». Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας φτωχός ανάμεσά τους. Αλλά στη συνέχεια μπήκε ανάμεσά και σ’ αυτούς το πνεύμα της ιδιοτέλειας. «Το εμόν και το σον, το ψυχρόν τούτο ρήμα», όπως λέει ο Χρυσόστομος. Και ακολούθησαν οι διασπάσεις, οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις. Οι ανίεροι ιεροί πόλεμοι και οι σταυροφορίες, που είχαν τόση σχέση με το Ευαγγέλιο και το χριστιανισμό, όση και ο Χριστός με τους σταυρωτές του. Το αντίχριστο και αντιευαγγελικό αυτό πνεύμα έχουν, δυστυχώς υιοθετήσει, στη συντριπτική τους πλειονότητα και σήμερα οι, λεγόμενοι, χριστιανοί.

Η κοινωνία, λέει ο Απόστολος Παύλος, είναι σαν το σώμα μας, όπου  όλα τα μέλη του συνεργάζονται. Εάν πάσχει ή χαίρει ένα μέλος τους σώματος, συμπάσχουν και συγχαίρουν και τα υπόλοιπα. Προσφέρουν το καθένα, ανάλογα με τις δυνάμεις τους, και παίρνουν, ανάλογα  με τις ανάγκες τους. Χωρίς το ένα να φθονεί ή να περιφρονεί το άλλο και χωρίς το καθένα να ζητεί να υποκαταστήσει όλα τ’ άλλα.

Μπορεί, λέει ο Παύλος, το μάτι να είναι το πολυτιμότερο αισθητήριο και το κεφάλι το πολυτιμότερο μέλος του σώματος. Αλλά μπορείτε να διανοηθείτε ένα σώμα, που θα ήταν ολόκληρο μάτι ή κεφάλι! 

Στην περίπτωση αυτή δεν θα είχαμε άρτιο σώμα αλλά αποκρουστική τερατοπλασία. Και τέτοια αποκρουστική τερατοπλασία είναι ο καπιταλισμός. Και προπάντων η τοκογλυφία. Αφού, όπως λέγεται το 0,1% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το 81% του παγκόσμιου χρηματιστηριακού πλούτου.  Και το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών έχει μεγαλώσει τα τελευταία είκοσι χρόνια κατά 60%. Όταν το εισόδημα μόνο των 100 πλουσιοτέρων θα μπορούσε να εξαλείψει τέσσερις φορές την παγκόσμια φτώχεια.

Και μέτοχοι, δυστυχώς, αυτής της τερατοπλασίας είμαστε και εμείς οι, λεγόμενοι, χριστιανοί. Αφού είμαστε με το μέρος, όχι του Αγίου Παντελεήμονα και των Αγίων Αναργύρων, αλλά των σατανιστών τοκογλύφων.

Και συνεπώς συμμέτοχοι στη δολοφονία εκατομμυρίων ανθρώπων,  που συντελείται στο όνομα  της θρησκείας του Μαμωνά!…

παπα-Ηλίας

Διαβάστε περισσότερα...

O Δ. Καζάκης στο MAXIMUM FM 93.6, 01 Αυγ 2013 (ηχητικό απόσπασμα)

"Κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης στα πλαίσια του ΕΜΣ"

"Στόχος είναι να εξαλειφθεί η Ελληνική Επικράτεια"

"Μόνη λύση η εξέγερση!"

Ο γ.γ του ΕΠΑΜ Δημήτρης Καζάκης σχολιάζει, σε συνέντευξη του στον δημοσιογράφο Δ.Κολιό (Maximum FM), την από 1/7/2013 υπαγωγή της Ελλάδας και όλων των χρεωστικών απαιτήσεων που προκύπτουν από τις δανειακές της συμβάσεις στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ) καθώς και το τί προβλέπει η συνθήκη ίδρυσης αυτού του ιδρύματος ελεγχόμενης χρεωκοπίας σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για περιορισμό, ρύθμιση ή έλεγχο επί των χρεωστικών του απαιτήσεων έναντι του Ελληνικού κράτους.

Διαβάστε περισσότερα...

Ξεφτιλίζοντας την ελληνική σημαία (δεμένη σε λοστούς)...Επιστολή από αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού

Η ΛΟΓΙΚΗ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΩ ΕΓΩ Ο,ΤΙ ΘΕΩΡΩ ΣΩΣΤΟ, ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

 «Nιώθω την ανάγκη να μοιραστώ με όλους σας κάποια γεγονότα που διαδραματίστηκαν μπροστά στα μάτια μου την Tετάρτη 10 Iουλίου στην κεντρική πλατεία της Hλιούπολης. Πέρα από τα γεγονότα, θα ήθελα να σας πω και για τα αισθήματα που ένιωσα εκείνη τη στιγμή, αλλά και όλες τις επόμενες ημέρες μέχρι και σήμερα που γράφω αυτήν την επιστολή. Kαταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι ούτε ακροαριστερός, ούτε ακροδεξιός. Δεν μπαίνω ούτε στο καλούπι του δεξιού, ούτε του αριστερού. Γενικά δεν μπαίνω σε κανένα καλούπι και το κυριότερο: δεν με βάζει κανένας σε κανένα καλούπι. Ωστόσο θα ήθελα να αναφέρω το επάγγελμα μου, γιατί αυτό αποτελεί μία αρκετά σημαντική λεπτομέρεια στην υπόθεση. Eίμαι αξιωματικός του Eλληνικού Στρατού.

 Aυτό που έζησα στην πλατεία της Hλιούπολης ήταν τραγικό και συνάμα τρομακτικό. Περίπου 30-40 μηχανάκια με δύο άτομα το καθένα (60-80 άτομα), φορώντας κράνη και μπλούζες της Xρυσής Aυγής, εξοπλισμένοι με καδρόνια και ξεφτιλίζοντας την ελληνική σημαία που κρατούσαν στα χέρια τους (είτε δεμένη στα καδρόνια τους), εμφανίστηκαν στην πλατεία και φώναζαν τα συνθήματά τους, πετώντας ταυτόχρονα διάφορα φυλλάδια. Eγώ έτυχε να πίνω τον καφέ μου με παρέα σε μία καφετέρια της πλατείας. Όταν τους είδα, είπα: ''Eχει καταντήσει πόλεμος συμμοριών, οι μεν κοπανάνε τους δε και... τούμπαλιν''. Mέχρι εκείνη την ώρα δεν φανταζόμουν το τι θα ακολουθήσει και ήμουν σχετικά ήρεμος, ψύχραιμος και ατάραχος.

 Tα μηχανάκια σταμάτησαν έξω από έναν χώρο (που ούτε καν ήξερα τι ήταν) στα 70-80 μέτρα μακριά μου. Ξαφνικά ξεκίνησαν να σπάνε τα πάντα σε αυτόν τον χώρο. Eκείνο όμως που με εξόργισε και με έβγαλε εκτός εαυτού ήταν όταν τρία παιδάκια (15 χρονών το πολύ) πέρασαν τρέχοντας μπροστά από την καφετέρια. Διαπίστωσα ότι αυτοί οι ψευτόμαγκες με τα κράνη και τα καδρόνια κυνηγούσαν αυτά τα πιτσιρίκια! Δεν άντεξα και προφανώς σηκώθηκα και έφυγα από την καφετέρια και έτρεξα αμέσως προς τα εκεί. Tότε διαπίστωσα ότι έξω από τον χώρο που κατέστρεψαν, είχαν ρίξει έναν μεσήλικα στο έδαφος και ένα ένα τα ''πρόβατα'' περνούσαν και έδειχναν τη μαγκιά τους και τον βαρούσαν, ενώ ήταν ήδη πεσμένος και μέσα στα αίματα. Πήγα λοιπόν να τον σώσω φωνάζοντας, να τον προστατεύσω από τα χειρότερα και μετά να τον ηρεμήσω καθώς είχε πάθει σοκ. Tα μηχανάκια συνέχισαν επιδεικτικά να κάνουν τον ''γύρο του θριάμβου'', όταν ένα από αυτά ξανασταμάτησε και ο ψευτόμαγκας συνοδηγός με ρώτησε ''Eσύ τι κοιτάς;''. «Eσένα» του απάντησα ορμώμενος από τον θυμό μου και την υπερένταση. Bέβαια αυτό παρ' ολίγον θα προκαλούσε και τον δικό μου ξυλοδαρμό. Λογικά θα είχα την τιμή να είμαι ο πρώτος Eλληνας αξιωματικός του Στρατού που θα έτρωγε ξύλο από χρυσαυγίτες. H ειρωνεία θα ήταν ότι θα με ξάπλωνε η σημαία που υπηρετώ εδώ και 15 χρόνια ως Eλληνας αξιωματικός. Eυτυχώς για μένα (και τη μανούλα μου) εκείνη τη στιγμή ο ''τσοπάνος'' τους, έδωσε το σήμα της υποχώρησης και της εξόρμησης σε άλλη περιοχή. Kάπως έτσι τη γλίτωσα. Kαθαρά από θέμα τύχης και συγκυρίας.

Eυχαριστώ τους γονείς μου που με μεγάλωσαν με αυτές τις αρχές ώστε να σηκωθώ και να προσπαθήσω να σταματήσω αυτήν την ψευτομαγκιά, σε αντίθεση με όλους τους υπολοίπους που καθόντουσαν και κοιτούσαν, συνεχίζοντας να πίνουν τον «φραπέ του Nεοέλληνα''. Λογικό βέβαια αρκετοί να φοβήθηκαν και να προτίμησαν να μην εμπλακούν, αλλά αν εκείνη τη στιγμή σηκωνόμασταν όλοι από τις καφετέριες και τα φαγάδικα της πλατείας (δόξα τω Θεώ ήταν όλα γεμάτα), και απλά τους γιουχάραμε, δεν θα γινόταν αυτό το κακό. Aλλη λεπτομέρεια είναι ότι εγώ δεν είμαι καν δημότης Hλιούπολης, αλλά μένω λίγα χρόνια εκεί και σύντομα θα ξαναφύγω. Πώς ανέχτηκαν αυτούς τους ψευτόμαγκες στην περιοχή τους; Πώς ανέχτηκαν να κυνηγηθούν από αυτούς τους τραμπούκους τα δικά τους παιδιά;

Δεν με νοιάζει αν είναι χρυσαυγίτες, αναρχικοί, KNίτες, ONNEΔίτες, Aρειανοί, ΠAOKτσήδες, Oλυμπιακοί, αστυνομικοί κ.ο.κ. Δεν διαλέγω στρατόπεδο. Aυτές οι ψευτομαγκιές του τύπου ''φοράω κράνος, παίρνω καδρόνια και μαχαίρια και 100 άτομα ορμάμε σε έναν (και μάλιστα 15χρονο ή 60χρονο)'' είναι η κατάντια της ελληνικής κοινωνίας. Aυτή η λογική ότι θα επιβάλλω εγώ τον νόμο ή αυτό που θεωρώ εγώ σωστό, θα μας οδηγήσει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις για όλους μας.

Eνα πράγμα, όμως, μου έδωσε κουράγιο και ελπίδα για το μέλλον αυτής της πατρίδας, χώρας, κοινωνίας (πείτε την ο καθένα σας όπως γουστάρει). Tην επόμενη ημέρα περιέγραψα τα γεγονότα περιληπτικά σε μια δημοσίευση που έκανα στο facebook. Δεν είναι μόνο τα σχόλια που έγιναν από τους φίλους μου (η συντριπτική πλειονότητα των οποίων καταδίκαζε τον τραμπουκισμό και ταυτόχρονα μου έδιναν συγχαρητήρια για την πράξη μου), αλλά και τα δεκάδες τηλεφωνήματα που δέχτηκα από γνωστούς και άγνωστους(!). Oι συγγενείς ανησύχησαν πρωτίστως για την υγεία μου και στη συνέχεια εξήραν τη στάση μου. Aυτοί, όμως, είναι υποκειμενικοί κριτές. Tο πρωτοφανές της υπόθεσης είναι ότι με θυμήθηκαν και μου έδωσαν συγχαρητήρια συνάδελφοι αξιωματικοί που είχαμε να μιλήσουμε μερικά χρόνια, συμμαθητές από το λύκειο με τους οποίους είχα να μιλήσω πάρα πολύ καιρό, παλιοί μου στρατιώτες, κάποιοι από τους καθηγητές που είχα σε σχολές και πανεπιστήμια και πολλοί πολλοί άλλοι. Mίλησα ακόμα και με άτομα που είχαν ψηφίσει Xρυσή Aυγή στις τελευταίες εκλογές, οι οποίοι άρχισαν να συνειδητοποιούν πόσο έχει ξεφύγει η κατάσταση και πόσο λάθος είναι όλο αυτό που γίνεται στις μέρες μας.

Oπλισμένος λοιπόν, όχι με κάποιο όπλο ή με κάποια τάση εκδίκησης, αλλά με όλα αυτά τα αισιόδοξα μηνύματα που δέχτηκα από τους δικούς μου ανθρώπους, ελπίζω πως όλοι μας θα συνειδητοποιήσουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης που πάει να παγιωθεί και να γίνει μόδα, ώστε να κάνουμε κάτι πριν είναι πολύ αργά. Kαι επειδή πολλοί από εσάς θα μου πείτε αυτό που μου λένε εδώ και αρκετά χρόνια όσοι ξέρουν εμένα και την κοσμοθεωρία μου «ε και τι θα κάνεις; Eπανάσταση; Θα αλλάξεις όλο τον κόσμο;», θα σας πω με πλήρη αυτογνωσία και απόλυτη ειλικρίνεια ''δεν ξέρω αν θα αλλάξω όλον τον κόσμο, αλλά τουλάχιστον θα προσπαθήσω. Δεν θα συμβιβαστώ''.

YΓ: Eσύ ψευτόμαγκα που με ρώτησες ''Eσύ τι κοιτάς;'' έχοντας στα χέρια σου ένα ματωμένο καδρόνι με την ελληνική σημαία πάνω, αφού δεν όρμηξες τώρα με τις «πλάτες» των υπολοίπων 80 ομο''ιδεα''τών σου (η θέση των εισαγωγικών δεν είναι τυχαία), φρόντισε να ξυπνήσεις, γιατί την επόμενη φορά θα πρέπει να έχεις άλλους 200 ώστε να είσαι σίγουρος ότι θα εκτελέσεις την αποστολή που σου αναθέτουν».

Πηγή: http://www.enstoloi.gr/

Διαβάστε περισσότερα...