Θυμήθηκαν την «εθνική κυριαρχία»…

Πηγή: www.rizospastis.gr

     Του Νίκου Μπογιόπουλου 

Κάθε φορά που κονιορτοποιούν το λαό, οσάκις αναδεικνύεται ως πλέον υπερώριμο το αίτημα της λαϊκής κυριαρχίας,αυτοί σπεύδουν να ασχοληθούν με ό,τι προηγουμένως θεωρούσαν …«τρε μπανάλ». 

Αν μάλιστα ανατρέξουμε στις θεωρίες των νεόκοπων της «εθνικής κυριαρχίας», δε θα χρειαστεί πολλή προσπάθεια να θυμηθούμε ότι – σύμφωνα με τα λόγια τους – στην εποχή της «παγκοσμιοποίησης» και της «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης», δεν υπάρχει τίποτα πιο «μπανάλ» από την εθνική κυριαρχία…

Να, όμως, που οι …όψιμοι είδαν απειλή περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας και την διαπίστωσαν – αίφνης – με τις αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη.

Ενοχλήθηκαν, οι …όψιμοι, με την Μέρκελ, που «υπαγορεύει» αν και πότε θα γίνουν εκλογές στην Ελλάδα.

Δυσανασχέτησαν και «ταπεινώθηκαν» …όψιμα, με την απαίτηση των δηλώσεων μνημονιακών φρονημάτων από την ΕΕ.

Ταράχτηκαν όταν έμαθαν από τον Σόιμπλε ότι η Ελλάδα «θα πρέπει να λάβει σκληρά μέτρα και να δεχτεί μια πολύ πιο στενή εποπτεία, μπορεί κανείς ακόμα να πει ότι προσωρινά θα εκχωρήσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας».

Η υποκρισία τους, η δημαγωγία τους, δεν έχουν όρια.

Και εκείνων που το παίζουν «λεβέντες» και των άλλων, των«μυξοκακόμοιρων», που ζητούν μάλιστα κατανόηση και στήριξη (!) διότι όπως λένε «ενδίδουν χωρίς να το θέλουν» και παριστάνουν τα «θύματα υπέρτερων δυνάμεων», οι καημένοι…

Φυσικά και οι μεν και οι δε «παραστάσεις» δίνουν, όπως τους υπαγορεύουν οι ρόλοι που τους έχουν ανατεθεί εκ μέρους της ελληνικής πλουτοκρατίας.

Η τελευταία, ανάλογα με τις περιστάσεις, υποδεικνύει στο πολιτικό της προσωπικό πότε και ποιοι από αυτούς άλλοτε θα λειτουργούν ως «κοσμοπολίτες» που αδιαφορούν για «σύνορα» κι άλλα τέτοια «εθνικά κουραφέξαλα» κι άλλοτε θα αραδιάζουν «κολοκοτρωνέικους» χαμαιλεονταρισμούς.

Η πλουτοκρατία, βέβαια, δεν χρειάζεται έξωθεν υποδείξεις για το πώς θα κάνει τις «δουλειές» της.

Γνωρίζει τα συμφέροντά της καλύτερα από τον καθένα και αυτά είναι που καθορίζουν τις επιλογές της.

Ως εκ τούτου δεν έχει κανένα λόγο να παίρνει στα σοβαρά εκείνους τους «αψίκορους» ταγούς της που θυμήθηκαν την εθνική κυριαρχία, τον περιορισμό της οποίας τάχα …«δεν υπογράφουν», αλλά, φυσικά,ήταν εκείνοι που ως υπουργοί Εξωτερικών υπέγραφαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, όπως έπραξε ο κ. Σαμαράς το 1992…

Αυτά τα θέματα, λοιπόν, η τάξη του κεφαλαίου τα έχει λύσει από πολύ νωρίς στην Ελλάδα.

Για το «έθνος» των κεφαλαιοκρατών έννοιες όπως εξάρτηση ή υποτέλεια, αλληλεξάρτηση ή επιθετικότητα δεν αποτελούν αμετάβλητα δόγματα που υπόκεινται σε ιδεοληψίες ή πολιτικές «σταθερές». Συνιστούν έκφραση της εκάστοτε νέας ιστορικής φάσης της κυριαρχίας του κεφαλαίου.

Επί τη βάσει αυτών των αντικειμενικών όρων, που καθορίζουν ιστορικά τις επιδιώξεις της, η αστική τάξη έχει αναθέσει στα ίδια τα κόμματά της και στους εκπροσώπους της – και μάλιστα στο ανώτατο επίπεδο – να ξεκαθαρίσουν το όριο εντός του οποίου έχει επιλέξει να κινείται ο ελληνικός καπιταλισμός στο πλαίσιο των διεθνών του συμμαχιών.

Δυο παραδείγματα πρόσφατα – για να μην το πιάσουμε από το …1821 – αρκούν:

• Ηταν τον Οκτώβρη του 1999, που ως εκπρόσωπος αυτής της τάξης, της τάξης των «πατριωτών» κεφαλαιοκρατών, ο κ. Παπανδρέου δήλωνε στη Σύνοδο της ΕΕ στο Τάμπερε ότι:

          «Η Ελλάδα δεν έχει ταμπού στην εκχώρηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην ΕΕ».

• Ηταν το Μάρτη του 2005 όταν (όπως φαίνεται στη σχετική φωτογραφία) η τότε πρόεδρος της Βουλής, κυρία Μπενάκη, προσφωνούσε ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κάρολο Παπούλια με τα παρακάτω λόγια:

           «Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν…

Διαβάστε περισσότερα...

O ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ “ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ” ΤΗΣ ΕΤ3, ΑΠΟΨΕ 11-11-2011 ΩΡΑ 23.00

Με το κυβερνητικό σχήμα, την προοπτική του, το χρονοδιάγραμμα των εκλογών και την επιβίωσή μας στο Ευρώ ασχολείται ο «Λαβύρινθος».
Καλεσμένοι του δημοσιογράφου Αλέξανδρου Τριανταφυλλίδη είναι ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Αμοιρίδης, η βουλευτής της Ν.Δ. Ελίζα Βόζεμπεργκ, ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής, ο οικονομολόγος Δημήτρης Καζάκης και ο νομικός- αρθρογράφος Φαήλος Κρανιδιώτης.

Διαβάστε περισσότερα...

Αδέρφια "το όπλο παρά πόδα"!

Μετά τον διορισμό του Τραπεζίτη ως "Πρωθυπουργού", η σύνθεση της διορισμένης "Κυβέρνησης" ανοίγει το δρόμο για την επιβολή στρατιωτικού καθεστώτος. Πόσο θα ανεχθούν το Λαό ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, είναι το μόνο ερώτημα που μένει αναπάντητο...

Εμείς προειδοποιήσαμε... Μόνη ελπίδα και λαϊκή απαίτηση να στρέψουν τα όπλα τους οι φαντάροι ενάντια στους προδότες του Ελληνικού Λαού!

Αναλυτικά, η σύνθεση της διορισμένης "Κυβέρνησης" έχει ως εξής:

Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος

Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος, Θ. Πάγκαλος

Υπουργείο Οικονομικών

Υπουργός Ευάγγελος Βενιζέλος

Αναπληρωτές υπουργοί Φίλιππος Σαχινίδης, Παντελής Οικονόμου

Υφυπουργός Γιάννης Μουρμούρας

Υπουργός Επικρατείας

Γιώργος Σταυρόπουλος

Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης

Υπουργός Δημήτρης Ρέππας

Υφυπουργοί Ντίνος Ρόβλιας και Παντελής Τζωρτζάκης

Yπουργείο Εσωτερικών

Υπουργός Αναστάσιος Γιαννίτσης

Αναπληρωτρια υπουργός Φώφη Γεννηματά

Yφυπουργός Π. Κουκουλόπουλος

Υπουργείο Εξωτερικών

Υπουργός Σταύρος Δήμας

Αναπληρώτρια υπουργός Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου

Υφυπουργός Δημήτρης Δόλλης

Υπουργείο Εθνικής Αμυνας

Υπουργός Δημήτρης Αβραμόπουλος

Αναπληρωτές υπουργοί Γιάννης Ραγκούσης, Γεώργιος Γεωργίου

Υφυπουργός Κώστας Σπηλιόπουλος

Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας

Υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης

Αναπληρωτής Σωκράτης Ξυνίδης

Υφυπουργός Θάνος Μωραϊτης

Υφυπουργός για θέματα Ναυτιλίας Αδωνις Γεωργιάδης

Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου

Αναπληρωτής υπουργός Νίκος Σηφουνάκης

Υφυπουργός Γιάννης Μανιάτης

Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

Υπουργός Αννα Διαμαντοπούλου

Αναπληρωτής υποργός Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος

Υφυπουργός Εύη Χριστοφιλοπούλου

Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων

Υπουργός Μαυρουδής Βορίδης

Υφυπουργός Γιάννης Μαγκριώτης

Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Υπουργός Γιώργος Κουτρουμάνης

Υυυφπουργός Γιάννης Κουτσούκος

Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος

Υφυπουργοί Μάρκος Μπόλαρης, Μιχάλης Τιμοσίδης, Δημήτρης Βαρτζόπουλος

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Υπουργός Κώστας Σκανδαλίδης

Υφυπουργοί Αστέριος Ροντούλης και Γιάννης Δριβελέγκας

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Υπουργός Μιλτιάδης Παπαϊωάννου

Υφυπουργός Γιώργος Πεταλωτής

Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Χρήστος Παπουτσής

Υφυπουργός Μανώλης Όθωνας

Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Υπουργός Παύλος Γερουλάνος

Υφπουργός Πολιτισμού Γιώργος Νικητιάδης

Υφυπουργός για θέματα τουρισμού Πέτρος Αλιβιζάτος

Παραθέτουμε από το μπλογκ tsak-giorgis.blogspot.com μία ανάρτηση που μας θυμίζει γεγονότα, όχι και τόσο μακρινά:

"Εθνοσωτήριες" κυβερνήσεις...από το παρελθόν

Πορτραίτο του "εθνικού κυβερνήτη" (δικτάτορα) Ιωάννη Μεταξά

Αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Ο Νικος Ζαχαριαδης και οι 22 συνεργατες του" του Δημήτρη Βλαντά, (τα οποία αλιεύσαμε από εδώ).

Το συγκεκριμένο απόσπασμα αναφέρεται σε μία άλλη "εθνοσωτήρια" κυβέρνηση της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα, από το "μακρινό" 1936, εν μέσω δηλαδή της προηγούμενης μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης. Τότε, ήταν ο ακροδεξιός Μεταξάς αυτός που μπήκε στην "εθνική κυβέρνηση" - μετά από λίγο έγινε και δικτάτορας βέβαια.

Εδώ το απόσπασμα από το βιβλίο του Βλαντά, μαζί με τα σχόλια του blog που το αλιεύσαμε:

Οι εκλογές του γενάρη του 36’ δεν έδωσαν κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε κανένα αστικό κόμμα. Η ηγεσία του κουκουέ, θορυβημένη από την πρόσφατη παλινόρθωση της βασιλείας, ήθελε πάση θυσία να σχηματίσει λαϊκό μέτωπο ενάντια στο φασισμό. Η διαπραγμάτευση με τον τσαλδάρη του λαϊκού κόμματος ναυάγησε, αλλά αυτές με τους φιλελεύθερους έδωσαν το σύμφωνο σοφούλη-σκλάβαινα. Ο σοφούλης εκλέχτηκε πρόεδρος της βουλής με τις ψήφους των βουλευτών του παλλαϊκού μετώπου, αλλά αρνήθηκε να γίνει πρωθυπουργός με τη στήριξη των κομμουνιστών και πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων τη συμφωνία που υπέγραψε.

Ας δούμε πώς διηγείται τα γεγονότα ο βλαντάς στο βιβλίο του ο νίκος ζαχαριάδης και 22 συνεργάτες του –εκδόσεις γλάρος.

Με τις ψήφους των δύο μεγάλων αστικών κομμάτων (φιλελεύθερων και λαϊκών) σχηματίστηκε και η δεύτερη κυβέρνηση του εξωκοινοβουλευτικού καθηγητή κώστα δεμερτζή στις 14-3-1936, με αντιπρόεδρο και υπουργό στρατιωτικών τον γιάννη μεταξά που είχε 4 βουλευτές.
...
Στις 5-3-1936, ο τότε παλατιανός υπουργός στρατιωτικών αλέξανδρος παπάγος πήγε στο παλάτι σαν εκπρόσωπος των τριών επιτελείων, στρατού, ναυτικού και αεροπορίας. Είπε στο βασιλιά ότι οι ένοπλες δυνάμεις δε θα ανεχτούν σχηματισμό κυβέρνησης με τις ψήφους των κομμουνιστών βουλευτών.

Ο βασιλιάς άκουσε τον παπάγο, χωρίς να του δώσει καμιά απάντηση. Μόλις έφυγε από το παλάτι, κάλεσε το μεταξά και τον ρώτησε αν θα αναλάμβανε το υπουργείο στρατιωτικών, για να επιβάλει πειθαρχία στις ένοπλες δυνάμεις. Απειθαρχία θεώρησε το διάβημα του παπάγου. Αντί να έχει τρεις συνδιχτάτορες αρχηγούς επιτελείων, προτίμησε το μεταξά για συνδιχτάτορα, γιατί ήξερε ότι πίσω του βρισκόταν η χιτλερική γερμανία.

Για να δείξει ο μεταξάς στο βασιλιά ότι θα ήταν συνδιχτάτορας, έθεσε σαν όρο να διευθύνει απρόσκοπτα το υπουργείο στρατιωτικών, να καλέσει στο παλάτι τον πρωθυπουργό δεμερτζή, αυτός να περιμένει στο διπλανό δωμάτιο για να ακούσει τη συνομιλία βασιλιά-δεμερτζή. Μετά να βγει από κει και να ορκιστεί υπουργός στρατιωτικών και μετά μυστικά να φτάσει στο υπουργείο.
Αυτό έγινε. Άρα, στις 5-3-1936 εγκαθιδρύθηκε ουσιαστικά η βασιλομεταξική διχτατορία κι όχι στις 4 αυγούστου.

Η υπογράμμιση είναι δική μου για να τονίσει το ντεζαβού. Περίμενε στο διπλανό δωμάτιο ο επίδοξος διχτάτορας...
Πάμε τώρα και στο πιο ιντριγκαδόρικο κομμάτι.

Στις 13-4-1936 πέθανε ξαφνικά ο πρωθυπουργός δεμερτζής. Τότε ήταν 60 χρονών και πολύ καλά στην υγεία του. Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι τον δολοφόνησαν οι βασιλιάς-μεταξάς. Αμέσως μετά το θάνατό του, ο βασιλιάς διόρισε τον μεταξά πρωθυπουργό, χωρίς να συμβουλευτεί τους αρχηγούς των δυο μεγάλων αστικών κομμάτων.

Στις 30-4-1936 οι βουλευτές των δυο μεγάλων αστικών κομμάτων εξουσιοδότησαν τον μεταξά να κυβερνάει χωρίς τη βουλή, ως το σεπτέμβρη. Έτσι αυτοκτόνησε αυτή η βουλή. Το κουκουέ κι ο ζαχαριάδης δεν κατάλαβαν ότι ο ξαφνικός θάνατος του δεμερτζή ήταν δολοφονία, για να γίνει πρωθυπουργός ο μεταξάς. Δεν κατάλαβαν τίποτα και για δύο άλλους θανάτους.

Στις 31-1-1936 «πέθανε ξαφνικά» ο γεώργιος κονδύλης, σε ηλικία 56 χρονών. Χάρη σε αυτόν παλινορθώθηκε η μοναρχία, αλλά ο βασιλιάς γλύξμπουργκ τον έβαλε στο περιθώριο. Στις 30-1-1936, ο κονδύλης ζήτησε ακρόαση από το βασιλιά, για να του πει ότι έπρεπε να σχηματιστεί ισχυρή κυβέρνηση για να αποφευχτεί ο κομμουνιστικός κίνδυνος με τον ίδιο πρωθυπουργό. Ταυτόχρονα ετοίμαζε στρατιωτικό πραξικόπημα αν ο βασιλιάς του έδινε αρνητική απάντηση.

Η συνάντηση με το βασιλιά ορίστηκε στις 31 γενάρη, αλλά το πρωί βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. λένε ότι δηλητηρίασαν την οδοντόπαστα και την οδοντόβουρτσα που έπλυνε το στόμα του. Αυτά εξαφανίστηκαν, νεκροψία του κονδύλη δεν έγινε.

Τη νύχτα της 16 προς 17-5-1936, «πέθανε» και ο αρχηγός του λαϊκού κόμματος παναγής τσαλδάρης. Αυτός έκανε διαπραγματεύσεις με το σοφούλη για σχηματισμό κοινοβουλευτικής κυβέρνησης από τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα, για να μπει τέλος στην πρωθυπουργία του μεταξά. Άρα, βασιλιάς-μεταξάς τον δολοφόνησαν, για να αποτρέψουν την ανατροπή της βασιλο-μεταξικής δικτατορίας.

Όταν πέθανε ο τσαλδάρης ήταν 69 χρονών και πολύ καλά από άποψη υγείας. Ο παναγής τσαλδάρης ήταν ένας μετριοπαθής δεξιός ηγέτης, δεν ήθελε την παλινόρθωση της μοναρχίας, εκβιάστηκε από τον στρατηγό κονδύλη για να συμφωνήσει με την παλινόρθωσή της. Αυτό, ποτέ δεν του το συχώρεσε ο γεώργιος γλύξμπουργκ.

Στις αρχές αυγούστου 1936 η ηγεσία του κκε προσπάθησε να γίνει γενική πανεργατική απεργία. Αυτό έδωσε το πρόσχημα για ένα δήθεν βασιλομεταξικό πραξικόπημα. Κανένα πραξικόπημα δεν έγινε στις 4-8-1936. Απλά, οι δυο συνδιχτάτορες κατάργησαν και τυπικά μια βουλή που είχε αυτοκτονήσεις στις 13-4-1936, όταν σαν άβουλο κοπάδι παραδέχτηκε το διορισμό του μεταξά σαν πρωθυπουργού.

Στις 4-8-1936, οι δυο συνδιχτάτορες διακήρυξαν δημόσια τη διχτατορία που είχαν εγκαθιδρύσει στις 5-3-1936, όταν ο μεταξάς έγινε υπουργός στρατιωτικών. Από τις 4-8-1936 όλοι μιλούν και γράφουν για απρόσωπη τεταρταυγουστιανή και όχι βασιλομεταξική διχτατορία. Αυτό δείχνει πόσο μελετιέται και η πρόσφατη πολιτική ιστορία μας.

Τι έκανε στο παραπάνω χρονικό διάστημα ο ζαχαριάδης με τα άλλα μέλη του πολιτικού γραφείου; Κατ’ αρχή τίποτα δεν κατάλαβαν από το διορισμό του μεταξά σαν υπουργού στρατιωτικών στις 5-3-1936. Μόνο στις 25 μάρτη δημοσίεψαν μια ανακοίνωση, για τον κίνδυνο που δημιουργούσε αυτός ο διορισμός. Αυτή έμοιαζε με ξόρκι, δεν ήταν σύνθημα για κοινή δράση των δημοκρατικών δυνάμεων για διώξιμο του μεταξά από την κυβέρνηση.

Ο ζαχαριάδης με τους στενούς συνεργάτες του τίποτα δεν κατάλαβαν από τα παραπάνω γκανγκστερικά που γίνονταν μπρος στα μάτια τους. Οι ηγέτες του κουκουέ ασχολούνταν με γελοία κατασκευάσματα, σα λαϊκό μέτωπο με τους ανυύπαρχτους σοσιαλιστές κι άλλες ασήμαντες δυνάμεις.

Και κάτι ακόμα, από το σήμερα, ως "επιδόρπιο":

Γιατί θα παραιτηθεί ο Δημήτρης Αβραμόπουλος από βουλευτής;

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος θα αναλάβει υπουργική θέση στη νέα κυβέρνηση υπό τον Λουκά Παπαδήμο. Ο κ. Αβραμόπουλος δήλωσε ότι θα παραιτηθεί από το βουλευτικό του αξίωμα. Η κίνηση αυτή οφείλεται στη γραμμή της ΝΔ να μη συμμετέχει κοινοβουλευτικό στέλεχος στην κυβέρνηση!

Μετά τη συγκρότησή της η μεταβατική κυβέρνηση συνεργασίας θα κάνει προγραμματικές δηλώσεις και θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Σύμφωνα με το άρθρο 20 του Κανονισμού της Βουλής αρχηγός της αξιωματικής αντιπoλίτευσης είναι ο Πρόεδρoς της μεγαλύτερης σε δύναμη Koινoβoυλευτικής Oμάδας πoυ δεν μετέχει στην Kυβέρνηση και έχει τα ιδιαίτερα δικαιώματα πoυ τoυ αναγνωρίζει o Kανoνισμός της Boυλής και oι κείμενες διατάξεις. 

Αν λοιπόν ο κ. Αβραμόπουλος συμμετείχε με την ιδιότητα του βουλευτή της ΝΔ τότε λογικά ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα ήταν η κ. Παπαρήγα. 

Όλα αυτά βέβαια είναι και λίγο τραγελαφικά αφού ο η Νέα Δημοκρατία λέει ότι δεν συγκυβερνά ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα συμμετέχουν στη νέα κυβέρνηση οι δύο αντιπρόεδροι του κόμματος και ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του κ. Σαμαρά!

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Λαός ενώνεται όπου βρεθεί κι όπου σταθεί! Δεν περιμένουμε τις ηγεσίες!

Πηγή: http://eparemvasiax.wordpress.com 

Ιδρύθηκε το Ενιαίο Μετώπο Αντίστασης Καθηγητών στην Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας

Με ομόθυμο πνεύμα τα μέλη της Εκπ. Παρέμβασης Αχαΐας συνίδρυσαν, συμμετέχουν και θα παλέψουν να πετύχει σε όλα τα επίπεδα το 1ο ανοικτό – ενιαίο Μέτωπο Αντίστασης καθηγητών στη Χώρα πηγαίνοντας πολύ πιο πέρα το ζήτημα της Ενιαίας δράσης…  Η συμμετοχή έχει αγκαλιάσει πρόσωπα γνωστά και μή από πολλούς χώρους σκέψης και δράσης….

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Του Ενιαίου Μετώπου Αντίστασης Καθηγητών στην Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας

Συναδέλφισσες, -οι

Το «κουτί της Πανδώρας» ξεκλειδώθηκε πάνω από την Ευρώπη, με τη χώρα μας να δέχεται πρώτη την συντονισμένη επίθεση όλων των τεράτων που επωάζονταν προσεκτικά μέσα στον γερασμένο ευρωπαϊκό καπιταλισμό. Βρήκαν όμως και εγχώριο έκτρωμα, άρτι γεννηθέν, προερχόμενο από τον «συνουσιασμό» ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, γνήσιο προϊόν τερατογένεσης. Πέρα από κάθε αστική δημοκρατική νομιμότητα, πετώντας πια και το τελευταίο φύλλο συκής, ενώθηκαν ξετσίπωτα υπό τις γερμανογαλλικές ευλογίες και τις αμερικάνικες πιέσεις με μοναδικό σκοπό να φέρουν την «Μερκοζύ» εποπτεία στην πατρίδα μας. Έτσι οδηγούμαστε  σε μια νέα ιδιότυπη κατοχή της χώρα μας, αφού οι γαλαζοπράσινοι γραικύλοι αρχηγοί έσπευσαν να προσφέρουν «γην και ύδωρ» στους νέους επίδοξους κατακτητές μας, μπερδεύοντας το γαλάζιο της θάλασσας και το πράσινο των βουνών μας με τα θλιβερά κομματικά τους χρώματα.

Το προηγούμενο διάστημα βιώσαμε με την πρώτη δανειακή σύμβαση φόρους, χαράτσια, περικοπές, απολύσεις, ανεργία, φτώχια, πείνα, προσβολή, καταστολή, ξυλοδαρμούς, απειλές μέχρι και δολοφονία απεργού. Ίσως όμως όλα αυτά να ήταν απλή «προπόνηση» για το σκληρό «κατενάτσιο» που μας επιφυλάσσει η νέα δανειακή σύμβαση. «Να δεις τι σου ’χω για μετά» όπως λέει και το τραγούδι.

Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα συμμετείχαμε και ενισχύσαμε τους μαζικούς και πολύμορφους αγώνες του λαού ενάντια στην τρόικα, την κυβέρνηση και την πολιτική τους. Αποκορύφωμα αυτών των αγώνων ήταν ο παλλαϊκός ξεσηκωμός της 28^ης Οκτωβρίου που ξεγύμνωσε τους ντόπιους και ξένους δυνάστες του Ελληνικού λαού, και τους ανάγκασε να επισπεύσουν τη δημόσια εμφάνιση της νέας «ιεράς συμμαχίας». Η αντίσταση απέναντι στη νέα κατοχή είναι μονόδρομος επιβίωσης και προαπαιτούμενο ρήξης και ανατροπής. Οδηγός μας οι αγώνες του λαού για λευτεριά, δημοκρατία και ανεξαρτησία. Στο τόπο τούτο «κακιά σκουριά δε πιάνει», φτάνει να βάλουμε την ψυχή και το χέρι μας.

Συναδέλφισσες, -οι

Εμείς, ως εργαζόμενοι καθηγητές, που υπογράφουμε αυτή την ανακοίνωση απευθύνουμε αντιστασιακό κάλεσμα για τη δημιουργία Ενιαίου Μετώπου Αντίστασης Καθηγητών στην Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας. Το κάλεσμα απευθύνεται σε κάθε συνάδελφο που επαναστατεί ως πολίτης, αλλά και ως πνευματικός άνθρωπος, βιώνοντας την πολύμορφη  κρίση αλλά και την υποτέλεια που μας επιβάλλουν, ανεξάρτητα από κόμματα και παρατάξεις.                                                                                                                                                                             

Το εκπαιδευτικό μέτωπο θέλουμε να είναι:

- Ενιαίο, δηλαδή να λειτουργεί με την άμεση δημοκρατία των παρόντων σε κάθε χώρο λειτουργίας (Σχολείο, περιοχή, ΕΛΜΕ, κλπ).

- Μέτωπο, δηλαδή να το συναποτελούν όσοι συνάδελφοι από θέση ή διάθεση κατανοούν την ανάγκη να αντισταθούν στην νεοκαπιταλιστική βαρβαρότητα με τον μανδύα της ΕΕ, που απειλεί ακόμα και την επιβίωσή μας ως λαού. Να σημειωθεί ότι δεν είναι σε καμιά περίπτωση άθροισμα υπαρχόντων σχημάτων. Όσα το στηρίζουν δεν διαλύονται και διατηρούν κάθε δικαίωμα αυτόνομης παρέμβασης σε όποια θέματα κρίνουν απαραίτητο και φυσικά δεν εντάσσεται σε κανένα πολιτικό σχηματισμό ή κόμμα.

- Αντίστασης, αφού έτσι όπως διαμορφώνονται τα πράγματα σε Ελλάδα και Ευρώπη ή θα γίνουμε σκυφτοί υπόδουλοι ή θα σηκώσουμε όρθιο ατίθασο κορμί.

- Καθηγητών, αφού αυτό είμαστε και με την ιδιότητα αυτή θα αντισταθούμε.

Θα αντισταθούμε…

- Στα σχολεία μας.

- Στις γειτονιές των σχολείων μας.

- Στην πόλη μας. Την Πάτρα των αγώνων του ’21, της Εθνικής Αντίστασης, του Πολυτεχνείου.   

Στήριγμα και επιδίωξή μας θα αποτελέσουν οι οριζόντιες συμμαχίες στο χώρο της εκπαίδευσης, στον χώρο των πρωτοβάθμιων σωματείων εργαζομένων, στις πλατείες, αλλά ακόμα και στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Με τις συμμαχίες αυτές  και την αυτοοργάνωσή μας θα αναδείξουμε ζητήματα άμεσης ανάγκης και ταυτόχρονα θα αντισταθούμε σε σχέδια σκοτεινά. Δικό μας σχέδιο φωτεινό είναι η δημιουργία παλλαϊκού μετώπου για να φωτίσουμε τη σκοτεινιά που πάει να τυλίξει εμάς και τα παιδιά μας. Τα παιδιά που γεννήσαμε, αλλά και τα παιδιά που διαπαιδαγωγούμε «δεν θα τα φορτώσουμε στο δικό μας πλοίο, τροφή για τον δικό τους Μινώταυρο».

Συναδέλφισσες, -οι 

Πρέπει να αντισταθούμε! Θα αφήσουμε τα τέρατα της αγοράς να αλώσουν τη χώρα και τον χώρο μας;  Θα  αφήσουμε στα παιδιά μας μια χώρα «φτηνή» και «απογυμνωμένη» με «φτηνά» και «γυμνά» σχολεία; Έχουμε να αντιμετωπίσουμε άμεσα:

Τη φτώχεια πολλών μαθητών μας, την υποχρηματοδότηση των σχολείων, την παραπέρα προώθηση γνώσης εργαλειακού χαρακτήρα με τα επερχόμενα νέα αναλυτικά προγράμματα, τους νέους «πειραματισμούς» – συρρικνώσεις κλπ στην Τ.Ε., την προσπάθεια δημιουργίας αυταρχικής διοίκησης της εκπαίδευσης με τα πειθαρχικά σε καθημερινή διάταξη (γι’ αυτό ετοιμάζουν ειδικά Υ. Σ. χωρίς αιρετούς), την αξιολόγηση που δείχνει τα πρώτα της δόντια, τις εφεδρείες που ήδη προετοιμάζονται.

Θεωρούμε ότι πρέπει και μπορούμε να αντισταθούμε, να αντεπιτεθούμε, να νικήσουμε. Με ποιο όμως σχέδιο; Το σχέδιό μας έχει τους παρακάτω βασικούς άξονες:

Ι. Να μην περάσει η νέα δανειακή σύμβαση με τις εμπράγματες υποθήκες για τη δημόσια και μικρομεσαία περιουσία.

ΙΙ. Να μην περάσουν οι «ελεύθερες» επιχειρηματικές ζώνες με τους ιδιωτικούς «στρατούς» και το «κινέζικο» εργασιακό καθεστώς.

ΙΙΙ. Να μην περάσει το αποικιοκρατικό αγγλικό δίκαιο για τα νέα δάνεια που μας επιβάλλουν, που μετατρέπουν τη χώρα σε αποικία.

Εμείς δεν αναγνωρίζουμε τα χρέη που μας φόρτωσαν. Εκφράζουμε κάθετη άρνηση πληρωμής τους. Να εκβιάσουμε τους εκβιαστές! Ρήξη με την Ε.Ε, ανθρωποφάγο μηχανισμό του κεφαλαίου.                          

– ΝΑΙ στις  οργανωμένες πολιτικές παρεμβάσεις ανάδειξης των ολέθριων συνεπειών της συμμετοχής μας στην κλινικά πια νεκρή για τις περιφερειακές χώρες ευρωζώνη, που καθίσταται όλο και περισσότερο ταξικό εργαλείο του κεφαλαίου, ειδικά του Γερμανικού. Εμείς δεν δίνουμετο αίμα των παιδιών μας για να τραφεί η Γερμανική αστική τάξη! Η συμμετοχή μας στην ΕΕ και στο ευρώ δεν μπορεί να αποτελεί ταμπού για τις δυνάμεις της εργασίας. Όσο αυτή η συμμετοχή οδηγεί στην κοινωνική κατεδάφιση, τόσο θα δυναμώνει το κίνημα εναντίον της. Οδηγός μας πρέπει να είναι οι πολιτικές που υπηρετούν το λαό και όχι το ληστρικό χρηματοπιστωτικό σύστημα..

- ΟΧΙ στην Τρόικα και τους επόπτες της. Να νικήσουμε τους πολιτικούς υπηρέτες της «ευρωζώνης», να δημιουργηθούν οι όροι για μια νέα Ελλάδα, σε μια νέα Μεσόγειο, σε μια νέα Ευρώπη. Μια Ευρώπη ένωση ανθρώπων και λαών και όχι κεφαλαίων, αντάξια των μεγάλων κοινωνικών αγώνων που γέννησε.

Σ’ έναν τέτοιο μεγάλο κοινωνικό αγώνα, όχι μόνο για μας, αλλά κυρίως για τα παιδιά μας και τους μαθητές μας, μπορούμε ως Έλληνες εκπαιδευτικοί να δείξουμε τι σημαίνει Ελληνική Αντίσταση. Ίσως ο Ελληνικός λαός  αναζητά την Ελπίδα που φτερούγισε μέσα από το γεμάτο δεινά «Κουτί της Πανδώρας». 

Ποιοι όμως θα τα κάνουν όλα αυτά; Ποιοι άλλοι, αν όχι εμείς; Ο καθένας με την καρδιά του, η καθεμία με την ψυχή της και όλοι ενωμένοι σε μια ενιαία γροθιά.

Τέλος: Καλούμε για ενημέρωση – συζήτηση – συνέλευση του Μετώπου (Εβδομάδα Πολυτεχνείου κλπ) την Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011, ώρα  7.00 μμ στα γραφεία της ΕΛΜΕ (Μανιακίου και Κορίνθου).

Ιδρυτικές υπογραφές

Ασπρογέρακα Διονυσία,       ΕΕΕΕΚ Πάτρας

Βλαχοσωτήρος Δημήτρης,   9^ο ΕΠΑΛ Πάτρας

Δημόπουλος Βασίλης,         20^ο Γυμν. Πάτρας

Γαλάζιος Ανδρέας,               7^ο ΓΕΛ Πάτρας

Καπαγερίδου Ελισάβετ,      18^ο Γυμν. Πάτρας

Ζενζεφύλης Βασίλης,           2η ΕΠΑΣ Πάτρας

Καραβότας Γιάνης,              ΓΕΛ Κ. Αχαΐας

Κοντζιά Παρασκευή,            2^ο ΕΠΑΛ Πάτρας

Κουνινιώτης Μιχάλης,         5ο ΕΠΑΛ Πάτρας

Κουρή Ήρα,                         1^ο ΓΕΛ Πάτρας

Λαζανάς Αλέξης,                  13^ο Γυμν. Πάτρας

Μάλφας Γιώργος,                 Γυμν. Σαγεϊκων

Μούρτζη Βάσω,                   Γυμν. Σαραβαλίου

Μπαρακίτη Σταυρούλα,       8^ο Γυμν. Πάτρας

Μπαρμπαγιάννη Έλλη,       Γυμν. Ριόλου

Μπελερή Ντίνα,                   7^ο ΓΕΛ Πάτρας

Μπουμπούλης Άγγελος,       Γυμν. Σταυροδρομίου

Μπούρδαλας Παναγιώτης,    Γυμν. Χαλανδρίτσας

Νικολόπουλος Χρήστος,     4^ο ΓΕΛ Πάτρας

Ντάφλος Γιώργος,              13^ο Γυμν. Πάτρας

Ντίρλης Θανάσης,              7^ο Γυμν. Πάτρας

Ντούκα Αναστασία,             Γυμν. Ρίου

Παΐζης Παναγιώτης,            16^ο Γυμν. Πάτρας

Πλούμη Σταυρούλα,            21^ο Γυμν. Πάτρας

Πυλαρινός Ηρακλής,           5^ο ΓΕΛ Πάτρας

Σιάχος Χρήστος,                  5^ο ΕΠΑΛ Πάτρας

Σταμούλης Θόδωρος,          Γυμν. Λάππα

Τάσσης Γιώργος,                13^ο Γυμν. Πάτρας

Τσεκούρας Παύλος,            Γυμν. Οβρυάς

Φιλιππάκης Τάκης,             14^ο Γυμν. Πάτρας

Φούκα Ελένη,                      ΓΕΛ Καστριτσίου

Διαβάστε περισσότερα...

QUIZ: Βρες τη διαφορά!

Εμπνευσμένο από την εκπομπή του Δ. Καζάκη στο Ράδιο9

"Είμαι πεισμένος ότι ακριβώς όπως κοιτάζουμε πίσω με κάποια διασκέδαση στις στενόμυαλες συγκρούσεις μεταξώ των Γερμανικών επαρχιών του 1840 και 1850 έτσι και οι απόγονοι μας θα κοιτάνε με παρόμοια διασκέδαση το τι συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη. Θα δουν τις δραματικές μάχες μεταξύ των εθνών - των μικρών ευρωπαϊκών κρατών - ως οικογενειακές διαφωνίες.

Είμαι πεισμένος ότι σε 50 χρόνια δεν θα σκεφτόμαστε με όρους εθνών αλλά ηπείρων, και ότι τελείως διαφορετικά ίσως και πολύ μεγαλύτερα προβλήματα θα απασχολούν την Ευρώπη.

Μη νομίζετε ότι τώρα που φέρνουμε μια ορισμένη τάξη στην Ευρώπη το κάνουμε για να βλάψουμε μεμονωμένα έθνη. Η ελευθερία των επιμέρους χωρών πρέπει να εναρμονιστεί με τις ανάγκες του παρόντος και με απλά ζητήματα πρακτικότητας.

Ακριβώς όπως ένα μεμονωμένο μέλος μιας οικογένειας δεν έχει το δικαίωμα να διαταράξει την Ειρήνη όλων των άλλων, έτσι και ένα μεμονωμένο έθνος δεν έχει το δικαίωμα να αντισταθεί στην ευρύτερη τάξη πραγμάτων."

Γιόζεφ Γκέμπελς, σε ομιλία με τίτλο "Η Ευρώπη που έρχεται" προς δημοσιογράφους στην υπό γερμανική κατοχή τσεχοσλοβακία, 1941

"Δεν πρέπει να στρέφουμε τα μάτια μας πίσω για πολύ καιρό. Θέλω το σύμφωνο να δαγκώνει! Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να επιβληθούν κυρώσεις αν μια χώρα διακυβεύει τη σταθερότητα κατά τα συμφωνηθέντα κριτήρια. Όσες χώρες θέλουν να πάρουν βοήθεια από την Ευρώπη θα πρέπει να είναι έτοιμες να απωλέσουν ένα μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας αν αυτό χρειαστεί."

Βέστερ Βέλε, υπουργός εξωτερικών Γερμανίας, 2011

Διαφορά: Καμία! (Ίσως ο Γκέμπελς το έλεγε και πιο κομψά...)

Διαβάστε περισσότερα...

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ!

Πηγή: http://www.iskra.gr

ΕΞΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΕΞΟΔΟ!

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ» ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;

Το νόμισμα και η νομισματική πολιτική για κάθε χώρα δεν είναι ένα ουδέτερο πράγμα ή μια ουδέτερη, άνευ σημασίας, λειτουργία, όπως, ίσως, νομίζουν οι περισσότεροι.

Αντίθετα, το είδος του νομίσματος και κυρίως η νομισματική πολιτική και όσα τη συνοδεύουν παίζουν κρίσιμο, αν όχι και καθοριστικό, ρόλο για τις οικονομικές εξελίξεις σε μια οποιαδήποτε χώρα.

Στο κείμενο αυτό, θα επιχειρήσουμε να σκιαγραφήσουμε σε γενικές και αδρές γραμμές, το τι σημαίνει και γιατί είναι απόλυτα αναγκαίο για τη χώρα μας και για την έξοδο από την κρίση ένα νέο εθνικό νόμισμα και η εφαρμογή μιας νέας εθνικής προοδευτικής νομισματικής πολιτικής στο πλαίσιο μιας συνολικότερης προοδευτικής ανασυγκρότησης μιας χώρας.

Συμπυκνώνουμε αυτή την αδήριτη ανάγκη στις εξής παρατηρήσεις:

ΠΡΩΤΗ: Η έξοδος από το ευρώ το πρώτο που θα επιφέρει είναι η συγκρότηση μιας νέας Εθνικής Κεντρικής Τράπεζας που θα υποκαταστήσει τη σημερινή Τράπεζα της Ελλάδας. Αυτή η νέα Εθνική Κεντρική Τράπεζα δε θα υπάγεται, όπως η σημερινή Τράπεζα της Ελλάδας, στο σύστημα των Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών και δε θα λειτουργεί κάτω από τις εντολές της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

ΔΕΥΤΕΡΗ: Αυτή η νέα Εθνική Τράπεζα, όχι μόνο δε θα υπάγεται στην ΕΚΤ της Φρανκφούρτης, αλλά και θα τεθεί υπό άμεσο πολιτικό, δημοκρατικό και κοινωνικό εθνικό έλεγχο. Με δύο λόγια, η νέα αυτή Εθνική Κεντρική Τράπεζα θα πάψει να είναι, δήθεν, «ανεξάρτητη» όπως η σημερινή και θα κατευθύνεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, ενώ θα βρίσκεται η ίδια και η πολιτική της κάτω από τον πιο ουσιαστικό δημοκρατικό, κοινοβουλευτικό και κοινωνικό έλεγχο.

ΤΡΙΤΗ: Η νέα αυτή Εθνική Κεντρική Τράπεζα θα έχει το δικαίωμα να τυπώνει εθνικό νόμισμα – κάτι που δε μπορεί να κάνει η σημερινή Κεντρική Τράπεζα. Αυτό το δικαίωμα θα μπορεί να το ασκεί σχεδιασμένα, με έλεγχο της κυβέρνησης και της κοινωνίας και με αποκλειστικό γνώμονα την εξυπηρέτηση των αναγκών της οικονομίας και του κοινωνικού συνόλου.
Στη συγκεκριμένη φάση που διανύουμε, η εκτύπωση νομίσματος με σχεδιασμένο τρόπο από τη νέα Εθνική Κεντρική Τράπεζα είναι άκρως επιβεβλημένη προκειμένου να χρηματοδοτηθεί προγραμματισμένα και προνομιακά το Δημόσιο και η ελληνική οικονομία, κάτι που δεν μπορεί να πράξει η σημερινή Κεντρική Τράπεζα.

Αυτή η προνομιακή χρηματοδότηση από την Εθνική Κεντρική Τράπεζα του Δημοσίου και της οικονομίας είναι απόλυτη ανάγκη προκειμένου να διασφαλιστεί «ανάσα» στη χώρα και διέξοδος από την κρίση.

ΤΕΤΑΡΤΗ: Η νέα Εθνική Κεντρική Τράπεζα θα μπορεί να χαράξει, υπό κυβερνητικό και κοινωνικό έλεγχο, μια νέα εθνική, προοδευτική νομισματική πολιτική που θα έχει δύο θεμελιώδεις άξονες:

1. Να χρηματοδοτεί προνομιακά το κράτος και ευρύτερα το δημόσιο τομέα, αλλά και τις τράπεζες που θα εθνικοποιηθούν, προκειμένου οι τελευταίες να εφαρμόσουν μια νέα αναπτυξιακή, παραγωγική και κοινωνική χρηματοπιστωτική πολιτική, πράγμα που δε μπορεί να γίνει σήμερα υπό το καθεστώς της ΕΚΤ.
2. Να διαμορφώνει τα επιτόκια χρηματοδότησης της με αποκλειστικά κριτήρια τις ανάγκες και τον «κύκλο» της ελληνικής οικονομίας και με όρους αναπτυξιακούς και κοινωνικούς, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σήμερα, όπου τα επιτόκια της Κεντρικής Τράπεζας είναι τα επιτόκια της ΕΚΤ και κινούνται σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα υπό τα μονεταριστικά κριτήρια και τις ανάγκες της Γερμανίας, με αποτέλεσμα να πνίγουν και να βυθίζουν σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση την ελληνική οικονομία.

Αν είχαμε σήμερα μια Εθνική Κεντρική Τράπεζα, θα μπορούσε, υπό τον έλεγχο μιας προοδευτικής κυβέρνησης, να καθορίσει σχεδόν μηδενικά επιτόκια και στη βάση αυτών να χρηματοδοτεί επαρκώς το Δημόσιο και το δημόσιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, για να υποβοηθήσει, με τη προώθηση, από την πλευρά τους, μιας πολιτικής ισχυρής ρευστότητας και παραγωγικών επενδύσεων, διεξόδου από την ύφεση και την κρίση!

ΠΕΜΠΤΗ: Ειδικότερα, η νέα Εθνική Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να παίξει κρίσιμο ρόλο στη σχεδιασμένη και επαρκή χρηματοδότηση, με μηδενικά, αν χρειάζεται, επιτόκια, πρώτα και κύρια του Δημοσίου (μαζί με τις δημόσιες τράπεζες), ιδιαίτερα σε μια φάση σαν τη σημερινή, που το ελληνικό Δημόσιο δε μπορεί να καταφύγει στις αγορές, ενώ θα έχει διακόψει και την αποικιακή χρηματοδότησης της τρόικας, προβαίνοντας, κατά πάσα πιθανότητα, σε στάση πληρωμών επί του χρέους!

ΕΚΤΗ: Η συγκρότηση εθνικού νομίσματος θα έδινε τη δυνατότητα σε μια προοδευτική κυβέρνηση να προβεί ως αναγκαία πράξη, υπό τις παρούσες δύσκολες συνθήκες, σε μια γενναία υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, κάτι που δε μπορεί προφανώς να γίνει σήμερα με νόμισμα το ευρώ! 

Είναι πιθανότατο, για παράδειγμα, ότι μια προοδευτική κυβέρνηση θα προχωρούσε, υπό τις σημερινές περιστάσεις, σε μια υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, η οποία μπορεί να έφτανε το 50%!

Μια τέτοια μεγάλη υποτίμηση ασφαλώς δε θα είναι ότι πιο ευχάριστο!

Στην παρούσα συγκυρία, όμως, δε μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη ανακούφιση για μια οικονομία σαν την ελληνική, η οποία υστερεί απελπιστικά σε αποδοτικότητα, από αυτή τη μεγάλη υποτίμηση.

Κι αυτό διότι μια γενναία υποτίμηση του νέου μας εθνικού νομίσματος θα ενίσχυε σημαντικά τηνεγχώρια παραγωγική βάση - και ιδιαίτερα τις εξαγωγές – και επομένως την απασχόληση. Ταυτόχρονα, αυτή η μεγάλη υποτίμηση θα συγκρατούσε τους μισθούς, θα ενίσχυε τα εισοδήματα, θα αποδυνάμωνε σημαντικά τις εισαγωγές και θα τόνωνε σημαντικά το τουριστικό ρεύμα προς τη χώρα!

Την ίδια ώρα, όπως έχει προσπαθήσει να δείξει η «Iskra» με πολλαπλά σημειώματα, είναι παντελώς αβάσιμοι ή άκρως υπερβολικοί οι κίνδυνοι που διατυπώνονται για μια ενδεχόμενη υποτίμηση του εθνικού νομίσματος.

Η στάση πληρωμών για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους θα αντιμετωπίσει σε μεγάλο βαθμό την ανατίμηση του χρέους από το νέο, υποτιμημένο νόμισμα, οι κίνδυνοι για φτηνή εξαγορά ελληνικών περιουσιακών στοιχείων από το εξωτερικό θα εξουδετερωθούν με τον έλεγχο στην κίνηση κεφαλαίων, οι φόβοι για αύξηση του πληθωρισμού λόγω ανατίμησης των εισαγωγών θα αντιμετωπιστούν με αυστηρό και ουσιαστικό έλεγχο των τιμών, ενώ σαφέστατα οι καταθέσεις θα είναι απόλυτα ασφαλισμένες στο νέο, εθνικό νόμισμα από το νέο δημόσιο – υπό κοινωνικό έλεγχο – τραπεζικό σύστημα!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Πολύ συνοπτικά, σε αντίθεση με το ευρώ, ένα νέο εθνικό νόμισμα:

• Θα διαμορφώσει το πλαίσιο για μια νέα, υπό πολιτικό έλεγχο, Εθνική Κεντρική Τράπεζα και μια νέα, προοδευτική νομισματική πολιτική, με αποκλειστικά κριτήρια την παραγωγική ανάπτυξη και την απασχόληση και όχι μόνο την καταπολέμηση του πληθωρισμού, όπως σήμερα.
• Θα ενισχύσει με την υποτίμηση του την εγχώρια παραγωγή, την απασχόληση, τα εισοδήματα, τον τουρισμό και τις εξαγωγές.
• Θα εξασφαλίσει επαρκή και φτηνή χρηματοδότηση (μέχρι μηδενισμού των επιτοκίων) στο Δημόσιο και στην οικονομία για να υπηρετήσουν την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Χωρίς όλα τούτα, που θα είναι μόνο η αφετηρία για την άσκηση μιας προοδευτικής πολιτικής, είναι αδύνατη η διέξοδος από την παρούσα κρίση και αδύνατη μια νέα αναγεννητική προοπτική για τη χώρα!

Γι’ αυτό όσοι κινδυνολογούν και καταστροφολογούν με το εθνικό νόμισμα, το μόνο που εκφράζουν και υπηρετούν είναι άκρως ιδιοτελή και βαθύτατα ταξικά, μεγάλα συμφέροντα – πρώτα από όλα, τα συμφέροντα του χρηματιστικού και πολυεθνικού κεφαλαίου.

Θαυμάστε τους και απογυμνώστε τους!

6 Νοεμβρίου 2011

Διαβάστε περισσότερα...

Το Τέλος των Οικονομικοπολιτικών Αναλύσεων. Η Ελλάδα και επίσημα σε πλήρη καραντίνα υπό το κλίμα Εμφυλίου

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Hellenic Nexus, τχ. 57, Νοέμβριος 2011, σελ. 12-14

του Δημήτρη Καζάκη

Κράτη των οποίων το χρέος δέχεται απομείωση, θα πρέπει να αποδέχονται περιορισμούς της κυριαρχίας τους, υποστήριξε η καγκελάριος Μέρκελ μιλώντας σε βουλευτές της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, σύμφωνα με την Deutsche Welle (19/10). Η καγκελάριος Μέρκελ μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα των Χριστιανοδημοκρατών τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ενός «τείχους προστασίας» για τον περιορισμό των συνεπειών της κρίσης χρέους.

Η Άγκελα Μέρκελ επανέλαβε αυτό που δύο από τους υπουργούς της είχαν υπαινιχθεί πριν από μερικές εβδομάδες, δηλαδή ότι κράτη των οποίων το χρέος δέχεται απομείωση, θα πρέπει να αποδέχονται περιορισμούς της κυριαρχίας τους. Μπορώ να φανταστώ, φέρεται να είπε η καγκελάριος, ότι θα υπάρχει ένα είδος «διαρκούς τρόικας» στις υπερχρεωμένες χώρες. Σύμφωνα με συμμετέχοντες στην σύσκεψη, υπάρχει η θέση, σε νευραλγικούς τομείς της δημόσια διοίκησης και κυρίως στο πεδίο των δημοσιονομικών να υπάρχουν ομάδες τεχνοκρατών, οι οποίοι θα βρίσκονται σε συνεχή επαφή με τις Βρυξέλλες. Θα ασκείται τρόπον τινά μια «μόνιμη επιτήρηση», με ιδιαίτερη έμφαση στην προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων. «Αυτά τα χρέη των κρατών χτίστηκαν επί δεκαετίες και δεν πρόκειται να τερματιστούν με μια σύνοδο. Θα χρειαστεί σκληρή και μακρόχρονη δουλειά», δήλωσε η Αγκελα Μέρκελ.


Εν τω μεταξύ το πρακτορείο Reuters (18/10) δημοσιοποίησε «προβληματισμούς» της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Αυστρίας, της Φιλανδίας και άλλων για ακόμη πιο αυστηρή επιτήρηση: Πηγές αναφέρουν ότι υπάρχει η επιθυμία να δημιουργηθεί ένα μόνιμο σώμα ώστε να αναλάβει μέρος της δουλειάς της τρόικας, το οποίο θα αποτελείται από επιθεωρητές της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. «Χρειάζεσαι κάποιον που να μιλά Ελληνικά αλλά δεν είναι με την πλευρά των Ελλήνων», είπε η πηγή. «Οι εξουσίες τους θα συνδέονται στενά με τους όρους του δανείου. Θα πρέπει να παρουσιαστεί προσεκτικά – πέστε το τεχνική βοήθεια ή κάτι σχετικό. Δεν μπορεί να φανεί ότι τους ποδοπατάς.»

Η συζήτηση αυτή, αν και δεν γίνεται ανοιχτά, αποτελεί βασικό στοιχείο των διαβουλεύσεων του Eurogroup και της «λύσης» που μελετά για το ελληνικό πρόβλημα. Η Γερμανία και τα όργανα της ευρωζώνης θεωρούν ότι από εδώ και πέρα η Ελλάδα πρέπει να μπει σε πλήρη καραντίνα («τείχος προστασίας»). Ένα νέο τείχος του Βερολίνου χτίζεται. Αυτή την φορά γύρω από την Ελλάδα. Ποτέ άλλοτε η χώρα δεν έχει απομονωθεί σε τέτοιον βαθμό. Το σύνολο των εξωτερικών και των εσωτερικών της οικονομικών σχέσεων έχει τεθεί υπό επιτήρηση και έλεγχο. Τέτοια προσβολή και κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας επί Ευρωπαϊκού εδάφους έχει να συμβεί από την εποχή της ναζιστικής κατοχής.
Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Ο κ. Χορστ Ραϊχενμπαχ και η κουστωδία του, η οποία σύμφωνα με δημοσιεύματα, ανέρχεται σε πάνω από 330 επιτρόπους και επιτηρητές, αποκτά επίσημα πλέον καθεστώς «μόνιμης επιτήρησης». Τα δημοσιεύματα κυρίως του Γερμανικού τύπου δεν αποκλείουν την άφιξη δυνάμεων αστυνόμευσης για την ενίσχυση του ρόλου της «μόνιμης επιτήρησης». Άλλωστε ο κ. Πολ Τόμσεν είχε εκφράσει την ζωηρή του ανησυχία για το μέγεθος και την ένταση των λαϊκών κινητοποιήσεων στην Ελλάδα σε σχετικά πρόσφατη συνέντευξή του ως εξής: «Οι άνθρωποι εκφράζουν την απογοήτευσή τους, μερικές φορές με πολύ δυσάρεστο τρόπο. Αυτή είναι μια από τις πιο άσχημες πτυχές της δουλειάς μου. Και η ένταση με την οποία εκφράζεται εδώ είναι κάτι καινούργιο για μένα.» (Reuters, 8/10)

Το βασικό ζήτημα λοιπόν που απασχολεί την ευρωζώνη και κυρίως Γερμανία-Γαλλία είναι πώς θα τεθεί υπό άμεση αποικιοκρατική κηδεμονία η πτωχευμένη Ελλάδα. Γιατί; Μα για να ξεπουληθεί το σύμπαν: ιδιωτική και δημόσια περιουσία, εθνική επικράτεια και φυσικός πλούτος. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να σπάσει το ηθικό και η αγωνιστική διάθεση του ελληνικού λαού. Πώς θα γίνει αυτό; Μόνο με καταστολή; Απ’ ότι φαίνεται η καταστολή από μόνη της, όσο αδίστακτη κι αν είναι, δεν πιάνει. Κύκλοι του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος απεργάζονται άλλα πολύ πιο σκοτεινά σχέδια. Τον ανοιχτό εκφασισμό της ελληνικής πολιτικής ζωής στο όνομα του «καταλύεται η δημοκρατία». Ένα μανιφέστο νεοφασιστικής υστερίας μας προσέφεραν με την επιστολή τους οι τρεις «πρωτοκλασάτοι» υπουργοί της τωρινής κυβέρνησης (Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου, Λοβέρδος) την Κυριακή 16/10. Αφού χρέωσαν συλλογικά και συλλήβδην – όπως άλλωστε είναι τυπικό της ιδεολογίας του φασισμού – στην ελληνική κοινωνία την ευθύνη για την αθλιότητα του επίσημου πολιτικού συστήματος και των οικονομικών συμφερόντων που αντιπροσωπεύει σ’ ολόκληρη την μεταπολιτευτική του πορεία, κατέληξαν σε μια ακόμη παραλλαγή του «μαζί τα φάγαμε»: «Μέσα από τέτοιου είδους κοινωνικο-πολιτικές διεργασίες, και με τη λογική «τα θέλουμε όλα δικά μας», φθάσαμε στην περιφρόνηση κάθε έννοιας Δικαιοσύνης και δημόσιου συμφέροντος και στη de facto επιβολή του κανόνα: κατάληψη στο σχολείο, και ενίοτε καταστροφή του, κατάληψη στο πανεπιστήμιο, διακοπή της λειτουργίας των μέσων μεταφοράς, της αποκομιδής των σκουπιδιών και προσβολή της δημόσιας υγείας, κατάληψη δημόσιων κτηρίων, ακόμη και υπουργείων, αποκλεισμοί λιμανιών και αεροδρομίων, και κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, πράξεις και απειλές ακόμη και κατά της ζωής.  Το σημαντικότερο όλων δε είναι, πως αυτή η εξαιρετικά αντιδημοκρατική και αντικοινωνική «κουλτούρα» και συμπεριφορά, επενδύθηκε με το μανδύα του προοδευτισμού και της επαναστατικότητας, για να κρύψει το πραγματικό πρόσωπο του συντεχνιακού συμφέροντος. Βαφτίστηκε «κοινωνία» η κάθε συντεχνία, ενώ στην πραγματικότητα οι κοινωνοί καλούνταν να πληρώσουν τα αιτήματα των συντεχνιών, που μόνιμα και σταθερά γίνονταν δεκτά. Οι λέξεις, λοιπόν, έχασαν το νόημά τους και επιλογές με υψηλό κοινωνικό κόστος εμφανίζονταν μέσα σε αυτό το ιδιότυπο «matrix» ως «κοινωνικές κατακτήσεις», ενώ στην πραγματικότητα η χώρα απλά δανειζόταν και αργά ή γρήγορα θα πλήρωνε «τα σπασμένα». Ευθύνες για αυτή την κατάσταση έχουμε όλοι!»

Ούτε η χούντα έτσι. Εφόσον λοιπόν κατά τους εκλεκτούς αυτούς υπουργούς δημοκρατία και δικαιοσύνη είναι η απαράβατη συμμόρφωση της κοινωνίας και του λαού με τις άνωθεν υποδείξεις και εντολές, φτάνουν στο καλύτερο: καλούν την «σιωπηρή πλειοψηφία», που κατά περίεργο τρόπο μόνο αυτοί την εκφράζουν, να ξεκινήσει εμφύλιο πόλεμο εναντίον όσων αντιδρούν βοηθώντας τις δυνάμεις καταστολής. Να τι λένε: «Μια κοινωνία που αγωνιά και αναζητεί δημιουργικές διεξόδους από την κρίση, προφανώς και δεν μπορεί  να τα φορτώνει όλα στην αστυνομία και τους εισαγγελείς. Καμιά εισαγγελική ή αστυνομική ενέργεια δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κοινωνική αυτενέργεια. Η μία δραστηριότητα, άλλωστε, συμπληρώνει και στηρίζει την άλλη. Η μεν κοινωνία έχει υποχρέωση να υπερασπιστεί τον εαυτό της από κάθε επιβολή ιδεολογικών, κομματικών ή συντεχνιακών συμφερόντων, οι δε δημοκρατικά νομιμοποιημένες κρατικές λειτουργίες έχουν την υποχρέωση να ανταποκριθούν στο κοινωνικό αίτημα για την τήρηση της νομιμότητας. Δίχως τη στήριξη των πολιτών η λειτουργία του κράτους θα συκοφαντηθεί ως αυταρχική και, πάντως, θα έχει περιορισμένη αποδοτικότητα. Και δίχως το κράτος και τις λειτουργίες του, η κοινωνία των πολιτών δεν θα είχε νόημα, όποια γνώμη κι αν πλειοψηφούσε σε αυτήν.»

Τι ζητούν οι εν λόγω υπουργοί; Προκείμενου να χάσουν την εξουσία και πολύ περισσότερο προκειμένου να χάσουν οι δανειστές τοκογλύφοι και η τρόικα, προτιμούν να δουν την ελληνική κοινωνία να πνίγεται στον εμφύλιο. Ονειρεύονται νέα Δεκεμβριανά όπου παραστρατιωτικές και παρακρατικές συμμορίες σε συνεργασία με τις δυνάμεις καταστολής θα επιβάλουν το νόμο του Μέρφι σε όσους αντιδρούν. Στο όνομα βέβαια της «κατάλυσης της δημοκρατίας». Αν βέβαια βρισκόμασταν σε ευνομούμενη πολιτεία, οι κύριοι αυτοί θα αντιμετώπιζαν τον εισαγγελέα για μόχλευση παθών και πρόσκληση σε εμφύλιο πόλεμο. Ωστόσο, στην χώρα μας έχει επιβληθεί τέτοιο καθεστώς πλήρους κυβερνητικής ανομίας ώστε οι εισαγγελείς να απασχολούνται είτε με διώξεις απεργών, είτε με «διασπορά ψευδών ειδήσεων» όταν δεν βολεύει την κυβέρνηση, είτε να δίνουν διαπιστευτήρια καλής διαγωγής στους τροϊκανούς μήπως και οι νέοι καταχτητές τους πάρουν από καλό μάτι.
Την ίδια ημέρα το νεοφασιστικό μανιφέστο των τριών υπουργών βιάστηκε να προσυπογράψει και ο Μπενίτο της ελληνικής κυβέρνησης, ο κ. Βενιζέλος: «Είναι πολύ θετική η πρωτοβουλία των τριών υπουργών να απευθυνθούν στην κοινή γνώμη με μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο έχει διαμορφωθεί η σημερινή ελληνική κοινωνία, με κύρια ευθύνη του πολιτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Πίσω από κάθε μεγάλη πολιτική πρωτοβουλία και κυρίως πίσω από τη δύσκολη διαχείριση μιας τεράστιας κρίσης που θέτει σε κίνδυνο τη χώρα, πρέπει πάντα να βρίσκεται: πρώτον, ένα θεωρητικό σχήμα και δεύτερον, μια ισχυρή πολιτική βούληση σχηματισμένη από ανθρώπους έτοιμους να αγωνιστούν στην πρώτη γραμμή. Υπό την έννοια αυτή, το κείμενο των τριών συναδέλφων μου, με τους οποίους ανήκουμε στην ίδια γενιά, έχουμε κοινές προσλαμβάνουσες παραστάσεις και δίνουμε έναν κοινό συλλογικό αγώνα είναι ένας πολύ καλός οιωνός για την κρίσιμη εβδομάδα που αρχίζει, κατά τη διάρκεια της οποίας κρίνονται πολλά, ίσως όλα.»

Όλα αυτά δείχνουν ότι στις κορυφές της κυρίαρχης πολιτικής αναφύεται ένας νεοφασισμός, του οποίου η ιδεολογία και η πολιτική τίθεται στην υπηρεσία, όπως άλλωστε και παλιά, των πιο αντιδραστικών μερίδων του χρηματιστικού κεφαλαίου. Κι αυτές οι μερίδες σήμερα επιδιώκουν την επίσημη κατοχή και εκποίηση της χώρας. Έτσι πιστεύουν ότι μπορεί να διασωθεί το ευρώ, η ευρωζώνη, οι τράπεζες και οι αγορές.

Αυτό είναι το επίδικο ζήτημα και της συνόδου κορυφής στις 23 του μηνός. Κι όχι το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Άλλωστε γι’ αυτό το επιδιωκόμενο «κούρεμα» ήταν ιδιαιτέρως αποκαλυπτική η δήλωση του Μιχάλη Σάλλα, προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς. Ολόκληρη η δήλωση Σάλλα έχει ως εξής: «Αυτοί που υποστηρίζουν το μεγάλο "κούρεμα" των Ελληνικών Ομολόγων, δηλαδή το πάνω από 21%, χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Στην πρώτη ανήκουν εκείνοι που δεν έχουν να χάσουν τίποτα, ούτε από την κατάρρευση της Ελλάδας και φυσικά ούτε από τα χαρτοφυλάκια τους. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν αυτοί που δεν έχουν καταλάβει τίποτα από τις συνέπειες αυτής της ενέργειας και το πιθανότερο ούτε καν περί ποίου "κουρέματος" πρόκειται. Το λυπηρό είναι ότι σε αυτούς περιλαμβάνονται και άνθρωποι που οφείλουν να καταλαβαίνουν. Με βάση τις συμμετοχές που εκτιμάται ότι δηλώθηκαν για το εθελοντικό PSI της 21ης Ιουλίου, εάν δεχτούμε ότι αντί για το 21% "κούρεμα" που προέβλεπε η απόφαση αυτή, τώρα το εθελοντικό "κούρεμα" θα φθάσει στο 50%, τότε οδηγούμαστε σε μία επιπλέον μείωση του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους ουσιαστικά κατά 20 έως 25 δισεκ. ευρώ περίπου, σε παρούσες αξίες, και όχι κατά 180 δισεκ. ευρώ, που πολλοί, είτε από αφέλεια είτε από ελλιπή ενημέρωση, πιστεύουν. Το όφελος δηλαδή θα ήταν περίπου 20 - 25 δισεκ. ευρώ, το οποίο, όμως, κατά το μεγαλύτερο μέρος, η Ελλάδα θα είναι αναγκασμένη και πάλι να το ξαναδανειστεί από τις ευρωπαϊκές χώρες και το Δ.Ν.Τ., προκειμένου να ενισχύσει τα Ασφαλιστικά Ταμεία και να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες. Μιλάμε δηλαδή, στο τέλος της ημέρας, για ένα όφελος της τάξης των 10 ή 15 δισεκ. ευρώ, από ένα σύνολο χρέους 360 δισεκ. ευρώ! Δυστυχώς, δεν έχει γίνει αντιληπτό ότι στο προτεινόμενο από διαφόρους "κούρεμα" μέσω του PSI , εξαιρούνται τα Ομόλογα της ECB, περίπου € 60 δις ονομαστικής αξίας, τα δάνεια της Τρόϊκα, ύψους € 65 δις, άλλα δάνεια που έχει συνάψει το Ελληνικό Δημόσιο περίπου 20 δις, τα Έντοκα Γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου 15 δις, Ομόλογα λήξης μετά το 2020 άλλα 40 - 45 δις, άλλες υποχρεώσεις προς προμηθευτές κλπ του Ελληνικού Δημοσίου και ασφαλώς εκείνους στο Εξωτερικό οι οποίοι και δεν προσήλθαν ούτε στο "κούρεμα" του 21% στο PSI του Ιουλίου. Επίσης, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό, ότι αυτοί που δήλωσαν συμμετοχή για την συγκεκριμένη περίοδο λήξης Ομολόγων στο PSI του Ιουλίου, ήταν σχεδόν πάνω από 50% Ελληνικές Τράπεζες, Ασφαλιστικές Εταιρίες και Ελληνικά Ασφαλιστικά Ταμεία. Δηλαδή, όλη η ιστορία αφορά κυρίως το Ελληνικό Ασφαλιστικό και Τραπεζικό Σύστημα, για τα οποία το Ελληνικό Δημόσιο θα πρέπει να ξαναδανειστεί για να καλύψει τις ανάγκες που δημιουργούνται εξαιτίας αυτής της αύξησης "κουρέματος". Έτσι, θα έχουμε το φαινόμενο, το Ελληνικό Δημόσιο να αποδέχεται να διαγράψουν τα Ελληνικά Ιδρύματα, χρέος που θα τα οδηγήσει σε μείωση των αποθεματικών ή της κεφαλαιακής τους επάρκειας, για να δανειστεί στη συνέχεια και πάλι το Κράτος από Διεθνείς Οργανισμούς, με ό,τι αυτό σημαίνει πολιτικά και οικονομικά, για να επανακεφαλαιοποιήσει τις Τράπεζες και να καλύψει τα Ταμεία. Συνέπεια όλων αυτών είναι η χώρα να καταρρακώνεται διεθνώς, να της ασκούν ακόμη περισσότερες πιέσεις, να δημιουργείται κίνδυνος μόλυνσης ολόκληρου του Ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπως άλλωστε υποστηρίζει και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ασφαλώς να διαλύεται για πολλά χρόνια το Ελληνικό Χρηματιστήριο, το οποίο έχει υποστεί ήδη δεκάδες δις ζημία από την όλη συζήτηση.» (Κέρδος, 14/10)
Δεν απέχουν και πολύ από την αλήθεια αυτά που επισημαίνει ο κ. Σάλλας. Ξεχνά απλά να μας πει ότι μια τέτοια κίνηση (εθελοντική ανταλλαγή με «κούρεμα» 50%) θα βαθμολογηθεί από τους οίκους αξιολόγησης ως SD (επιλεκτική πτώχευση) και με βάση τα δεδομένα της δημοσιονομικής κατάστασης και της ύφεσης μάλλον θα σημάνει την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Ίσως είναι αυτό που θέλουν και οι ευρωκράτες προκείμενου να επιταχύνουν τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» και την επιβολή «μόνιμης επιτήρησης».

Τα τονίζουμε όλα αυτά γιατί η ώρα των οικονομικοπολιτικών αναλύσεων τελείωσε. Το Eurogroup επίσημα πια μεθοδεύει την επίσημη πτώχευση της χώρας. Ο κ. Βενιζέλος ουσιαστικά το ανακοίνωσε με την συνέντευξη που έδωσε την Τρίτη. Πώς αντιμετωπίζει ένας λαός αυτό το άμεσο ενδεχόμενο της επίσημης πτώχευσης; Έχει κανείς απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα; Οι κυρίαρχες δυνάμεις επιδιώκουν να σπείρουν τον πανικό και την απόγνωση. Δεν θα διστάσουν στο αμέσως επόμενο διάστημα να αναστείλουν ή να καθυστερήσουν για ένα διάστημα πληρωμές μισθών και συντάξεων για να πανικοβάλουν τον κόσμο και να τον κάνουν να παρακαλεί για την επέμβαση της τρόικας, να παρακαλεί για την 6η δόση, κοκ.

Πώς θα αντιμετωπίσει ο λαός αυτές τις ασκήσεις πανικού και χτυπήματος του ηθικού του; Υπάρχει κάποια δύναμη που να δίνει σαφή απάντηση; Οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης πολιτεύονται με σκοπό να καρπωθούν την δυσαρέσκεια του κόσμου στις επόμενες εκλογές. Σκασίλα τους για τα υπόλοιπα. Άλλοι πάλι ονειρεύονται ψηφοδέλτια και πολιτικά μέτωπα που θα τους ανοίξουν την πόρτα του κοινοβουλίου. Υπάρχει λοιπόν τρόπος να αντιμετωπίσει ο λαός την επερχόμενη πτώχευση; Μονάχα ένας: να κρατήσει την ψυχραιμία του και να οργανωθεί στις γειτονιές, να αποκαταστήσει και να περιφρουρήσει την κοινωνική του συνοχή, να μην επιτρέψει να τον πανικοβάλουν και να τον μετατρέψουν σε ζώο με αγελαία ένστικτα κοινωνικού κανιβαλισμού. Αυτό προέχει σήμερα. Και η μόνη δύναμη που μπορεί να το πετύχει σήμερα αυτό είναι το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο, που απλώνεται γοργά σε όλες τις γειτονιές, σε κάθε χωριό και πόλη της Ελλάδας. Μια νέα δύναμη έχει γεννηθεί και μαζί της η ελπίδα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Διαβάστε περισσότερα...

Οι μπολσεβίκοι διαγράφουν τα χρέη της Ελλάδας στη Ρωσία

Πηγή: http://redflyplanet.blogspot.com/

Ηταν Τετάρτη 7 Νοέμβρη (25 Οκτώβρη) του 1917.

Χτες, συμπληρώθηκαν 94 χρόνια.

Οι Μπολσεβίκοι, με την Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, δεν περιορίστηκαν να εξασφαλίσουν για το λαό τους φαΐ, στέγη, εργασία, Παιδεία, Υγεία, ελεύθερο χρόνο, αξιοπρεπή γηρατειά κι άλλα πολλά που δεν είναι της ώρας.

Εκαναν και τούτο:

«Ενα άλλο οικονομικό μέτρο της σοβιετικής εξουσίας ήταν η μη αναγνώριση του εξωτερικού δημοσιονομικού χρέους και των υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει οι κυβερνήσεις της προεπαναστατικής Ρωσίας (...). Το Γενάρη του 1918, η σοβιετική κυβέρνηση ακύρωσε τα εσωτερικά και εξωτερικά δάνεια που είχε συνάψει η τσαρική και η Προσωρινή κυβέρνηση».

Ετσι αντιμετώπισαν οι Μπολσεβίκοι τα χρέη, με τα οποία ο τσάρος και οι αστοί είχαν φορτώσει τις πλάτες του ρωσικού λαού.

Ομως, οι Μπολσεβίκοι, επειδή ακριβώς ήταν κομμουνιστές, δηλαδή και πατριώτες και διεθνιστές, την ώρα που οι πολιτικοί προπάτορες του Παπανδρέου, του Σαμαρά, του Καρατζαφέρη και των υπολοίπων, έστελναν στρατό εναντίον τους, εκείνοι, όσον αφορά την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, να επίσης τι έκαναν:

«Ενα άλλο οικονομικό μέτρο της σοβιετικής κυβέρνησης στον εξωτερικό τομέα ήταν η παραίτησή της από το Διεθνή Οικονομικό Ελεγχο (ΔΟΕ), που επέβαλαν το 1897, μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο, οι Μεγάλες Δυνάμεις στην Ελλάδα (...) από την Οκτωβριανή Επανάσταση η Ελλάδα απεκόμισε οικονομικά οφέλη. Η νεαρή Σοβιετική Δημοκρατία, με απόφαση του Δεύτερου Συνεδρίου των Σοβιέτ, απάλλαξε την Ελλάδα από το χρέος που όφειλε στη Ρωσία και ανερχόταν στα 100 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα. Ακόμα, η σοβιετική κυβέρνηση παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στο Αγιο Ορος, καθώς και από τις ιδιοκτησίες του τσαρικού κράτους σε διάφορα ευαγή ιδρύματα στην Ελλάδα (ρώσικο νοσοκομείο στον Πειραιά, το σημερινό Τζάνειο) κ.λπ.».
(Κώστας Αυγητίδης, «Η στρατιωτική επέμβαση των καπιταλιστικών χωρών ενάντια στη Σοβιετική Ρωσία και η Ελλάδα (1918-1920)», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»).

Ετσι αντιμετωπίζουν οι Μπολσεβίκοι τα θέματα του χρέους, των ΔΝΤ και των ΔΟΕ.
Μέσα κι έξω από τη χώρα τους

Διαβάστε περισσότερα...