Ανακοίνωση του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου για την κρατική επιδότηση των κομμάτων.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο θεωρεί ότι η έμμεση και άμεση κρατική επιδότηση των κομμάτων, των ιδρυμάτων και των επιχειρήσεών τους αποτελεί στίγμα για μια αληθινή δημοκρατία. Η κρατική επιδότηση των κομμάτων συνιστά κατάλοιπο της απολυταρχίας και υπάρχει μόνο για να εξαρτά τα κόμματα και την δράση τους από την εξουσία, για να εκβιάζονται κάθε φορά που οι κοινωνικές συγκρούσεις κορυφώνονται, ενώ παρέχει στο κράτος την διακριτική ευχέρεια να επεμβαίνει στα εσωτερικά τους όποτε το κρίνει σκόπιμο.

Τα κόμματα οφείλουν να συγκροτούνται ελεύθερα από τους πολίτες και να συντηρούνται αποκλειστικά από την ίδια την κοινωνία. Κανενός είδους επιδότηση ή χορηγία από το κράτος δεν πρέπει να επιτρέπεται. Όποιο κόμμα θέλει να αντλήσει πόρους από ιδιωτικά συμφέροντα και επιχειρηματικούς κύκλους είναι ελεύθερο να το κάνει, αποδεικνύοντας έτσι ξεκάθαρα ποιους υπηρετεί. Όποιο κόμμα δεν μπορεί να συντηρηθεί από το υστέρημα των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, τότε είτε δεν πρέπει να υπάρχει, είτε ας βρει χρηματοδότες από την ολιγαρχία του τόπου.

Κάθε κόμμα και πολιτική δύναμη έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να μην παραδίδει σε κανέναν τις λίστες των μελών του. Όμως κάθε κόμμα ή πολιτική δύναμη που συμμετέχει στις εκλογές με υποψηφίους οφείλει να καταθέτει αναλυτική κατάσταση και αληθινό πόθεν έσχες των εκλογικών δαπανών μέχρι και το τελευταίο ευρώ.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο δηλώνει ότι τάσσεται από θέση αρχής εναντίον της κρατικής επιδότησης των κομμάτων σε κάθε της μορφή και ζητά να καταργηθεί πάραυτα. Καλεί επίσης τα κόμματα που θεωρούν ότι δεν υπηρετούν την κυρίαρχη πολιτική και την ολιγαρχία να καταθέσουν την κρατική τους επιδότηση, αλλά και τις βουλευτικές τους αποζημιώσεις σε κοινό ταμείο το οποίο θα χρησιμοποιεί τα χρήματα αυτά αποκλειστικά υπέρ των αγώνων της κοινωνίας. Όπως, π.χ., υπέρ των εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας που απεργούν για πάνω από δύο μήνες, είτε υπέρ των απλήρωτων εργαζομένων σε πολλές επιχειρήσεις.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο θεωρεί επίσης ότι θα πρέπει να καταργηθεί κάθε μορφή κρατικής χρηματοδότησης των λεγόμενων κοινωνικών οργανώσεων φιλανθρωπίας και εθελοντισμού, όπως και των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Να απαγορευτεί ρητά κάθε χρηματοδότησή τους από θεσμικές πηγές του εξωτερικού. Όλες αυτές οι οργανώσεις οφείλουν να στηρίζονται αποκλειστικά στην εθελοντική προσφορά της κοινωνίας.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο δηλώνει επίσης ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε εκλογικά σχήματα κανενός είδους που θα αποδεχτούν να επιδοτηθούν έμμεσα ή άμεσα από το κράτος ή από επιχειρηματικά κυκλώματα. Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο στηρίζεται αποκλειστικά στις συνεισφορές των μελών και των φίλων του κι αυτές του αρκούν.

Διαβάστε περισσότερα...

«Ένα φάντασμα πλανάται... »

Πηγή: http://www1.rizospastis.gr

του Νίκου Μπογιόπουλου

«Αν κανένας

δεν ανεβαίνει στον Ολυμπο,

δεν σημαίνει ότι

ο Ολυμπος παύει να υπάρχει»

Στον κόσμο των Μπάφετ και των Σόρος, στον κόσμο δηλαδή όπου εντός του 2011 από τα κοντά 5 δισεκατομμύρια του πληθυσμού των «αναπτυσσόμενων» χωρών το 60% δε διέθετε προϋποθέσεις στοιχειώδους υγιεινής, το 1/3 ζούσε χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό και το 1/4 κατοικούσε σε παραπήγματα.

*

Στον κόσμο των «Ροκφέλερ» και των «Ζήμενς», στον κόσμο δηλαδή όπου σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, εξαιτίας ενός και μόνο λόγου, των αυξήσεων των τιμών στα είδη διατροφής,

επιπλέον 70 εκατομμύρια άνθρωποι οδηγήθηκαν μέσα στο 2011 σε κατάσταση ακραίας φτώχειας.

*

Στον κόσμο των Goldman Sachs, των ΔΝΤ και των Κομισιόν, στον κόσμο δηλαδή όπου

το 2011 ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι υποσιτίζονταν.

*

Στον κόσμο της Αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας, στον κόσμο δηλαδή μιας Αμερικής όπου 50 εκατομμύρια κάτοικοι των ΗΠΑ τρέφονται από τα συσσίτια και στον κόσμο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στον κόσμο δηλαδή της ΕΕ των 100 εκατομμυρίων φτωχών και ανέργων.

*

Στον κόσμο των Ομπάμα, των Μέρκελ, των Σαρκοζί, των Μόντι και των Παπαδήμων, στον κόσμο δηλαδή των μονοπωλίων, των «αγορών» και της πολιτικής που υπηρετεί μονοπώλια και «αγορές», έναν κόσμο όπου μέσα στο 2011 κάθε τρία δευτερόλεπτα και ένα παιδί πέθαινε από την πείνα.

*

Σε αυτόν τον κόσμο είναι που - μέσα στο 2011 - η αυτοκινητοβιομηχανία «Ρολς Ρόις» πέτυχε με το νέο μοντέλο της (το οποίο φέρει το όνομα «φάντασμα» και το οποίο κοστίζει από 250.000 έως 300.000 ευρώ),

το υψηλότερο ρεκόρ πωλήσεων των υπερπολυτελών αυτοκινήτων της καθ' όλη την 107χρονη ιστορία της...

*

Σημειώστε ότι:

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις πωλήσεων σημειώθηκαν στη Γερμανία (εκεί όπου 16 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού)

στη Ρωσία (εκεί όπου τα 2/3 του πληθυσμού βιώνουν την «ελευθερία» του καπιταλισμού ζώντας στην ανέχεια),

στην Ασία και τον Ειρηνικό (όπου για τους λαούς ευδοκιμεί το μοντέλο του μηδενικού «κόστους εργασίας» που οι «σωτήρες» μας προωθούν και στην Ελλάδα) οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 47%,

στη Βρετανία (όπου ακολουθείται η στυγνότερη πολιτική λιτότητας από την εποχή του «δάκρυα και αίμα») οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 30%...

***

Αυτός είναι ο κόσμος τους:

Ενας κόσμος που οι «ταπεινές απολαύσεις» των Κροίσων, οι «μικροχαρές» των πλουτοκρατών, δηλαδή η ξιπασιά των λίγων, αυτής της οικτρής μειοψηφίας των κεφαλαιοκρατών, θα μεγαλώνει, θα γιγαντώνεται και θα προκαλεί όσο ακριβώς θα μεγαλώνει ο κατατρεγμός, η ανημπόρια, η δυστυχία των πολλών, δηλαδή η εκμετάλλευση της συντριπτικής πλειοψηφίας των μισθωτών σκλάβων.

*

Αυτός, λοιπόν, είναι ο κόσμος τους:

Ενας κόσμος που οι αβυσσαλέες κοινωνικές ανισότητες θεριεύουν και θα θεριεύουν όσο η Γη θα συνεχίσει να περιστρέφεται με «άξονα» τη βασική και ανειρήνευτη αντίθεση, την αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.

*

Και επειδή «έτσι είναι» φτιαγμένος ο καπιταλιστικός κόσμος τους, επειδή «αυτός είναι» ο ιμπεριαλιστικός κόσμος τους, να η αιτία που η Ιστορία δεν τελείωσε και να γιατί - πράγματι - «ένα φάντασμα πλανάται» πάνω από τον κόσμο τους.

Και δεν είναι το «φάντασμα» της «Ρολς Ρόις»...

Διαβάστε περισσότερα...

Παντελή Καψή, πες "αλεύρι"... Ο Καμμένος συνεχίζει να τιμά τους ψηφοφόρους του...

Πηγή: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Ο Καμμένος συνεχίζει να τιμά τους ψηφοφόρους του αλλά και όλους τους υπόλοιπους. Ειδικά για την δεξιά της οποίας δεν είμαι καν ψηφοφόρος, ο Καμμένος είναι τιμή που υπάρχει. Καμία πολιτική δεν έχει αξία, αν...

 δεν έχεις χώρα για να την εφαρμόσεις.

Σταύρος Φραγκόπουλος

Διαβάστε περισσότερα...

ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ: ΣΤΗ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟ ΜΕ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ''ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ'' ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ!

Πηγή: www.iskra.gr

...ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΟΙ "ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ" ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ!

ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤΟΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ! 

Τον πλήρη πολιτικό σχεδιασμό του, -ο οποίος ταυτίζεται πλήρως με τις επιδιώξεις της τρόικας και τα συμφέροντα του ξένου και εγχώριου μεγάλου κεφαλαίου,- ξεδίπλωσε χτες στο Μέγαρο Μαξίμου, ο πρωθυπουργός της "δικτατορίας" του ευρώ Λ. Παπαδήμος.

Κατά τη "συζήτηση" που είχε με τους πολιτικούς συντάκτες, ο Λ. Παπαδήμος εμφανίστηκε τροϊκανότερος των τροϊκανών, σε όλα τα μεγάλα και καυτά ζητήματα της πολιτικής ατζέντας!

Ιδιωτικός τομέας: Εργατικό κόστος... Βουλγαρίας!

Σε ότι αφορά το μέγα ζήτημα των ημερών και συγκεκριμένα το σχεδιαζόμενο μισθολογικό "κούρσο" στον ιδιωτικό τομέα, ο Λ. Παπαδήμος ήταν σαφής: το ζήτημα του "κουρέματος" του κατώτατου μισθού, του13ου - 14ου μισθού καθώς και η κατάργηση των αυτόματων ωριμάνσεων (τριετίες), έχουν τεθεί στο τραπέζι του "διαλόγου" των κοινωνικών εταίρων!

Το θέμα της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών (μη-μισθολογικό κόστος) δεν φαίνεται να απασχολεί την κυβέρνηση Λ. Παπαδήμου, καθώς η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) έχει αποδεχθεί τη μείωσή τους!

Είτε λοιπόν, οι κοινωνικοί εταίροι θα συμφωνήσουν πάνω στις κατευθύνσεις της τρόικας και των πλέον ακραίων κύκλων της κυβέρνησης Παπαδήμου,  (κατώτατος μισθός, 13ος-14ος μισθός, τριετίες) είτε η κυβέρνηση Παπαδήμου θα προβεί σε νομοθετικό "πραξικόπημα", το οποίο θα παραβιάζει στην πράξη τις συνταγματικά κατοχυρωμένες συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Αυτό το νομοθετικό "πραξικόπημα" μπορεί να λάβει μέχρι και την αποκρουστική μορφή της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, η οποία θα επιβάλει τις όποιες μειώσεις μισθών και καταργήσεις εργασιακών δικαιωμάτων! Κατά πληροφορίες, η κυβέρνηση ετοιμάζει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία θα προβλέπει πάγωμα των ωριμάνσεων (δήθεν έως το τέλος του 2014), ενώ ο13ος και 14ος μισθός να περικοπούν τουλάχιστον κατά 50% και να καταβάλλονται επί του βασικού μισθού.

Αντίστοιχη είναι η πολιτική "προδιάθεση" της κυβέρνησης Παπαδήμου και σε ότι αφορά τους μισθούςτων ΔΕΚΟ!

Χαρακτηριστικό είναι πως οι στοχεύσεις του Λ. Παπαδήμου πάνε πολύ πέρα, ακόμα και από την κοινή συνισταμένη των εργοδοτικών φορέων (ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ, ΣΕΤΕ), οι οποίοι προς το παρόν φυσικά, ζητούν πάγωμα και όχι μειώσεις των βασικών, συμπεριλαμβενομένου του κατώτατου.

Αυτή η εκ πρώτης όψεως, περίεργη διαφοροποίηση μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός πως πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (που ανήκουν σε ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ), κατανοούν πως οι περαιτέρω μισθολογικές μειώσεις, ειδικά στα κατώτατα κλιμάκια, αποτελούν δίκοπο "μαχαίρι": από τη μια μειώνουν άμεσα το κόστος από την άλλη καταρρακώνουν την αγοραστική δύναμη των λαϊκών στρωμάτων, οδηγώντας σε περισσότερα "λουκέτα"!

Περικοπές συντάξεων

 Στη χθεσινή συνάντηση ο Λ. Παπαδήμος επανέλαβε το γνωστό τροπάρι που αφορά τις επικουρικές συντάξεις. Οι περικοπές θα γίνουν άμεσα με πρόσχημα την επιβίωση των επικουρικών ταμείων... 

Απολύσεις σε  Δημόσιο

Σε ότι αφορά το δημόσιο, ο Λ. Παπαδήμος έδωσε ξεκάθαρο μήνυμα πως θα υπάρξουν απολύσεις όπως και αν αυτές βαφτιστούν (εφεδρεία, κατάργηση οργανικών θέσεων, κατσαρόλες κλπ). Συγκεκριμένα, τόνισε πως η κυβέρνηση έχει πολιτική περιστολής δαπανών και άρα μείωσης θέσεων εργασίας.

Ουσιαστικά ο Λ. Παπαδήμος πέταξε σαφή καρφιά στον αρμόδιο υπουργό Δ. Ρέππα ο οποίος επιμένει να λέει σε κάθε του δημόσια εμφάνιση πως θα μειωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι κατά 150.000 μέχρι το2015, χωρίς όμως να υπάρξουν απολύσεις (οι συνταξιοδοτήσεις υπολογίζονται στις 13.000 ετησίως)...

- Εκλογές;;;;; - "Ίσως, κάποια στιγμή, εάν και εφόσον...."

Είναι παραπάνω από σαφές πως τα παραπάνω μέτρα φωτιά, θα οδηγήσουν στην εκλογική καταβαράθρωση των τριών εταίρων του "μαύρου μετώπου" ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ, από τον εξοργισμένο ελληνικό λαό.

Ετσι λοιπόν, ο Λ. Παπαδήμο στη χθεσινή συνάντηση είπε πως οι εκλογές προσδιορίζονται από την εξέλιξη του PSI+, των διαπραγματεύσεων για τη νέα δανειακή σύμβαση αλλά και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το μνημονιακό πρόγραμμα (παλαιό και νέο)! 

"Δεν μπορεί κανείς να προσδιορίσει τον ακριβή χρόνο των εκλογών", ήταν η ακριβής αποστροφή του Λ. Παπαδήμου προς τους δημοσιογράφους....

Στο πλαίσιο εναρμόνισης των απόψεων γύρω από το χρόνο των εκλογών αλλά και το μάζεμα της"παιδικής χαράς" που λέγεται Υπουργικό Συμβούλιο, ο πρωθυπουργός προσανατολίζεται στο να ζητήσει τη σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του νέου γύρου κατ' ιδίαν συναντήσεων (χθες συνάντησε το Γ. Καρατζαφέρη και το Σάββατο το Γ. Παπανδρέου) που θα έχει με τους πολιτικούς αρχηγούς των τριών κομμάτων...

Διαβάστε περισσότερα...

"Οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα" και άλλες μπούρδες...

* προς αποφυγή παρεξηγήσεων δηλώνουμε οτι ο τίτλος είναι δικός μας. Το αυθεντικό κείμενο από την πηγή που αναφέρεται, εχει τον τίτλο "Για το ζήτημα της πατρίδας"


Πηγή: http://kommounaros.blogspot.com

Για το ζήτημα της πατρίδας

   "Οι προλετάριοι δεν έχουνε πατρίδα" ακούμε συχνά να εκστομίζουν οι αναρχικοί και διάφορες αριστερές γκρούπες που είναι πάντα πρώτοι στο να φωνασκούν συνθήματα που όσο πιο ακραία ακούγονται, τόσο μεγαλύτερη ευχαρίστηση τους προκαλούν.

Μα άμα οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα γεννάται το ερώτημα ποιοι έχουν. Γιατί η άρνηση της πατρίδας εμπεριέχει και μια κατάφαση. Αφού δεν έχω εγώ έχει κάποιος άλλος, αφού ακόμα και με την άρνηση αποδέχεσαι την ύπαρξη του όρου. Και αφού λοιπόν δεν έχουν πατρίδα οι προλετάριοι, τότε έχουν πατρίδα οι αστοί, μαζί όμως με την ιδιοκτησία του όρου έρχεται και η κατοχή αυτού που αντιπροσωπεύει, του πλούτου δηλαδή που παράγεται και συσσωρεύεται σε έναν συγκεκριμένο τόπο.

Οι προλετάριοι δεν καλούνται σύμφωνα με αυτήν την άποψη να επανοικειοποιηθούν τον πλούτο τους, που τους αφαιρείται, αλλά να αρπάξουν τον πλούτο των αστών, να τον σπαταλήσουν ή να τον καταστρέψουν, σε καμία περίπτωση όμως να τον βάλουν σε κίνηση για τις ανάγκες της κοινωνίας.

            Πέρα από την    διάσταση του ζητήματος όλοι αυτοί που ενστερνίζονται την συγκεκριμένη άποψη αρνούνται και αγνοούν την δυνατότητα ένας λαός να γίνει κυρίαρχος στον τόπο του, απορρίπτουν την δράση μέσα σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό σχηματισμό, μέσα σε μια συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία. Ο μετασχηματισμός της κοινωνίας γίνεται κάτι το αόριστο, περνά στον κόσμο των ιδεών, όχι στον κόσμο της πραγματικότητας. Αυτό που προτάσσουν δεν είναι η οικοδόμηση ενός νέου κόσμου, μα η καταστροφή, στέκονται αρνητικά και όχι θετικά απέναντι στην κοινωνία, δεν βλέπουν τάξεις και μάζες που παλεύουν και μετασχηματίζονται, παρά μόνο άτομα που εξεγείρονται.

            Η απόρριψη της πατρίδας μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες θέσεις, όπως η άρνηση απόκρουσης και αντίστασης σε εχθρική εισβολή. Η «εξουσία» αντιμετωπίζεται έτσι ιδεαλιστικά, δεν έχει σημασία ποιος την ασκεί, αν είναι ντόπιος ή ξένος, αν είναι αυταρχική ή «δημοκρατική» δεν κάνει καμία διαφορά, Δεν βελτιώνεται, δεν μεταρρυθμίζεται και δεν έχει σημασία ποιος την ασκεί και με ποιόν τρόπο. Αρκεί που υφίσταται.

Αυτοί λοιπόν που αρνούνται την πατρίδα, αρνούνται έμμεσα και την διεκδίκηση της εξουσίας, για αυτούς η εργατική εξουσία είναι το ίδιο καταπιεστική με την εξουσία των αστών, αφού παραμένει εξουσία. Αλλά ακόμη και εκείνο το κομμάτι τους που συνεχίζει να επαγγέλλεται την επανάσταση πιστεύει πως αυτή θα έρθει «αυτόματα» και κυρίως θα έρθει «απ’ έξω». Δεν θα είναι προϊόν της εξέλιξης της κοινωνίας μα ωρίμανση μιας «ιδέας». Δεν υπάρχουν λοιπόν μεγαλύτεροι ιδεαλιστές από αυτούς που αρνούνται την ιδέα της πατρίδας

  Όχι λοιπόν κύριοι, οι προλετάριοι έχουνε πατρίδα! Έχουνε πατρίδα γιατί παράγουνε τον πλούτο του τόπου τους, γιατί στην κοινωνία που ζουν βρίσκεται συσσωρευμένη η εμπειρία γενιών που με αυτή μπαίνουν σε κίνηση τα γρανάζια των μηχανών. Έχουν πατρίδα γιατί στο έδαφος πάνω στο οποίο πατάνε βρίσκονται θαμμένοι οι νεκροί των αγώνων τους, πάνω σε αυτό αναπτύσσονται και εξελίσσονται οι κοινωνικές τους σχέσεις και μαζί με την ανάπτυξη τους συσσωρεύεται και η εμπειρία για την ανατροπή τους

Η αδυναμία της αριστεράς να απαντήσει πάνω στα ζητήματα μειωμένης «εθνικής κυριαρχίας», άρα και μειωμένης δυνατότητας του λαϊκού παράγοντα να αποσπά παραχωρήσεις από την αστική τάξη, καθώς όλο και περισσότερο οι αποφάσεις μεταφέρονται σε υπερεθνικούς οργανισμούς, όπως η Ε.Ε, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, ανοίγει διάπλατα το πεδίο για την ανάπτυξη του λεγόμενου «πατριωτικού χώρου», που στρατολογεί ανθρώπους (και από την αριστερά) που αντιλαμβάνονται ότι μέσα σε συνθήκες που οι τύχες του λαού καθορίζονται εκτός της χώρας είναι επιτακτική η ανάγκη επανακατοχύρωσης ότι οι αποφάσεις θα παίρνονται εντός ξεκάθαρων γεωγραφικών και κοινωνικών ορίων υπό την άμεση επίδραση της ταξικής πάλης.

Η αριστερά χρειάζεται εδώ να απαντήσει άμεσα. Να υπερασπιστεί το ζωτικό χώρο των εργαζομένων, να προτάξει την έξοδο από την ΕΕ και το Ευρώ και το μνημόνιο. Να μιλήσει για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, για μια άλλη ζωή στη χώρα που λέγεται Ελλάδα. Γιατί άμα δεν απαντήσει εδώ η Αριστερά το θέμα του πατριωτισμού θα αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη εναλλακτικών αστικών σχεδίων, όποια μορφή και αν αυτά τελικά πάρουν.

    Και αν η αλήθεια πως το κεφάλαιο θέλει «πατρίδα», τόπο για να ριζώσει, ότι αναπτύσσεται εθνικά και όχι παγκόσμια, είναι επίσης αλήθεια ότι μόλις του παρουσιαστεί η ευκαιρία για μεγαλύτερη κερδοφορία, για καλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων δεν έχει κανένα πρόβλημα να προστρέξει και να ενσωματωθεί στη νέα του πατρίδα. Αυτοί που μένουν πίσω, ρημαγμένοι διπλά είναι οι εργαζόμενοι. Και αν μεταναστεύσουν, αυτό δεν σημαίνει πως παύουν να έχουν πατρίδα, αφού πατρίδα δεν είναι το σύνολο κάποιον μεμονωμένων ανθρώπων, μα οι σχέσεις που αναπτύσσουν αναμεταξύ τους, αξονιζόμενες γύρω από τον πλούτο που κοινά παράγουν και ο οποίος στις ταξικές κοινωνίες έπειτα τους αφαιρείται. Πατρίδα συνεχίζει να υπάρχει γιατί όσο μαζικά και να μεταναστεύει ένας λαός πάντα οι περισσότεροι μένουν πίσω, δεμένοι με τον τόπο τους ενώ η μετανάστευση γι αυτούς που φεύγουν βιώνεται ατομικά, όπως και η ένταξη ή η απόρριψη από την χώρα υποδοχής.

   Στις μέρες μας λοιπόν υπεράσπιση της πατρίδας σημαίνει αξίωση πάνω στον τόπο που ζει και αναπαράγεται η ελληνική εργατική τάξη, σημαίνει διεκδίκηση του πλούτου τον οποίο παράγει και ο οποίος της αρπάζεται, σημαίνει να μπορεί ο εργαζόμενος λαός να ορίζει ο ίδιος τις τύχες του. Να έχει μια πατρίδα όπου η υγεία, η παιδεία, η κατοικία, το ρεύμα, το νερό, η τροφή δεν θα είναι εμπορεύματα και προνόμια αλλά εξασφαλισμένα δικαιώματα. Όπου ο πλούτος του τόπου δεν θα ξεπουλιέται σε ντόπιους και ξένους αλλά θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τις ανάγκες του λαού από τον ίδιο τον λαό.

«Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.

Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.

Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια

τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»

Από τον ιστορικό Λόγο του Άρη στη Λαμία

Διαβάστε περισσότερα...

Για να ξεχωρίζουμε τους φίλους από τους εχθρούς μας!

Να στείλουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Ο Πέτρος, ο Γιόχαν κι ο Φραντς δεν έχουν απέναντί τους τον Ελληνικό Λαό αλλά την Ντόιτσε Μπανκ, την "Μίζενς" και τη Μέρκελ!

Διαβάστε περισσότερα...

1821-2011: Τα αποικιοκρατικά δάνεια της Ελλάδας

Πηγή: theinsider.gr

Ο φαύλος κύκλος χρεών που αναγεννάται στην Ελλάδα από το έτος σύστασης του Νέου Ελληνικού Κράτος έως σήμερα επισημαίνεται σε άρθρο της ολλανδικής εφημερίδας Volkskrant το οποίο φέρει τον τίτλο : “Η Ελλάδα δεν έχει ερευνηθεί αρκετά;”.  Ο  συντάκτης του δημοσιεύματος, Peter de Waard, υποστηρίζει πως, κατά τους τελευταίους δύο αιώνες, η χώρα προσπαθεί να αποπληρώσει παλαιά χρέη δημιουργώντας νέα και, μάλιστα, με ιδιαίτερα αυξημένα επιτόκια.   

Ειδικότερα, στα πλαίσια του άρθρου, αναφέρεται:

“Ο ελληνικός λαός ποτέ δεν είχε τόσο μεγάλη αξία. Το 1838 η Ελλάδα έγινε επιτέλους ανεξάρτητη από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ο μακροχρόνιος αγώνας εναντίον των Τούρκων είχε χρηματοδοτηθεί με ομόλογα που τοποθετήθηκαν στην αγορά του Λονδίνου. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων παρέμειναν στους κερδοσκόπους και τους εμπόρους. Η χώρα δεν μπορούσε να ξεπληρώσει αυτά τα δάνεια. Η νέα Ελλάδα περιελάμβανε μόνο μια περιοχή με αγρότες με λίγα ζώα και λίγα κτήματα.

Μια κοινοπραξία από γαλλικές, γερμανικές και ρωσικές τράπεζες χορήγησαν ένα τεράστιο δάνειο ύψους 3 εκατομμυρίων λιρών. Με αυτό έπρεπε να αποπληρωθεί το χρέος και να υπάρξει βελτίωση των υποδομών. Αλλά ο βασιλιάς Όθων, τον οποίον έφεραν από την Βαυαρία, εισέπραξε άδικα τις επιδοκιμασίες. Και τα λοιπά, έπρεπε οι Έλληνες να πληρώσουν στους Βρετανούς οι οποίοι θα οικοδομούσαν το ναυτικό.

Το 1843 η Ελλάδα ήταν ξανά σε πτώχευση. Λόγω της μη πληρωμής των τόκων, το χρέος ανήλθε στα 10 εκατομμύρια λίρες.

Η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να πάρει νέα δάνεια έναντι διπλάσιου ποσοστού των επιτοκίων της αγοράς. Το χρέος αυξανόταν συνέχεια. Το 1893, ενώ η Ελλάδα έχει αποπληρώσει περισσότερο από το κεφάλαιο, λόγω της τοκογλυφίας, παρέμεινε ένα χρέος δέκα φορές το εθνικό ακαθάριστο προϊόν.

Στις 30 Οκτωβρίου 1893, μιλώντας ο πρωθυπουργός Τρικούπης στο κοινοβούλιο, είπε: «Δυστυχώς, κύριοι, επτωχεύσαμεν».

Οι Times του Λονδίνου έκαναν λόγο για εξαπάτηση. Μια τρόικα του 19ου αιώνα, με επικεφαλής τον Βρετανό διπλωμάτη Sir Edward Law, πήγε στην Αθήνα για να τακτοποιήσει την υπόθεση. Αφού εκλιπαρούσαν επί 4 χρόνια, αποφασίστηκε τα παλαιά δάνεια να τα μετατρέψουν σε ένα νέο 80ετές δάνειο (μέχρι το 1978), βάζοντας ενέχυρα μελλοντικούς φόρους κατανάλωσης σε λάδι, αλάτι και τσιγάρα.

Όταν οι Έλληνες το 1910 βρέθηκαν σε απόγνωση, η ελληνική κυβέρνηση υποχρέωσε όλους τους πολίτες να δανείσουν τις μισές από τις αποταμειεύσεις τους στο κράτος.

Το 1932 ήρθε η τέταρτη πτώχευση. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα ζήτησε παραγραφή των υπόλοιπων χρεών ως αναγνώριση για την συμβολή της στον αγώνα εναντίων των ναζί. Οι Γάλλοι και οι Άγγλοι αρνήθηκαν.

Το 1964, ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου υποσχέθηκε όλο το χρέος, συμπεριλαμβανομένων των τόκων, να αποπληρωθεί σε 45 χρόνια – έως το 2009.

Το παλαιό χρέος των 170 χρόνων υπήρχε ακόμα όταν η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωζώνη το 2002.

Τώρα τα πράγματα πάνε πάλι στραβά. Ίσως ήρθε η ώρα η Ελλάδα να απαλλαγεί από το αποικιακό χρέος.”

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ «ΤΟΡΠΙΛΗ» ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΟΖ!

Πηγή: http://iskra.gr

Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ «ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΕΙ» ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ!

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΗ «ΔΟΡΥΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ» ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ! 

Η «Iskra» παραθέτει στη συνέχεια το πλήρες κείμενο και ρεπορτάζ του εξαίρετου δημοσιογράφου Νίκου Μελέτη από το «Έθνος της Κυριακής», που αφορά τις διαφαινόμενες απαράδεκτες θέσεις της Αιγύπτου σε βάρος της Ελλάδας, σε σχέση με την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης –ΑΟΖ (η οποία είναι μια διευρυμένη, από άποψη δικαιωμάτων, έννοια της υφαλοκρηπίδας) στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πολύ φοβόμαστε ότι η Ελλάδα θα αρχίσει σιγά – σιγά να πληρώνει ακριβά την πρόσδεση της στο Ισραηλινό άρμα και τη συνακόλουθη απομάκρυνση της από τον άραβο – μουσουλμανικό κόσμο, ενώ σταδιακά έχει αρχίσει να ξετυλίγεται, επίσης, το επικίνδυνο κουβάρι των γεωπολιτικών και οικονομικών αντιθέσεων γύρω από τους υδρογονάνθρακες της περιοχής, που μπορεί να προσλάβει γρήγορα εκρηκτικές διαστάσεις!!! 

Ολόκληρο το ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό κείμενο του Ν. Μελέτη έχει ως εξής:

Η ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ

Αιγυπτιακή «τορπίλη»  απειλεί την Ελληνική ΑΟΖ, καθώς το Κάιρο κινητοποιείται μετά τις τελευταίες ανακαλύψεις μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή και επιδιώκει να υπάρξει συμφωνία οριοθέτησης με την Κύπρο και την Τουρκία, αποκλείοντας έτσι την Ελλάδα, με την πλήρη διαγραφή της επήρειας του Καστελόριζου.

Με αφορμή τις ανακοινώσεις για το μέγεθος του κοιτάσματος φυσικού αερίου στο Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, ο Αιγύπτιος υπουργός Πετρελαίων Αμπντουλάχ Γκχοράμπ διαβεβαίωνε ότι το σημείο αυτό δεν βρίσκεται σε αιγυπτιακές ζώνες, αλλά πρόσθετε ότι τα «σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Τουρκίας δεν είναι ακόμη συμφωνημένα». 

Ο Αιγύπτιος υπουργός δήλωσε ακόμη ότι το διεθνές δίκαιο προβλέπει πως τα «τρία κράτη πρέπει να συμμετάσχουν στον καθορισμό των συνόρων», προσθέτοντας ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση εργάζεται ήδη στην κατεύθυνση αυτή», δήλωση με την οποία αποκλείει βεβαίως από την οριοθέτηση στη συγκεκριμένη περιοχή την Ελλάδα.

Τη στιγμή που η Ελλάδα επιχειρεί ένα πρώτο βήμα με την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για σεισμικές έρευνες σε περιοχή νοτίως της Κρήτης εντός των ορίων της Ελληνικής ΑΟΖ, που έχει υπολογιστεί με βάση τη «μέση γραμμή», η πρωτοβουλία αυτή από την αιγυπτιακή κυβέρνηση λειτουργεί υπονομευτικά, καθώς ουσιαστικά περιορίζει τις δυνατότητες χειρισμών της Ελλάδας και απειλεί να δημιουργήσει τετελεσμένα που θα επηρεάσουν και μελλοντικές οριοθετήσεις...

Είναι ενδεικτικό ότι η Αθήνα στον διεθνή διαγωνισμό έχει ορίσει ως όριο την κάθετη γραμμή η οποία διέρχεται από το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αφήνοντας εκτός διαγωνισμού περιοχές για τις οποίες θα μπορούσε να εγείρει αμφισβητήσεις η Τουρκία.

Το θετικό είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση από τη Λιβύη και την Αίγυπτο, καθώς δεν έχει οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ των δύο αυτών χωρών και της Ελλάδας, χωρίς αυτό βεβαίως να αποκλείει μελλοντικές αντιδράσεις όταν ξεκινήσουν οι έρευνες.

ΚΡΟΥΣΕΙΣ 

Σε ό,τι αφορά την Αίγυπτο, οι δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας επιβεβαιώνουν την αρνητική τροπή που είχαν πάρει οι διερευνητικές συνομιλίες Αθήνας - Καΐρου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, μετά την παρέμβαση και του ίδιου του κ. Γκιουλ. Στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην περιοχή κρίσιμο ρόλο παίζει το Καστελόριζο, καθώς η πλήρης επήρειά του δημιουργεί κοινό όριο της ΑΟΖ της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ενώ σε διαφορετική περίπτωση, όπως επιδιώκει η Αγκυρα και φαίνεται να αποδέχεται ο Αιγύπτιος υπουργός, η Αίγυπτος αποκτά σύνορα με την Κύπρο και την Τουρκία, με την Ελλάδα να χάνει ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ΑΟΖ που θεωρητικά θα μπορούσε να διεκδικήσει.

Η κυπριακή κυβέρνηση έχει επανειλημμένως απευθυνθεί προς την Αθήνα για την έναρξη συνομιλιών με αντικείμενο την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Από το καλοκαίρι τέτοια κρούση έγινε και προς τον κ. Στ. Λαμπρινίδη, αλλά και στον Στ. Δήμα στην επίσκεψή του στις 21 Νοεμβρίου στη Λευκωσία. Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνάντηση του κ. Δήμα με την κ. Ερατώ Μαρκουλλή συζητήθηκε και η συγκρότηση ομάδας εργασίας που θα ασχοληθεί με αυτό το θέμα, η οποία όμως ενάμιση μήνα μετά δεν έχει συσταθεί.

Δεν είναι γνωστό, πάντως, εάν το θέμα που εγείρει ο Αιγύπτιος υπουργός Ενέργειας είχε τεθεί στην επίσκεψη της κ. Μαρκουλλή στο Κάιρο τον Νοέμβριο και αν σε αυτό οφειλόταν το σχετικά παγωμένο κλίμα, ενώ είχε επαναβεβαιωθεί από τους Αιγυπτίους η συμφωνία για την ΑΟΖ. Πέραν του τεράστιου πολιτικού εμποδίου που συνιστά το Κυπριακό, αποτρέποντας κάθε τέτοια συμφωνία (καθώς θα συνεπαγόταν την αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία), η Λευκωσία δεν θα μπορούσε να δεχθεί καν ως σημείο εκκίνησης, έστω και άτυπων επαφών, την υπόθεση ότι το Καστελόριζο δεν διαθέτει υφαλοκρηπίδα πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης του.

Η κ. Μαρκουλλή σε δηλώσεις της ανακοίνωσε ότι επίκειται η ολοκλήρωση της συμφωνίας συνεκμετάλλευσης με το Ισραήλ και προχωρεί αντίστοιχη συμφωνία και με την Αίγυπτο, καθώς ενδέχεται νέα κοιτάσματα να εντοπιστούν στα όρια των γειτονικών ΑΟΖ (θα έχει ενδιαφέρον να διαπιστωθεί εάν το Κάιρο εγείρει στο πλαίσιο αυτών των διαπραγματεύσεων και θέμα κοινών συνόρων με την Τουρκία). Η νέα κυβέρνηση της Αιγύπτου, με δεδομένη τη ρευστότητα στην περιοχή και την ενίσχυση κινημάτων όπως αυτό των Αδελφών Μουσουλμάνων, προσεγγίζει την Αγκυρα, ενώ δεν είναι πλέον αμελητέα τα σχεδόν 11.000 τ.χλμ., που χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου θα περιέλθουν στην Αιγυπτιακή ΑΟΖ.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΣΤΑΘΜΟ» ΤΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Μια ακόμη πιο σκληρή μάχη αρχίζει τώρα στην Αν. Μεσόγειο, καθώς η ανακάλυψη υδρογονανθράκων δίνει το έναυσμα για τον ανταγωνισμό οικονομικών συμφερόντων, πετρελαϊκών εταιρειών, αλλά και κρατών για τη διεκδίκηση του κρίσιμου ρόλου του «κόμβου» για την εξαγωγή των τεράστιων ποσοτήτων φυσικού αερίου που έχουν ήδη εντοπιστεί αλλα και όσων εκτιμάται ότι βρίσκονται στον βυθό της ΑΟΖ της Κύπρου, του Ισραήλ, του Λιβάνου, της Αιγύπτου και πιθανόν της Ελλάδας.

Τα πρώτα δείγματα του πολέμου αυτού ήρθαν την προηγούμενη εβδο­μάδα, καθώς η κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται υπό πίεση χρονική αλλά και ουσιαστική για να επιλέξει εάν και ποια εταιρεία θα αναλάβει την κατασκευή σταθμού υγροποίησης στο Βασιλικό, που υπό ορισμένες συνθήκες θα μπορούσε να αποτελέσει τον «κόμβο» εξαγωγής φυσικού αερίου όχι μόνο από το Οικόπεδο 12, αλλά και από τα Οικόπεδα που τώρα έχουν δημοπρατηθεί, καθώς και από τα ισραηλινά Ταμάρ και Λεβιάθαν. Noble Energy και Delek φαίνεται ότι προκρίνουν την κατασκευή σταθμού LNG στην Κύπρο που θα απολήγει αγωγός, μεταφέροντας εκεί φυσικό αέριο από το Λεβιάθαν και το Οικόπεδο 12.

Πηγή: ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

8 Γενάρη 1959… 53 χρόνια από τη νικηφόρα Κουβανέζικη Επανάσταση!

Πηγή: http://seisaxthia.blogspot.com/2012/01/8-1959-53.html

8 Γενάρη 1959… η είσοδος των Επαναστατών στην Αβάνα! 53 χρόνια εμπάργκο από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, 53 χρόνια Εθνικής Ανεξαρτησίας, 53 χρόνια ενός απροσκύνητου, περήφανου Λαού!

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αϊβαλιώτης, ο στρατός και το... πλαστό έγγραφο

Πηγή: http://news247.gr

Ερωτηματικά σχετικά με τη γνησιότητα των εγγράφων που χρησιμοποίησε ο Κ. Αϊβαλιώτης για να αποφύγει τη στράτευση γεννά επιστολή του Φρανκ Μπάρετ. Αρνείται ότι είχε υπογράψει οποιαδήποτε βεβαίωση

"Φωτιές" στον βουλευτή και εκπρόσωπο τύπου του ΛΑΟΣ, κ. Κώστα Αϊβαλιώτη, ανάβει, η απαντητική επιστολή του γενικού γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών Φρανκ Μπάρετ, προς το Γενικό Προξενείο Ελλάδος.

Σύμφωνα με την "Δημοκρατία της Κυριακής" ο κ. Μπάρετ αφήνει ακάλυπτο τον βουλευτή, σχετικά με το θέμα της αναβολής από τη στράτευσή του, αρνούμενος ότι υπέγραψε βεβαίωση εργασίας του κ. Αϊβαλιώτη στην γραμματεία του κόμματος Ένωση για την Ευρώπη, ως δόκιμος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Τονίζει μάλιστα ότι το πιστοποιητικό είναι τυπωμένο σε επιστολόχαρτο, διαφορετικό από αυτό που θα χρησιμοποιούσε

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, ο κ. Αϊβαλιώτης έχει πάρει αναβολή από τη στράτευση, χρησιμοποιώντας πιστοποιητικό που φερόταν να έχει υπογράψει ο κ. Μπάρετ.

Στη συνέχεια εκμεταλλευόμενος τον σχετικό νόμο, υπηρέτησε μειωμένη θητεία, εξαγοράζοντας τον υπόλοιπο χρόνο.

Όμως η απάντηση του γγ του Ευρωπαϊκού Κόμματος, πιθανότατα θα δημιουργήσει προβλήματα στον βουλευτή, καθώς αμφισβητείται η γνησιότητα του πιστοποιητικού που χρησιμοποίησε ο κ. Αϊβαλιώτης.

Σύμφωνα με τα όσα προβλέπει ο νόμος, στις ευνοϊκές διατάξεις δεν υπάγονται όσοι είτε με τη χρήση πλαστών δικαιολογητικών είτε με οποιονδήποτε άλλον τρόπο προκάλεσαν ή προκαλούν την έκδοση παράνομων διοικητικών πράξεων προκειμένου να παρατείνουν την παραμονή τους εκτός των τάξεων των Ενόπλων Δυνάμενων ή να αποφύγουν την υποχρέωση στράτευσή τους.

Η επιστολή Μπάρετ που δημοσιεύει η "Δημοκρατία της Κυριακής"

"Αγαπητή κυρία πρόξενε,

Σας ευχαριστούμε για την επιστολή σας από 15 Φεβρουαρίου αναφορικά με τη γνησιότητα της υπογραφής μου σε ένα έγγραφο. Δεν ενθυμούμαι να έχω υπογράψει το εν λόγω έγγραφο και η υπογραφή δεν φαίνεται να είναι δική μου.

Επίσης το πιστοποιητικό είναι τυπωμένο σε επιστολόχαρτο που φέρει την επικεφαλίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και όχι σε επιστολόχαρτο του Κόμματος Union for Europe (Κόμμα Ένωση για την Ευρώπη), το οποίο θα χρησιμοποιούσα εγώ ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας.

Το έτος 1996 δεν ήμουν υπεύθυνος του κόμματος Union for Europe για θέματα προσωπικού και είναι απίθανο να είχε ζητηθεί από εμένα να υπογράψω αυτό το είδος εγγράφων.

Δυστυχώς το κόμμα Union for Europe υφίστατο μέχρι το 1999 και δεν διαθέτω κανένα αρχείο σχετικά με εκείνη την περίοδο".

Διαβάστε περισσότερα...

Κάλεσμα σε εξέγερση! – Αν αυτός είναι δεξιός, τότε η Αριστερά τι είναι;;;

Πηγή: http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com

Γράφει ο Παύλος

Την παρέμβαση αυτή του Καμμένου, στο κανάλι 1 του Πειραιά, την θεωρώ την πιο σημαντική και ολοκληρωμένη αντικαθεστωτική παρέμβαση από πλευράς κατεστημένης πολιτικής τάξης, στην οποία κατεστημένη πολιτική τάξη συμπεριλαμβάνω και την Αριστερά. Η παρέμβαση αυτή του Καμμένου, δείχνει ότι μεγάλες κοινωνικές ομάδες και πλήθος πολιτών έχει ριζοσπαστικοποιηθεί και αναζητείται ο καταλύτης εκείνος ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει σε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και πολιτικές ανατροπές. Δείχνει ακόμη, και αυτό είναι καθαρά προσωπική μου γνώμη,  ότι μπορεί να επιτευχθεί μια ευρεία ενότητα με ριζοσπαστικούς στόχους.  Στόχους όχι ανατροπής του καπιταλισμού, αλλά αναδιοργάνωσης του με ταυτόχρονη σωτηρία για τα κοινωνικά στρώματα που βρίσκονται στον σκοτεινό αστερισμό της εξαθλίωσης,  καθώς και για  εκείνα που βρίσκονται στο κατώφλι της. Για μετά βλέπουμε!

Γιατί ποιός είναι τυφλός και θα διαμαρτυρηθεί από επαναστατικές δήθεν θέσεις, όταν η τρόικα και τα αφεντικά της έχουν πάρει και τα σώβρακα από τους επαναστάτες; Όταν η εξέγερση των πλατειών και και η εξέγερση της 28ης Οκτωβρίου που ανέτρεψε ουσιαστικά την κυβέρνηση Παπανδρέου, προκαλώντας τουλάχιστον ένα γεγονός στο πολιτικό σκηνικό, συνέβησαν ερήμην της επίσημης Αριστεράς, η οποία τώρα το παίζει καλό παιδί για να κάνει εκλογικό παιχνίδι.

Δεν με ενδιαφέρει η ενότητα αν θα λέγεται εθνική ενότητα ή κάπως αλλιώς. Εκείνο που μ’ ενδιαφέρει, όπως και τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών είναι η αντικαθεστωτική ενότητα, για να διασώσουμε αυτά που πρέπει να διασωθούν πάση θυσία και να αρχίσουμε να δίνουμε πάλι στο κόσμο ζωή.  Και πρέπει οι άσχετοι να ξέρουν ότι δεν είναι κακές οι συμμαχίες καθεαυτές. Γιατί οι συσχετισμοί μέσα σε αυτές, που είναι και η ουσία,  είναι κάτι το δυναμικό. Αλλά βέβαια αν έχεις φτώχεια ιδεών και πολιτικής στρατηγικής, σου φταίνε μετά οι συμμαχίες.

Στο τέλος, θέλω να πω ότι θα ήμουνα ευτυχισμένος, αν αυτά που λέει ο Καμμένος, τα έλεγε κάποιος ηγέτης της Αριστεράς. Αλλά αυτοί ούτε τον Παπαδήμο δεν είναι σε θέση και δεν θέλουν κιόλας να τον αποδομήσουν. Και του καλοφέρονται στη Βουλή. Φτού τους!! Για σου Καμμένο επαναστάτη!! Τι Μπογιόπουλος και μαλακίες! Πα΄ρε και το μποξεράκι του Τσίπρα και τη κιλότα της Παπαρήγα!

Η συνέντευξη του ηγέτη των επαναστατικών δυνάμεων Πάνου Καμμένου:

Ο Βουλευτής της ΝΔ, Πάνος Καμμένος, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του Πειραιά, Κανάλι 1, στους 90,4, και στην εκπομπή «Δυο ρεπόρτερ, ένα θέμα» με τους Νίκο Μπαρδούνια και Πέτρο Κασσιμάτη, μεταξύ άλλων, δήλωσε:

Δημ: Το αυριανό υπουργικό είναι κρισιμότατο και δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει κυβέρνηση μεθαύριο.

Όλα αυτά είναι ένα παραμύθι το οποίο παίζεται, βάζουμε δήθεν στόχους τις εκλογές, δεν υπάρχουν καν εκλογές. Οι εκλογές δεν έχουν καμία σημασία, αν φτάσουμε σε σημείο να υπογραφεί η δανειακή σύμβαση η οποία ουσιαστικά παραχωρεί τα δικαιώματα του εθνικά κυρίαρχου ελληνικού κράτους και παράλληλα πηγαίνει στο αγγλικό δίκαιο τη νέα δανειακή σύμβαση και ουσιαστικά νομιμοποιεί την παράνομη πρώτη δανειακή σύμβαση η οποία δεν υφίσταται γιατί δεν έχει τα 2/3 της Βουλής μπορούμε να αρνηθούμε ανά πάσα να πληρώσουμε την πρώτη σύμβαση. Αν λοιπόν δεν γίνουν όλα αυτά και υπογραφεί η νέα δανειακή σύμβαση η Ελλάδα έχει τελειώσει. Και δεν έχει καμία σημασία αν γίνουν νέα κόμματα, αν υπάρχουν πολιτικοί.

Δημ: Άρα εσείς εκτιμάτε ότι αύριο που είναι μια κρίσιμη συνεδρίαση ειδικά για το θέμα των επικουρικών συμβάσεων…

Αυτά είναι πυροτεχνήματα. Ο Χίτλερ όταν ήθελε να κάνει υποτίμηση στο μάρκο 30% ανακοίνωσε μια υποτίμηση 60% και όταν έγινε 30% ήταν όλοι ευχαριστημένοι. Αυτό το μόρφωμα που λέγεται κυβέρνηση, η διορισμένη της νέας τάξης πραγμάτων της Goldman Sacks και του κεφαλαίου που δυστυχώς στηρίζουν τρία κόμματα στη χώρα μας σκοπό έχει μόνο να υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση ώστε να διασφαλίσει τα αφεντικά της που είναι οι τραπεζίτες και οι τοκογλύφοι.

Δημ: Το πολιτικό σύστημα που έχει προβλήματα δεν θα πρέπει να εκπροσωπηθεί από φορείς, κόμματα, ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν δεσμεύσεις με αυτούς που μας δανείζουν.

Στις δημοκρατίες, η αρχή της δημοκρατίας είναι ότι εκλέγεται η κυβέρνηση μιας ανεξάρτητης κυρίαρχης χώρας από τον λαός της. Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει εκλεγεί από τον λαό της και έχουμε έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και λυπάμαι πολύ που το λέω αυτό, ο οποίος αντί να βλέπει ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει συμβατότητα μεταξύ της λαϊκής βούλησης και της λαϊκής εντολή του 2009 συνεχίζει να προστατεύει μια κυβέρνηση η οποία διορίστηκε και διορίστηκε από την Goldman Sacks, από τη νέα τάξη πραγμάτων και τους τοκογλύφους και τους δανειστές μας.

(…) Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια ώρα που έρχεται η ρωσική εταιρεία Gas Prom με την ισραηλινή εταιρεία Telek που αντιλαμβανόμαστε όλοι αν αναμειγνύονται οι ισραηλινοί είναι και οι αμερικανοί από πίσω, μας κάνουν προσφορά για απευθείας απάντληση πετρελαίου με δικά τους έξοδα από νότια της Κύπρου χωρίς να χρειαστεί να γίνει έρευνα, εμείς ακόμα το συζητάμε.

Δημ: Υπονοείτε ότι υπάρχουν μυστικές συμφωνίες;

Δεν υπονοώ τίποτα. Εννοώ ότι υπάρχει ανοιχτή δημόσια προσφορά από την εταιρεία Telek και την ρωσική  Gas Prom για να ξεκινήσει κατευθείαν απάντληση πετρελαίου. Καθυστερούν επίτηδες γιατί ο υπάλληλος των ευρωπαίων τοκογλύφων, ο κ. Παπαδήμος, με τα κόμματα δυστυχώς που στηρίζουν αυτή την κυβέρνηση προσπαθούν να οδηγήσουν τη χώρα στη νέα δανειακή σύμβαση. Να παρατηθούμε της εθνικής μας κυριαρχίας και να παραδώσουμε στους δανειστές το δικαίωμα να εκμεταλλευτούν τα πετρέλαια της Ελλάδας και το φυσικό αέριο. Αυτό που γίνεται είναι σχιζοφρενές. Βρισκόμαστε στη συγκυρία που στη Μεσόγειο οι ΗΠΑ, η Ρωσία και το Ισραήλ έχουν κοινά συμφέροντα με εμάς και εμείς αντί να κοιτάξουμε προς τα εκεί και να κάνουμε απευθείας συμφωνίες συζητάμε ακόμα με αυτό το έκτρωμα που λέγεται Ευρώπη υπό την κυρία Μέρκελ. Ένα έκτρωμα που ζητάει να μας δανείζει με 7 φορές παραπάνω από ότι προβλέπει η ευρωπαϊκή συνθήκη.

Δημ: Να σταθούμε στην δήλωση σας απαντώντας στον αδερφό του πρωθυπουργού που δημιούργησε αίσθηση.

Εγώ πλέον έχω αποφασίσει να χαστουκίζω το σύστημα. Έχω αποφασίσει να εξηγήσω στον ελληνικό λαό ότι αν δεν ξεσηκωθεί αυτή τη στιγμή και πολύ πριν τις εκλογές γιατί οι εκλογές δεν έχουν καμία σημασία να υπογραφεί η δανειακή σύμβαση, τότε θα έχει παραδοθεί η χώρα. Ο κ. Νίκος Παπανδρέου είναι εκείνος που στις 11 και 12 Ιανουαρίου, μπορούν όλοι οι πολίτες να τον θαυμάσουν στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετάνια όπου σε συνεργασία με τον πρέσβη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων θα κάνει μπίζνες εκπροσωπώντας την χώρα. Μπαινοβγαίνει στα υπουργεία με την ιδιότητα του αδερφού του πρώην πρωθυπουργού, είναι ο ίδιος που πέταγε με το αεροσκάφος του ελληνικού λαού στο Αμπού Ντάμπι και έτρωγε αστακούς 28.000 δολαρίων, με τα έγγραφα που μου απάντησε ο Παμπούκης ο οποίος ντράπηκε ο άνθρωπος και παραιτήθηκε κιόλας. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τσίπα. Ο κ. Νίκος Παπανδρέου πάει τώρα να κάνει και το κουμάντο για την Ελλάδα για τα ενεργειακά. Γιαυτό δεν παραιτείται. Ο ένας αδερφός έχει αρπάξει τη θέση και πληρώνεται για την κατάρρευση της Ελλάδος, ο κ. Αντρίκος Παπανδρέου, εργάζεται παρανόμως στο εξωτερικό σε εταιρείες που δεν τις δηλώνει στην Ελλάδα, εργάζεται και έχει offshore εταιρείες στην Ελβετία μαζί με την γυναίκα του όπου μπαίνουν περίεργα χρήματα από συνέδρια που γίνονται και επιδοτούνται από ελληνικούς οργανισμούς και παράλληλα συμμετέχει σε εκδηλώσεις για την πράσινη ενέργεια που προωθεί ο αδερφός του. Αυτά είναι τρελά πράγματα. Τον είπα κολώπαιδο και του απάντησα όπως θα απαντούσε ο κάθε έλληνας ανεξαρτήτως σε ποιο κόμμα ανήκει. Τελείωσαν τα κόμματα τώρα. Αυτά έχουν καταργηθεί πλέον. Δεν υπάρχει πασοκτζής που να μας ακούει ο οποίος να μην αγανακτεί. Γιατί ο πασοκτζής όταν βλέπει ότι ο αδερφός του αρχηγού του την ώρα που αυτός πεινάει, είναι άνεργος, δεν έχει να πάρει στο εγγόνι του δώρο για τα Χριστούγεννα, την ώρα που βλέπει ότι υπάρχει ανεργία και δεν υπάρχει καμία προοπτική για δουλειά ο άλλος καπνίζει πούρα kohiba τρώει χαβιάρια και αστακούς εις υγείαν του κορόιδου. Κωλόπαιδο θα τον πει και ο κάθε ένας που ανήκει στο ΠΑΣΟΚ.

Δημ: Να κάνουμε μια κριτική και στη στάση της ΝΔ;

Η στάση της ΝΔ είναι τραγική, είναι απαράδεκτη. Αν η ΝΔ ψηφίσει τη νέα δανειακή σύμβαση έχει τελειώσει. Αν η ΝΔ συνεχίσει να παραπλανά τον ελληνικό λαό για το δήθεν PSI το οποίο οδηγεί στο αγγλικό δίκαιο, δηλαδή  στην παραχώρηση των ελληνικών τραπεζών στους δανειστές και εν συνεχεία όλων των καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων που έχουν οι έλληνες στις ελληνικές τράπεζες στους δανειστές που αυτά θα οδηγήσουν μαζί με την είσπραξη της εφορίας από τις τράπεζες στην κατάσχεση και την κατάργηση της ιδιωτικής περιουσίας, τότε η ΝΔ έχει ακριβώς την ίδια ευθύνη με το ΠΑΣΟΚ.

Δημ: Σε ένα μήνυμα μας γράφουν: «ο Πάνος Καμμένος άλλαξε κόμμα και έγινε ΚΚΕ;».

Ναι. Αν χρειαστεί θα συνεργαστώ με οποιοδήποτε κόμμα, και το ΚΚΕ και τον ΣΥΝ και την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και την εξωκοινοβουλευτική Δεξιά και όποιον χρειαστεί προκειμένου να συμφωνήσουμε πως μπορούμε να διαφυλάξουμε την παράδοση της χώρας μας. Τον Γοργοπόταμο τον ανατίναξε ο Βελουχιώτης μαζί με τον Ζέρβα. Εγώ είμαι δεξιός αλλά δεν σημαίνει ότι επειδή είμαι δεξιός και επειδή το κόμμα στο οποίο ανήκω επέλεξε τον συμβιβασμό εγώ θα συμβιβαστώ.

Δημ: Είστε ο «κόκκινος» Πάνος.

Δεν υπάρχουν κόκκινοι, εγώ είμαι γαλάζιος, εγώ είμαι έλληνας. Όπως υπάρχουν εκατομμύρια έλληνες, αυτό το παραμύθι της κομματικής αντιπαράθεσης θα το παίξουμε όταν θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε την ύπαρξη του ελληνικού έθνους, της γης μας, της πατρίδας, των παιδιών μας. Όταν θα κερδίσουμε να είναι τα παιδιά μας με το χαμόγελο στα χείλια και πάλι τότε θα αρχίσουμε να αντιπαρατιθέμεθα όπως κάναμε και παλιότερα.

Πηγή:   http://olympia.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Στο βρετανικό δίκαιο θα υπάγονται τα νέα ελληνικά ομόλογα που θα προκύψουν από το PSI

Πηγή: http://www.bankingnews.gr

Στο βρετανικό δίκαιο θα υπάγονται τα νέα ελληνικά ομόλογα που θα προκύψουν από το πρόγραμμα PSI, σύμφωνα με διαρροές Ευρωπαίων αξιωματούχων, επιβεβαιώνοντας τις αναφορές του bankingnews.gr από τις 30/12.

Σύμφωνα με τις διαρροές, όλες οι πλευρές φαίνεται ότι έχουν καταλήξει στο δίκαιο που θα διέπει τα ομόλογα που θα προκύψουν από το haircut κατά 50%, ενώ δεν επιβεβαιώνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε επιπλέον κούρεμα του χρέους.

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα του bankingnews.gr για το PSI+

Τι σημαίνει ότι το ελληνικό χρέος θα υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο; Κινδυνεύει η δημόσια περιουσία από κατασχέσεις - Μια νομική ανάλυση για το ζήτημα...


Τόσο καιρό, ακούμε για το μείζον θέμα της υπαγωγής του Ελληνικού χρέους σε αγγλικό δίκαιο.  Διαισθαντικά μπορούμε ενδεχομένως να καταλάβουμε ότι αυτό δεν είναι κάτι καλό.
Ωστόσο, δεν έχει εξηγηθεί, ποιο ακριβώς είναι το διακύβευμα από μια τέτοια μεταβολή.
Επιχειρώ μια πρώτη προσέγγιση του θέματος, ελπίζοντας ότι άλλοι, επιφανέστεροι και αρτιότεροι νομικοί θα αποδώσουν με περισσότερη επιστημονικότητα από εμένα τα εν λόγω ζητήματα.

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Α. ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ
Α.1. Η ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ
Ετεροδικία καλείται η μη υπαγωγή ξένων κρατών στη δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων. Η αναρμοδιότητα αυτή των εγχώριων δικαστηρίων στο να εκδικάζουν υποθέσεις τις οποίες διάδικο μέρος είναι ένα ξένο κράτος αποτελεί καθιερωμένο κανόνα του εθιμικού διεθνούς δικαίου.
Μπορούμε να δικαιολογήσουμε το θεσμό της ετεροδικίας με δύο κριτήρια:
α) Το ξένο κράτος, στην περιοχή της δράσεως του πρέπει να εξασφαλίζεται από οποιαδήποτε παρεμβολή ξένου κράτους (αρχή της μη επεμβάσεως ενός κράτους στις εσωτερικές υποθέσεις άλλου κράτους) και,
β) Η ομαλότητα στις διεθνείς σχέσεις εξασφαλίζεται περισσότερο με την οριοθέτηση των περιοχών δράσεως του κάθε κράτους.
Η αρχή της ετεροδικίας, δεν αποκλείει, ώστε τα κράτη, όταν προκύπτει συγκεκριμένο πρόβλημα, να διαπραγματεύονται και να βρίσκουν λύσεις, που δεν περνούν από τη δικαστική εξουσία του ενός ή του άλλου κράτους.
Η ετεροδικία καλύπτει:
α) πρόσωπα που από την ιδιότητά τους είναι στενότατα συνδεδεμένα με τη λειτουργία του Κράτους και ειδικότερα με τις εξωτερικές τους σχέσεις, και
β) πράξεις που πραγματοποιούνται στο όνομα και για λογαριασμό του ξένου κράτους.

Α.2. Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ
Μετά την ρωσική επανάσταση του 1917, έχει παρατηρηθεί εντυπωσιακή μεταβολή στους φορείς των οικονομικών σχέσεων. Το κράτος, όχι μόνο στα σοσιαλιστικά συστήματα, αλλά και σε άλλα μικτά συστήματα, είναι ένας φορέας που συνεχώς παρεμβαίνει στις εμπορικές και οικονομικές συναλλαγές. Ο θεσμός της ετεροδικίας αλλοιώνεται, αφού η δικαιολογητική βάση είναι η αποτροπή παρεμβάσεων στην αρμοδιότητα του ξένου κράτους, το οποίο ασκεί πολιτική εξουσία.
Εάν ένα Κράτος λειτουργεί σαν έμπορος, τότε το προνόμιο της ετεροδικίας σημαίνει άνιση μεταχείριση του κράτους αυτού έναντι του αντισυμβαλλομένου του. Αυτός ο αντισυμβαλλόμενος, που είναι συνήθως ιδιώτης, με βάση την απόλυτη ισχύ του προνομίου της ετεροδικίας, χάνει τη δυνατότητα έννομης προστασίας από τα δικαστήρια.
Τα δικαστήρια κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν εν τοις πράγμασι το θέμα. Προκειμένου να καταστεί δυνατή, αφενός η παροχή έννομης προστασίας και αφετέρου να μην παραβιαστεί το προνόμιο της ετεροδικίας, τα Δικαστήρια κατέληξαν σε μια λειτουργική διάκριση των πράξεων. Άρχισαν, δηλαδή, να διακρίνουν τις πράξεις του κράτους, ανάλογα με την επιτελούμενη λειτουργία τους.
Έτσι, εκείνες οι πράξεις που εκδήλωναν δημόσια εξουσία παρέμειναν έξω από τη δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων, ως υποκείμενες στο προνόμιο της ετεροδικίας, ενώ οι υπόλοιπες, που αποτελούσαν πράξεις διαχείρισης, μπορούσαν να εκδικάζονται, ώστε να διαφυλαχθεί η έννοια της δικαιοσύνης στις διεθνείς σχέσεις.
Με βάση τα παραπάνω, στην δεύτερη περίπτωση, ο Δικαστής, αν διαπιστώσει, πως η επίδικη πράξη μπορεί να τελεστεί και από ιδιώτη, δηλαδή δεν είναι από εκείνες που αποτελούν προνόμιο της δημόσιας εξουσίας, κηρύσσει το Δικαστήριο αρμόδιο να εξετάσει την αγωγή και δεν κωλύεται από την ετεροδικία.
Η παραίτηση από την ετεροδικία, που αποτελεί δικαίωμα του εναγομένου ξένου κράτους, πρέπει να είναι ρητή και σαφής. Είναι ρητή, όταν αναφέρεται σε γενική ή ειδική διμερή εμπορική συμφωνία, που ορίζει ότι τα συμβαλλόμενα κράτη παραιτούνται αμοιβαία από το δικαίωμα της ετεροδικίας για τις πράξεις που αφορούν τη σύμβαση.
Παραίτηση από την ετεροδικία μπορεί να γίνει και σιωπηρά. Έτσι, η υποβολή αγωγής από τον εκπρόσωπο του ξένου κράτους, υποδηλώνει σιωπηρή παραίτηση από την ετεροδικία. Το ίδιο συμβαίνει με τη διατύπωση ρήτρας διαιτησίας σε συμβάσεις μεταξύ κρατών και ξένων ιδιωτών.

Α.3. ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ
Αρχικά, το αγγλοσαξονικό σύστημα τάχθηκε υπέρ του δόγματος της απόλυτης ετεροδικίας. Ωστόσο, τα τελευταία 30 χρόνια σημειώθηκε μια ραγδαία εξέλιξη, που οδηγεί στην εγκατάλειψη της απόλυτης ετεροδικίας του ξένου κράτους.
Στις ΗΠΑ, η εξέλιξη αυτή έχει την αφετηρία της στην επιστολή που απέστειλε το 1952 ο αναπληρωτής νομικός σύμβουλος του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών (γνωστή ως Tate Letter) προς το υπουργείο δικαιοσύνης.
Η επιστολή αυτή έδινε την εξής κατευθυντήρια γραμμή: Στο μέτρο που τα δικαστήρια θα ζητούσαν τη γνώμη του υπουργείου των εξωτερικών, η αναγνώριση της ετεροδικίας υπέρ του ξένου κράτους είναι νοητή μόνο όταν το ξένο κράτος ενεργεί υπό την κρατική του ιδιότητα και όχι ως έμπορος.
Η Tate Letter υιοθέτησε, λοιπόν, τη γνωστή διάκριση μεταξύ πράξεων σε iure imperii (δίκαιο των πράξεων δημόσιας εξουσίας) και iure guestionis (δίκαιο των πράξεων που μπορούν να τελεστούν και από ιδιώτη).
Στη λογική αυτή ψηφίστηκε στην Μεγάλη Βρετανία, η νομοθετική πράξη «State Immunity Act -1978» (συντομογραφικά: SIA), καθώς και η αντίστοιχη νομοθετική πράξη των ΗΠΑ με την ονομασία, «Foreign Sovereign Immunities Act-1976» (συντομογραφικά: FSIA).
Έτσι, πχ, το Εφετείο της Μ. Βρετανίας, στην υπόθεση Trendex vs Central Bank of Nigeria, δέχτηκε την αρμοδιότητα των Βρετανικών Δικαστηρίων σε αγωγή κατά της Κεντρικής Τράπεζας της Νιγηρίας, δηλαδή αγωγή κατά νομικού προσώπου, που αποτελεί κατ’ εξοχήν όργανο ξένης πολιτείας.
(Ιστορικό της υποθέσεως: Η Κεντρική Τράπεζα της Νιγηρίας είχε εκδώσει εγγυητική επιστολή σε βρετανική τράπεζα, για αγορά τσιμέντου που πραγματοποιήθηκε απευθείας από τον Νιγηριανό Υπουργό Άμυνας. Η εγγυητική επιστολή αποδείχτηκε ακάλυπτη. Ωστόσο, θεωρήθηκε ότι η πράξη αυτή του νομικού προσώπου του αλλοδαπού κράτους, ήταν πράξη διαχείρισης (iure gestionis) και συνεπώς μπορούσε να κριθεί από τα Βρετανικά Δικαστήρια).
Τα τελευταία χρόνια, νομολογία και επιστήμη επιδιώκουν ολοένα και μεγαλύτερο περιορισμό του θεσμού της ετεροδικίας. Υποστηρίζεται, πια, η άποψη ότι, όταν ένα κράτος εμφανίζεται στην αγορά και προβαίνει σε πράξεις, οι οποίες στις ανοιχτές οικονομίες καλύπτονται από δικαστική προστασία, τότε το ξένο κράτος υπάγεται στον εγχώριο δικαστή.
Και μάλιστα, η υπαγωγή αυτή είναι ανεξάρτητη από το εάν η πράξη που τελέστηκε ήταν πράξη εξουσίας ή πράξη διαχειρίσεως.
Η θεωρία αυτή αποκαλείται «Market Place Doctrine» (θεωρία της αγοράς) και, παρόλο που είναι υπερβολική, τείνει σήμερα να εφαρμοστεί.

Α.4. ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ
Πρέπει να διευκρινισθεί ότι άλλο πράγμα είναι η αρμοδιότητα των εγχώριων δικαστηρίων να εξετάζουν αγωγές που στρέφονται κατά ξένων κρατών (Ετεροδικία της Αρμοδιότητας – Immunity from Jurisdiction) και άλλο πράγμα είναι η δυνατότητα λήψεως εκτελεστικών μέτρων σε βάρος αλλοδαπού δημοσίου (Ετεροδικία της Εκτέλεσης – Immunity from Execution), δηλαδή η εκτέλεση μιας αποφάσεως των εγχώριων δικαστηρίων (η απόφαση κρίνει ότι μια συγκεκριμένη πράξη αποτελεί πράξη διαχειρίσεως και προχωρεί στην εκδίκαση της, εκδίδει διάταξη του Δικαστηρίου και αυτή η διάταξη εκτελείται).
Το δίκαιο της αναγκαστικής εκτελέσεως, ως τμήμα του αστικού δικονομικού δικαίου, ανήκει στο Δημόσιο Δίκαιο.
Επίσης, διατάξεις που αφορούν σε ειδικότερα ζητήματα εκτέλεσης μπορούν να περιέχονται και σε άλλα νομοθετικά κείμενα, όπως λ.χ. το Ν.Δ. της 17.7-13.8/1923 «περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών», όπου καθιερώνεται ειδική διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης προς ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων, ή ο Νόμος 4332/1929, με τον οποίο θεσπίστηκαν δικονομικά προνόμια, ως προς την αναγκαστική εκτέλεση υπέρ της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος, ή τον πρόσφατο Νόμο 3068/2002 για τη συμμόρφωσή του Δημοσίου, Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης κλπ προς τις δικαστικές αποφάσεις κα.
Οι κανόνες, ωστόσο, της αναγκαστικής εκτέλεσης από όποιο νομοθετικό κείμενο και αν προβλέπονται, οφείλουν να εναρμονίζονται πάντοτε με τις διατάξεις του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΝΔ 53/1974) και του πρώτου πρωτοκόλλου αυτής, καθώς και του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (Ν.2462/1997), διαφορετικά είναι ανεφάρμοστοι.
Στην Ελλάδα, η ετεροδικία εκτελέσεως προβλέπεται ρητά από το άρθρο 923 του ΚΠολΔ, που αναφέρει ότι «αναγκαστική εκτέλεση κατά αλλοδαπού δημοσίου δεν μπορεί να γίνει χωρίς προηγούμενη άδεια του υπουργού της δικαιοσύνης».

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
Όσον αφορά το ζήτημα της ετεροδικίας, περιορισμένο ενδιαφέρον παρουσιάζει η «Ευρωπαϊκή Σύμβαση περί ετεροδικίας του κράτους» (1972). Η συνθήκη αυτή, στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, υπογράφτηκε στη Βασιλεία στις 16-5-1972 και επικυρώθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστρία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία, τη Σουηδία και την Κύπρο.
Εφαρμόζεται και από άλλα κράτη, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Γαλλία, αλλά δεν έχει κυρωθεί από αυτά, με αποτέλεσμα να μην έχει αναπτύξει την απαραίτητη νομική ισχύ και δεσμευτικότητα.
Η σύμβαση αυτή αντιμετωπίζει περιοριστικά την ετεροδικία, αφού περιλαμβάνει κατάλογο περιπτώσεων κατά τις οποίες δεν χωρεί ετεροδικία υπέρ του αλλοδαπού κράτους και γι’ αυτό είναι προβληματική η ευρεία αποδοχή της.
Οι περιπτώσεις που προβλέπει είναι:
α) υποθέσεις που αφορούν σε υποχρεώσεις που ανέλαβε το ξένο κράτος λόγω συμβατικής σχέσεως και που η εκτέλεσή τους πραγματοποιείται στο έδαφος του κράτους του forum,
β) η συμμετοχή του ξένου κράτους σε εταιρία, που η έδρα της βρίσκεται στο έδαφος του κράτους του forum,
γ) πραγματοποίηση εμπορικής, οικονομικής ή βιομηχανικής ιδιοκτησίας
δ) ακίνητα
ε) κληρονομικές σχέσεις
στ) αυτοκινητικά ατυχήματα
ζ) διαιτησία.
Για το πρωτότυπο κείμενο της συνθήκης στην Αγγλική γλώσσα, δείτε
http://conventions.coe.int/Treaty/EN/Treaties/Html/074.htm
Αντίστοιχο περιεχόμενο έχει και το άρθρο 12 της «Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών περί Δικαιοδοτικών Ασυλιών των Κρατών και της Περιουσίας τους» (United Nations Convention on Jurisdictional Immunities of States and their Property) η οποία υιοθετήθηκε το 2004, αλλά δεν έχει συγκεντρώσει, μέχρι σήμερα, τον απαιτούμενο αριθμό επικυρώσεων.
Για το πρωτότυπο κείμενο της Σύμβασης στην Αγγλική γλώσσα, δείτε:
http://untreaty.un.org/ilc/texts/instruments/english/conventions/4_1_2004.pdf
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το θέμα της ετεροδικίας έχει απασχολήσει τα Ελληνικά Δικαστήρια, πολύ πριν ανακύψει το ζήτημα του δικαίου το οποίο θα διέπει το PSI και το PSI+.
Ειδικότερα, σχετικά με το ζήτημα των Γερμανικών αποζημιώσεων, έχουν εκδοθεί μια σειρά αποφάσεων, οι οποίες αντιμετωπίζουν και ερμηνεύουν αυθεντικά το ζήτημα της ετεροδικίας. Έτσι, το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Λιβαδειάς με την Απόφαση 137/1997, την οποία επικύρωσε η ολομέλεια του Άρειου Πάγου, με την Απόφαση 11/2000, έκρινε, ότι η Γερμανία δεν απολαμβάνει του προνομίου της ετεροδικίας, για τις φρικαλεότητες των ναζιστικών στρατευμάτων στο Δίστομο και οφείλει να καταβάλει αποζημιώσεις ύψους 28 εκ ευρώ, εντόκως, στους δικαιούχους των αποζημιώσεων.
Ωστόσο, αντίθετα, το 2002 το Ελληνικό Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο έκρινε σε ανάλογη υπόθεση αγωγών αποζημίωσης που κατατέθηκαν από συγγενείς θυμάτων του Λιδωρικίου, ότι η Γερμανία απολαμβάνει ετεροδικίας ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων (Απόφαση 6/2002).
Το θέμα των Γερμανικών αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Επανερχόμενος στα του δικαίου της εκτέλεσης, στο πλαίσιο της ΕΕ και προς το σκοπό της ενοποίησης του δικονομικού δικαίου των κρατών μελών της, ζητήματα εκτελεστότητας ρυθμίζονται πλέον από κανονισμούς, για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται η προηγούμενη νομοθετική τους κύρωση από τα κράτη μέλη. Αναφέρονται ενδεικτικά:
-    Ο κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που αντικατέστησε τη σύμβαση των Βρυξελλών. Ο κανονισμός αυτός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και δεν καλύπτει ιδίως φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις. Με την εξαίρεση της Δανίας, ο κανονισμός 44/2001 εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Στα άρθρα 38 επ. του κανονισμού προβλέπεται διαδικασία για την κήρυξη της εκτελεστότητας (exequatur) της αλλοδαπής απόφασης εντός της έννομης τάξης του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου θα συντελεσθεί η αναγκαστική εκτέλεση. Η διαδικασία αυτή είναι πιο απλοποιημένη σε σχέση με εκείνη που προβλεπόταν από τη σύμβαση των Βρυξελλών, καθώς η εκτελεστότητα χορηγείται μόνο με τη διεκπεραίωση ορισμένων διατυπώσεων και εναντίον της μπορεί να ασκηθεί ένδικο μέσο μόνο από τον αντίδικο. Πάντως, παρουσιάζει κάποιες αποκλίσεις από τη διαδικασία του άρθρου 905 ΚΠολΔ.
-    Ο ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος. Ειδική κατηγορία εκτελεστού τίτλου αποτελεί ο ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ΕΕ της 21ης Απριλίου 2004 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, με έναρξη ισχύος την 21η Ιανουαρίου 2005 (βλ. και κανονισμό (ΕΚ) 1869/2005 της Επιτροπής για αντικατάσταση των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) 805/2004). Ήδη στο πρώτο άρθρο του κανονισμού 805/2004 αναφέρεται ρητά ότι αυτός «… αποσκοπεί στη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις, προκειμένου να εξασφαλίσει, με τη θέσπιση ελάχιστων κανόνων, την ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων, των δικαστικών συμβιβασμών και των δημόσιων εγγράφων σε όλα τα κράτη μέλη, χωρίς να πρέπει να ακολουθείται στο κράτος μέλος της εκτέλεσης ενδιάμεση διαδικασία πριν από την αναγνώριση και την εκτέλεση». Τίτλοι εκτέλεσης που μπορούν να πιστοποιηθούν ως ευρωπαϊκοί εκτελεστοί τίτλοι είναι οι αποφάσεις, οι δικαστικοί συμβιβασμοί και τα δημόσια έγγραφα, επί μη αμφισβητούμενων αξιώσεων, καθώς επίσης και οι αποφάσεις που εκδόθηκαν κατόπιν άσκησης ενδίκων μέσων κατά αποφάσεων, δικαστικών συμβιβασμών και δημοσίων εγγράφων που πιστοποιήθηκαν ως ευρωπαϊκοί εκτελεστοί τίτλοι (άρθρο 3 κανονισμού).
Το άρθρο 5 του κανονισμού με τίτλο «κατάργηση του exequatur» προβλέπει ότι: «Απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος στο κράτος μέλος προέλευσης, αναγνωρίζεται και εκτελείται σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να απαιτείται να κηρυχθεί εκτελεστή και χωρίς να είναι δυνατή η προσβολή της αναγνώρισης της».
Κύριο, επομένως, χαρακτηριστικό του κανονισμού 805/2004 είναι ότι καταργεί την ενδιάμεση διαδικασία «exequatur». Η διαδικασία αυτή στην ουσία αντικαθίσταται από το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, το οποίο εκδίδεται από το δικαστήριο (στις περιπτώσεις των αποφάσεων και των δικαστικών συμβιβασμών, βλ. άρθρα 6 και 24 του κανονισμού) ή την αρχή (στις περιπτώσεις των δημοσίων εγγράφων, βλ. άρθρο 25 του κανονισμού) της χώρας προέλευσης του τίτλου, κατόπιν σχετικής αιτήσεως, υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 6 επ. του κανονισμού.
Ως προς τη διαδικασία της εκτέλεσης του άρθρου 20 του κανονισμού, προβλέπει ότι αυτή διέπεται καταρχήν από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης, καθώς και ότι η απόφαση που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος εκτελείται υπό τους ίδιους όρους με την απόφαση που εκδόθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης.
Επομένως, το κράτος προέλευσης (αρμόδια δικαστήρια ή αρχές) έχει δικαιοδοσία ως προς την πιστοποίηση του τίτλου ως ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου, ενώ το κράτος εκτέλεσης ως προς τα ζητήματα της εκτελεστικής διαδικασίας.
Επίσης προβλέπεται διαδικασία απόρριψης της εκτέλεσης κατόπιν αιτήσεως του οφειλέτη (άρθρο 21 του κανονισμού), εάν η απόφαση που έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος είναι ασυμβίβαστη με προγενέστερη απόφαση, που εκδόθηκε σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα, εάν η προγενέστερη αυτή απόφαση έχει την ίδια βάση και εκδόθηκε μεταξύ των ίδιων διαδίκων και εκδόθηκε στο κράτος μέλος εκτέλεσης ή πληροί ήδη τους αναγκαίους όρους για την αναγνώριση της στο κράτος μέλος εκτέλεσης και το ασυμβίβαστο δεν προβλήθηκε και δεν μπορούσε να έχει προβληθεί με ένσταση σε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίων στο κράτος μέλος προέλευσης.
Ωστόσο, καθώς ρητώς προβλέπεται στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, σε καμία περίπτωση η απόφαση ή το πιστοποιητικό ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου δεν μπορεί να επανεξεταστεί επί της ουσίας στο κράτος μέλος εκτέλεσης.
Στο άρθρο 23 του κανονισμού 805/2004 προβλέπεται ότι το αρμόδιο δικαστήριό ή αρχή του κράτους μέλους μπορεί ύστερα από αίτηση του οφειλέτη να περιορίζει τη διαδικασία εκτέλεσης σε συντηρητικά μέτρα, ή να την εξαρτά από την παροχή εγγύησης που αυτό καθορίζει, ή να την αναστέλλει σε έκτακτες περιστάσεις.
Στη χώρα μας, ο καθ' ου η αναγκαστική εκτέλεση με βάση ευρωπαϊκό εκτελεστό τίτλο μπορεί να εναντιωθεί στις περιπτώσεις των παραπάνω άρθρων με την ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ μέσα στις προθεσμίες του άρθρου 934 ΚΠολΔ.

ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
Το Ηνωμένο Βασίλειο (και οι ΗΠΑ) έχουν υιοθετήσει την «περιοριστική» μορφή της ετεροδικίας. Στο πλαίσιο αυτής της περιοριστικής αρχής, ένα ξένο κυρίαρχο κράτος δεν απολαμβάνει ετεροδικία, από τη δικαιοδοσία των Βρετανικών Δικαστηρίων επί απαιτήσεων που προκύπτουν από εμπορικές δραστηριότητες.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο του «State Immunity Act -1978», προβλέπεται ρητά, ότι οι προσφορές ομολόγων είναι εμπορικές δραστηριότητες, για τις οποίες τα δικαστήρια της Βρετανίας έχουν δικαιοδοσία να εκδικάζουν τις σχετικές διαφορές (όμοια είναι και η πρόβλεψη στις ΗΠΑ).
Σύμφωνα με τη «State Immunity Act -1978», «Το κράτος δεν απολαμβάνει ετεροδικία όταν ακολουθεί διαδικασίες που αφορούν … μια εμπορική συναλλαγή που έχει αναληφθεί από το κράτος».
Ο ορισμός της «State Immunity Act -1978» ορίζει ότι στην έννοια της «εμπορικής συναλλαγής» περιλαμβάνεται «κάθε δάνειο ή άλλη συναλλαγή για την παροχή χρηματοδότησης και οποιαδήποτε εγγύηση ή αποζημίωση σε σχέση με οιαδήποτε τέτοια συναλλαγή ή οποιασδήποτε άλλη οικονομική υποχρέωση».
[State Immunity Act § 3(1)(a)
State Immunity Act § 3(3)(b) - Η ενότητα αυτή ισχύει και για κρατικά ομόλογα.]
Το Βρετανικό Δίκαιο, λοιπόν, λειτουργεί στη λογική, ότι έναν πιστωτή δεν τον ενδιαφέρει η απλή διαπίστωση από την πλευρά του Δικαστηρίου, ότι το κυρίαρχο κράτος-οφειλέτης χρωστάει χρήματα, αλλά τον νοιάζει η ικανότητα του Δικαστηρίου να τον βοηθήσει να εκτελέσει την δικαστική απόφαση και να ανακτήσει το οφειλόμενο χρήμα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Τώρα, μετά από την αναφορά όλων των παραπάνω νομοθετημάτων και των ειδικότερων ρυθμίσεων που διαλαμβάνονται σε καθένα από αυτά, μπορούμε να υποβάλλουμε τη συνολική μας  προβληματική σε μια υπόθεση εργασίας, ή όπως θα λέγαμε στα έδρανα της Νομικής, σε ένα πρακτικό, στο οποίο μας ζητείται να διαπιστώσουμε τις συνέπειες τις συνέπειες που θα είχε για την Ελλάδα, η υπαγωγή του PSI+ στο αγγλικό δίκαιο.
Οι δηλώσεις Άκερμαν (16-12-2011) αποτελούν την επίσημη, πλέον, επιβεβαίωση και από την πλευρά των δανειστών, πως το δίκαιο των ομολόγων του PSI+ είναι το σημαντικότερο ζήτημα στις διαπραγματεύσεις.
Αν το δίκαιο των ομολόγων του PSI+ ήταν το αγγλικό, τότε σε περίπτωση πτώχευσης, η Ελλάδα θα έπρεπε να πληρώσει το χρέος της στους δανειστές, σε ευρώ παρά το γεγονός, ότι σε περίπτωση ενδεχόμενης επιστροφής της σε εθνικό νόμισμα, η χώρα θα είχε επιστρέψει σε ένα σημαντικά υποτιμημένο εθνικό νόμισμα.
Αυτό θα προέκυπτε ως υποχρέωση της χώρας από τη διεθνή πολυμερή σύμβαση μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της, η οποία μάλιστα, δυνάμει του αρ 28 παρ 1 του Συντάγματος της χώρας θα κατίσχυε έναντι κάθε άλλης (ακόμα και αντίθετης διάταξης) της Ελληνικής έννομης τάξης.
Έτσι, το χρέος της Ελλάδας θα πολλαπλασιαζόταν και καθώς η χώρα θα αδυνατούσε να το αποπληρώσει, οι δανειστές θα αποκτούσαν δικαίωμα κατάσχεσης επί της ελληνικής περιουσίας, με βάση το Αγγλικό Δίκαιο.
Η πρώτη συνέπεια, λοιπόν, θα ήταν μια νομισματική ομηρία στο ευρώ και πάντως, μια νομισματική δέσμευση του χρέους μας σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα, ανεξάρτητα από την ενδεχόμενη πολιτική βούληση της χώρας, να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα.
Κατά δεύτερο λόγο, το ελληνικό χρέος, ως υπαγόμενο και θεωρούμενο υπό το πρίσμα του Αγγλικού «State immunity act» (1978) δεν θα συνιστούσε πράξη άσκησης πολιτικής εξουσίας αλλά εμπορική πράξη, όπως ρητά προβλέπεται στον Αγγλικό νόμο.
Ως τέτοια πράξη, θα ετίθετο υπό δικαστικό έλεγχο από εκάστοτε αρμόδια Δικαστήρια, τα οποία θα καλούνταν να εφαρμόσουν το Αγγλικό Δίκαιο. Στην περίπτωση του PSI+ ήδη γίνεται απόπειρα από τους πιστωτές μας, προκειμένου να οριστούν ως αρμόδια, τα Δικαστήρια του Λουξεμβούργου.
Η άμεση δεύτερη συνέπεια, μιας τέτοιας εξέλιξης, όμως, θα ήταν ότι, με την υπαγωγή του Ελληνικού χρέος στο Αγγλικό Δίκαιο, το Ελληνικό χρέος θα είχε καταστεί αντικείμενο δικαστικών μαχών μεταξύ των ιδιωτών πιστωτών μας και του Ελληνικού Δημοσίου, στα Δικαστήρια του Λουξεμβούργου, τα οποία θα υποχρεούνταν δυνάμει της πολυμερούς συμφωνίας του PSI+ να εφαρμόσουν το Αγγλικό Δίκαιο.
Επειδή από το Αγγλικό Δίκαιο, δεν αναγνωρίζεται στην Ελληνική πολιτεία το δικαίωμα της ετεροδικίας, αυτό θα είχε ως συνέπεια την έκδοση δικαστικών αποφάσεων σε βάρος της Ελλάδας. Αλλά «το κουτί της Πανδώρας» δεν θα εξαντλούσε εκεί τις εκπλήξεις του.
Το Αγγλικό Δίκαιο θα παρείχε δυνατότητα εκτελέσεως των δικαστικών αυτών αποφάσεων ακόμα και στο έδαφος της Ελληνικής επικράτειας.
Συνεπώς, αυτές οι δικαστικές αποφάσεις θα μπορούσαν να περιληφθούν τον εκτελεστήριο τύπο, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 αλλά και τον Κανονισμό (ΕΚ) 805/2004 και θα έθεταν στη διάθεση των πιστωτών μας, όλα τα καταδιωκτικά μέτρα της Ελληνικής νομοθεσίας. Μόνο, που αυτή τη φορά, τα μέτρα αυτά θα στρέφονταν κατά του ίδιου του Ελληνικού Δημοσίου.
Η αναγκαστική εκτέλεση των πιστωτών μας θα μπορούσε να αφορά κινητά του Ελληνικού Δημοσίου, ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου (ιδίως τα ανήκοντα στην λεγόμενη ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου) καθώς και χρηματικές απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου.
Ξεκινώντας από το τελευταίο, θα διαπιστώναμε ευχερώς, ότι οι χρηματικές απαιτήσεις που έχει το Ελληνικό Δημόσιο, αφορούν κυρίαρχα την απαίτησή του στους φόρους, που καλούμαστε να καταβάλλουμε όλοι μας, φυσικά και νομικά πρόσωπα, που υπαγόμαστε στο Ελληνικό Φορολογικό Σύστημα.
Συνεπώς οι πιστωτές μας, θα αποκτούσαν εκτελεστό τίτλο με τον οποίο θα μπορούσαν να επιδιώξουν την απευθείας εξόφληση του χρέους, επιβάλλοντας κατάσχεση χρηματικής απαιτήσεως στα χέρια καθενός από εμάς, δηλαδή στα χέρια κάθε Έλληνα πολίτη.
Αυτή η «κατάσχεση εις χείρας τρίτου» (εν προκειμένω του Έλληνα πολίτη) θα αποστράγγιζε το κράτος από κάθε έσοδο, καθιστώντας το τελευταίο, πραγματικό όμηρο των δανειστών του, στους οποίους θα έπρεπε, με ακόμα μεγαλύτερη ένταση να καταφύγει, προκειμένου να εξασφαλίσει έστω και τα στοιχειώδη χρήματα για την εξακολούθηση της ύπαρξής του.
Και ακόμα παραπέρα, θα δημιουργούσε μια νομική και οικονομική φαύλη πραγματικότητα, ένα λογικό παράδοξο: Το Ελληνικό Δημόσιο θα προσέφευγε σε δανεισμό, δανειζόμενο εντόκως τα δικά του χρήματα, δηλαδή τα χρήματα που θα προέρχονταν από την φορολογία των Ελλήνων πολιτών και τα οποία οι τελευταίοι, λόγω των επιβληθέντων κατασχέσεων, θα κατέβαλαν απευθείας στους δανειστές του Ελληνικού Δημοσίου.
Θα μπορούσαμε στην περίπτωση αυτή να μιλήσουμε για μια εν τοις πράγμασι υποκατάσταση του Ελληνικού Δημοσίου από ξένους πιστωτές και πλήρη κατάργηση της κυριαρχίας του.
Σε αυτό το σημείο προβαίνω σε μια παρέκβαση από την ανωτέρω υπόθεση εργασίας και επιστρέφω (στιγμιαία) στην πραγματικότητα, αφού αξίζει να αναφερθεί, ότι, ήδη το Ελληνικό Δημόσιο, στην πραγματικότητα, έχει ήδη επιβάλλει κατασχέσεις επί κινητών, ακινήτων και δικαιωμάτων και αναγγέλλεται σε πλειστηριασμούς που επισπεύδονται κατά των οφειλετών του, προς ικανοποίηση των απαιτήσεών του, δυνάμει των σχετικών διατάξεων του ΚΕΔΕ. Με το δεδομένο αυτό, επιστρέφω εκ νέου στην υποθετική κατάσταση ισχύος του Αγγλικού Δικαίου για το PSI+ όπου…
…Η αλλοδαπή εκτελεστή δικαστική απόφαση σε βάρος της Ελλάδας, θα επέτρεπε, πέραν όλων των προηγούμενων, στους πιστωτές να ασκούν πλαγιαστικά τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου (να κατάσχουν κινητά, ακίνητα και δικαιώματα και να αναγγέλλονται σε πλειστηριασμούς) επ’ ονόματί τους, προκειμένου για την ικανοποίηση της απαιτήσεώς τους, υποκαθιστώντας το Ελληνικό Δημόσιο.
Μάλιστα, η εξοπλισμένη με εκτελεστό τίτλο πιστωτική αξίωση θα μπορούσε κάλλιστα να επεκταθεί το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου και ομοίως τα καταδιωκτικά μέτρα να στραφούν κατά αυτών των περιουσιακών στοιχείων.
Στο σημείο αυτό, θα ανέκυπτε το ερώτημα «τι συνιστά την κινητή και ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;»
Κι αν στο ερώτημα «τι συνιστά την κινητή περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;» η απάντηση είναι (σχεδόν) εύκολη, στο ερώτημα «τι συνιστά την ακίνητη περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου;» η απάντηση είναι από αδύνατη έως επικίνδυνη και αφορά και την ιδιωτική περιουσία του κάθε Έλληνα πολίτη.
Στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου υπάγονται όσα ακίνητα έχουν καταχωρηθεί ως δημόσια κτήματα, όλα τα κοινόχρηστα πράγματα, τα εκτός συναλλαγής πράγματα, τα μεταλλεία, τα ορυχεία, τα αδέσποτα, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι όχθες, οι αιγιαλοί κλπ.
Αλλά, εν δυνάμει, στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου θα μπορούσε να υπαχθεί και κάθε ακίνητο, το οποίο, μετά το πέρας της Κτηματογραφήσεως και μετά την πάροδο της προθεσμίας για την διόρθωση της εσφαλμένης πρώτης Κτηματολογικής εγγραφής θα φέρει την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη» στα τηρούμενα Κτηματολογικά φύλλα.
Επίσης, κάθε διεκδικούμενο, από το Ελληνικό Δημόσιο, αυτή τη στιγμή ακίνητο, για το οποίο ο ιδιοκτήτης του δεν θα μπορεί να αποδείξει ότι κατέστη κύριος του ακινήτου, είτε με παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας (ιδίως με την απόκτηση της κυριότητας με παραχωρητήριο του Ελληνικού Δημοσίου), είτε, κυρίως, με πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας (με 30ετή άσκηση διακατοχικών πράξεων νομής και κατοχής προ του 1915, δηλαδή με πράξεις νομής και κατοχής προ του 1885, σύμφωνα με τις διατάξεις του προϊσχύσαντος Βυζαντινορωμαϊκού Δικαίου) θα κινδύνευε να απολέσει στην ιδιοκτησία του, εάν, είτε απευθείας το Ελληνικό Δημόσιο είτε πλαγιαστικώς ή υποκαθιστώντας το Ελληνικό Δημόσιο πιστωτές του, εξοπλισμένοι με τον εκτελεστό κατά του Ελληνικού Δημοσίου τίτλο ασκούσαν διεκδικητική αγωγή, ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών δικαστηρίων.
Βέβαια, οι εν λόγω αξιώσεις δεν πρόκειται να ασκηθούν κατά προφανή καταχρηστικότητα. Απεναντίας! Τα δικαιώματα του Δημοσίου, ιδίως επί ακινήτων, μπορούν να μην προβάλλονται επί σειρά ετών, ακόμα και για χρονικό διάστημα, που μπορεί να αγγίζει το χρόνο ζωής 2 ή 3 γενεών! Αλλά αυτό, σε καμιά περίπτωση δεν συνεπάγεται απώλεια αυτών των δικαιωμάτων, ενόψει του απαράγραπτου χαρακτήρα τους.
Περαιτέρω, το Ελληνικό Δημόσιο, με διοικητικές πράξεις μπορεί να καθορίζει τεράστιες εκτάσεις, που περνούν στην κυριότητά του. Οι πράξεις αυτές, αν και δημοσιεύονται στο ΦΕΚ, δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές από τους πολίτες αλλά δημιουργούν συνθήκες προσδοκίας δικαιώματος κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, σε βάρος της ιδιωτικής περιουσίας.
Μάλιστα, υπάρχει πλήθος νομοθετικών ρυθμίσεων περί αποσβέσεως των ιδιωτικών δικαιωμάτων στις εκτάσεις αυτές και μάλιστα σε ιδιαίτερα σύντομες αποσβεστικές προθεσμίες (πχ η εξάμηνη προθεσμία εντός της οποίας πρέπει ο ιδιοκτήτης ακινήτου να αναγγείλει τις αξιώσεις του στον Υπουργό Οικονομικών, όταν το ακίνητό του περιληφθεί σε ζώνη αιγιαλού, οπότε και θεωρείται απαλλοτριωθέν το ακίνητο, δυνάμει του άρθρου 10 του Ν.2971/2001 και πολλές παρόμοιες διατάξεις). Με τον τρόπο αυτό, το Ελληνικό Δημόσιο καθίσταται κύριος των εκτάσεων αυτών (αν και πολλές από αυτές τις αποσβεστικές προθεσμίες έχουν κριθεί αντισυνταγματικές από το ΣτΕ αλλά προϋποτίθεται η εκκίνηση δικαστικού αγώνα για ανάκτηση της κυριότητας από τον πολίτη).
Πάντως, αυτή τη στιγμή υπολογίζονται σε μερικά εκατομμύρια τα ακίνητα που βρίσκονται εντός των λεγόμενων «ζωνών κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου» και των οποίων οι ιδιοκτήτες, θεωρούν ότι είναι απόλυτοι κύριοι, νομείς και κάτοχοι των ακινήτων τους.
Ουδέποτε έχουν ενοχληθεί από το Ελληνικό Δημόσιο, ουδέποτε φαντάστηκαν ότι ενδέχεται η ιδιοκτησία τους να αμφισβητηθεί, ουδέποτε σκέφτηκαν να αναζητήσουν τα αρχικά παραχωρητήρια του Ελληνικού Δημοσίου, με τα οποία αποκτήθηκε το ακίνητό τους από τους δικαιοπαρόχους τους και ουδέποτε σκέφτηκαν, ότι θα πρέπει να αποδείξουν περισσότερα από 130 χρόνια νομής και κατοχής, ώστε να διασφαλιστούν έναντι του Ελληνικού Δημοσίου και ενόψει Αγγλικού Δικαίου, έναντι των ξένων πιστωτών της χώρας.
Και βέβαια, η «μεγαλοψυχία» του Ελληνικού Δημοσίου ή/και των πιστωτών του δεν θα εξαντλούνταν εκεί. Οι παλαιότερες μέθοδοι της διοικητικής αποβολής ιδιωτών από ακίνητα κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου ουδόλως συνεισέφεραν στα Δημόσια Οικονομικά. Όμως, με τις νέες ρυθμίζεις του δικαίου της επιφάνειας, τα ακίνητα αυτά, τα οποία θα διεκδικούσε και ενδεχομένως να αποκτούσε το Ελληνικό Δημόσιο, θα αποκτούσαν οικονομική σημαντικότητα. Δηλαδή, θα ήταν δυνατό εκ των υστέρων να συσταθεί δικαίωμα επιφάνειας, καθιστώντας τον μέχρι πρότινος ιδιοκτήτη, νέο επιφανειούχο κι επί της ουσίας μισθωτή στην περιουσία του!
Όλα τα παραπάνω είναι υποθετικές ασκήσεις επί χάρτου, οι οποίες όμως, αποδεικνύουν το πόσο σημαντικό είναι το διακύβευμα, σχετικά με το δίκαιο των ομολόγων.
Αντίθετα, αν το δίκαιο των ομολόγων παραμείνει το Ελληνικό, ως έχει δηλαδή σήμερα, ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας απ' το ευρώ θα της επιτρέψει να προχωρήσει μονομερώς (με νομοθετική πράξη της Βουλής των Ελλήνων, σύμφωνα με το τεκμήριο της αρμοδιότητας) σε αναδιάρθρωση του χρέους της με νόμιμο τρόπο ή να το αποπληρώσει σε νέο εθνικό νόμισμα νομίμως, ενώ δεν θα κινδυνεύει από επίσπευση κατά της περιουσίας της.
Το θέμα του δικαίου των ομολόγων και της εξαιρετικής σημασίας του ανέδειξε με σειρά αναλύσεων του στην Ελλάδα ο χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής Πάνος Παναγιώτου, από τα μέσα του 2010, ενώ τον Οκτώβριο του 2011 Έλληνες βουλευτές, κατέθεσαν σχετικές επίκαιρες ερωτήσεις στον Υπουργό Οικονομικών, κύριο Βενιζέλο και στον Πρωθυπουργό, κύριο Παπαδήμο, με την αρχή να γίνεται από τον ανεξάρτητο βουλευτή, κύριο Παναγιώτη Κουρουμπλή.
Υπό το φως των αποκαλύψεων και υπό το βάρος της πίεσης η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως υπαναχώρησε στη θέση της να παραχωρήσει το δίκαιο στο PSI+, κάτι που σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, είχε ήδη συμφωνηθεί από το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου, με ωμή παρέμβαση της Γερμανίδας Καγκελαρίου Μέρκελ.
Στη μετά αποκάλυψης περίοδο ο Έλληνας Πρωθυπουργός απάντησε σχετικά με το δίκαιο των ομολόγων στη Βουλή λέγοντας, ότι αυτό δεν έχει ακόμη παραχωρηθεί, επιβεβαιώνοντας πως αποτελεί τμήμα των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διεθνή δημοσιεύματα το θέμα του δικαίου των ομολόγων έχει πράγματι αναδειχθεί στο σημαντικότερο, στις συζητήσεις για το ελληνικό PSI+, καθώς οι δανειστές επιθυμούν να λάβουν όσο το δυνατό μεγαλύτερη ασφάλεια για τα ομόλογα που θα διακρατήσουν αποκτώντας εξαιρετικά δικαιώματα, τα οποία αυτή τη στιγμή δεν έχουν.
Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, η παραχώρηση του ελληνικού δικαίου στους δανειστές θα σημαίνει και την απώλεια του τελευταίου, ίσως, νομικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας με απρόβλεπτες συνέπειες, στην περίπτωση που αναγκαστεί να φύγει από το ευρώ ή να προχωρήσει σε στάση πληρωμών.
Πρόσφατα δημοσιεύματα ανέφεραν πως οι δανειστές επιθυμούν να ξεπεράσουν το πρόβλημα ζητώντας τα ομόλογα του ελληνικού PSI+ να τύχουν παρόμοιας νομικής κάλυψης με αυτά των δανείων από τους θεσμικούς δανειστές, όπως το ΔΝΤ. Ωστόσο, αυτό συνεπάγεται μεταξύ άλλων και τη μετατροπή του δικαίου τους σε αγγλικό.
Με βάση διεθνή δημοσιεύματα, κάποιοι από την ελληνική πλευρά πιέζουν τους δανειστές να αποδεχτούν ένα PSI+ χωρίς αγγλικό δίκαιο και κάνουν σκληρές διαπραγματεύσεις, έστω και μετά τις σχετικές αποκαλύψεις στην Ελλάδα.
Ακόμη και αν αυτό συμβαίνει τώρα, απλά και μόνο υπό το βάρος της συνειδητοποίησης του μεγέθους της σημασίας του δικαίου των ομολόγων του PSI+, δεν παύει να αποτελεί μία αποκάλυψη για την Ελλάδα, το γεγονός, ότι μέχρι τώρα δεν διαπραγματεύτηκε τίποτε απολύτως με τους δανειστές της, ενέδωσε στις ορέξεις τους, πρόθυμη να εκποιήσει τα πάντα και κατ’ ουσία να απεμπολήσει την εθνική της κυριαρχία και την κυρίαρχη κρατική της οντότητα.

Άρθρο είναι αναδημοσίευση….του Μάριου - Σάββα Μαρινάκου Δικηγόρου

Διαβάστε περισσότερα...